ตอนที่ 1904 ใส่ร้าย

การมาถึงของอัศวินมังกรหลวงน้อยอย่างกะทันหัน สร้างความตระหนกให้กับผู้คนจำนวนมากที่อยู่ในเหตุการณ์ คนที่ไม่รู้ความรู้สึกอึดอัดในใจ หรือไม่ก็แอบรู้สึกดีใจที่เห็นคนอื่นได้รับความเดือดร้อน หวังให้อัศวินมังกรหลวงน้อยกระตุกหนวดเสือด้วยการปล้นหลี่ชิเย่

ขณะที่ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนบางส่วนที่รู้ถึงสาเหตุ โดยเฉพาะบรรดายอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่เสียเปรียบมาก่อน พวกเขาจ้องมองหลี่ชิเย่ด้วยความโกรธจนดวงตาทั้งสองแทบลุกเป็นไฟออกมา ต้องการฉีกเนื้อหลี่ชิเย่ให้เป็นชิ้นๆ เหมือนว่าพวกเขามีความแค้นใหญ่หลวงไม่อาจอยู่ร่วมโลกกับหลี่ชิเย่อย่างนั้น

ในเวลานี้เอง ทารกมังกรหลวงได้กระโดดลงมาจากม้าศึก หัวเราะเสียงดังท่าทีเหมือนชื่นชอบ และดีใจเป็นยิ่งนัก รีบแสดงคารวะแบบจีนต่อหลี่ชิเย่และกล่าวว่า “ขอแสดงความยินดีพี่หลี่กลับมาจากแดนนิพพาน ช่างน่ายินดี น่ายินดียิ่งนัก การกระทำของพี่หลี่นับว่าในอดีตและปัจจุบันไม่เคยปรากฎมาก่อน”

หลี่ชิเย่เพียงมองหน้าเขาอย่างเย็นชาทีหนึ่ง สำหรับการกล่าวแสดงความยินดีของทารกมังกรหลวง

“พรรคพวก ยกเอาสมบัติมาทั้งหมด ทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่เป็นทรัพย์สมบัติของพี่น้องข้า” ในขณะนี้ทารกมังกรหลวงได้ตะโกนสั่งการกับศิษย์อัศวินมังกรหลวงน้อยที่อยู่ด้านหลัง

ในเวลานี้เอง ศิษย์ของอัศวินมังกรหลวงน้อยได้ช่วยกันยกเอาลังขนาดใหญ่แต่ละใบเข้ามา เมื่อมีการเปิดลังแต่ละใบออกมา พลันปรากฏของวิเศษที่ส่งประกายหลากสีสันวูบวาบออกมาจนผู้คนที่เห็นรู้สึกลายตาไปหมด ภายในลังนั้นบรรจุของวิเศษสารพัดสารพันเต็มไปหมด ทั้งอาวุธ ของวิเศษ ศิลาขมุกขมัว โลหะประหลาด…

ในขณะนี้ทุกคนที่ได้เห็นของวิเศษมากมายต่างจ้องมองไปที่หลี่ชิเย่ สายตาที่จ้องมองพลันกลับกลายเป็นไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

เนื่องจากอัศวินมังกรหลวงน้อยคือกลุ่มโจร พวกเขาคือกองกำลังที่เป็นโจร ย่อมสามารถรู้ได้ว่าสมบัติของพวกเขาได้มาจากที่ใด เวลานี้ ทารกมังกรหลวงกลับมอบสมบัติทั้งหมดให้กับหลี่ชิเย่ ทุกอย่างย่อมไม่ธรรมดาเสียแล้ว

ธิดาราชันฉีหลินถึงกับขมวดคิ้ว นางรู้สึกได้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีนัก ในนี้จะต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล!

“ของขวัญเล็กน้อยเท่านั้น” ทารกมังกรหลวงกล่าวด้วยความดีใจและมีรอยยิ้มเต็มใบหน้าว่า “พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่สามารถรับใช้พี่หลี่ พวกเราจะติดตามพี่หลี่กวาดล้างไปทั่วหล้า และกวาดเอาความมั่งคั่งทั่วทั้งสิบสามทวีปมาให้สิ้น ไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นใคร ขอเพียงพี่หลี่มีคำบัญชาลงมา ขอเพียงเป็นสิ่งที่อยู่ในสายตาของพี่หลี่ พวกเราก็จะชิงมาให้พี่หลี่จนได้ พวกเรายินดีบุกน้ำลุยไฟ ยินดีสละชีพเพื่อพี่หลี่”

พลันที่ทารกมังกรหลวงพูดคำๆ นี้ออกมา แววตาที่จ้องมองหลี่ชิเย่พลันแปรเปลี่ยนไปทันที ถ้าหากจะบอกว่าอัศวินมังกรหลวงน้อยคือโจรผู้ร้าย คือโจรท้องถิ่น เช่นนั้นแล้วหลี่ชิเย่ก็คือหัวหน้าโจร กองกำลังโจรผู้ร้ายกับคนโหดคนหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมที่สุดแล้วหละ!

“พอแล้ว หลี่ชิเย่ เจ้าทำเกินไปแล้ว!” เวลานี้เสียงที่น่าเกรงขามเสียงหนึ่งดังขึ้น ผู้หญิงที่สุดยอดในหล้าคนหนึ่งนำพาศิษย์เข้ามา กล่าวตำหนิว่า “เจ้าส่งอัศวินมังกรหลวงน้อยลอบโจมตีศิษย์หุบเขาตะวันรอน ชิงสมบัติศิษย์หุบเขาตะวันรอนของข้า เจ้าจะอธิบายอย่างไร!”

