ตอนที่ 1991 เหรินเซิ่นได้เป็นเซียนหวัง

ในขณะที่หลี่ชิเย่และเหล่ามอกำลังพูดคุยถึงสถานการณ์อยู่นั้น ทันใดนั้นฟ้าดินรวมตัวเข้าด้วยกัน พลังที่ไม่มีสิ้นสุดถูกรวมเข้าด้วยกัน ชะตาฟ้าปรากฏ สัจธรรมของยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนในทวีปเจียวเหิงโจวจำนวนนับไม่ถ้วนส่งเสียงร้องด้วยความเศร้าโศกเสียใจ

ตูม…ตูม…ตูม…ณ สถานที่ใดที่หนึ่งในทวีปเจียวเหิงโจว ได้ปรากฏประกายที่เจิดจ้ายิ่งอย่างกะทันหัน พลังชะตาฟ้ารวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง ท่าทีเหมือนต้องการสยบหมื่นแดนอย่างนั้น

การรวมตัวของพลังในลักษณะเช่นนี้ ได้สร้างความแตกตื่นให้กับยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนนับไม่ถ้วน ในเวลานี้คู่สายตาแต่ละคู่ต่างจ้องมองไปทันที

ตูม…เสียงดังสนั่นดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ภายในระยะเวลาอันสั้น ฟ้าดินส่งเสียงดังตูมตาม หมื่นสัจธรรมแหบแห้งไม่แจ่มใส ตามติดด้วยอานุภาพเซียนหวังที่เกรียงไกรไปทั่ว ท่ามกลางเสียงดังตูมมองเห็นร่างเงาที่สูงตระหง่านปรากฎอยู่บนท้องฟ้าของทวีปเจียวเหิงโจว

แกร๊งค์ แกร๊งค์ แกร๊งค์เสียงคำรามราชันดังขึ้นมาไม่ขาดสาย หลักกฎเกณฑ์แต่ละข้อของเซียนหวังถูกปูลาดพาดผ่านฟ้าดิน เสมือนหนึ่งได้ควบคุมพลังอำนาจเอาไว้ทั้งหมดอย่างนั้น นาทีนี้อานุภาพเซียนหวังตลบอบอวลไปทั่วเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดิน อีกทั้งอานุภาพเซียนหวังนี้ดูสดใหม่ยิ่งนัก ขณะที่กลิ่นอายเซียนหวังตลบอบอวลอยู่นั้น เหมือนหนึ่งความขมุกขมัวทุกผ่าออกมาอย่างนั้น

“เซียนหวังคนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว” ต่อให้ผู้ที่ไม่สามารถมองเห็นระยะห่างไกลได้ แต่เมื่อรับรู้ถึงอานุภาพเซียนหวังที่ตลบอบอวล ก็สามารถรู้ได้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

“เหรินเซิ่นก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเซียนหวัง สืบทอดชะตาฟ้าสี่สาย!” ในวันนี้เอง ข่าวที่สะเทือนฟ้าเสมือนดังพายุที่โหมกระหน่ำกวาดไปทั่วเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดินอย่างนั้น ภายในระยะเวลาอันสั้น ข่าวที่น่าสะเทือนฟ้าข่าวนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วทุกมุมของทวีปเจียวเหิงโจว

ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่รู้สึกดีใจเมื่อข่าวนี้ถูกแพร่กระจายมา โดยเฉพาะยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อได้ยินข่าวนี้แล้วดีใจจนสุดที่จะเปรียบเปรย

“เหรินเซิ่นคือความภาคภูมิใจของเผ่าพันธุ์มนุษย์” ไม่รู้ว่ามียอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนเผ่พันธุ์มนุษย์จำนวนเท่าไรถือเป็นเกียรติยศอย่างหนึ่ง เมื่อได้ฟังข่าวการสืบทอดชะตาฟ้าของเหรินเซิ่น โดยเฉพาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่เคยศรัทธาเหรินเซิ่นยิ่งรู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก

“เกรงว่าชาตินี้เผ่าพันธุ์มนุษย์คงต้องพึงพาเซียนหวังอย่างเหรินเซิ่นมาแบกรับสถานการณ์โดยรวมแล้ว” ต่อให้เป็นยอดฝีมือเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่เป็นรุ่นอาวุโส เมื่อได้ยินข่าวนี้แล้วก็รู้สึกดีใจอย่างยิ่ง ถึงกับฝากความหวังไว้กับเหรินเซิ่นสูงมาก

