ตอนที่ 2180 เทพแท้จริง

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วฟ้าดิน บรรยากาศกลับกลายเป็นตึงเครียดยิ่งนัก ยามที่กลิ่นคาวเลือดวนเวียนอยู่บริเวณปลายจมูกนั้น ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่รู้สึกอยากจะอาเจียนออกมา มองดูแต่ละศพที่นอนเกลื่อนพื้นอยู่ ทำให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกสั่นเทิ้มขึ้นมา

ภาพนี้สร้างความหวั่นไหวให้กับผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวเท่าไรที่ต้องหวาดกลัวจนขนลุกซู่ในใจเมื่อได้เห็นภาพนี้ ความหวาดกลัวลามอยู่ในใจไปทั่ว ทำให้ผู้คนจำนวนเท่าไรต้องสั่นเทา เวลานี้ไม่ว่าใครก็ตาม แววตาที่มองไปยังหลี่ชิเย่ได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่รู้ว่ามีผู้คนเท่าไรที่แววตาทั้งสองเปี่ยมด้วยความหวาดกลัว

โดยเฉพาะเมื่อได้มองเห็น ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ กระทั่งมือขนาดใหญ่ของเทพแท้จริงยังถูกฟันจนได้รับบาดเจ็บ หากไม่เป็นเพราะเทพแท้จริงหดมือกลับได้รวดเร็วล่ะก็ เกรงว่าฝ่ามือข้างนี้ของเทพแท้จริงคงถูกฟันจนขาด ภาพที่น่ากลัวเช่นนี้นับว่าใครก็ตามก็ต้องสะท้านภายในใจ

บรรยากาศในเวลานี้ตึงเครียดจนถึงขีดสุด ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่ต้องกลั้นลมหายใจเอาไว้ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กระทั่งบางคนถูกทำให้ตกใจจนสั่นเทาไม่หยุด

ภายในระยะเวลาอันสั้น หลี่ชิเย่ได้ลงมือสังหารยอดฝีมือหลายพันคนของกองกำลังซั่งและหอศักดิ์สิทธิ์ไป สุดท้าย แม้แต่เฉินไท่เหอ และเจ้าแห่งแดนอุดรที่มีอาวุธราชันในมือยังถูกสังหาร แม้แต่เทพแท้จริงก็ช่วยชีวิตพวกเขาไม่ได้ มันช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัวอะไรอย่างนั้น

“เคล็ดกระบี่เทพกำแหง…” เวลานี้ แม้แต่บุคคลระดับบรรพบุรุษยังต้องหวั่นไหวและพึมพำออกมา

ผู้คนจำนวนเท่าไรในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงที่เคยได้ยินชื่อของ ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ มันเป็นสัญลักษณ์ของเคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง ในความคิดของผู้คนจำนวนมากสิ่งนี้คือเคล็ดกระบี่ที่ทรงพลังและแข็งแกร่งมากที่สุดของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง

แต่ทว่า ในส่วนของรายละเอียดที่ว่า ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ ทรงพลังและแข็งแกร่งเช่นใดนั้น ในใจของทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่มีรายละเอียดที่เป็นความหมายโดยรวม ต่างมีความคลุมเครือในเรื่องนี้เป็นอันมาก รู้เพียงแค่ว่ามันแข็งแกร่งมากๆ เท่านั้นเอง

การลงมือของหลี่ชิเย่ในวันนี้ ได้สำแดงความปราศจากผู้ต่อกรของ ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ ได้อย่างหมดจดต่อหน้าทุกๆ คน ทำให้ทุกคนได้ตระหนักอย่างแท้จริง ในฐานะที่เป็นเคล็ดกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ นับได้ว่าสูงส่งที่สุดแล้ว เกรงว่าคงไม่มีเคล็ดวิชาใดๆ ในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงสามารถเทียบเคียงกับมันได้อีก

เวลานี้ มันช่างเป็นเรื่องที่ทำให้ผู้คนต้องรู้สึกใจเต้นตูมตามเช่นใด เมื่อมีการเอ่ยถึง ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ กล่าวสำหรับศิษย์ของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหงจำนวนนับไม่ถ้วนแล้ว หากชาตินี้สามารถฝึก ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ ล่ะก็ คงไม่มีความปรารถนาที่ร้องขอมากไปกว่านี้อีกแล้ว

