ตอนที่ 1785 องค์หญิงเทียนหวง

ตอนที่ 1785 องค์หญิงเทียนหวง คิดจะเปิดตำราระลึกออกมาก็ไม่ใช่เรื่องยาก ขอเพียงสามารถรักษาจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรเอาไว้อย่างมั่นคง โดยอาศัยจิตที่ยึดติดภายในใจยืนหยัดเอาไว้ ไม่ให้ถูกทุกสิ่งทุกอย่างควบคุมได้ ไม่ถูกความยั่วยวนทำให้จิตแห่งการบำเพ็ญเพียรต้องสั่นคลอน เช่นนั้นแล้วก็มีความเป็นไปได้ที่จะเปิดตำราเล่มนี้ออกมาได้

จิตแห่งการบำเพ็ญเพียรสามารถยืนหยัดได้ถึงขนาดไหน ก็จะพลิกหน้าตำราได้ถึงหน้านั้น ถ้าหากสามารถยืนหยัดได้ถึงที่สุด ย่อมบ่งบอกว่าสามารพลิกตำราระลึกเล่มนี้ได้โดยสมบูรณ์

ย่อมไม่เป็นที่สงสัย จิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของหลี่ชิเย่แข็งแกร่งไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนได้ เขาสามารถยืนหยัดจนถึงที่สุด และทำให้เขาสามารถเปิดตำราทั้งเล่มได้อย่างสมบูรณ์

หลังจากผ่านไปชั่วครู่ใหญ่ หลี่ชิเย่ได้ลืมตาสองข้างขึ้นมา มองดูตำราระลึกที่อยู่ในมือ ถึงกับเผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา

“ราชันเทพชิงมู่ เจ้าปล่อยให้ตำราระลึกตกทอดอยู่ในโลกมนุษย์จริงๆ ความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ยากจะหาผู้ใดเทียม” หลี่ชิเย่พูดทอดถอนใจออกมาขณะมองดูตำราระลึกที่อยู่ในมือ

กล่าวสำหรับผู้บำเพ็ญตนคนหนึ่ง ถ้าหากได้ครอบครองตำราระลึกที่เป็นหนึ่งในเก้าตำราสวรรค์นพเก้าสักเล่ม มันจะเป็นเช่นใดกันนะ? อย่างน้อยก็ต้องตัดใจไม่ได้ ต่อให้เป็นจอมราชันหรือเซียนหวัง ถ้าหากพวกเขาสามารถครอบครองหนึ่งในตำราสวรรค์นพเก้าสักเล่มหนึ่ง พวกเขาย่อมต้องเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี

ต่อให้จอมราชันหรือเซียนหวังหลังจากฝึกวิชาในตำราระลึกจบแล้ว เกรงว่าพวกเขาคงไม่ปล่อยให้สุดยอดตำราเช่นนี้ตกทอดไปอยู่ในโลกมนุษย์ปุถุชน แต่ราชันเทพชิงมู่กลับปล่อยให้ตำราระลึกตกทอดไปอยู่ในโลกมนุษย์ปุถุชน

ไม่ว่าครั้งนั้นราชันเซียนชิงมู่ที่ปล่อยให้ตำราระลึกตกทอดไปอยู่ในโลกมนุษย์ปุถุชนจะมีแนวความคิดเช่นใดก็ตาม แต่ว่า อย่างน้องที่สุดสามารถมั่นใจได้ว่า การที่เขายอมปล่อยตำราระลึกออกจากมือ เป็นความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวที่น้อยคนมากๆ สามารถเทียบเคียงได้

หลี่ชิเย่ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง เปิดและพลิกตำราระลึกขึ้นมาอ่อนอย่างละเอียด เมื่ออ่านไปถึงตอนที่ยอดเยี่ยมแล้ว เขาถึงกับตบโต๊ะชื่นชม

การที่จะทำความเข้าใจตำราสวรรค์นพเก้าใช่จะเป็นเรื่องง่ายดาย มันคือตำราที่มีความลึกล้ำอย่างน่าอัศจรรย์ปราศจากผู้เทียบเทียม ต่อให้เป็นอัจฉริยะบุคคลที่ยากจะหาผู้ใดเทียมยังต้องอาศัยเวลาชั่วชีวิตมาทำการบรรลุมัน

แต่หลี่ชิเย่กลับแตกต่าง เนื่องจากเขาได้ครอบครองตำรากาย ตำรามรณะ ตำรานภา เวลานี้ได้ตำราระลึกมาอีก การจะทำความบรรลุมันกล่าวสำหรับหลี่ชิเย่แล้ว มันก็แค่ของง่ายๆ ที่เคยทำมาแล้วเท่านั้น

ระหว่างที่หลี่ชิเย่กำลังอ่านตำราระลึกอย่างขะมักเขม้นอยู่นั้น กษัตริย์ของแคว้นหงส์ฟ้าได้เร่งเดินทางไปยังตระกูลขุนนางโบราณจ้านหวังด้วยตนเอง เพื่อขอพบองค์หญิงเทียนหวงบุตรสาวของตน

