ตอนที่ 1631 ติ้งหย่วนโหว

ตอนที่ 1631 ติ้งหย่วนโหว หลงอ้าวเทียนหัวเราะทีหนึ่ง เมื่อมองเห็นค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ที่สูงตระหง่าน ก้าวเท้าเข้าไปในค่ายกลค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ด้วยท่าทีอวดดีกำแหงและทะนงตน ทั้งยังไม่มีการป้องกันแม้แต่น้อย เหมือนหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในสนหลังบ้านของตนอย่างนั้น ไม่ได้มองค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์อยู่ในสายตาเลย!

“จี๊ด…” ขณะที่หลงอ้าวเทียนก้าวเท้าเข้าไปภายในค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์นั้น บนท้องฟ้าประกฎแสงจากดวงดาวที่ยิงลงมา ยามที่แสงดวงดาวยิงลงมานั้น แม้แต่ท้องฟ้ายังเหมือนสั่นเทาทีหนึ่ง เหมือนว่าแสงดวงดาวสายนี้สามารถยิงทะลุผืนแผ่นดินได้อย่างนั้น

หลงอ้าวเทียนเพียงมองแวบหนึ่ง เมื่อต้องเผชิญกับแสงดวงดาวที่แหลมคมและอหังการยิ่ง ทันใดนั้น แสงจากดวงดาวดังกล่าวได้พุ่งตรงไปยังศีรษะของหลงอ้าวเทียน หวังยิงทะลุศีรษะของเขาไป!

ต่อให้แสงจากดวงดาวยิงเข้ามาจนใกล้จะถึงศีรษะของหลงอ้าวเทียนแล้ว หลงอ้าวเทียนยังคงไม่ได้ขยับตัว เหมือนว่าเขาไม่ทันได้เห็นแสงดวงดาวที่ยิงมาอย่างนั้น

ยอดฝีมือที่ยืนดูอยู่ในระยะห่างไกลถึงกับต้องกลั้นลมหายใจเอาไว้ เมื่อมองเห็นแสงของดวงดาวเข้าใกล้หลงอ้าวเทียนแค่เอื้อมแล้ว แต่หลงอ้าวเทียนยังคงไม่มีการเคลื่อนไหว หลงอ้าวเทียนนับว่าอวดดีเหลือเกิน แสงดวงดาวที่ยิงเข้ามามีความเร็วที่สูงมาก แม้แต่ระดับจักรพรรดิเทพก็ไม่กล้าประมาท

ดูท่าแสงจากดวงดาวกำลังจะยิงทะลุศีรษะของหลงอ้าวเทียนอยู่แล้ว หลงอ้าวเทียนยังคงไม่ขยับตัว ในเสี้ยววินาทีที่แสงจากดวงดาวกำลังจะสัมผัสกับเส้นผมของเขาอยู่แล้ว หลงอ้าวเทียนจึงได้ขยับตัว

“ปุ…” แสงจากดวงดาวพลาดเป้าไปทันที ต่อให้มันมีความเร็วที่สูงมากและอยู่ใกล้หลงอ้าวเทียนเพียงแค่เอื้อม หลงอ้าวเทียนยังคงหลบพ้นไปได้

อย่างไรก็ตาม ยอดฝีมือจำนวนมากที่ยืนดูอยู่ในระยะห่างไกลต่างมองเห็นไม่ชัดเจนว่าหลงอ้าวเทียนหลบพ้นแสงจากดวงดาวไปได้อย่างไร เหมือนว่าหลงอ้าวเทียนยืนอยู่ตรงนั้นตลอดเวลาและไม่เคยขยับตัวเลย!

