ตอนที่ 1686 หอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมาร

ตอนที่ 1686 หอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมาร “ตึง” สะเก็ดไฟแตกกระจาย แม้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างดูเชื่องช้าเมื่อบรรยายด้วยตัวอักษร แต่ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นเอง

ในเวลานี้ กระบี่กระดูกที่ฟันใส่หลี่ชิเย่ได้ถูกต้านเอาไว้ พริบตาเดียวกันนี้ในมือของหลี่ชิเย่ปรากฏหอกเล่มหนึ่ง หอกเล่มนี้พันไว้ด้วยหลักสัจธรรม สัจธรรมแต่ละสายแทนราชันเซียนแต่ละองค์ เช่น ราชันเซียนหมิงเหริน ราชันเซียนหญิงหงเทียน ราชันเซียนเชียนหลี่ ราชันเซียนหยินเทียน…เป็นต้น ที่เป็นราชันเซียนในยุคเหล่าราชันล้วนแล้วแต่ได้ทำการปลุกเสกอยู่ในนั้น กระทั่งรวมทั้งราชันเซียนท่าคงด้วย!

หอกเล่มนี้แทนปณิธานการต่อสู้ของราชันเซียนส่วนใหญ่ในยุคของเหล่าราชัน และหอกเล่มนี้ยังแทนปณิธานทั้งหมดของสรรพชีวิตในเก้าแดน นี่คือหอกที่ปกป้องเก้าแดนเล่มหนึ่ง มันถูกซ่อนเอาไว้ในพื้นที่ทุกตารางนิ้วของเก้าแดน มันหลบอยู่ภายในใจของสรรพชีวิตทุกๆ ชีวิต!

“ข้าเคยพูดเอาไว้ว่า ผู้สมคบคิดอเวจีฆ่าไม่มีละเว้น! ไม่ว่าอเวจียังคงมีผู้ดำรงอยู่ในระดับเช่นใดที่หลบซ่อนอยู่ก็ตาม เวลานี้แหกตามองดูให้ชัดๆ เก้าแดนจะได้รับการปกป้องคุ้มครองตลอดไป อเวจีจงไสหัวออกไปจากเก้าแดนเสีย! ” น้ำเสียงของหลี่ชิเย่เยือกเย็นไร้ซึ่งความปราณี มีเพียงเข่นฆ่า และกลิ่นคาวเลือด

ประกายตาของหลี่ชิเย่นาทีนี้ดูเยือกเย็นจนไม่ว่าผู้ใดก็ต้องหวาดกลัว เป็นประกายที่ชื่นชอบโลหิตแม้แต่ราชันเซียนเห็นแล้วยังต้องสั่นเทา

“ปุ” ทันใดนั้น หลี่ชิเย่ได้ลงมือแล้ว หอกที่อยู่ในมือถูกพุ่งออกไป พลันตรึงเข้ากับร่างของราชินีเหรินเสียนทันที

“อ๊ากก” เสียงแหลมดังที่น่าเวทนายิ่งดังขึ้น ไม่ต้องสงสัย หอกที่พุ่งออกไปพลันตรึงร่างของราชินีเหรินเสียนเอาไว้กับพื้น ต่อให้นางที่มีกำลังระดับเทียบเคียงกับราชันเซียนก็ไม่สามารถต้านกับหอกเล่มนี้ได้ ถูกตรึงเอาไว้ตรงนั้นเพียงกระบวนท่าเดียวเท่านั้น

“อ๊ากก” เสียงแหลมดังที่น่าเวทนายิ่งดังก้องทั่วฟ้าดิน นางพยามดิ้นรนหวังถอนหอกที่ตรึงอยู่บนตัวของตนแต่ไม่มีประโยชน์ ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์ นางถูกหอกตรึงอยู่กับพื้น กฎเกณฑ์แต่ละสายพลันพันธนาการนางเอาไว้ ทำการแยกและกลั่นพลังของนางทีละนิดๆ เวลานี้ประกายศักดิ์สิทธิ์บนตัวของราชินีเหรินเสียนเริ่มหมองลง กลิ่นอายที่ศักดิ์สิทธิ์บนตัวของนางเริ่มจางหาย สายเลือดที่เดิมทีดูขาววับเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ค่อยๆ ปรากฏสายเลือดที่มืดมิดอันเป็นคุณสมบัติดั้งเดิมของอเวจี

“เก้าแดนไหนเลยจะเป็นที่ที่อเวจีสามารถแตะต้องได้! ”หลี่ชิเย่มองดูราชินีเหรินเสียนทีหนึ่งด้วยท่าทีเย็นชา ในเวลานี้ท่าทีของเขาเยือกเย็นไร้ซึ่งความปราณี

อย่าว่าแต่ราชินีเหรินเสียนเลย ต่อให้เป็นราชันเซียนจริงๆ ก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย หากถูกหอกเล่มนี้ตรึงอยู่กับพื้น ขอเพียงบุคคลนั้นเป็นสายเลือดอเวจี ก็จะหนีไม่พ้นการถูกสังหารโดยไม่มีทางตอบโต้เช่นนี้ได้!

หอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมารคือชื่อของอาวุธหอกเล่มนี้! นี่ไม่ใช่อาวุธ แต่มันคือการสังหารโดยไม่มีทางตอบโต้อย่างหนึ่ง มันเป็นปณิธานของราชันเซียนแต่ละองค์ มันคือปณิธานของสรรพชีวิตในเก้าแดน และก็เป็นพลังของพื้นที่ทุกตารางนิ้ว เส้นชีพจรใต้ดินทุกเส้นในเก้าแดน

ความหมายในการดำรงอยู่ของ “หอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมาร” คือเฝ้าปกป้องเก้าแดน ต่อต้านอเวจี!

ครั้งนั้น หลังจากยุคอเวจีสิ้นสุดลง แต่ว่าอเวจีไม่ได้ถูกเข่นฆ่าจนหมดสิ้น ในมือของอเวจีมีกายล่องหนอยู่ ดังนั้น จึงยังคงมีผู้ยิ่งใหญ่ที่มีความแข็งแกร่งมากของอเวจีที่หบซ่อนตัวไม่ยอมปรากฏตัวออกมา

เมื่ออเวจีมีกายล่องหนอยู่ในมือ หลี่ชิเย่ก็จนปัญญาที่จะฆ่าล้างอเวจีได้ทั้งหมด ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้เขาต้องกลัดกลุ้มเรื่องหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะรั้งอยู่ในเก้าแดนตลอดไป หากเก้าแดนปราศจากการปกป้องคุ้มครอง มีความเป็นไปได้ที่อเวจีจะย้อยกลับมาอีกครั้งหนึ่ง มีความเป็นไปได้ที่เก้าแดนจะถูกยึดครองตกไปอยู่ในมือของอเวจีอีกครั้งหนึ่ง

ดังนั้น หลี่ชิเย่ที่อยู่ในฐานะอีกาทมิฬจึงได้มีแนวความคิดที่ยิ่งใหญ่ ด้วยการให้มีการลงนามในข้อตกลงสูงสุด โดยราชันเซียนที่ปฏิบัติตามข้อตกลงดังกล่าวคนแรกก็คือราชันเซียนหมิงเหริน

หลี่ชิเย่ได้ทุ่มเทกำลังกายใจนับไม่ถ้วนในการวางแผนและโครงสร้างระยะยาวให้กับเก้าแดน ผ่านราชันเซียนแต่ละรุ่น เช่นราชันเซียนหมิงเหริน ราชันเซียนหญิงหงเทียนเป็นต้นในการปลุกเสกและกลั่นกรอง ทำการวางม่านฟ้าแหดินทั่วทั้งเก้าแดน ราชันเซียนแต่ละยุคสมัยล้วนแล้วแต่ทำการปลุกเสกจนกลายมาเป็นหอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมาร!

นี่คือวิธีการสุดท้ายที่จะต่อต้านกับอเวจี ถ้าหากวันหนึ่งเก้าแดนจะต้องถูกยึดครองจริงๆ และความมืดมิดจากอเวจีได้หวนคืนสู่เก้าแดนอีกครั้ง อย่างน้อยที่สุดสิ่งมีชีวิตของเก้าแดนยังจะมีแสงอรุโณทัยอยู่บ้าง ยังมีวิธีการสุดท้ายที่จะต่อต้านอเวจี!

หอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมารที่เป็นเครื่องมือสังหารที่ไม่มีทางตอบโต้ได้ไม่ได้อยู่ในมือของหลี่ชิเย่ แต่อยู่ในเก้าแดน อยู่ในมือของคนทุกคน ขอเพียงผู้นั้นมีจิตแน่วแน่ที่จะสู้กับอเวจี ก็จะมีโอกาสได้ครอบครองหอกสรรพชีวิตเก้าแดนพิชิตมาร!

“ไม่” โอรสราชันเซียนเหรินเสียนทั้งสี่ถึงกับร้องเสียงแหลมออกมา เมื่อเห็นมารดาของตนถูกตรึงและส่งเสียงร้องโหยหวนอยู่บนพื้น แต่ว่า พวกเขาก็จนปัญญาในเวลานี้

“ถึงตาพวกเจ้าแล้ว! ” ท่าทีหลี่ชิเย่ที่เยือกเย็นจ้องมองดูโอรสราชันเซียนเหรินเสียนทั้งสี่ ทันใดนั้นสายฟ้าพลันพุ่งเข้าไปภายในร่างกายของพวกเขา พลันดึงเอาเลือดแก่น ทักษะแยกออกมาทั้งหมด เพียงพริบตาเดียวก็ถูกกลั่นเป็นแก่นเพื่อกลั่นบูชาสี่กายเซียนของพวกเขา

“อ๊ากก” โอรสราชันเซียนเหรินเสียนทั้งสี่ถึงกับร้องเสียงแหลมเศร้ารันทดขึ้นมา นาทีนี้พวกเขาสี่พี่น้องล้วนแล้วแต่ถูกสายฟ้าเผาจนกลายเป็นเถ้าธุลีไป ขณะที่กายเซียนของพวกเขาถูกหลี่ชิเย่อาศัยสวรรค์ลงทัณฑ์ทำการกลั่นจนกลายเป็นแก่นกายที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก

“ไม่” ราชินีเหรินเสียนถึงกับร้องเสียงแหลมที่เศร้ารันทดออกมา เมื่อมองเห็นลูกๆ ทั้งสี่ของตนกลายเป็นจุณ แต่นางกลับไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่มองตาปริบๆ จนพวกเขาถูกเผาไป