ตอนที่ 1880 การทำลายล้างโลกในตำนาน

เมื่อธิดาราชันฉีหลินได้ฟังคำเช่นนี้แล้ว ทำให้รู้สึกหนักอึ้งในใจ นาทีนี้ธิดาราชันฉีหลินจึงได้เข้าใจคำๆ หนึ่ง…ไม่รู้คือความสุข สิ่งที่นางไม่เคยนึกถึงในอดีต เวลานี้ได้รู้เรื่องนี้แล้ว นางมักจะรู้สึกว่ามีเงามืดที่วนเวียนอยู่บนโลกใบนี้อยู่ไม่สลายเสียที

“หรือเป็นเพราะเรื่องนี้คุณชายจึงกลับสู่โลกมนุษย์?” เมื่อธิดาราชันฉีหลินได้สติกลับมา นัยน์ตาพลันสุกใสขึ้นมา และกล่าวว่า “การที่คุณชายกลับคืนสู่โลกมนุษย์ก็เพื่อทำลายแผนการทำลายล้างโลกนี้เสีย”

คำพูดของธิดาราชันฉีหลินพลันทำให้หลี่ชิเย่หัวเราะขึ้นมา เขาถึงกับใช้นิ้วดีดเบาๆ ที่จมูกโด่งของธิดาราชันฉีหลินไปทีหนึ่ง ยิ้มกล่าวว่า “คำพูดของเจ้าออกจะตลกนิดหนึ่ง ข้าได้ยินแล้วรู้สึกขำ”

“หรือไม่ใช่?” ธิดาราชันฉีหลินตะลึงนิดหนึ่ง นางยังเข้าใจว่าตัวเองต้องทายถูก จะอย่างไรเสีย เฉกเช่นหลี่ชิเย่ผู้ดำรงอยู่ในระดับสูงสุดเช่นนี้ไม่น่าจะปรากฎตัวและท่องไปบนโลกมนุษย์โดยไร้เหตุผล

“นังหนู เกรงว่าทำให้เจ้าต้องผิดหวังเสียแล้วหละ” หลี่ชิเย่หัวเราะ และกล่าวขึ้นมาช้าๆ ว่า “ข้าไม่ได้ยิ่งใหญ่ดั่งที่เจ้าจินตนาการเอาไว้ ข้าไม่ใช่พระเจ้าที่มาช่วยชาวโลก การที่ข้าท่องไปในโลกมนุษย์ไม่ได้เพื่อทำลายแผนการล้างโลกอะไรนั่น”

“เช่นนั้นแล้วคุณชายมาเพื่อกิจอันใด?” ธิดาราชันฉีหลินลังเลนิดหนึ่ง แต่ก็รวบรวมความกล้าขึ้นมาและถามออกไปในที่สุด ทั้งที่เป็นปัญหาที่ในฐานะผู้เยาว์ไม่ควรถาม

หลี่ชิเย่มองดูใบหน้าที่ยอดเยี่ยมในหล้าของธิดาราชันฉีหลิน มองดูนัยน์ตาที่เปี่ยมด้วยความกระหายต้องการรู้คู่นั้น ถึงกับพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “โลกนี้ไม่มีพระเจ้าที่ช่วยโลกอะไรนั่น อย่างน้อยไม่ใช่ข้า ข้าเป็นเพียงผู้ที่เดินทางผ่านมาเท่านั้น”

ธิดาราชันฉีหลินฟังคำพูดของหลี่ชิเย่แล้วจะว่าเข้าใจก็ไม่เชิง นางยังคงจ้องมองไปที่หลี่ชิเย่

“ชาตินี้ของข้า หาใช่เพื่อต้องการทำลายแผนการล้างโลกอะไรนั่น ข้าเพียงต้องการสู้ถึงที่สุด สู้จนถึงวันสิ้นโลก” หลี่ชิเย่มองดูนัยน์ตาคู่นั้นของธิดาราชันฉีหลิน แล้วทอดถอนใจออกมาเบาๆ

“การเดินทางไกลเพื่อปราบปรามครั้งสุดท้าย…” คำพูดของเขาทำให้ภายในใจของธิดาราชันฉีหลินต้องสั่นเทานิดหนึ่ง หัวข้อสนทนานี้หนักเกินไป นับแต่อดีตกาลเป็นต้นมา ไม่มีใครสามารถกลับมาจากที่ตรงนั้นได้

เริ่มตั้งแต่ยุคบุกเบิกของราชันสวรรค์หุ้นหยวน ไปถึงราชันเทพจงหนาน ราชันเซียนเฟยที่ปราดเปรื่องยากจะหาใดเทียม มาถึงผู้ที่พลันลงมือทำก็สร้างความตื่นตะลึงโลกาอย่างราชันเซียนกู่ฉุน มาถึงผู้ที่ทำตัวเงียบเชียบอย่างราชันเซียนหมิงเหริน กระทั่งถึงสุดท้ายราชันเซียนฉวี่เจิน ที่ทำการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ว่า ไม่เคยได้ยินว่ามีใครสามารถกลับมาจากที่ตรงนั้น ไม่เคยได้ยินว่ามีใครที่ชนะสงครามเช่นนั้นได้

เวลานี้หลี่ชิเย่ปรากฎตัวบนโลกมนุษย์ก็เพื่อการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายที่อยู่ในตำนาน ซึ่งสร้างความหวั่นไหวให้กับธิดาราชันฉีหลินจนต้องเหม่อลอยอยู่เป็นเวลานาน

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ ธิดาราชันฉีหลินได้สติกลับมาแล้วถึงกับเอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า “แล้วเรื่องทำลายล้างโลกหละ? เพราะอะไรจอมราชันเซียนหวังจึงยอมก้าวสู่การเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้าย แต่กลับไม่มีใครสนใจเรื่องทำลายล้างโลก?”

