ตอนที่ 2213 ขุดตามใจชอบ

ในขณะนี้ ทุกคนต่างมองไปยังสนามที่มีหญ้าเหยี่ยวไฟขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ มีผู้สังเกตเวลานิดหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ใกล้ถึงเวลาที่หญ้าเหยี่ยวไฟจะลุกไหม้ขึ้นแล้ว”

เสียงตูมดังขึ้นเสียงหนึ่ง พลันที่คนผู้นี้พูดขาดคำ หญ้าเหยี่ยวไฟที่ขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ที่สนามพลันปรากฎเปลวไฟที่แลบขึ้นมา และเปลวไฟนั้นได้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรุนแรง

ลักษณะของเปลวไฟที่พุ่งขึ้นอย่างรุนแรงเช่นนี้คล้ายดั่งเป็นหญ้าแห้งที่ดูกจุดติดขึ้นมาอย่างนั้น มันโหมลุกไหม้อย่างรุนแรง สถานการณ์ได้ลุกไหม้รุนแรงถึงขีดสุด

ขณะที่หญ้าเหยี่ยวไฟส่ายโอนเอนไปมานั้น มองดูคล้ายเป็นเชื้อไฟที่กำลังเต้นวูบวาบ ในเวลานี้หญ้าเหยี่ยวไฟทั้งหมดได้ลุกพรึบขึ้นมาทันที ภาพเช่นนี้เสมือนดั่งเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟอย่างนั้น สถานการณ์การลุกไหม้ที่รุนแรงยากจะต้านเอาไว้ได้

ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจเอาไว้ขณะมองดูการโหมลุกไหม้อย่างรุนแรงของหญ้าเหยี่ยวไฟ ผู้คนจำนวนมากต่างรู้ดีว่า ยามที่หญ้าเหยี่ยวไฟมอดไหม้ไปแล้วก็จะเป็นเวลาที่หนอนไฟเหมันต์ปรากฏ เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ เสียดาย การเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ในขณะนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขา

เว้นระยะเวลาช่วงหนึ่งหญ้าเหยี่ยวไฟก็จะมีการลุกไหม้ขึ้น โดยจังหวะที่หญ้าเหยี่ยวไฟทั้งหมดลุกไหม้ขึ้นมานั้น หนอนไฟเหมันต์ที่หลบซ่อนตัวอยู่ลึกลงไปใต้พื้นดินโคลนก็จะทยอยกันมุดขึ้นมา เพื่อกลืนกินเพลิงแก่นบริเวณส่วนที่ไปรากของหญ้าเหยี่ยวไฟที่เกิดจากการลุกไหม้ เพื่อทำให้ตนเองนั้นเติบใหญ่และเข้มแข็งขึ้น ซึ่งจะเป็นช่วงเวลาจับหนอนไฟเหมันต์ที่เหมาะสมที่สุด

ตูม ตูม ตูม…เสียงที่เกิดจากการลุกไม้อย่างรุนแรงดังขึ้น ภายในระยะเวลาอันสั้น หญ้าเหยี่ยวไฟทั้งหมดที่อยู่ภายในหุบเขาพลันถูกเผาไหม้จนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงพื้นดินโคลนที่เตียนโล่ง

“ควรจะออกมาแล้วกระมัง” ในเวลานี้เอง ทุกคนต่างมองดูพื้นดินโคลนที่ถูกเผาผลาญจนเตียนโล่งแล้วพึมพำขึ้นมา

“ขุดได้” หวูเลี่ยนร้องเสียงดังสั่งการกับศิษย์ตระกูลหวูขึ้นมา เมื่อเห็นว่าหญ้าเหยี่ยวไฟถูกเผาไหม้ไปจนหมดสิ้นแล้ว

ศิษย์ตระกูลหวูลงมือทันที ต่างทยอยกันขุดลึกลงไปสามฟุต ต้องการขุดเอาหนอนไฟเหมันต์ทั้งหมดขึ้นมาจากใต้ดินโคลน

“ทำไมรึ พวกเจ้ายังไม่เริ่มขุดรึ?” ขณะที่กำลังลงมือขุดนั้น หวูเลี่ยนได้หันหลังกลับมา มองดูหลี่ชิเย่กับซ่งหวี่เฮ่าทีหนึ่งด้วยท่าทีเย้ยหยัน

“ไม่รีบ พวกเจ้าขุดไปก่อน” หลี่ชิเย่ยิ้มกล่าวด้วยท่าทีเอ้อระเหย

ฮึหวูเลี่ยนยิ้มเย็นยะเยือก กล่าวด้วยท่าทีเย็นชาว่า “ต่อให้พวกเจ้าประวิงเวลาได้ชั่วครู่ก็ไม่สามารถประวิงเวลาได้ตลอดไป สักครู่พวกเจ้าสองคนจัดการแทะดินโคลนตรงนี้ให้หมดก็แล้วกัน”

“เป็นใครที่ต้องแทะดินโคลนจนสะอาดยังไม่รู้เลย” หลี่ชิเย่ยิ้มกล่าวเฉยเมย

สีหน้าของหวูเลี่ยนถึงกับเปลี่ยนไป เมื่อเห็นว่าหลี่ชิเย่ต่อปากต่อคำไม่ลดละเช่นนี้ สองตาจ้องมองหลี่ชิเย่อย่างโกรธแค้น

