ตอนที่ 1808 บอกลา

ตอนที่ 1808 บอกลา หลี่ชิเย่ และเซิ่นเหล่าลิ่วออกจากแดนอาถรรพ์เทพกำแหง เมื่อเขาขึ้นไปยังยอดเขาชมเทพอีกครั้ง ธิดาราชันฉีหลินได้รออยู่ด้วยความเคารพแล้ว

เมื่อธิดาราชันฉีหลินเห็นหลี่ชิเย่ ได้ทำความเคารพหลี่ชิเย่ด้วยการโค้งคำนับอย่างงาม “เมิ่งหยิงขอขอบคุณคุณชายแทนตระกูลราชันฉีหลิน และขอบคุณคุณชายแทนประชาชนในอนาคต คุณชายคือผู้ที่สร้างความสุขให้กับพื้นที่ นำพาความสุขและบุญคุณหมื่นชาติ”

การที่หลี่ชิเย่ได้ทำการเปลี่ยนฟ้าย้ายดินในแดนอาถรรพ์เทพกำแห่ง จะยังประโยชน์ให้กับตระกูลราชันฉีหลินในอนาคต และจะทำให้ประชาขนได้รับประโยชน์ การที่ธิดาราชันฉีหลินแสดงความขอบคุณต่อหลี่ชิเย่ก็นับเป็นคำพูดที่ออกมาจากใจ

หลี่ชิเย่รับการเคารพเต็มรูปแบบจากธิดาราชันฉีหลินโดยไม่สะทกสะท้าน นั่งลงด้วยท่าทีที่ไม่เกรงใจผู้ใด

เซิ่นเหล่าลิ่วติดตามหลี่ชิเย่ขึ้นมาที่เขาชมเทพ เมื่อธิดาราชันฉีหลินเห็นหน้าเซิ่นเหล่าลิ่วรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก มองดูเซิ่นเหล่าลิ่วอย่างละเอียดทีหนึ่ง จากนั้นแสดงคารวะแบบจีน กล่าวว่า “ที่แท้พี่หลบซ่อนตัวอยู่ในเขตฉีหลินของพวกเรานะเนี่ย บรรดาบรรพบุรุษของเขามังกรเทพล้วนแล้วแต่กำลังตามหาพี่อยู่ ยังเคยมาเป็นแขกที่ตระกูลราชันของข้าเลย”

ธิดาราชันฉีหลินย่อมเป็นธิดาราชันฉีหลิน คนอื่นมองไม่รู้ประวัติความเป็นมาของเซิ่นเหล่าลิ่ว แต่นางกลับมองออกถึงฐานะของเขา

เซิ่นเหล่าลิ่วรู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง เมื่อธิดาราชันฉีหลินรู้ถึงฐานะของเขา จึงได้แต่หัวเราะเจื่อนๆ และกล่าวว่า “ธิดาราชันอย่าได้เปิดโปงข้า หากถูกเหล่าบรรพบุรุษจับได้ล่ะก็ ข้ามิต้องถูกหักขาทิ้งรึ อิ อิ อิ ข้าขอให้คำมั่นต่อธิดาราชัน ข้ารับรองจะปฏิบัติตนอยู่ในกรอบไม่นอกลู่นอกทาง และไม่ทำเรื่องไม่ถูกต้องขณะอยู่ที่เขตฉีหลิน จะไม่ทำให้ธิดาราชันต้องลำบากใจอย่างเด็ดขาด”

“เจ้ารู้จักปฏิบัติตนอยู่ในกรอบไม่นอกลู่นอกทาง และไม่ทำเรื่องไม่ถูกต้องคงเป็นเรื่องแปลก” หลี่ชิเย่หัวเราะและเปิดโปงเขา ยิ้มกล่าวว่า “คนของเขามังกรเทพมีสักกี่คนที่เป็นประเภทปฏิบัติตนอยู่ในกรอบไม่นอกลู่นอกทาง และทำเรื่องไม่ถูกต้อง”