“ในนั้นสลับซับซ้อนมากแล้วหละ เรื่องบางสิ่งอยู่เหนือความคาดคิดของเจ้าไปมาก” หลี่ชิเย่ถึงกับหัวเราะ และส่ายตัวเบาๆ กล่าวว่า “เรื่องนี้ใช่ว่าเจ้าบอกว่าทำลายล้างโลกก็คือทำลายล้างโลกอย่างนั้น และก็ไม่ใช่เจ้าคิดว่าจะมีการทำลายล้างโลกก็ต้องมีการทำลายล้างโลก”

“ที่ว่าทำลายล้างโลกนั้น เป็นเพียงมุมมองของข้าเองเท่านั้น” หลี่ชิเย่ถึงกับยิ้มกล่าวขึ้นมา

ธิดาราชันฉีหลินถึงกับโล่งอกไปทีหนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดนี้ของหลี่ชิเย่ แต่ว่า คำพูดต่อจากนี้กลับทำให้หัวใจของธิดาราชันฉีหลินต้องสั่นเทาทีหนึ่ง

“แต่ นี่เป็นเรื่องจริง” หลี่ชิเย่ขยี้ผมของธิดาราชันฉีหลินเบาๆ และเอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า “ถ้าหากเจ้าคิดจะเฝ้าหวังล่ะก็ ให้หวังว่าการทำลายล้างโลกจะไม่มาถึงในขณะที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ ซึ่งก็จะเป็นความสุขอย่างหนึ่ง อย่างน้อยที่สุดหลังจากที่ตนเองได้ตายไปแล้ว ไม่ต้องสนใจว่าน้ำจะท่วมอย่างรุนแรงหรือไม่อย่างไร”

“ถ้าหากเป็นเรื่องจริง ทำไมจึงไม่มีจอมราชันเซียนหวังไปยับยั้งเล่า?” ธิดาราชันฉีหลินเอ่ยขึ้นเบาๆ

“เรื่องบางเรื่อง เจ้าไม่มีวันได้รู้อยู่แล้ว จอมราชันเซียนหวังได้ทำอะไรมาบ้าง เบื้องหลังท่ามกลางสายน้ำแห่งกาลเวลาได้ซ่อนความลับอะไรเอาไว้บ้าง สิ่งนี้ล้วนแล้วแต่หาใช่สิ่งที่เจ้าสามารถรับรู้ได้ บางทีหลังจากเจ้าได้สืบทอดชะตาฟ้าสิบสายแล้ว คงมีโอกาสอยู่ระดับหนึ่งที่จะได้รับรู้ถึงความลับที่อยู่เบื้องหลัง” หลี่ชิเย่กล่าวท่าทีเฉยเมย

“หรือว่าการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายสำคัญมากกว่าสถานการณ์ล้างโลกอย่างนั้นรึ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา นางได้ฟังเรื่องราวตำนานเกี่ยวกับการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้าย แต่ว่านางไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายคืออะไร ทำไมถึงได้มีจอมราชันเซียนหวังจำนวนมากก้าวสู่เส้นทางสายนี้

“การทำลายล้างโลกมันก็แค่เรื่องรองของการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น” หลี่ชิเย่มองดูนางทีหนึ่งและกล่าวว่า “ถ้าหากเจ้าสามารถเอาชนะการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายได้ เช่นนั้นแล้วการทำลายล้างโลกก็เป็นเพียงมดปลวกเท่านั้น ล้างโลกอะไรนั้นมันก็เป็นเรื่องที่ไม่มีค่าคู่ควรจะกล่าวถึง ในเมื่อเจ้าสามารถเอาชนะการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายได้แล้ว ก็ไม่ต้องกังวลกับการทำลายล้างโลกอะไรนั่นอีกเลย!”

คำพูดเช่นนี้พลันเท่ากับตรงกับจินตนาการของธิดาราชันฉีหลิน ภายในใจของนางไม่มีสิ่งใดน่าสยดสยองไปกว่าการทำลายล้างโลก และทำให้ต้องกังวลงยิ่งกว่าอีกแล้ว เวลานี้ หลี่ชิเย่กลับบอกว่าการทำลายล้างโลกเป็นเพียงเรื่องรองของการเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น

แม้แต่การทำลายล้างโลกยังเป็นได้แค่เรื่องรอง เช่นนั้นแล้ว การเดินทางไกลเพื่อปราบปรามเป็นครั้งสุดท้ายมันจะเป็นอย่างไรกันนะ? ทำให้ธิดาราชันฉีหลินตกอยู่ในปริศนาที่ลึกล้ำมาก

“คุณชายทำเพื่อช่วยเหลือโลก” เมื่อธิดาราชันฉีหลินได้สติกลับมาแล้วถึงกับเอ่ยว่า “เมื่อคุณชายเอาชนะศึกการปราบปรามครั้งสุดท้ายได้ ย่อมเท่ากับเป็นการทำลายสถานการณ์การทำลายล้างโลกได้ ก็เท่ากับได้ช่วยเหลือสรรพชีวิตเอาไว้”

“เจ้ามองว่าข้ายิ่งใหญ่เกินไปแล้ว” หลี่ชิเย่ถึงหัวเราะและส่ายไปมา กล่าวว่า “ข้าจะสู้ไปถึงสุดปลายทางของโลก นั่นเป็นเพราะข้าต้องการคำตอบๆ หนึ่งเท่านั้นเอง แค่นั้นจริงๆ ส่วนเรื่องการช่วยเหลือโลกไม่ใช่หน้าที่ของข้า” เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้แล้ว เขาได้มองไปยังที่ที่ห่างไกลมากๆ สายตานั้นดูลึกล้ำยิ่งนัก