ตอนที่ 1676 สี่โอรสเหรินเสียน

ตอนที่ 1676 สี่โอรสเหรินเสียน โอรสราชันเซียนเหรินเสียน ประกอบด้วย โอรสราชันเซียนชิงหลง (มังกรเขียว) โอรสราชันเซียนไป๋หู่ (เสือขาว) โอรสราชันเซียนเสียนหวู่ (เต่านิล) และธิดาราชันเซียนจูเชียะ (หงส์เพลิง) พวกเขาสี่พี่น้องเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน และได้รับการขนานนามจากผู้อื่นว่าโอรสราชันจตุลักษณ์

พวกเขาล้วนแล้วแต่ถือกำเนิดโดยราชันเซียนเหรินเสียนและราชินี เคยได้รับการตามใจและหลงรักมากจากผู้เป็นบิดาและมารดา แม้ว่าพวกไม่ได้กลายเป็นราชันเซียนภายหลังราชันเซียนเหรินเสียน แต่ในยุคนั้น พวกเขาสี่พี่น้องเรียกได้ว่ามีชื่อเสียงโด่งดัง อำนาจบารมีล้นฟ้า

เพียงแต่ภายหลังโอรสราชันทั้งสี่พี่น้องได้หายสาบสูญไป ไม่รู้ถึงสาเหตุว่าเพราะอะไรพวกเขาสี่พี่น้องจึงได้ผนึกฝังร่างของตนเอาไว้ แม้ว่าภายหลังเคยปรากฏตัวออกมา แต่เมื่อมาถึงยุคของราชันเซียนเชียนหลี่ พวกเขาได้หายตัวไปอย่างสิ้นเชิง โดยที่บรรดาศิษย์พรรคเซียนเหินก็ไม่รู้ว่าพวกเขาหายไปไหน

แน่นอนที่สุด ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่ระดับบรรพบุรุษพรรคเซียนเหินจะนำเรื่องที่พวกเขาสี่พี่น้องหลบหนีเข้าไปยังคุกเซียนบอกกล่าวต่อศิษย์ภายในพรรค ครั้นเมื่อมาชาตินี้ หลังจากพวกของโอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องได้หนีออกมาจากคุกเซียนแล้ว จึงได้รับการยอมรับจากระดับบรรพบุรุษของพรรคเซียนเหินเป็นจำนวนมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้การบงการจากมือมืดที่อยู่ด้านหลังพรรคเซียนเหิน ภายในระยะเวลาอันสั้น พวกของโอรสราชันเซียนเหรินเสียนได้เอาชนะระดับบรรพบุรุษภายในพรรคที่ต่อต้านพวกเขา และจับบรรดาบรรพบุรุษเหล่านั้นกักบริเวณเอาไว้ ทำให้พวกเขาได้รับการต้อนรับจากผู้คนภายในพรรคเซียนเหินอย่างล้นหลาม และเป็นพื้นฐานในการส่งกำลังทหารไปยังแดนมนุษย์กษัตราของพรรคเซียนเหิน

หลังจากการกลับมาของโอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องแล้วได้รับความรักและสนับสนุนจากคนในพรรคเซียนเหินทุกระดับนับว่าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล พวกเขาคือบุตรชายหญิงของราชันเซียน ความได้เปรียบที่มีมาแต่กำเนิดหาใช่ผู้อื่นสามารถเทียบกันได้อยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มคนรุ่นใหม่ไฟแรงถูกสยบกดเอาไว้เป็นเวลานานมากแล้ว พวกเขามีฐานะเป็นถึงสำนักที่มีห้าราชันเซียนกลับไม่ไปช่วงชิงความเป็นใหญ่ในเก้าแดน แล้วจะให้กลุ่มคนรุ่นใหม่เหล่านี้อดกลั้นได้อย่างไรกัน พวกเขาอยากจะกลับไปโลดแล่นใต้หล้ายังเก้าแดนมานานแล้ว