กำเริบเสิบสาน…ในขณะที่ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจอยู่นั้น จังหวะที่เลือดสดๆ ตลบอบอวลไปทั่วฟ้าดินนั้น ปรากฏเสียงคำรามออกมาด้วยความโกรธดังก้องไปทั่วฟ้าดิน ทันใดนั้นอานุภาพเทพแท้จริงได้อาละวาดไปทั่ว กลิ่นอายเทพแท้จริงดั่งพายุฝนฟ้าคะนองที่ปกคลุมไปทั่วเขาฟันหลอทั้งหมด อีกทั้งเทพแท้จริงที่ปะทุกลิ่นอายเช่นนี้ไม่ได้มีเทพแท้จริงเพียงคนเดียวเท่านั้น

ย่อมไม่ต้องสงสัย ในขณะนี้บรรดาเทพแท้จริงที่นั่งบัญชาการอยู่ภายในค่ายของหอศักดิ์สิทธิ์ และกองกำลังซั่งล้วนแล้วแต่โกรธแค้นขึ้นมาแล้ว พวกเขาเองก็นึกไม่ถึงว่า ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ ของหลี่ชิเย่จะทรงพลังปราศจากผู้เทียบเทียมได้ถึงเพียงนี้ แม้ว่าพวกเขาคิดจะลงมือช่วยเหลือเฉินไท่เหอกับเจ้าแห่งแดนอุดรก็สายเกินไปแล้ว ขนาดพวกเขาลงมือช่วยเหลือแล้วก็ยังไม่สำเร็จ กระทั่งเกือบถูก ‘เคล็ดกระบี่เทพกำแหง’ ของหลี่ชิเย่ฟันมือขาด

เมื่อถูกผู้เยาว์คนหนึ่งทำให้ต้องบาดเจ็ดสาหัสเพียงนี้ ถูกคุกคามโดยผู้เยาว์คนหนึ่งเช่นนี้ กล่าวสำหรับบรรดาบรรพบุรุษแล้ว นับว่าเป็นความอัปยศอย่างยิ่ง แล้วจะไม่ให้พวกเขาต้องโกรธจนคลั่งได้อย่างไร

การที่เทพแท้จริงโกรธจัด กลิ่นอายที่รุนแรงพุ่งปะทะเข้ามาทำให้ผู้บำเพ็ญตนจำนวนมากที่อยู่ในเหตุถการณ์ถึงกับยืนได้ไม่มั่นคง ภายใต้อานุภาพที่น่ากลัวพุ่งเข้ามาปะทะเช่นนี้ ผู้คนจำนวนไม่น้อยถูกพลังที่เข้ามาปะทะจนตัวลอยออกไป สร้างความตกใจให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยต้องสั่นเทา

“มีอะไรกำเริบเสิบสานหรือไม่กำเริบเสิบสาน ฆ่าก็ฆ่า มันไม่ได้แตกต่างอะไรกับการฆ่าเป็ดฆ่าไก่ไม่กี่ตัว?” สำหรับการโกรธจนแทบคลั่งของเทพแท้จริงนั้น หลี่ชิเย่ไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย กล่าวออกไปตามอารมณ์ว่า “พวกเจ้าอย่าทำเป็นเต่าหดหัวอยู่แต่ในกระดอง ได้แต่หลบซ่อนตัวแล้วเห่าอยู่ในนั้น มามะ มาพวกเจ้าออกมาเลย ยืดคอให้ยาวและล้างให้สะอาด ข้าจะตัดหัวพวกเจ้าออกทีละคนๆ”

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกใจหายใจคว่ำเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ คำพูดที่ดูแคลนต่อเทพแท้จริงเช่นนี้ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนแล้วแต่เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก คำพูดลักษณะเช่นนี้ของหลี่ชิเย่เท่ากับไม่เห็นเทพแท้จริงอยู่ในสายตาเลย กระทั่งมองว่าเทพแท้จริงเป็นเพียงนายหมูนายหมาที่สามารถสังหารได้ตามอำเภอใจ

