ตอนที่ 2164 เขาฟันหลอ

ผู้คนจำนวนเท่าไรที่ต้องกลั้นลมหายใจอยู่ด้านนอกโรงเตี้ยม ต่างเฝ้ารอการลงมือของฉู่ชิงหลิน ทุกคนสามารถจินตนาการได้ว่า ยามที่ฉู่ชิงหลินลงมือนั้น เกรงว่าคงเป็นการรื้อถอนฟ้าดิน โรงเตี้ยมทั้งหลังคงถูกทำลายจนกลายเป็นผุยผง

ยามที่ผู้คนจำนวนมากต่างเฝ้ารออยู่ด้านนอกของโรงเตี้ยม ต่างรอคอยการมาถึงของพายุฝนฟ้าคะนอง ทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการเห็นว่าฉู่ชิงหลินจะจัดการอัดหลี่ชิเย่เจ้าคนอวดดีผู้นี้อย่างหนักเช่นใด

กระทั่งแม้แต่องครักษ์เมืองหลวงอย่างเฉินซูเหว่ยก็มีสีหน้าที่แฝงด้วยความเยาะเย้ย เขาได้กลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับหลี่ชิเย่ไปแล้ว แม้ว่าเขาไม่สามารถเชือดเจ้าคนอวดดีผู้นี้ด้วยมือของตนเอง แต่หากได้เห็นเขาถูกฉู่ชิงหลินอัดอย่างหนัก ก็ทำให้รู้สึกสบายใจได้เหมือนกัน

สำหรับจิ้งจอกเงินซี๋วจื้อเจี๋ยนั้น เขาได้เผยให้เห็นท่าทีที่เรียกว่าจะยิ้มก็ไม่เชิง ผู้ที่ไปหาเรื่องกับฉู่ชิงหลินล้วนแล้วแต่ไม่มีจุดจบที่ดีทั้งนั้น เพียงแต่เขากลับจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่ไม่สามารถได้สิ่งที่มีประโยชน์มากกว่านี้จากปากของหลี่ชิเย่ มิฉะนั้นล่ะก็ หากสามารถอาศัยสิ่งนี้มาทำลายจวนหวังได้ และสามารถช่วงชิงบัลลังก์ได้ก่อนผู้อื่นก้าวหนึ่งั้งสิ

แต่ทว่า ขณะที่ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยอยู่ด้านนอกโรงเตี้ยมนั้น ปรากฏว่าภายในโรงเตี้ยมเงียบสงัดยิ่งนักไม่มีเสียงใดๆ ให้ได้ยินเลย และไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ไม่ได้เป็นเหมือนดั่งที่ทุกคนได้จินตนาการเอาไว้ว่าจะเกิดพายุฝนฟ้าคะนอง และยิ่งไม่ได้มีการทำลายโรงเตี้ยมจนพังไปทั้งหลังจากการอาละวาดของฉู่ชิงหลินอย่างที่ทุกคนคิดเอาไว้ กระทั่งจัดการส่งเจ้าหลี่ชิเย่คนอวดดีลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า และไม่มีภาพของฉู่ชิงหลินที่ซัดจนหลี่ชิเย่คลานกับพื้นเหมือนที่ได้จินตนาการเอาไว้

ในเวลานี้ได้ทำให้ทุกคนต่างมองหน้ากันและกัน ไม่มีใครรู้ว่าได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นภายในโรงเตี้ยมกันแน่ ตามหลักแล้วฉู่ชิงหลินต้องเป็นผู้ที่สามารถกวาดทุกคนในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงทั้งหมดได้อย่างแน่นอน อย่างน้อยในกลุ่มคนรุ่นใหม่จะเป็นเช่นนี้ ขณะที่ผู้เยาว์ที่ไร้ชื่อเสียงเช่นหลี่ชิเย่นั้น ทุกคนเข้าใจว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่ชิงหลิน

แต่ ภายในโรงเตี้ยมยังคงเงียบสงัดปราศจากเสียงใดๆ ไม่มีร่องรอยของการต่อสู้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการโจมตีชนิดฟ้าถล่มดินทลาย

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้ว ได้ยินเสียงดังเอี๊ยดดขึ้นมาเสียงหนึ่ง มองเห็นประตูใหญ่ของโรงเตี้ยมถูกเปิดออก ทุกคนต่างอดใจไม่ไหวต้องรีบมองเข้าไปภายในโรงเตี้ยม และกลั้นลมหายใจเอาไว้ ต่างต้องการดูว่าสภาพการณ์ภายในโรงเตี้ยมเป็นเช่นใดกันแน่

เวลานี้ปรากฏคนผู้หนึ่งก้าวเดินออกมา คือฉู่ชิงหลินนั่นเอง ท่าทางนางไม่ได้เป็นอะไร เวลานี้นางได้เก็บงำกลิ่นอายไว้หมดแล้ว ไม่เห็นร่องรอยของการต่อสู้แม้แต่น้อย นางยังคงดูเยือกเย็นดั่งหิมะ เสมือนหนึ่งเป็นดอกเหมยที่ทระนงอยู่ท่ามกลางหิมะ มองไม่รู้ถึงเส้นสนกลในใดๆ จากท่าทีของนางแม้แต่น้อย