ดังนั้น การกลับมาของโอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องเรียกได้ว่าสมดั่งใจให้กับกลุ่มคนรุ่นใหม่ไฟแรง ยิ่งไปกว่านั้น มือมืดที่อยู่ด้านหลังพรรคเซียนเหินได้มีการสร้างพรรคพวกของตนมาโดยตลอด

ครั้งนี้ โอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องสามารถรวบอำนาจทั้งหมดของพรรคเซียนเหินเอาไว้ในมือก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลเช่นกัน แม้ว่าจะได้รับการคัดค้านจากสายของราชันเซียนฉานหลง ป้าเมียด และทุนเย่อ แต่ว่า สายของราชันเซียนเหรินเสียนแข็งแกร่งกว่า สถานการณ์ในพรรคเซียนเหินนับว่ากู่ไม่กลับเสียแล้ว และไม่มีใครสามารถขวางการตัดสินใจขั้นเด็ดขาดของพรรคเซียนเหินได้อีกต่อไป

หลี่ชิเย่เพียงมองดูโอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องที่ปรากฏตัวอย่างเฉยเมย และกล่าวว่า “ภายในพรรคเซียนเหิน ผู้ที่สามารถรอดชีวิตออกจากคุกเซียนได้นับว่ามีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ดูท่าครั้งนั้นพ่อของพวกเจ้าคงทิ้งของดีเอาไว้ให้ไม่น้อยเลยทีเดียว ถึงกับทำให้พวกเจ้าสามารถยืนหยัดอยู่ในคุกเซียนได้”

คุกเซียนของพรรคเซียนเหินมีประวัติความเป็นมาที่สะเทือนฟ้า เป็นสถานที่ที่อันตรายในศักราชดึกดำบรรพ์ เล่าลือกันว่าเคยเป็นสถานที่ที่กักกันมารร้ายมาก่อน ต่อมาราชันเซียนเฟยได้มันมาครอบครอง และให้อยู่ภายในพรรคเซียนเหิน ขณะที่ดาวรุ่งพรรคเซียนเหินจำนวนไม่น้อยถือเป็นสถานที่ที่สำหรับผจญภัยและขัดเกลาตนเอง แต่ว่า ผู้ที่สามารถรอดชีวิตกลับออกมาจากคุกเซียนได้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น กระทั่งมีการกล่าวว่า มีเพียงราชันเซียนฉานหลงในวัยหนุ่มเท่านั้นที่สามารถมีชีวิตรอดกลับออกมาได้

มาครั้งนี้ โอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องสามารถมีชีวิตรอดกลับออกมาได้ นอกเหนือจากตัวของพวกเขาเองที่มีความแข็งแกร่ง การร่วมแรงร่วมใจของพี่น้องทั้งสี่แล้ว ที่สำคัญก็คือ พวกเขาในฐานะที่เป็นโอรสราชันเซียนจึงมีทรัพยากรที่ผู้อื่นไม่มีอยู่ในครอบครองจำนวนมาก พวกเขามีของวิเศษ โอสถเซียนจำนวนนับไม่ถ้วน และด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้พวกเขารอดชีวิตกลับออกมาจากคุกเซียนได้

คำพูดของหลี่ชิเย่พลันทำให้สีหน้าของโอรสราชันเซียนเหรินเสียนสี่พี่น้องเย็นชาลงทันที ยังไม่ต้องพูดถึงพวกเขาได้รับทุกข์ทรมานต่างๆ นานาภายในคุกเซียน ที่สำคัญมากไปกว่านั้นก็คือ ครั้งนั้นพวกเขาถูกบีบบังคับให้ต้องหนีเข้าไปในคุกเซียนเสมือนหนึ่งสุนัขไม่มีเจ้าของ ความอัปยศเช่นนี้กล่าวสำหรับพวกเขาแล้ว เรียกได้ว่ายากจะลบล้างให้หมดไปได้ชั่วชีวิต พวกเขาไม่สามารถลืมความอัปยศเช่นนี้ไปได้ชั่วชีวิต กระทั่งสาบานเอาไว้ว่าจะต้องแก้แค้นให้ได้

