ตอนที่ 1822 เซียนหวังเย่หลิน

ตอนที่ 1822 เซียนหวังเย่หลิน เซียนหวังเย่หลินเป็นชื่อที่ทำให้สิบสามทวีปต้องตกใจหวาดหวั่นพรั่นพรึง มีสิบเอ็ดลัคนา สิบเอ็ดชะตาฟ้าในครอบครอง นางเคยเกรียงไกรไปทั่วสิบสามทวีป เคยท้าสู้กับบรรดาเทพและเหล่าราชัน นางเคยเย้ยหยันต่อสิบสามทวีป!

ในขณะนี้ บรรดาระดับบรรพบุรุษของสำนักเจ้าลัทธิล้วนแล้วแต่คุกเข่าก้มกราบกับพื้น แม้แต่ศิษย์และยอดฝีมือของตระกูลราชันฉีหลินก็ทยอยกันคุกเข่าก้มกราบกับพื้น บรรดาระดับบรรพบุรุษของตระกูลราชันฉีหลินก็จ้องมองภาพที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสะเทือนหวั่นไหว พวกเขาต่างไม่รู้ในรายละเอียดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เป็นเพราะอะไรที่ทำให้เซียนหวังของพวกเขาสำแดงเดชขึ้นมา

แน่นอนเซียนหวังเย่หลินที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่เซียนหวังเย่หลินที่แท้จริง ถ้าหากเซียนหวังเย่หลินตัวจริงมาล่ะก็ยังจะเหลือรึ

เซียนหวังเย่หลินที่เห็นอยู่ตรงหน้าเกิดจากการสร้างขึ้นมากับมือของหลี่ชิเย่ แรกทีเดียวหลี่ชิเย่เพียงอาศัย “แวบหนึ่งของความคิดสร้างสรรค์สรรพสิ่ง” สร้างร่างดงามของเซียนหวังเย่หลินขึ้นมา

ในเวลานี้ พลังที่ร่างเงานี้สำแดงออกมาล้วนแล้วแต่เป็นปณิธานของหลี่ชิเย่ เมื่อจอมเทพเชียนจวินได้นำชุดตัวอ่อนอินทนิลจอมราชันออกมาใช้แล้ว หลี่ชิเย่จึงนำเอาปณิธานและจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรที่มีเพียงหนึ่งไม่มีสองในหล้ามาประทับสลักลงบนร่างเงานี้โดยตรง ทำให้พลังของร่างเงานี้เพิ่มสูงขึ้นอย่างมากมายในชั่วพริบตาเดียว ภายใต้ปณิธานที่ไม่ยอมให้ผู้ใดขัดขืนได้อย่าง เด็ดขาดของหลี่ชิเย่ ทำให้ร่างเงานี้มีชีวิตขึ้นในทันที

จังหวะที่หลี่ชิเย่ได้ระเบิดพลังที่ไม่ยอมให้ผู้ใดขัดขืนได้อย่าง เด็ดขาดนั้น พลันสามารถเชื่อมต่อกับปณิธานและจิตที่ยึดติดของเซียนหวังเย่หลินได้ จึงสามารถเรียกร่างเงานี้มาได้ และทำให้ร่างเงานี้มีปณิธานและจิตที่ยึดติดของเซียนหวังเย่หลินในทันที

สมควรจะทราบว่าเซียนหวังเย่หลินคือเซียนหวังของตระกูลราชันฉีหลิน สถานที่แห่งนี้คือสถานที่ที่นางเกิด สถานที่ที่เลี้ยงดูนาง และเป็นสถานที่ที่นางได้ฝึกและเจริญเติบโต พื้นที่ทุกตารางนิ้วล้วนแล้วแต่ได้ฝากรอยเท้าของเซียนหวังเย่หลินเอาไว้ ช่องว่างทุกตารางนิ้วของที่นี้ล้วนแล้วแต่เคยได้รับการปลุกเสกป้องกัน่จากเซียนหวังเย่หลินเอาไว้

เรียกได้ว่า ในตระกูลราชันฉีหลินทุกแห่งหนล้วนแล้วแต่มีปณิธานของเซียนหวังเย่หลินทิ้งเอาไว้ ทุกๆ ที่ล้วนแล้วแต่ มีจิตที่ยึดติดของเซียนหวังเย่หลินทิ้งเอาไว้ สถานที่ลักษณะเช่นนี้แหละไม่มีจุดไหนที่ไม่มีร่อยรอยของเซียนหวังเย่หลินที่ได้ทิ้งเอาไว้

เมื่อปณิธาน และจิตที่ยึดติดของเซียนหวังเย่หลินถูกปลุกให้ตื่นขึ้นในพริบตาเดียว พลังทั้งหมดที่นางได้คงเอาไว้ในตระกูลราชันฉีหลินพลันถูกเสกลงบนตัวร่างเงานั้นทันที พลังที่ปราศจากผู้ต่อกรของเซียนหวังเย่หลินจึงได้กลับกลายเป็นชะตาฟ้าสิบเอ็ดสาย แขวนอยู่เหนือศีรษะของร่างเงานั้น

นาทีนี้จึงเปรียบประดุจเซียนหวังเย่หลินมาด้วยตนเองอย่างนั้น ทุกการเคลื่อนไหวจึงปราศจากผู้ต่อกร ขณะที่ลืมตาหรือหลับตาก็คือสุริยันจันทราทิวาราตรี! ภายใต้พลังของนาง ต่อให้เป็นจอมเทพก็ดูเล็กจิ๋วยิ่งนัก!

