ตอนที่ 1673 หนึ่งสัจธรรมสืบทอดห้าราชันเซียน

ตอนที่ 1673 หนึ่งสัจธรรมสืบทอดห้าราชันเซียน เมื่อสุดยอดสัจธรรมสูงสุดของหลงอ้าวเทียนถูกปูลาดออกมา ถึงกับปรากฏร่างเงาของราชันเซียนทั้งห้าขึ้นมา ประกอบด้วยราชันเซียนเฟย ราชันเซียนฉานหลง ราชันเซียนทุนเย่อ ราชันเซียนป้าเมียด และราชันเซียนเหรินเสียน

สุดยอดสัจธรรมของราชันเซียนทั้งห้าก็ปรากฏขึ้นพร้อมกันในเวลาเดียวกัน สุดยอดสัจธรรมของพวกเขาได้ถักทอเข้าด้วยกัน จากนั้น ได้กลับกลายเป็นสุดยอดสัจธรรมสูงสุดของหลงอ้าวเทียน

หนึ่งสัจธรรมสืบทอดห้าราชันเซียนก็คือสุดยอดสัจธรรมสูงสุดของหลงอ้าวเทียน สัจธรรมของเขาได้สืบทอดปณิธานของห้าราชันเซียน เขามีความทะเยอทะยานต้องการเป็นราชันเซียนองค์ที่หกของพรรคเซียนเหิน กระทั่งล้ำหน้ากว่าราชันเซียนทั้งห้าก่อนหน้านี้ นี่แหละคือความทะเยอทะยานของหลงอ้าวเทียน!

หนึ่งสัจธรรมสืบทอดห้าราชันเซียน สนับสนุนด้วยห้าราชันเซียน ทันใดนั้น อานุภาพราชันเซียนที่น่ากลัวยิ่งได้อาละวาดฟ้าดิน เหมือนหนึ่งราชันเซียนทั้งห้าปรากฏตัวบนโลกมนุษย์อย่างนั้น ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่มองเห็นภาพอันน่ากลัวนี้แล้วรู้สึกหวาดกลัวในใจจนเข่าอ่อนทั้งสองข้าง

“เกรงว่าคงมีเพียงหลงอ้าวเทียนเท่านั้นที่สามารถคิดค้นสัจธรรมเช่นนี้ขึ้นมาได้” กระทั่งระดับจักรพรรดิเทพเมื่อได้เห็นสัจธรรมลักษณะเช่นนี้แล้วยังต้องนับถือด้วยความจริงใจ

“หนึ่งสัจธรรมสืบทอดห้าราชันเซียน เป็นแนวความคิดที่ไม่เลว เสียดาย ยังคงก้าวเดินตามวิถีทางที่คนรุ่นก่อนเดินเอาไว้ ต่อให้เจ้าได้เป็นราชันเซียนจริงๆ ก็ไม่สามารถทะลวงบุคคลก่อนหน้าได้ ยิ่งไม่ต้องไปพูดถึงก้าวล้ำหน้าราชันเซียนเฟย ปฐมบรรพบุรุษของพวกเจ้า” เมื่อหลี่ชิเย่มองเห็นสัจธรรมของหลงอ้าวเทียนแล้วยิ้มกล่าวขึ้นมา

“ฟังจากศิษย์น้องว่า เจ้าหนึ่งหมัดสยบหมื่นยุค วันนี้ข้าก็จะวัดว่าใครจะเหนือกว่า” หลงอ้าวเทียน กล่าวด้วยท่าทีมั่นใจเต็มเปี่ยม จิตแห่งการบำเพ็ญเพียงที่แข็งแกร่งมั่นคง กล่าวด้วยท่าทีที่มั่นคง

