ตอนที่ 2057 สังหาร

เวลานี้กู่ฉวี่หังกล่าวเสียงทุ้มต่ำกับหลี่ชิเย่ว่า “พี่ชิเย่ เป็นท่านที่บีบบังคับข้า เพื่อกฎระเบียบของสถาบันศึกษาเทพเจ้าแล้ว ข้าได้แต่ลงมือต่อพี่ชิเย่แล้ว”

“ลงมือเถอะ คำพูดไร้สาระมากเกินไปแล้ว” หลี่ชิเย่ยิ้มจางๆ

พริบตาเดียวนั่นเอง กู่ฉวี่หังส่งสายตาให้กับเทพบุตรซือจง ขณะที่เทพบุตรซือจงเข้าใจและส่งเสียงผิวปากฟี้วดังขึ้นมาครั้งหนึ่ง

ซ่าา ซ่าา ซ่าาเสียงดังขึ้นแผ่วเบา ทันใดนั้นเอง ปรากฎมดประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนที่มุดขึ้นมาจากใต้พี้นดิน มดประหลาดที่มีขนาดตัวเท่ากำปั้นหลังจากมุดออกมาจากใต้พื้นดินแล้ว เสียงหึ่ง หึ่ง หึ่งดังขึ้น พวกมันได้บินขึ้นมาและบินมุ่งหน้าเข้าหาหลี่ชิเย่ทั้งหมด

ซ่าา…มดประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนบินมาแบบมืดฟ้ามัวดินเต็มทุกพื้นที่ คล้ายดั่งเป็นคลื่นยักษ์ที่รุนแรงถาโถมเข้าหาหลี่ชิเย่ ต้องการปกคลุมร่างของหลี่ชิเย่จนมิด อีกทั้งขณะที่มดประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนที่บินเข้าหาหลี่ชิเย่นั้น ทั้งหมดต่างลับฟันที่เสมือนคีมคู่นั้นจนส่งเสียงดังจี๊ดจี๊ด ขอเพียงถูกมดประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนเข้าถึงตัว เกรงว่าภายในพริบตาเดียวสามารถกัดเทะร่างของหลี่ชิเย่จนเหลือแต่กระดูก

ฆ่า…จังหวะที่มดประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนได้ล้อมหลี่ชิเย่เอาไว้นั้น กู่ฉวี่หังก็พลันลงมือแล้ว กระบี่อ่อนในมือส่งเสียงตึงดั่งงูฉก ท่วงท่าเหี้ยมโหดยิ่งนัก

กู่ฉวี่หังคือระดับจอมเทพที่มีดวงตราสัญลักษณ์เจ็ดดวง การลงมือของเขาย่อมต้องสะเทือนฟ้าดินอย่างแน่นอน สามารถคว้าสุริยันจันทรา คว้าดวงดาวได้ แต่ทว่า การลงมือของกู่ฉวี่หังในเวลานี้กลับไม่ได้มีท่าทีที่สะเทือนฟ้าดิน

หนึ่งกระบี่ที่เขาทิ่มแทงออกไป ปราศจากซุ่มเสียงใดๆ ก้าวล้ำกาลเวลา แซงล้ำหน้าช่องว่าง ยามที่คำว่า “ฆ่า” ของเขายังไม่ทันขาดคำ ปลายกระบี่ของเขาก็ได้จ่อไปที่คอหอยของหลี่ชิเย่แล้ว

เสียงปัง…ดังขึ้น ไม่มีเลือดที่พุ่งกระฉูดตามคาด แม้ว่ากระบี่นี้ของกู่ฉวี่หังได้แทงจนถึงคอหอยของหลี่ชิเย่แล้ว แต่ ในเสี้ยววินาทีนั่นเอง ไม่รู้ว่ามีมือข้างหนึ่งที่โผล่มาจากไหน

กระบี่นี้ของกู่ฉวี่หังรวดเร็วมากพอสินะ เรียกได้ว่าสามารถติดตามสายฟ้าแลบได้ทัน แต่ทว่า มือข้างที่โผล่ออกมากะทันหันนั้นเร็วยิ่งกว่า ฉับพลันก็สามารถหนีบปลายกระบี่เอาไว้ พริบตาเดียวนั่นเองกระบี่อ่อนถูกหัก และหนึ่งฝ่ามือก็ซัดเข้าให้ที่หน้าอกของกู่ฉวี่หังเต็มๆ

ตั้งแต่หนีบกระบี่กระทั่งหักกระบี่ และหนึ่งฝ่ามือที่ซัดเข้าหน้าอกของกู่ฉวี่หังเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ความเร็วของกู่ฉวี่หังสามารถก้าวล้ำกาลเวลา ขณะที่ความเร็วของมือข้างนี้คือสิบเท่าของกู่ฉวี่หัง กู่ฉวี่หังไม่สามารถหลบหลีกได้พ้นอยู่แล้ว

ปังเสียงหนึ่งดังขึ้น ร่างของกู่ฉวี่หังลอยละลิ่วไปตามแรง กระอักเลือดออกมาอย่างแรง ได้ยินเสียงกระดูกแตกหักดังคร๊ากก ฝ่ามือนี้ได้ทำให้หน้าอกของกู่ฉวี่หังถูกกระแทกจนละเอียดในทันที