ถูกหลี่ชิเย่เปิดโปงอย่างทันควัน ทำเอาเซิ่นเหล่าลิ่วหัวเราะด้วยความเก้อเขิน

ธิดาราชันฉีหลินก็ได้แต่ยิ้มและส่ายหน้า ความซุกซนของเซิ่นเหล่าลิ่วนางก็เคยได้ยินมาก่อนแล้ว เขาเป็นผู้ที่มีพื้นฐานดี และมีชาติกำเนิดที่ผู้คนต้องอิจฉายิ่งนัก แต่กลับไม่ชอบอยู่ในสำนักของตน ชอบหลบหนีออกจากสำนักมาก่อเรื่องลักเล็กขโมยน้อยอยู่เนืองๆ

เป็นที่ทราบกันว่า เขามังกรเทพคือสำนักที่ได้ชื่อว่าหนึ่งสำนักสองเซียนหวัง เขามังกรเทพของพวกเขามีสายเลือดมังกรแท้จริงอยู่ส่วนหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นสำนักที่มีความสูงส่งมาก ในชิงโจวเขามังกรเทพนับว่าเป็นสายสำนักราชันเซียนที่มีอิทธิพลชนิดเรียกลมเรียกฝนได้เช่นกัน

เฉกเช่นตัวเซิ่นเหล่าลิ่วเอง สายเลือดของเขามีความแข็งแกร่งมาก พรสวรรค์ก็สูงมาก ตัวเขาที่มีชาติกำเนิดจากเขามังกรเทพ ถ้าหากเขายอมรั้งอยู่ภายในสำนักและพยายามฝึกฝนบำเพ็ญเพียรล่ะก็ มีของวิเศษใดที่เขาต้องการแล้วไม่ได้บ้างหละ? ต้องการได้เคล็ดวิชาใดแล้วไม่ได้เล่า?

แต่ว่า เซิ่นเหล่าลิ่วกลับเป็นผู้ที่ไม่ยอมปฏิบัติตนอยู่ในกรอบไม่นอกลู่นอกทาง ได้หลบหนีออกจากเขามังกรเทพอย่างลับๆ ภายใต้การเฝ้าคุมของทางสำนักและเข้าสู่โลกของโลกีย์มนุษย์ ก่อเรื่องหลอกลวงต้มตุ๋นลักเล็กขโมยน้อยต่างๆ

อันที่จริง ด้วยชาติกำเนิดที่สูงส่งเช่นเขานั้น สมควรเสพสุขกับการได้รับการปฏิบัติดูแล และฐานะเป็นอย่างดี แต่เขากลับชมชอบการใช้ชีวิตที่เป็นอิสระเสรีท่ามกลางโลกของโลกีย์มนุษย์ ชมชอบสนุกอยู่กับโลกีย์มนุษย์

หลังจากที่หลี่ชิเย่นั่งลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เซิ่นเหล่าลิ่วต้องล่าถอยออกไปเงียบๆ เมื่อเห็นว่าธิดาราชันฉีหลินมีเรื่องที่ต้องพูดคุยกับหลี่ชิเย่

ธิดาราชันฉีหลินที่มองเห็นท่านั่งอย่างไม่เกรงใจใครของหลี่ชิเย่ อ้าปากเหมือนจะพูด แต่ในเวลานี้นางไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมาดี

“พูดมาเถอะ” หลี่ชิเย่มองดูธิดาราชันฉีหลินที่ทำท่าจะพูดแต่ก็หยุดอยู่แค่นั้น และกล่าวว่า “มีคำพูดอะไรก็พูดมาได้เลย ละเว้นโทษให้กับเจ้า”

เมื่อธิดาราชันฉีหลินได้รับอนุญาตจากหลี่ชิเย่แล้วจึงทอดถอนใจออกมาเบาๆ จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นมาช้าๆ ว่า “จอมเทพหนานหยาง กับจอมเทพเชียนจวินต้องการคำตอบ พวกเขาต่างยื่นข้อร้องเรียนต่อตระกูลราชันฉีหลินของพวกเรา”

