ตอนที่ 2344 มือคว้าดวงดาว

ในเวลานี้ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างกลั้นลมหายใจเอาไว้ ทุกคนล้วนแล้วแต่จ้องมองดูหลี่ชิเย่ ดูว่าหลี่ชิเย่จะเผชิญหน้ากับการท้าสู้ของเทพแท้จริงดาบสังหารได้อย่างไร

ความจริงแล้ว ทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการรู้ว่าศักยภาพที่แท้จริงของหลี่ชิเย่เป็นเช่นใด บางทีภายใต้สภาพการณ์เช่นนี้ของเทพแท้จริงดาบสังหารอาจมีความเป็นไปได้สามารถสืบเสาะถึงกำลังความสามารถที่แท้จริงของหลี่ชิเย่ได้

นับตั้งแต่การปรากฏตัวของหลี่ชิเย่ ศักยภาพของเขาเป็นปริศนาตลอดมากระทั่งบัดนี้ และเป็นปริศนาแม้กระทั่งเขาใช้เคล็ดวิชาของสำนักใด

ความจริงแล้วตั้งแต่แรกจนถึงปัจจุบัน แม้ว่าหลี่ชิเย่จะได้ลงมือหลายครั้งด้วยกัน แต่ทุกคนต่างไม่รู้ว่าเขาฝึกเคล็ดวิชาของสำนักใด แม้จะกล่าวว่าทุกคนล้วนแล้วแต่รู้ว่าเขาคือผู้กุมอำนาจของระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิลานกำแหงเวลานี้ ทั้งยังเป็นศิษย์ลำดับที่หนึ่งของหุบเขาอมตะ แต่ทว่า โดยพื้นฐานแล้วตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่ค่อยจะได้สำแดงเคล็ดวิชาของสองระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิใหญ่นั่น

ซึ่งสร้างความแปลกใจให้กับทุกคน เคล็ดวิชาแท้จริงที่หลี่ชิเย่ฝึกนั้นคืออะไรกันแน่ จะอย่างไรเสียผู้บำเพ็ญตนต่างก็มีเคล็ดวิชาหลักที่ตนฝึก เนื่องจากมันจะเป็นวิถีการก้าวเดินที่เป็นของตนเอง

แต่ว่า ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิถีของหลี่ชิเย่เลย แม้ว่าเขาเคยสำแดงเคล็ดวิชากระบี่สุดยอดที่มีเพียงหนึ่งไม่มีสอง แต่ว่าลางสังหรณ์บอกทุกคนว่า นี่หาใช่วิถีของหลี่ชิเย่

กล่าวสำหรับการท้าสู้ของเทพแท้จริงดาบสังหารนั้น หลี่ชิเย่ยังคงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทีที่เอ้อระเหย เพียงมองดูเทพแท้จริงดาบสังหารแวบหนึ่งด้วยท่าทีสบายๆ

“เจ้าลงมือก่อนเถอะ ในเมื่อพวกเจ้าอุตส่าห์งัดเอาคนยักษ์เช่นนี้ออกมาอย่างยากเย็น และสิ้นเปลืองกำลังกายใจไปไม่น้อย ให้พวกเจ้าได้สำแดงฝีมือของตนออกมาบ้าง จะได้ไม่หาว่าข้าไม่เปิดโอกาสให้กับพวกเจ้า ถ้าหากข้าลงมือก่อน เกรงว่าสิ่งที่พวกเจ้าเรียกว่าเป็นวิธีการที่สะเทือนฟ้านั้นจะไม่มีโอกาสได้สำแดงออกมาแล้วล่ะ” หลี่ชิเย่ทำท่ายิ้มๆ

พลันที่หลี่ชิเย่พูดคำๆ นี้ออกมา บรรดาผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกใจหายใจคว่ำ ลักษณะของเทพแท้จริงดาบสังหารในเวลานี้นับว่าแข็งแกร่งมากแล้ว แข็งแกร่งกว่าเทพกระบี่กูตู๋อย่างแน่นอน ภายใต้สภาพการณ์เช่นนี้ เกรงว่าเทพแท้จริงดาบสังหารสามารถพาตัวเองเบียดเข้าไปอยู่ในระดับขั้นของอมตะแล้ว