หลงอ้าวเทียนก็รับรู้ถึงเรื่องที่หลินเทียนตี้พ่ายแพ้ในครั้งนั้น ความจริงแล้ว หลี่ชิเย่ในเวลานั้นยังไม่สำเร็จสัจธรรมด้วยซ้ำ มาวันนี้สัจธรรมของเขาใช่ว่าครั้งนั้นสามารถนำมาเทียบเคียงได้

“ได้ ข้าจะสงเคราะห์เจ้า อาศัยโชคชะตาและความสามารถเช่นนี้ของเจ้า นับว่าสามารถให้เจ้าได้เห็นสัจธรรมของข้า มิฉะนั้นล่ะก็เจ้าคงนอนตายตาไม่หลับ!” หลี่ชิเย่เองก็ไม่เสียดาย ยิ้มกล่าวออกไป

เสียง “แว้งค์” ดังขึ้น จากนั้นลัคนาปรากฏขึ้นมาทีละหนึ่งๆ “ตูม” ปรากฎสิบสามลัคนาลอยอยู่บนอากาศ ทันใดนั้นได้กลับกลายเป็นความขมุกขมัวที่ไม่มีสิ้นสุดขึ้นมา

“สิบสามลัคนา” ไม่ว่าใครก็ตามหากมีโอกาสก็จะไม่ยอมปล่อยให้ต้องพลาดภาพเช่นนี้ มันคือความมหัศจรรย์ที่ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่มีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนานก็็เพิ่งจะได้เคยเห็นความมหัศจรรย์เช่นนี้เป็นครั้งแรก

“ภาพเช่นนี้มองเท่าไรก็ไม่รู้จักเบื่อ” แม้แต่ผู้ที่แก่จนสมควรจะตายและทำการผนึกร่างฝังเอาไว้นานจนนับไม่ถ้วนยังอดที่จะลุกขึ้นนั่ง และกล่าวทอดถอนใจออกมา

สีหน้าของหลงอ้าวเทียนก็ดูจะไม่สู้ดีนัก เมื่อมองเห็นสิบสามลัคนาของหลี่ชิเย่ ไม่ว่าจิตใจของหลงอ้าวเทียนจะอยู่ในสภาพเช่นใดก็ตาม ในเวลานี้เขาต้องยอมรับสิบสามลัคนามีความแข็งแกร่งยิ่งนัก

หลงอ้าวเทียนมีผลงานที่น่าทึ่งมากมาย รวมจุดเด่นห้าราชันเซียนกับตัว สำเร็จกายเซียนเหินขั้นสมบูรณ์ ผู้ชนะเลิศสิบรายการ…ต่างๆ เป็นต้น แต่เมื่อต้องเทียบกับสิบสามลัคนาที่อยู่ตรงหน้าแล้ว นับว่าสลดและอับแสงโดยแท้

ผลงานเหล่านี้ของหลงอ้าวเทียนใช่ว่ามีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่ทำได้ คนอื่นก็สามารถทำได้เช่นกัน กระทั่งเคยมีบุคคลก่อนหน้าที่สามารถทำได้ดีกว่ายอดเยี่ยมกว่า อย่างไรก็ตาม สิบสามลัคนาของหลี่ชิเย่นั้นคือสิ่งมหัศจรรย์นับตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน และมีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่มีผลงานเช่นนี้ ลำพังแค่ผลงานเช่นนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้หลี่ชิเย่ได้ถูกบันทึกเอาไว้ในประวัติศาสตร์ได้อย่างเข้มข้น!

ต่อให้วันข้างหน้าหลี่ชิเย่ไม่ได้เป็นราชันเซียนจริงๆ อาศัยผลงานสิบสามลัคนาของเขาก็สามารถถูกจดบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์เฉกเช่นราชันเซียนอย่างนั้น!