เมื่อจอมเทพหนานหยางมองเห็นภาพนี้แล้วให้รู้สึกหวั่นไหวในใจอย่างยิ่ง เขาเป็นผู้ที่เคยเห็นเซียนหวังเย่หลินมาก่อน มาวันนี้ได้พบเห็นอีกครั้ง ท่าทางที่ล้ำเลิศของนางยังคงสะเทือนหวั่นไหวต่อจิตใจของผู้คนอย่างนั้น

ดวงตาทั้งสองของเซียนหวังเย่หลินที่เพ่งไปข้างหน้า เสมือนหนึ่งดวงดาวที่ส่งประกายเจิดจ้า ส่องแสงสว่างไสวไปตลอดกาล เวลานี้ พลันที่มือขาวๆ ที่เรียวยาวกางออก ปรากฎเป็นท้องฟ้าที่คลาคล่ำด้วยดวงดาวแต่ละแห่งขึ้นบนฝ่ามือของนาง นาทีนี้ ม่านราตรีไม่เพียงแค่ปกคลุมกาลเวลาบริเวณนี้เท่านั้น ยามเมื่อม่านราตรีตกลงมาได้ครอบคลุมกาลเวลานับล้านล้านกาลเวลา ครอบคลุมยุคแล้วยุคเล่า สายน้ำแห่งกาลเวลาทั้งสายก็ถูกครอบคลุมเอาไว้โดยม่านราตรีของนาง

ม่านราตรีที่วางซ้อนกันไปมาหลายชั้นได้ปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ ครอบคลุมตรีสหัสโลกธาตุ ขณะที่ม่านราตรีที่วางซ้อนกันไปมาหลายชั้นได้ปรากฏขึ้นมากลับกลายเป็นหนาและหนักมากจนไม่สามารถประเมินได้ ยามที่ม่านราตรีนี้ตกลงมา เหล่าสวรรค์และเทพมารล้วนแล้วแต่ถูกบดขยี้จนกลายเป็นเถ้าธุลีไป

“ไม่” จอมเทพเชียนจวินคำรามเสียงดังขึ้นมาเมื่อเห็นการลงมือของเซียนหวังเย่หลิน นาทีนี้เขาถึงกับเผาผลาญเลือดวัฒนะของตน เผาผลาญพลังขมุกขมัวของตน

แต่ว่าทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่ไร้ประโยชน์ ลองนึกภาพดู พลังปลุกเสกปกป้องของเซียนหวังเย่หลินบวกกับปณิธานที่ไม่ยอมให้ผู้ใดขัดขืนได้อย่างเด็ดขาดของหลี่ชิเย่ มันคือพลังที่เด็ดขาดซึ่งสามารถบดขยี้ทุกสิ่งบนโลกนี้ได้ ความน่ากลัวของพลังลักษณะเช่นนี้คือระดับจอมราชันเซียนหวังที่อยู่ในระดับสูงสุด หาใช่จอมเทพที่ไม่มีแม้กระทั่งการเข้าถึงตัวตนอันแท้จริงสามารถต้านทานเอาไว้ได้

“คร๊ากก” เสียงแตกร้าวดังขึ้น ในเวลานี้เรื่องที่เหลือเชื่อได้บังเกิดขึ้นแล้ว ชุดตัวอ่อนอินทนิลจอมราชันถึงกับปรากฎรอยร้าวเป็นริ้วๆ ขึ้นมา

เวลานี้ ทั้งเนื้อทั้งตัวของจอมเทพเชียนจวินปรากฎเลือดที่ซึมออกมา ร่างกายของเขาก็ปรากฎรอยแยกเป็นริ้วๆ เช่นกัน มองดูแล้วก็เหมือนเครื่องปั้นดินเผาที่แตกลายงาอย่างนั้น

เสียง “ปัง” ดังขึ้น นาทีนี้แม้แต่ชุดตัวอ่อนอินทนิลจอมราชันก็ต้านเอาไว้ไม่อยู่ จึงแตกละเอียดไปทันที

“อ๊ากก” เสียงร้องน่าเวทนาดังขึ้น ขณะชุดตัวอ่อนอินทนิลจอมราชันแตกละเอียดไป ต่อให้จอมเทพเชียนจวินมีอภินิหารที่ยอดเยี่ยมมากไปกว่านี้ก็ไร้ประโยชน์ ถูกสยบจนกลายเป็นหมอกเลือดไปในพริบตา สุดท้ายหมอกเลือดค่อยๆ ล่องลอยกระจายออกไป ไม่เหลือแม้แต่ซาก

จอมเทพที่สง่างามคนหนึ่ง ต้องมาตายอย่างอนาถเช่นนี้ ไม่เหลือแม้แต่ซาก

บรรดาระดับบรรพบุรุษสำนักเจ้าลัทธิที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดต่างร่างสั่นเทิ้มทีหนึ่ง ทำให้พวกเขาตกใจจนวิญญาณแทบออกจากร่างโดยพลัน

นี่มันคือชุดตัวอ่อนอินทนิลจอมราชันเลยนะ ถึงกับถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดไปดื้อๆ จอมเทพที่แข็งแกร่งยิ่งซึ่งมีดวงตราสัญลักษณ์สามดวงก็ถูกสยบจนกลายเป็นหมอกเลือดไป มันช่างเป็นภาพที่น่ากลัวอะไรปานนั้น เกรงว่าชั่วชีวิตของพวกเขาคงยากจะลืมเลือนภาพเหตุการณ์ในวันนี้ไปได้ ซึ่งจะเป็นความเจ็บปวดในใจที่ไม่อาจลบเลือนไป