“ฟิววว…” เมื่อแสงดวงดาวนี้ยิงพลาดเป้าไปแล้ว มันได้กลับลำในฉับพลันและพุ่งเข้าตำแหน่งหน้าอกของหลงอ้าวเทียนด้วยความเร็วสูงอีกครั้ง

หลงอ้าวเทียนยังคงยืนนิ่งไม่มีการขยับตัวเมื่อเผชิญกับแสงจากดวงดาวที่ยิงเข้ามา จากนั้น “ปุ” แสงดวงดาวยิงพลาดเป้า หลงอ้าวเทียนยังคงหลบแสงจากดวงดาวที่ยิงเข้ามาได้อย่างง่ายดาย

“จี๊ด จี๊ด จี๊ด…” ในที้สุด ค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ได้สำแดงเดชออกมาอย่างบ้าคลั่งพลันยิงแสงดวงดาวออกมาเป็นร้อยเป็นพันสายในเสี้ยววินาทีนี้เอง โดยที่แสงดวงดาวเป็นร้อยเป็นพันสายสลับสวนกันไปมาอย่างสับสนวุ่นวาย ดุจดั่งม่านฟ้าแหดินอย่างนั้น ไม่ว่าใครก็ตามหากยืนอยู่ท่ามกลางค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์จะต้องร่างพรุนเหมือนตะแกรงอย่างแน่นอน

แต่ทว่า ต่อให้ค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ได้สำแดงเดชออกมาอย่างบ้าคลั่งเพียงใดก็ตาม แสงจากดวงดาวนับไม่ถ้วนที่ยิงกราดไปครั้งแล้วครั้งเล่า หลงอ้าวเทียนยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ดูไปแล้วเหมือนว่าเขาไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย แสงจากดวงดาวนับร้อยนับพันสายที่กราดยิงเข้าหาตัวเขาครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างบ้าคลั่ง กลับไม่สามารถแตะต้องแม้เพียงชายเสื้อของหลงอ้าวเทียน

สิ่งที่เห็นนี้ใช่ว่าเป็นเพราะค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ไม่แข็งแกร่งพอ และหาใช่แสงจากดวงดาวนับร้อยนับพันสายมีความเร็วที่ต่ำเกินไป แต่เป็นเพราะความเร็วของหลงอ้าวเทียนนั้นสูงเกินไป สูงจนแซงล้ำหน้าทุกสิ่งทุกอย่าง!

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นล่ะก็ ท่ามกลางค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์เช่นนี้ เกรงว่าคงร่างพรุนจนกลายเป็นตะแกรงไปแล้ว อย่างไรก็ตาม หลงอ้าวเทียนที่ยืนอยู่ตรงนั้นกลับเหมือนไม่มีการเคลื่อนไหวขยับตัวใดๆ ปล่อยให้แสงจากดวงดาวยิงเข้ามาอย่างรุนแรง แต่ไม่สามารถยิงถูกตัวของเขาได้แม้แต่น้อย เมื่อเทียบกับทุกความเคลื่อนไหวของหลงอ้าวเทียนแล้ว ความเร็วของแสงจากดวงดาวก็คล้ายดั่งเป็นหอยทากอย่างนั้น!

ไม่รู้ว่าผู้คนจำนวนเท่าไรที่ต้องรู้สึกเสียวสันหลังวาบเมื่อได้เห็นภาพนี้แล้ว ความเร็วของหลงอ้าวเทียนทำให้พวกเขาถึงกับต้องหวาดกลัวยิ่งนัก หลายคนกำลังคิดว่า หากตัวเองต้องเผชิญกับหลงอ้าวเทียนล่ะก็ เกรงว่าตัวเองคงไม่มีโอกาสกระทั่งได้ลงมือก็ถูกเขาเด็ดเอาศีรษะออกไปแล้ว

“ช้าเหลือเกิน รับการโจมตีไม่ได้แม้เพียงครั้งเดียว” หลังจากที่หลงอ้าวเทียนปล่อยให้แสงดวงดาวยิงอย่างบ้าคลั่งไปตามอำเภอใจแล้ว ส่ายหน้าและกล่าวด้วยความอวดดีว่า “ความเร็วเช่นนี้ตามไม่ทันกระทั่งหอยทาก”