“สืบทอดชะตาฟ้าสี่สายในครั้งเดียวนะเนี่ย พรสวรรค์ที่สูงขนาดนี้นับว่ายากที่จะหาได้ยากยิ่ง น่าเสียดาย” ระดับบรรพบุรุษเผ่าพันธุ์มนุษย์หลังจากรู้ว่าเหรินเซิ่นได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเซียนหวังแล้ว ถึงกับเอามือข้างหนึ่งกุมมืออีกข้างหนึ่งเอาไว้ ทอดถอนใจออกมาว่า “หากเหรินเซิ่นไม่ถูกเผ่าสวรรค์ลอบโจมตี ทำให้พลาดโอกาสสืบทอดชะตาฟ้าในครั้งแรกไป ไม่แน่นักเขาอาจมีโอกาสกลายเป็นเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสาย”

“แม้ว่าเหรินเซิ่นไม่ได้เป็นเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสาย เขาก็ยังคงเป็นความภาคภูมิใจของเผ่าพันธุ์มนุษย์พวกเราเช่นกัน เป็นเพราะเข้าต้องการขัดขวางจินเก๋อจึงได้ตัดสินใจเลือกเช่นนี้ ถ้าหากเขาไม่ไปลอบโจมตีจินเก๋อ ในเวลาต่อมาก็ไม่แน่ว่าเผ่าสวรรค์จะลอบโจมตีต่อเขา ดังนั้น เป็นเหรินเซิ่นที่เสียสละ และนี่ก็คือความภูมิใจของเผ่าพันธุ์มนุษย์พวกเรา” มียอดฝีมือที่ศรัทธาในตัวของเหรินเซิ่นยิ่งนัก

ข่าวเรื่องการสืบทอดชะตาฟ้า ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเซียนหวังของเหรินเซิ่นกลายเป็นข่าวใหญ่ที่ดังระเบิดในทวีปเจียวเหิงโจว เมื่อหลายคนได้ยินข่าวนี้แล้ว บางคนรู้สึกเหนือความคาดคิด แต่ก็อยู่ในความคาดคิดของผู้คนจำนวนมาก

สำหรับยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนมากของทวีปเจียวเหิงโจวแล้ว ที่เหนือความคาดคิดคือการพลาดโอกาสสืบทอดชะตาฟ้าในครั้งแรก และนับเป็นเรื่องที่เหนือความคาดคิดจริงๆ คือ เหรินเซิ่นยังคงสามารถสืบทอดชะตาฟ้าได้ถึงสี่สายในครั้งที่สอง

ในความคาดคิดของผู้คนจำนวนมากก็คือการได้เป็นเซียนหวังของเหรินเซิ่น ในยุคปัจจุบัน ถ้าหากเผ่าพันธุ์มนุษย์จะมีใครสักคนได้เป็นเซียนหวัง เช่นนั้นแล้ว เหรินเซิ่นต้องเป็นหนึ่งในจำนวนนั้นแน่นอน

เหล่ามอและหลี่ชิเย่ที่อยู่ในเมืองเล็กๆ ก็ถูกรบกวนให้ตื่น พวกเขาลืมตาทั้งสองขึ้น สายตาของพวกเขาทั้งสองก้าวข้ามมิติและตรงไปยังสถานที่ที่เหรินเซิ่นกลายเป็นเซียนหวัง มองเห็นขั้นตอนการขึ้นสู่เซียนหวังของเหรินเซิ่นกับตาตนเอง

หลังจากนานมากแล้ว หลี่ชิเย่กับเหล่ามอจึงได้ละสายตากลับมา หลี่ชิเย่ยิ้มเรียบเฉยนิดหนึ่งเท่านั้น เรื่องการขึ้นสู่ตำแหน่งเซียนหวัง สำเร็จเป็นจอมราชัน เรื่องแบบนี้เขาเห็นมามากจึงไม่ได้ทอดถอนใจอะไรมากนัก

“คราวนี้ไม่มียอดฝีมือคนใดของเผ่าสวรรค์ปรากฏตัวเลยนะเนี่ย” หลังจากที่เหล่ามอละสายตากลับมาแล้วถึงกับพูดขึ้นช้าๆ ว่า “ดูท่าคงเจรจากันเรียบร้อยแล้ว”