ในเวลานี้ ผู้เฒ่าผู้หนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันดั่งผีสาง เป็นตัวเขาเองที่โผล่ออกมากะทันหันและอาศัยหนึ่งฝ่ามือซัดจนหน้าอกของกู่ฉวี่หังแตกละเอียด

“จินเซิ่นหน่ะ เจ้าใจร้อนไปซักนิดหนึ่ง ข้าต้องการดูว่ายังมีคนอื่นๆ อีกหรือไม่หน่ะ” หลี่ชิเย่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่เคลื่อนไหว ยิ้มกล่าวเฉยเมยออกมา

ผู้ที่โผล่ออกมาอย่างกะทันหันก็คือหลิวจินเซิ่นนั่นเอง และเป็นตัวเขาที่อาศัยหนึ่งฝ่ามือกระแทกกู่ฉวี่หังจนตัวลอย ภาพเช่นนี้สร้างความตื่นตระหนกให้กับพวกนายน้อยทะยานฟ้าจนมีใบหน้าขาวซีด หันหลังหลบหนีไปทันที

ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเขาล้วนแล้วแต่ไม่ได้เคยสนใจในตัวของหลิวจินเซิ่น เกรงว่าไม่มีใครในสถาบันศึกษาเทพเจ้าที่สังเกตในตัวของหลิวจินเซิ่นที่เป็นผู้เฒ่าผู้นี้ ซึ่งเขาเป็นเพียงนักศึกษาที่ไม่คู่ควรจะกล่าวถึงของเรือนตำราเท่านั้น เวลานี้เขากลับอาศัยหนึ่งฝ่ามือกระแทกจนกู่ฉวี่หัวต้องปลิวออกไป

สมควรทราบว่า กู่ฉวี่หังนั้นคือระดับจอมเทพที่มีดวงตราสัญลักษณ์เจ็ดดวง เวลานี้กลับถูกผู้เฒ่าอย่างหลิวจินเซิ่นกระแทกจนตัวลอยในฝ่ามือเดียว ช่างเป็นอะไรที่น่ากลัวยิ่งนัก ดังนั้น นาทีนี้ทำเอาพวกนายน้อยทะยานฟ้าตกในสุดขีด หันหลังออกวิ่งไปทันที

เวลานี้ หลี่ชิเย่ไม่ได้เคลื่อนไหว บนตัวของเขาปรากฏเปลวไฟที่ลุกไหม้ ได้ยินเสียงดังจี๊ด จี๊ด จี๊ดมดประหลาดทั้งหมดที่บินเข้าหาล้วนแล้วแต่ถูกเผาจนกลายเป็นจุณ

“ชั่วชีวิตข้าเกลียดที่สุดก็คือคนถ่อยที่ลอบกัด” หลิวจินเซิ่นจ้องเขม็งไปที่กู่ฉวี่หังเอ่ยเสียงเย็นชาขึ้นมา

สีหน้าของกู่ฉวี่หังเปลี่ยนไปมากทีเดียว แม้ว่าตัวเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็รู้ว่าหลิวจินเซิ่นที่อยู่ตรงหน้าแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ระหว่างตัวเขากับหลิวจินเซิ่นคนละชั้นอย่างสิ้นเชิง ช่วงความห่างระหว่างคนทั้งสองดุจคลองที่ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้อยู่แล้ว

“ให้ข้าส่งเจ้าไปนรกเถอะนะ!” ในเวลานี้แววตาทั้งสองของหลิวจินเซิ่นปรากฏประกายแวบหนึ่ง เผยประณิธานการฆ่าออกมา มือที่กางออกไปอย่างคล่องแคล่วเข้าคว้าตัวกู่ฉวี่หังในทันที..ไอรีนโนเวล

ตูม…เสียงดังสนั่น ในพริบตาเดียวนี่เอง ร่างของกู่ฉวี่หังได้ระเบิดขึ้น ทำให้กลายเป็นหมอกเลือดไป แรงระเบิดที่น่ากลัวพุ่งเข้าปะทะต่อหลิวจินเซิ่น

สีหน้าของหลิวจินเซิ่นดูไม่ดีนัก พลันเคลื่อนย้ายตำแหน่งหลบเลี่ยงหมอกเลือดที่ระเบิดและพุ่งเข้าหา แต่ทว่า จังหวะที่หลิวจินเซิ่นเคลื่อนตัวหลบไปนั้น หมอกเลือดที่เกิดจากการระเบิดขึ้นมานั้นกลับหดตัวกลับในฉับพลันอย่างรวดเร็ว เหมือนว่าหมอกเลือดที่เกิดจากการระเบิดถูกดูดและกลืนกินไปในทันทีอย่างนั้น

จังหวะที่หมอกเลือดเกิดการหดตัวนั้น ได้ยินเสียงปุดังขึ้น ช่องว่างเกิดการสั่นสะเทือน ตามติดด้วยหมอกเลือดหายไปในทันที เหมือนว่ากู่ฉวี่หังไม่เคยปรากฏตัวเลยอย่างนั้น

“วิชาหลบหนีกลับจะยอดเยี่ยมในหล้าทีเดียว” หลิวจินเซิ่นส่งเสียงฮึออกมาด้วยความแค้นใจ เมื่อเห็นหมอกเลือดหายไปโดยพลัน เขานึกไม่ถึงว่ากู่ฉวี่หังจะหนีไปอย่างรวดเร็วทั้งที่ยังไม่ทันได้ปะมือกันแม้แต่กระบวนท่าเดียว