พวกเขาสี่พี่น้องคือโอรสราชันเซียนนะเนี่ย เลือดที่ไหลรินอยู่ในตัวคือสายเลือดที่สูงส่งยิ่งนัก พรรคเซียนเหินคือบ้านของพวกเขา แต่แล้ว พวกเขากลับถูกอีกาทมิฬบีบจนต้องวิ่งหนีไป สุดท้ายหนีเข้าไปในคุกเซียน แล้วจะให้พวกเขายอมรับความอัปยศเช่นนี้ได้อย่างใดกันเล่า

“ความอัปยศในครั้งนั้น ต้องอาศัยเลือดของเจ้ามาล้างกายา!” เมื่อมีการเอ่ยถึงเรื่องราวในอดีต ธิดาราชันเซียนจูเชียะถึงกับกัดฟันกรอด ทำให้ใบหน้าที่งดงามของเธอถึงกับบิดเบี้ยว

หลี่ชิเย่ส่ายหน้าและยิ้มกล่าวว่า “เรื่องราวในครั้งนั้น พวกเจ้าควรมีใจสำนึกในบุญคุณจึงจะถูก การที่ราชันเซียนเชียนหลี่ ราชามังกรดำไม่ได้ตามเข้าไปในคุกเซียนจัดการสังหารพวกเจ้าทั้งหมด ถือว่าเป็นบุญคุณใหญ่หลวงแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พวกเจ้าก็ยังอยู่ดีอยู่มิใช่รึ…”

“…พวกเจ้าไม่เพียงอยู่ดี ทั้งยังได้รับวาสนาอยู่ไม่น้อยทีเดียว ภายใต้ภัยพิบัติเช่นนี้ทำให้พวกเจ้าสามารถสงบจิตสงบใจ ทำจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรให้มั่นคง ตั้งใจขัดเกลาตนเอง ระหว่างอยู่ในคุกเซียนพวกเจ้าไม่เพียงไม่ได้แก่ชราเท่านั้น ลมปราณยังคงคึกคักมีชีวิตชีวาเช่นนี้ อีกทั้งพวกเจ้าสี่พี่น้องยังฝึกกายเซียนเหินได้สมบูรณ์แบบถึงเพียงนี้…”

“…การขัดเกลาในคุกเซียน กล่าวสำหรับพวกเจ้าแล้วหาใช่เป็นความลำบาก ควรบอกว่ามันคือสิ่งล้ำค่าอย่างหนึ่ง!” หลี่ชิเย่กล่าวขึ้นมาช้าๆ ว่า “ดูสภาพพวกเจ้าในครั้งนั้นสิ เป็นเพียงผู้เยาว์อ่อนหัดที่อาศัยบารมีพ่อที่ยังคงเหลืออยู่เท่านั้น แล้วมาดูสภาพในเวลานี้ของพวกเจ้า สำเร็จกายเซียนขั้นสมบูรณ์ สายเลือดราชันเซียนเหรินเสียนบริสุทธิ์ บวกกับโชควาสนาด้านทักษะที่อยู่ในระดับสุดยอด เทียบกับบรรพบุรุษหลงที่ว่านั้นนับว่ามีความแข็งแกร่งกว่ากันไม่น้อยเลยทีเดียว”

“…ต่อให้พ่อของเจ้ายังคงมีชีวิตอยู่และลงมือโดยไม่ปราณี พวกเจ้ายังคงรับมือโดยลำพังคนเดียวได้ถึงสองพันกระบวนท่า มันช่างเป็นเรื่องที่ดีเสียนี่กระไร ไม่แน่นักเขาอาจจะภูมิใจในตัวพวกเจ้าก็ได้! ได้รับของล้ำค่าเช่นนี้ยังไม่รู้จักสำนึกในบุญคุณกลับแค้นเคืองอยู่ในใจ นับว่าน่าเสียดายยิ่งนัก” หลี่ชิเย่หัวเราะขึ้นมาเมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้