ย่อมไม่ต้องสงสัย จอมเทพหนานหยาง และจอมเทพเชียนจวินกำลังกดดันต่อตระกูลราชันฉีหลิน แม้ว่าตระกูลขุนนางโบราณหนานหยาง และสำนักเจอเยื่อต่างไม่กล้าแสดงความไม่พอใจต่อตระกูลราชันฉีหลิน แต่ว่า เวลานี้ผู้สืบทอดของพวกเขาถูกบุคคลภายนอกสังหาร ขณะที่ตระกูลขุนนางโบราณหนานหยางและสำนักเจอเยื่อต่างอู่ภายใต้การปกครองของตระกูลราชันฉีหลิน สมควรที่ตระกูลราชันฉีหลินต้องแสดงท่าทีออกมา

เรื่องนี้สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้กับตระกูลราชันฉีหลินอยู่บ้าง พวกเขายังไม่รู้แน่ชัดถึงประวัติความเป็นมาของหลี่ชิเย่ ขณะที่พวกเขาก็ไม่อาจนิ่งเฉยต่อข้อร้องเรียนของจอมเทพหนานหยาง กับจอมเทพเชียนจวิน จะอย่างไรเสียทั้งตระกูลขุนนางโบราณหนานหยางและสำนักเจอเยื่อต่างก็ขึ้นตรงต่อตระกูลราชันฉีหลิน ในเวลานี้ตระกูลราชันฉีหลินจะร้องแสดงท่าทีออกมา หาไม่แล้วจะส่งผลให้แคว้นเจ้าลัทธิภายใต้การปกครองของตระกูลราชันฉีหลินจำนวนหลายร้อยแห่งหมดความเชื่อถือต่อตระกูลราชันฉีหลินได้

ถ้าหากเพียงแค่ข้อร้องเรียนจากตระกูลขุนนางโบราณหนานหยางกับสำนักเจอเยื่อเท่านั้น ตระกูลราชันฉีหลินสามารถเพิกเฉยได้ จะอย่างไรเสีย ยอดฝีมือทั่วไปกระทั่งระดับเจ้าสำนักของตระกูลขุนนางโบราณหนานหยางและสำนักเจอเยื่อก็ไม่แน่ว่าจะมีสิทธิ์ยื่นร้องเรียนต่อตระกูลราชันฉีหลินได้

แต่กับจอมเทพหนานหยาง กับจอมเทพเชียนจวินล่ะก็ต่างกัน พวกเขาคือจอมเทพที่ไม่เพียงมีความแข็งแกร่งอยู่ในตัวปราศจากผู้เทียบเทียม สามารถหมางเมินใต้หล้าอยู่แล้ว ขณะเดียวกันฐานะของพวกเขาก็นับว่าสูงส่งยิ่งนัก สามารถเสมอด้วยกับระดับบรรพบุรุษของตระกูลราชันฉีหลินเป็นจำนวนไม่น้อย

“อ๋อ…” ปฏิกิริยาของหลี่ชิเย่ที่มีต่อเรื่องนี้ดูจะเรียบเฉยยิ่งนัก เพียงยิ้มตามอารมณ์ออกมาและกล่าวว่า “พวกเขามีข้อเรียกร้องอะไรบ้าง”

“ให้ตระกูลราชันส่งมอบคุณชายออกมา” ธิดาราชันฉีหลินได้แต่พูดว่า “แน่นอน พวกเขาต้องการพบคุณชาย คุณชายสังหารเสิ่นจินหลงกับหลี่เทียนเหา พวกเขาต้องการคำอธิบาย”

แน่นอน ข้อเรียกร้องของจอมเทพหนานหยาง กับจอมเทพเชียนจวินไม่ได้ต้องการเพียงเท่านี้ ในฐานะที่เป็นจอมเทพพวกเขามีกำลัง มีความได้เปรียบด้านคุณสมบัติ พวกเขาเรียกร้องให้มีการสังหารหลี่ชิเย่ต่อตระกูลราชันฉีหลิน เพียงแต่ธิดาราชันฉีหลินไม่สะดวกที่จะพูดออกมาเท่านั้น