ดูจากท่าทีของฉู่ชิงหลินแล้ว เหมือนว่าไม่มีเรื่องใดๆ เกิดขึ้นอย่างนั้น เหมือนหนึ่งนางแค่แวะพักอยู่ที่โรงเตี้ยมเพียงชั่วครู่เท่านั้นเอง

ในขณะนี้ทุกคนที่อยู่ด้านนอกโรงเตี้ยมต่างจ้องมองไปที่ฉู่ชิงหลิน ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่รู้ว่าได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นภายในโรงเตี้ยมกันแน่

หลังจากที่ฉู่ชิงหลินออกมาแล้วไม่ได้พูดอะไรสักคำ เพียงมองหน้าทุกคนแวบหนึ่ง จากนั้นล่องลอยจากไปโดยไม่ได้หยุดแวะแม้แต่น้อย

ในเวลานี้ทุกคนที่อยู่ด้านนอกโรงเตี้ยมต่างมองหน้ากันและกัน ขณะมองดูฉู่ชิงหลินที่ล่องลอยจากไป เพราะอะไรฉู่ชิงหลินที่โกรธจนคลั่งกลับสามารถดับเพลิงแห่งความโกรธลงได้ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

ในขณะนี้ ภายในโรงเตี้ยมได้มีคนสามคนก้าวเดินออกมา คือหลี่ชิเย่นั่นเอง โดยมีหยางเซิ่นผิงและจูซือจิ้งเดินตามมาด้านหลัง

ท่าทีของหลี่ชิเย่ในเวลานี้ดูสบายๆ เป็นธรรมชาติ สบายอกสบายใจ ประดุจไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมาก่อน หลังจากที่พวกเขาทั้งสามก้าวออกมาจากโรงเตี้ยมแล้วก็ไม่ได้หยุดเช่นกัน ขึ้นรถม้าและขับออกไปมุ่งหน้าสู่เขาฟันหลอ

ผู้คนจำนวนมากที่อยู่ด้านนอกโรงเตี้ยมเพิ่งจะได้สติคืนกลับมา หลังจากมองดูเงาหลังของรถม้าที่แล่นไกลออกไป ผู้คนจำนวนไม่น้อยถึงกับเสียวสันหลังวาบ และรู้สึกสั่นเทิ้มภายในใจ

“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” แม้แต่ระดับผู้อาวุโสของสำนักก็คาดเดาไม่ถูกว่าเบื้องหลังของเรื่องนี้ได้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ฐานะของฉู่ชิงหลินคือแม่ทัพใหญ่ของกองทัพระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง อำนาจในมือล้นฟ้า ยิ่งกว่านั้นเบื้องหลังของนางยังมีระดับบรรพบุรุษแต่ละคนที่ให้การสนับสนุนนางอยู่ เรียกได้ว่าในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงมีไม่กี่คนที่กล้าเป็นศัตรูกับฉู่ชิงหลิน

บวกกับกำลังความสามารถของตัวฉู่ชิงหลินเอง เรียกได้ว่านางนั้นปราศจากผู้ต่อกร อย่างน้อยที่สุดในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงเป็นเช่นนี้

เวลานี้ฉู่ชิงหลินถึงกับดับเพลิงแห่งความโกรธลง ไม่ได้สร้างความลำบากใจให้กับหลี่ชิเย่ ไม่ว่าใครก็ตามต่างมองว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ต่อให้เป็นซี๋วจื่อเจี๋ย เฉินซูเหว่ยพวกเขาหากทำให้ฉู่ชิงหลิงต้องโกรธล่ะก็ ต่อให้สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้ เกรงว่าคงต้องถูกฉู่ชิงหลังอัดจนน่าเวทนาอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม เวลานี้หลี่ชิเย่กลับปลอดภัยไม่เป็นอะไร ตัวเขาที่ยั่วโมโหฉู่ชิงหลินโกรธจัดไม่เพียงไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อยนิด แม้แต่ฉู่ชิงหลินเองก็มีเพลิงโกรธที่ดับสนิทลง ล่องลอยจากไปเสมือนหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้น

ภายในใจของทุกคนต่างต่างเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่รู้ว่าหลี่ชิเย่ใช้วิธีการอะไรกันแน่ทำให้เพลิงโกรธของฉู่ชิงหลินดับลงได้ ทุกคนต่างไม่รู้ว่าเจ้าหลี่ชิเย่ที่ไร้ชื่อไร้เสียงผู้นี้มีเสน่ห์อะไรกันแน่

ทั้งองครักษ์เมืองหลวงเฉินซูเหว่ย และจิ้งจอกเงินซี๋วจื้อเจี๋ยต่างมีสีหน้าที่แปรเปลี่ยนไป เมื่อเห็นว่าหลี่ชิเย่กลับออกมาอย่างปลอดภัยโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกทั้งแม้แต่เพลิงแห่งความโกรธของฉู่ชิงหลินก็ดับมอดลงด้วย