ไม่ว่าใครก็ตาม ล้วนแล้วแต่ได้เคยพบเคยเห็นคนที่อันธพาล และดุร้ายเช่นนี้เป็นครั้งแรก ทำให้ยอดฝีมือจำนวนมากที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองหน้ากันและกัน และเป็นความจริงที่มีเพียงคนเช่นนี้ที่คู่ควรกับฉายา ‘คนโหดอันดับหนึ่ง’

ตูม…เสียงดังสนั่น เพียงชั่วพริบตาเดียวนี้เอง ภายในค่ายของหอศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใกล้หลี่ชิเย่มากที่สุดได้ระเบิดขึ้นมา มองเห็นเพียงกระโจมที่ระเบิดจนปลิวกระจัดกระจายไปในพริบตา แหลกละเอียดจนกลายเป็นผุยผง กลิ่นอายเทพแท้จริงที่บ้าคลั่งเสมือนดั่งคลื่นยักษ์ที่น่ากลัวโหมสาดซัดออกมา

ในขณะนี้ มองเห็นบริเวณค่ายแห่งนี้มีคนก้าวเดินออกมาสามคน ขณะที่ทั้งสามคนก้าวเท้าออกมาได้ยินเสียงตูมดังสนั่น แม้แต่พื้นดินก็ยังสั่นไหวโคลงเคลงทีหนึ่ง

ทั้งสามคนที่ก้าวออกมานั้นเป็นผู้เฒ่าทั้งสามคน ทั่วทั้งตัวของพวกเขาปรากฏประกายที่วูบวาบ พลังน่าเกรงขามพลุ่งพล่าน ยามที่สายตาของพวกเขากวาดมองเข้ามา เหมือนดั่งเป็นสายฟ้าที่แวบผ่านไป ทำให้ผู้คนบังเกิดความเคารพยำเกรงขึ้นในใจ

ตรีเทพแห่งหอศักดิ์สิทธิ์…ระดับผู้อาวุโสของสำนักแห่งหนึ่งมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปมากทีเดียวเมื่อมองเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า ภาพของผู้เฒ่าทั้งสามที่ก้าวเดินออกมา และกล่าวว่า “แม้แต่เทพฟ้าคะนองที่เป็นผู้นำตรีเทพแห่งหอศักดิ์สิทธิ์ก็มาด้วย คราวนี้นับว่าเทพแท้จริงของหอศักดิ์สิทธิ์ยกขบวนมาทั้งหมดเลยนะเนี่ย”

“เทพฟ้าคะนองจากตรีเทพแห่งหอศักดิ์สิทธิ์!” ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่มีสีหน้าแปรเปลี่ยนไปเมื่อได้เห็นเทพแท้จริงทั้งสามคนนี้ ต่อให้ไม่เคยเห็นหน้าพวกเขาทั้งสามมาก่อน ก็ต้องเคยได้ยินชื่อของพวกเขามาแล้ว

ตรีเทพแห่งหอศักดิ์สิทธิ์คือผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดของหอศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหนึ่งในธาตุแท้ภายในที่ทรงพลังมากที่สุดของหอศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาทั้งสามล้วนแล้วแต่เป็นระดับจอมเทพขั้นสูง พวกเขาไม่เพียงมีฐานะสูงส่งในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิลานกำแหง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีกำลังกล้าแข็ง ในบรรดาตรีเทพแห่งหอศักดิ์สิทธิ์สามคน เทพฟ้าคะนองแข็งแกร่งที่สุด

พลันที่ตรีเทพแห่งหอศักดิ์สิทธิ์ก้าวออกมา กลิ่นอายเทพแท้จริงบนตัวของพวกเขาได้ปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่ง เสมือนดั่งพายุฝนที่กระหน่ำไปทั่วเทือกเขาเขาฟันหลอ ภายใต้กลิ่นอายเทพแท้จริงเช่นนี้ ทำให้สิงสาราสัตว์และนกต่างๆ ก็ถูกทำให้ตกใจจนสั่นเทา ตัวสั่นงันงกหมอบคลานอยู่กับพื้น