สีหน้าของพวกเจ้าสำนักชิงเฉินซานดูไม่จืดยิ่ง เมื่อถูกหลงอ้าวเทียนวิจารณ์เช่นนี้ แต่ว่าก็จนด้วยเกล้า พวกเขาได้สำแดงพลังของค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์จนถึงขีดสูงสุดแล้ว ยังคงทำอะไรหลงอ้าวเทียนไม่ได้แม้แต่น้อย กระทั่งชายเสื้อยังไม่มีโอกาสสัมผัสด้วยซ้ำ จะโทษหลงอ้าวเทียนที่เยาะเย้ยพวกเขาเช่นนี้ก็ไม่ถูก

“ทำลายค่ายกล…” ทันใดนั้น หลงอ้าวเทียนพลันลงมือแล้ว โดยบุกทะลวงเข้าไปยังจุดที่อันตรายมากที่สุดของค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์

“ปัง…” ฉับพลันนั้น เหมือนเป็นช่องว่าง กาลเวลาถูกทำลายจนแหลกละเอียด ทุกสิ่งเหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้อย่างนั้น ทำให้สามารถมองเห็นทุกอย่างทุกขั้นตอนอย่างละเอียด

หลงอ้าวเทียนพลันลงมือทำลายค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ ทุกๆ กระบวนท่าที่สำแดงออกไปพร้อมกับสิบแปดขุนพลสวรรค์ที่ถูกซัดจนกระเด็นออกไป

ทันใดนั้น ค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ถูกทำลายลง เห็นเศษที่แตกละเอียดจำนวนนับไม่ถ้วนปลิวว่อน ฉับพลันนั้น ทุกคนล้วนแล้วแต่มองเห็นพวกของเจ้าสำนักชิงเฉินซานพยายามหลบอย่างเต็มที่ แต่ ความเร็วของพวกเขาเมื่อเทียบกับหลงอ้าวเทียนแล้วเรียกว่าช้ายิ่งกว่าหอยทากเสียอีก ไม่สามารถหลบเลี่ยงแต่ละกระบวนท่าของหลงอ้าวเทียนได้เลย

หลังจากที่ค่ายกลสิบแปดขุนพลสวรรค์ถูกทำลายแล้ว นิ้วของหลงอ้าวเทียนที่แหวกอากาศจิ้มเข้าหาพวกเจ้าสำนักชิงเฉินซาน ดูไปแล้วความเร็วของนิ้วนี้ช้ามาก มากจนผู้คนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน แต่ความจริงแล้ว นิ้วที่จิ้มออกไปนี้ได้แซงหน้ากาลเวลาไปแล้ว ดังนั้น จึงทำให้ดูเชื่องช้าเป็นพิเศษ!

ยอดฝีมือจำนวนมากที่ยืนดูในระยะห่างไกลต่างดวงตาเบิกกว้าง มองดูว่าพวกเจ้าสำนักชิงเฉินซานที่เป็นสิบแปดขุนพลสวรรค์จะต้องเสียชีวิตภายใต้นิ้วนี้ของหลงอ้าวเทียนหรือไม่ ขณะที่สิบแปดขุนพลสวรรค์เอง ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างมองดูภัยที่กำลังเข้าหาพวกเขา พวกเขาสามารถมองเห็นนิ้วนี้ที่จะเอาชีวิตพวกเขาด้วยการจิ้มแทงทะลุหน้าผากของพวกเขาไป

ต่อให้พวกของสิบแปดขุนพลสวรรค์ที่ได้แต่เบิ่งตามองแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถรับมือกับนิ้วนี้ของหลงอ้าวเทียนได้อยู่แล้ว

เสียงดัง “ปัง…” ทันใดนั้นเอง ทั่วทั้งชิงเฉินซานสั่นไหวขึ้นมาทีหนึ่ง เหมือนว่าชิงเฉินซานถูกอะไรกระแทกเข้าให้อย่างหนัก แต่ว่า ชิงเฉินซานยังคงสามารถรองรับเอาไว้ได้โดยไม่แตกสลาย