องค์หญิงเทียนหวงนับว่าเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในชิงโจว นางไม่เพียงเป็นคู่หมั้นของจินเก๋อเท่านั้น ขณะเดียวกันนางหาใช่เป็นเพียงเจกันที่สวยงามใบหนึ่ง เรียกได้ว่า องค์หญิงเทียนหวงเป็นผู้หญิงที่รวมเอาความงดงามและสติปัญญาอยู่ในร่างเดียวกัน

ถูกต้อง องค์หญิงเทียนหวงเป็นคู่หมั้นของจินเก๋อ แต่รัศมีของนางหาได้ถูกบดบังโดยรัศมีของจินเก๋อ ตัวองค์หญิงเทียนหวงเองมีพรสวรรค์ที่สูงมาก และมีทักษะยุทธที่แข็งแกร่งเช่นกัน ที่สำคัญ องค์หญิงเทียนหวงมีสายเลือดบรรพบุรุษของเผ่าสวรรค์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามสายเลือดที่สุดยอดมากที่สุด

แคว้นหงส์ฟ้าคือแคว้นของเผ่าศิลา ถือเป็นหนึ่งในแคว้นร้อยชาติพันธุ์ ขณะที่ตระกูลขุนนางโบราณจ้านหวังนั้นไม่ต้องพูดถึง สายเลือดของพวกเขามีความสูงส่งตลอดมา พวกเขามีชาติกำเนิดเป็นเผ่าสวรรค์

ธาตุแท้ภายในของตระกูลขุนนางโบราณจ้านหวังไม่ต้องกล่าวให้มากความ ตระกูลขุนนางโบราณจ้านหวังคือหนึ่งสำนักห้าราชัน กระทั่งมีผู้กล่าวว่าจอมราชันทั้งห้าองค์ล้วนแล้วแต่ยังคงมีชีวิตอยู่

สำนักลักษณะเช่นนี้ ธาตุแท้ภายในเช่นนี้ ช่างน่ากลัวเหลือเกิน และปราศจากผู้ต่อกรเหลือเกิน

ขณะที่จินเก๋อ บุรุษผู้กำลังจะกลายเป็นจอมราชัน กำลังความสามารถและพรสวรรค์ของเขาไม่ต้องพูดถึง เขาถึงกับต้องการแต่งองค์หญิงเทียนหวงเป็นภรรยา

ลองนึกดู ถ้าหากองค์หญิงเทียนหวงเป็นเพียงผู้หญิงที่มีรูปโฉมงดงามผู้หนึ่งเท่านั้น จินเก๋อจะแต่งผู้หญิงเช่นนี้มาเป็นภรรยารึ? จะแต่งกับผู้หญิงเช่นนี้มาเป็นราชินีราชันรึ? มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

“ท่านพ่อ มีเรื่องอันได้รึ?” เมื่อองค์หญิงเทียนหวงเห็นว่าบิดาของนางต้องการพบตนอย่างรีบร้อน จึงให้เข้าไปที่ตำหนักและเอ่ยถามขึ้น

ความจริงแล้ว องค์หญิงเทียนหวงและจินเก๋อได้แต่งงานกันนานแล้ว เพียงแต่จินเก๋อเคยบอกเอาไว้ว่า รอให้เขาได้กลายเป็นจอมราชันเสียก่อนแล้วค่อยจัดพิธีแต่งงานกับนาง ด้วยการจัดพิธีแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ให้กับนาง

แม้ว่าผู้คนจะเรียกขานองค์หญิงเทียนหวงว่าเป็นคู่หมั้นของจินเก๋อ แต่นางได้อยู่ข้างกายจินเก๋อมานาน กุมอำนาจให้กับจินเก๋อและคอยจัดการกิจการงานทุกอย่าง

“ลูกหวงถูกฆ่า…” เวลานี้ ใบหน้าของกษัตริย์ของแคว้นหงส์ฟ้าดูซีดเซียว กล่าวกับองค์หญิงเทียนหวงว่า “ลูกเอ๊ย เจ้าจะต้องแก้แค้นให้กับน้องเล็กของเจ้า!”

โรคที่เกิดจากการสูญเสียบุตรชาย ทำให้กษัตริย์ของแคว้นหงส์ฟ้าที่แต่เดิมเคยสมหวังในทุกสิ่งอย่างเป็นกษัตริย์ที่โอหังมาก ต้องดูเหมือนแก่ชราขึ้นมากทีเดียวภายในชั่วข้ามคืน

“ว่าไงนะ น้องเล็กถูกฆ่า? ถูกฆ่าที่ไหน?” เมื่อองค์หญิงเทียนหวงได้ยินข่าวนี้ก็ตกใจมากเช่นกัน