บุคคลผู้นี้ที่และดูงดงามล้ำเลิศในหล้า เป็นผู้หญิงที่เพิ่งแต่งงานประทับใจผู้คนก็คือเจ้าหุบเขาตะวันรอนยินหัวลี่นั่นเอง!

“เจ้าหุบเขายิน เรื่องนี้เกรงว่าจะมีการเข้าใจผิดกัน” ในเวลานี้ธิดาราชันฉีหลินรู้ว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี จึงรีบเข้าขวางยินหัวลี่เอาไว้ และรีบเข้าไปไกล่เกลี่ย

“ธิดาราชัน เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องเข้าใจผิด” ท่าทีของยินหัวลี่ที่ดูมีพลังที่แข็งแกร่ง กล่าวขึ้นมาช้าๆ ว่า “ อัศวินมังกรหลวงน้อยลอบโจมตีศิษย์สำนักของข้า ชิงของวิเศษของศิษย์ข้า เวลานี้มีทั้งพยานและหลักฐาน ภายในลังเหล่านี้ก็มีของวิเศษจากหุบเขาตะวันรอนของพวกเราอยู่!”

“นั่นสิ ถ้วยทองคำใบนั้นก็คือของของพวกเรา” ในเวลานี้ ปรากฏผู้บำเพ็ญตนกลุ่มคนรุ่นใหม่ผู้หนึ่งที่อยู่ด้านข้างเห็นยินหัวลี่ออกหน้า ทำให้เกิดความกล้าขึ้นมา ร้องกล่าวเสียงดังออกมา

“อัศวินมังกรหลวงน้อยคือผู้ที่สังหารศิษย์พี่ของข้า แย่งชิงเอาธงวิเศษฝังเพชรของพวกเราไป” ชายหนุ่มวัยกลางคนผู้หนึ่งก็ร้องเสียงดังขึ้นมา

“หอเถาวัลย์เมฆของพวกเราถูกชิงเอาของวิเศษไปแปดชิ้น และอัศวินมังกรหลวงน้อยได้สังหารศิษย์ของพวกเราไปแปดคน” ผู้เฒ่าผู้หนึ่งกล่าวท่าทีน่าเกรงขาม

ในเวลานี้ มียอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนไม่น้อยทยอยกันก้าวออกมาชี้ถึงพฤติกรรมชั่วช้าของอัศวินมังกรหลวงน้อย

นาทีนี้ ธิดาราชันฉีหลินเข้าใจแล้วว่า ขณะที่พวกเขาเพิ่งจะกลับมาถึงก็มีคนจ้องมองหลี่ชิเย่ด้วยความโกรธ ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง

ธิดาราชันฉีหลินขมวดคิ้วทีหนึ่ง นางได้ยินได้ฟังเกี่ยวกับพฤติกรรมของอัศวินมังกรหลวงน้อยมานานแล้ว เมื่อไหร่ที่อัศวินมังกรหลวงน้อยลงมือปล้นทรัพย์และฆ่าคนล่ะก็ พวกเขาจะไม่เหลือผู้รอดชีวิตไว้อย่างเด็ดขาด ตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเขาฆ่าปิดปากเหยื่อทุกคน

มาคราวนี้อัศวินมังกรหลวงน้อยกลับปล้นทรัพย์สินอย่างอุกอาจเช่นนี้ อีกทั้งยังเหลือผู้รอดชีวิตเอาไว้เป็นจำนวนมาก ทิ้งพยานหลักฐานมากมายเช่นนี้ นับว่ามีจิตใจที่เหี้ยมโหดมาก

ทารกมังกรหลวงต้องการดึงหลี่ชิเย่ลงไปในน้ำโคลน ต้องการให้ผู้คนทั่วหล้าเป็นศัตรูกับหลี่ชิเย่

ทารกมังกรหลวงเพียงหัวเราะเยาะนิดหนึ่งกับการก้าวออกมาชี้ตัวของแต่ละคน พูดด้วยท่าทางทะนงตัวยิ่งว่า “แค่ของวิเศษไม่กี่ชิ้นนับเป็นอะไรได้ การที่พี่หลี่เห็นคุณค่าของวิเศษของพวกเจ้านับเป็นเกียรติของพวกเจ้า การละเว้นชีวิตพวกเจ้าถือว่าเป็นการปราณีเป็นพิเศษแล้ว พวกเจ้าสมควรขอบคุณในความเมตตาของพี่หลี่จึงจะถูก”

เดิมทั้งหมดก็พุ่งเป้าไปที่หลี่ชิเย่อยู่แล้ว เวลานี้เมื่อได้ฟังคำจากทารกมังกรหลวงแล้วเท่ากับเป็นการยืนยันอย่างหนักแน่นว่า ไม่ต้องถามก็รู้ได้ว่าเป็นหลี่ชิเย่ที่ใช้ให้อัศวินมังกรหลวงน้อยไปปล้นชิงพวกเขา

ในเวลานี้ แววตาที่โกรธแค้นได้พุ่งไปที่ตัวของหลี่ชิเย่ทั้งหมด ไม่รู้ว่านัยน์ตาทั้งสองของผู้คนจำนวนเท่าไรที่แทบจะพ่นเป็นไฟออกมา ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่อยากจะฉีกร่างของหลี่ชิเย่เป็นชิ้นๆ ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป เพื่อล้างแค้นให้กับเพื่อนร่วมสำนักที่ต้องตายไป