บทที่ 19

"ต่อมา ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉันตามรถคันนั้นไปติดๆ ผลก็คือ ฉันผ่านเขตเมืองและมาถึงอ่างเก็บน้ำหลงถาน ฉันรู้สึกมากขึ้นว่ามีบางอย่างผิดปกติ ฉันเป็นห่วงผู้หญิงคนนั้นและคิดจะโทรหา ตำรวจ."

"อย่าพูดไร้สาระ เข้าประเด็นกันเถอะ" เฉินหนานขมวดคิ้ว คนขับมีความรู้สึกที่แข็งแกร่งในการทดแทน

คนขับตกใจก่อนที่จะตระหนักถึงสถานการณ์ของเขาและพูดต่อ: "แต่ก่อนที่ฉันจะเรียก รถก็ขับออกนอกถนนและพุ่งลงไปในอ่างเก็บน้ำ ทุกคนในนั้นตายหมด ติดอยู่"

“ตบ!” คนขับถูกตบที่ใบหน้าอย่างแรง ใบหน้าส่วนใหญ่บวมเป่ง

“โอ้ คุณทุบตีฉันได้อย่างไร ฉันพูดจริง”

"คุณจะตัดลิ้นของคุณถ้าคุณพูดเรื่องไร้สาระอีกครั้ง" หัวใจของ Chen Nan สั่นอยู่ชั่วขณะ น้ำใต้อ่างเก็บน้ำ Longtan ลึกกว่าสิบเมตร คนขับรถขับรถลงไปในน้ำได้อย่างไร

"ไปดูอ่างเก็บน้ำกันเถอะ" เฉินหนานพาคนของเขาไปที่อ่างเก็บน้ำหลงถานที่ชานเมืองซึ่งไม่สามารถมองเห็นน้ำสีเหลืองที่ไหลเชี่ยวและคำรามได้

นี่คืออ่างเก็บน้ำที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซู และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะช่วยเหลือผู้ที่ตกลงมา

เฉินหนานมาถึงรั้ว ตามที่คนขับบอก รถก็ลอยลงมาจากถนนริมฝั่งแม่น้ำเหนือรั้วกั้น

ร่องรอยยังคงสดใสซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ว่าคำพูดของคนขับเป็นจริง

“นักโทษ เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาทะเลาะกันระหว่างขับรถ แล้วคนขับควบคุมทิศทางไม่ได้”

เฉินหนานมองกลับไปกลับมาบนถนนเพื่อตรวจสอบระยะทางและความเร็ว: "ความเร็วของการเลี้ยวรถอยู่ที่อย่างน้อย 100 หลา หากมีการต่อสู้กัน ปฏิกิริยาแรกของคนขับควรเบรก ไม่ใช่เร่งความเร็ว"

“ผู้คุมหมายความว่าพวกเขาฆ่าตัวตาย” เฉียวซานพูดด้วยความประหลาดใจ

"ตามเหตุผลทั้งหมด โม รูฮัวถูกผู้ชายหลายคนลักพาตัว เธอกำจัดมันได้อย่างไร ไม่มีใครไล่ตามเธอ แล้วทำไมพวกเขาถึงฆ่าตัวตาย" เฉินหนานวิเคราะห์ทุกกระบวนการอย่างใจเย็น ภาพสะท้อนของเขาสะท้อนอยู่ในทะเลสาบ เงาราวกับว่า Mo Ruhua โบกมือให้เธออีกครั้ง

เขาไม่เชื่อว่าโม่หลูฮวาจะตาย ไม่ มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ต้องมีบางอย่างผิดปกติ

"บิ๊กเบียร์ด หารถออฟโรดที่เหมือนกับรถของผู้ลักพาตัวมาให้ผมที เร็วเข้า เร็วเข้า!" เฉินหนานตะโกนเสียงดัง

เฉียวซานเดินไปสามก้าวและสองก้าว ดังนั้นเขาจึงรีบไปเตรียมการ

ไม่นานก็มีรถออฟโรดรุ่นเดียวกันขับมา

เฉินหนานลากคนขับลงมาและกระโดดขึ้นรถด้วยตัวเอง

ถอยหลัง เลี้ยว ไปตามทางที่เป็นร่อง ดวงตาของเฉินหนานแน่นขึ้น จำลองวิถีของผู้ลักพาตัวในใจของเขา

เลี้ยวจากตลิ่ง 30 เมตร เร่งขึ้น 100 หลา 120 หลา...มันต้องแบบนี้

"นักโทษ คุณมันบ้า หยุดรถเร็ว มีอ่างเก็บน้ำอยู่ข้างหน้า แม้ว่าคุณจะมีทักษะที่ดี คุณก็หาความตายไม่ได้" ทิศทางของเฉินหนานหันไปทางราวบันได และเฉียวซานคาดเดาของเฉินหนาน เจตนา.

เขาต้องการตามรอยรถคันนั้นเพื่อหาที่อยู่ของพวกเขา

แต่ในเวลานี้ จิตใจของเฉินหนานเต็มไปด้วยภาพจำลอง ด้วยรอยยิ้มที่มุมปากของเขา แต่ดวงตาของเขายังแน่วแน่และแน่วแน่: "นั่นแหละ มันต้องเป็นแบบนี้ ถูกต้อง!"

"ฮึ่ม!" รถออฟโรดทะยานขึ้นไปในอากาศ ข้ามรั้ว ดึงพาราโบลาขึ้นไปในอากาศ แล้วมุ่งหน้าลงไปยังทะเลสาบ

"พัศดี ผู้คุม" ชายมีหนวดทำได้เพียงเฝ้าดูรถของเฉินหนานบินผ่านไป