ทำเอาซ่งหวี่เฮ่าที่อยู่ข้างๆ ตกใจยิ่ง กระตุกแขนเสื้อของหลี่ชิเย่ทันทีเชิงอย่าไปขัดแย้งกับหวูเลี่ยน

“ขุดเข้า ขุดเร็วๆ หน่อย นายน้อยอย่างข้ารอดูพวกเขาแทะดินโคลนอยู่นะเนี่ย” หวูเลี่ยนเห็นว่าหลี่ชิเย่ไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย จึงร้องเสียงดังขึ้นมาทันที

ฉับ ฉับ ฉับ…เสียงขุดลอกดินโคลนดังขึ้นเป็นระลอก ศิษย์ของตระกูลหวูพยายามขุดอย่างเต็มที่ เวลานี้พวกเขาขุดลึกลงไปได้สามฟุตแล้ว แต่ทว่า ยังคงไม่เห็นแม้แต่เงาของหนอนไฟเหมันต์

“นายน้อย ไม่เห็นมีหนอนไฟเหมันต์” เวลานี้มีศิษย์มารายงานให้ทราบ

สีหน้าของหวูเลี่ยนพลันเปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ ร้องตวาดเสียงดังออกไปว่า “มันจะเป็นไปได้อย่างไร ต้องเป็นเพราะพวกเจ้าขุดได้ไม่ลึกพอ ขุดต่อไป ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินโคลนขึ้นมา ก็ต้องขุดเอาหนอนไฟเหมันต์มาให้ได้”

ศิษย์ตระกูลหวูจนด้วยเกล้า ได้แต่พยายามขุดดินโคลนกันต่อไป แต่ทว่า จากการที่พวกเขาได้ขุดลึกลงไปมากขึ้นทุกที ยังคงไม่พบแม้แต่เงาของหนอนไฟเหมันต์

“ไม่มีเหตุผลเลยนี่” ผู้บำเพ็ญตนจำนวนมากที่ยืนดูอย่างรอบข้างต่างรู้สึกแปลกใจ เมื่อเห็นศิษย์ของตระกูลหวูได้ขุดพื้นดินโคลนลึกลงไปสามฟุตแล้ว แต่ยังคงไม่มีแม้แต่เงาของหนอนไฟเหมันต์

ผู้บำเพ็ญตนบางคนถึงกับพึมพำออกมาว่า “ตามหลักแล้วเมื่อมีการขุดลึกลงไปสามฟุตก็ต้องได้เห็นหนอนไฟเหมันต์ เวลานี้ได้ขุดลึกลงไปถึงขนาดนี้แล้วยังคงไม่เห็นหนอนไฟเหมันต์ ไม่มีหนอนไฟเหมันต์แม้แต่ตัวเดียว นี่ นี่มันไม่น่าเป็นไปได้กระมัง”

เวลานี้ ทุกคนต่างรู้สึกแปลกใจอย่างยิ่ง เนื่องจากเรื่องเช่นนี้ในอดีตไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน จะอย่างไรเสียทุกครั้งที่หญ้าเหยี่ยวแดงลุกไหม้หนอนไฟเหมันต์ก็จะต้องคลานขึ้นมาจากใต้พื้นดินโคลน จากนั้นก็จะกลืนกินเพลิงแก่นที่อบู่บริเวณรากของหญ้าเหยี่ยวแดง

เอาล่ะสิ มาคราวนี้หวูเลี่ยนทำการยึดครองสนามหญ้าเอาไว้แต่ผู้เดียวทั้งหมด หลังจากที่หญ้าเหยี่ยวแดงมีการลุกไหม้ทั้งหมดไปแล้ว พวกของหวูเลี่ยนขุดดินโคลนลึกลงไปสามฟุตแล้ว ไม่มีหนอนไฟเหมันต์แม้แต่ตัวเดียว ไม่ว่าใครก็ตามก็ต้องมองว่าเรื่องนี้ไม่น่าเป็นไปได้จริงๆ

“ขุด ขุดต่อไป ต่อให้ต่อขุดพื้นดินโคลนลงไปสามพันฟุตก็ต้องขุดเอาหนอนไฟเหมันต์ขึ้นมาให้ข้า” สีหน้าของหวูเลี่ยนในเวลานี้ดูไม่จืดถึงขีดสุด ร้องเสียงดังขึ้นมา

เมื่อครู่เขาได้พูดจานักเลงออกไปแล้ว ถ้าหากไม่สามารถขุดหนอนไฟเหมันต์ได้แม้แต่ตัวเดียวล่ะก็ เกรงว่าเขาจะหาทางลงไม่ได้แล้วล่ะ

“เวลานี้พวกเรามาขุดกันได้แล้วล่ะ” ในขณะที่พวกของหวูเลี่ยนขุดหนอนไฟเหมันต์ไม่ได้แม้แต่ตัวเดียวนั้น หลี่ชิเย่จึงได้พูดเอ้อระเหยขึ้นมา

亩