ครั้งนั้น เหรินเซิ่นได้ร่วมมือกับยอดฝีมือเผ่าพันธุ์มนุษย์จำนวนนับไม่ถ้วนลอบโจมตีจินเก๋อ ขัดขวางการสืบทอดชะตาฟ้าของจินเก๋อ ปฏิบัติการครั้งนี้ของเหรินเซิ่น และพวกของจอมเทพท่าซิงประสบผลสำเร็จ

ต่อมาภายหลัง ขณะที่เหรินเซิ่นจะสืบทอดชะตาฟ้า และก้าวขึ้นสู่เซียนหวัง ก็ถูกล้างแค้นโดยเผ่าสวรรค์ ถูกยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนของเผ่าสวรรค์ และระดับจอมเทพลอบโจมตี

นับว่าเหรินเซิ่นเองก็มีความแข็งแกร่งยิ่งโดยแท้จริง ภายใต้การลอบโจมตีเช่นนี้ยังคงเอาชีวิตรอดมาได้ เพียงแต่เขาก็เหมือนเช่นจินเก๋อ พลาดโอกาสในการสืบทอดชะตาฟ้าครั้งแรกไป

แต่ว่า การกลับมาใหม่อีกครั้งของเหรินเซิ่น การสืบทอดชะตาฟ้าอีกครั้งเพื่อก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเซียนหวัง กลับเป็นไปด้วยความราบรื่นตลอดขั้นตอนของการสืบทอดชะตาฟ้า เนื่องจากเผ่าสวรรค์ตลอดจนเผ่าอื่นๆ ล้วนแล้วแต่ไม่มีใครมาลอบโจมตีเหรินเซิ่น

เรื่องนี้นอกจากมีระดับเซียนหวังคอยให้ความคุ้มครองเขาแล้ว เกรงว่ายังมีสาเหตุอื่นๆ

“เกรงว่าชาตินี้คงไม่สามารถให้กำเนิดจอมราชันเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสายได้แล้วหละ” เหล่ามอกล่าวด้วยความทอดถอนใจออกมา แต่เดิมนับแต่อดีตกาลเป็นต้นมา การปรากฏจอมราชันเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสายก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น เวลานี้ทั้งจินเก๋อและเหรินเซิ่นที่มีพรสวรรค์มากที่สุดต่างก็พลาดโอกาสการสืบทอดชะตาฟ้าไปแล้วครั้งหนึ่ง พวกเขาไม่มีวาสนาได้ครอบครองชะตาฟ้าสิบสองสายได้ตลอดกาล เรียกได้ว่าโดยพื้นฐานแล้วชาตินี้ไม่น่าเป็นไปได้ที่จะให้กำเนิดจอมราชันเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสายได้อีกแล้ว

“เรื่องราวบนโลกทุกเรื่องล้วนมีความเป็นไปได้ทั้งสิ้น บางทีชาตินี้อาจมีการให้กำเนิดจอมราชันเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสายขึ้นมาใหม่” หลี่ชิเย่ยิ้มจางๆ และกล่าวขึ้นมาช้าๆ

“คนที่ท่านปรมาจารย์พูดถึงคือใครกันแน่ที่สามารถสืบทอดชะตาฟ้าได้สิบสองสาย?” เหล่ามอถึงกับกล่าวด้วยความประหลาดใจเมื่อได้ฟังคำของหลี่ชิเย่แล้ว

เนื่องจากเขารู้ว่าบุคคลอย่างหลี่ชิเย่จะไม่พูดจาพร่อยๆ เวลานี้ทั้งจินเก๋อและเหรินเซิ่นต่างพลาดโอกาสที่จะได้เป็นจอมราชันเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสายกันแล้ว ขณะที่หลี่ชิเย่กลับบอกว่ายังมีโอกาสให้กำเนิดจอมราชันเซียนหวังที่มีชะตาฟ้าสิบสองสายได้อีก แล้วจะได้ให้เหล่ามอรู้สึกประหลาดใจได้อย่างใดกันเล่า

การที่หลี่ชิเย่พูดคำๆ นี้ออกมา ย่อมบ่งชี้ว่าในสิบสามทวีปมีผู้ที่เขามั่นใจอยู่ ควรจะทราบว่าบนโลกนี้ กลุ่มคนรุ่นใหม่คนใดก็ตามหากสามารถได้รับการเชื่อมั่นจากผู้ดำรงอยู่ในฐานะอีกาทมิฬแล้ว ย่อมมีความยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงแล้ว