เวลานี้ ท่ามกลางความขมุกขมัวเห็นคนผู้หนึ่งก้าวเดินมาช้าๆ ยามที่เขาก้าวเดินมานั้น หมื่นแดนถึงกับสลดอับแสงลง ฟ้าดินสัจธรรมล้วนแล้วแต่ต้องหมอบลงเพื่อเขา ไม่ว่าจะเป็นฟ้าดิน…สรรพสิ่งบนโลกทั้งหมดล้วนแล้วแต่ปล่อยให้เขาเป็นผู้ควบคุม ให้เขาเป็นผู้วิวัฒนาการ เหมือนว่าโลกหล้าปราศจากฟ้าดิน ปราศจากหยินและหยาง ปราศจากห้าธาตุ…แต่ปราศจากตัวเขาไม่ได้!

“ข้านี่แหละสวรรค์ที่แท้จริง” นี่คือการวิวัฒนาการของสิบสามลัคนา เวลานี้ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่ถึงขีดสูงสุด ทำให้ทุกคนรู้สึกว่าเป็นขีดสูงสุดที่ใครก็เอื้อมไปไม่ถึง

“ต้องการเห็นสัจธรรมของข้าใช่มั้ย” หลี่ชิเย่ได้กลับกลายเป็นข้านี่แหละสวรรค์ที่แท้จริง และกล่าวว่า “งั้นก็ให้เจ้าได้เห็น”

ขาดคำ เสียง “แว้งค์” ดังขึ้น สัจธรรมชิเย่ สุดยอดสัจธรรมสูงสุดของหลี่ชิเย่ได้ถูกคลี่ออก! ภายในสัจธรรมนี้กำลังวิวัฒนาการตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน วิวัฒนาการกาลเวลา วิวัฒนาการสิ่งมีชีวิต วิวัฒนาการเหล่าเทพ วิวัฒนาการสรรพสิ่ง…

เมื่อสัจธรรมเช่นนี้ถูกปูลาดออกมา ไม่มีฟ้าดินในโลกหล้าอีกต่อไป ไม่มีสวรรค์ โลกนี้เหลือไว้เพียงหลี่ชิเย่เท่านั้น ขอเพียงมีหลี่ชิเย่ก็จะมีทุกสิ่งทุกอย่างในโลก มีชีวิต มีสรรพสิ่ง มีหยินและหยาง มีหกภพภูมิ มีเกิดตาย…

เวลานี้ หลี่ชิเย่และสัจธรรมของเขาแทนทุกสิ่งทุกอย่าง ปกครองทุกสิ่ง!

ยามที่ข้านี่แหละสวรรค์ที่แท้จริงปรากฏขึ้นมา ยามที่หลี่ชิเย่ ปูลาดสัจธรรมของเขาออกมา ทุกคนถึงกับรู้สึกสิ้นหวัง รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก ไม่ว่าใครก็ตาม นาทีนี้เวลานี้ล้วนแล้วแต่รับรู้ได้ถึงช่วงห่างระหว่างตนกับหลี่ชิเย่ เป็นช่วงห่างที่ไม่มีวันก้าวล้ำไปได้เลย

ถ้าหากจะกล่าวว่าการฝึกฝนของพวกเขาเป็นการคลำหาและควบคุมหลักกฎเกณฑ์ล่ะก็ เช่นนั้นแล้วหลี่ชิเย่คือผู้สร้างหลักกฎเกณฑ์ กฎเกณฑ์ทุกอย่างล้วนแล้วแต่มาจากฝีมือของเขาทั้งสิ้น ด้วยความห่างเช่นนี้ มันเป็นคลองที่ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ตลอดกาล!

แม้แต่หลงอ้าวเทียนเองก็มีสีหน้าที่ดูไม่จืดถึงขีดสุด ต่อให้เขาเป็นผู้ที่มีจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรที่มั่นคงยิ่ง ต่อให้เขาเป็นผู้เปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นในตนเองก็ตาม นาทีนี้ยังคงมีความรู้สึกสิ้นหวังอยู่หลายส่วน และภายใต้ความสิ้นหวังนี้ได้ทำให้สีหน้าของเขาถึงกับขาวซีดขึ้นมา!