อย่างไรก็ตาม ต่อให้แข็งแกร่งถึงขั้นนี้แล้ว หลี่ชิเย่ยังไม่เห็นอยู่ในสายตา กระทั่งกล่าววาจาไร้ยางอายออกมาว่าขอเพียงเขาลงมือ เทพแท้จริงดาบสังหารก็จะไม่มีโอกาสได้ลงมือ

สีหน้าของเทพแท้จริงดาบสังหารดูไม่จืดถึงขีดสุด ไม่ง่ายนักกว่าที่เขาจะมาถึงขั้นพาลอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้ได้ ส่งผลให้เขามีความมั่นใจอย่างยิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หลี่ชิเย่ ถึงกลับไม่เห็นอยู่ในสายตา แล้วจะไม่ให้เขาต้องโกรธจนคลั่งได้อย่างไรกันเล่า

“เจ้าเดรัจฉานน้อย วันนี้จะต้องสับเจ้าเป็นหมื่นๆ ชิ้นให้ได้” เทพแท้จริงดาบสังหารโกรธอย่างบ้าคลั่ง ร้องคำรามเสียงดังออกมาถึงขั้นทำให้ดวงดาวแตกละเอียด

ตูม…เสียงดังสนั่น ในพริบตาเดียวนั่นเองเทพแท้จริงดาบสังหารเอื้อมมือขนาดใหญ่ซ้ายขวาคว้าออกไปทีหนึ่ง ถึงกับคว้าเอาดวงดาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดสองดวงลงมาจากท้องฟ้า ดวงดาวขนาดยักษ์สุดเปรียบเปรยพุ่งโจมตีลงมา

โอ้แม่เจ้า…ผู้บำเพ็ญตนจำนวนไม่น้อยตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เมื่อเห็นดวงดาวขนาดยักษ์สองดวงที่ถูกสอยลงมา ทั่วท้องฟ้าถึงกับมืดลงเหมือนดั่งวันสิ้นโลกอย่างนั้น

เสียงตูมดังสนั่น หลังจากที่ดวงดาวทั้งสองถูกคว้าลงมาแล้ว มันได้เข้าโจมตีขนาบซ้ายขวาอย่างแรงต่อหลี่ชิเย่ที่ลอยตัวอยู่บนท้องฟ้าสูงนั่น

ภาพที่น่ากลัวเช่นนี้ได้สร้างความตื่นตระหนกกับผู้คนจนขวัญหนีดีฝ่อไม่รู้จำนวนเท่าไร เมื่อดวงดาวทั้งสองกระแทกเข้ามา มันคือการทำลายฟ้าดินกันชัดๆ ทำเอาผู้คนไม่รู้จำนวนเท่าไรที่หันหลังหนีไปทันที

เสียงตูมดังสนั่น ประดุจดั่งโลกทั้งโลกระเบิดขึ้นมา เมื่อดวงดาวสองดวงเข้าโจมตีซ้ายขวากระแทกใส่หลี่ชิเย่อย่างแรง หลี่ชิเย่ยืนอยู่ระหว่างกลางจากการพุ่งชนเข้าหากันของดวงดาวทั้งสอง

ปังเสียงคล้ายฟ้าดินถูกระเบิดทำลาย เหมือนว่าโลกทั้งโลกถูกระเบิดจนแตกออก มองเห็นฝุ่นที่พวยพุ่ง แสงไฟที่น่ากลัวพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง และปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า เสมือนหนึ่งโลกทั้งโลกถูกทำลายไปแล้วอย่างนั้น

จากการพุ่งชนที่น่ากลัวเช่นนี้ ดวงดาวทั้งสองล้วนแล้วแต่กลายเป็นจุณไป ทั่วท้องฟ้าเต็มไปด้วยฝุ่นผง พลังพุ่งชนที่น่ากลัวพุ่งขึ้นท้องฟ้าอย่างรุนแรง ไม่รู้ว่ามีดวงดาวจำนวนเท่าไรที่ถูกทำลายในพริบตาเดียว ด้วยพลังที่น่ากลัวเช่นนี้สามารถสังหารระดับเทพแท้จริงนับพันนับหมื่นได้ในพริบตาเดียว

“จบสิ้นแล้วรึ?” ทุกคนต่างมองดูภาพที่น่ากลัวเช่นนี้ด้วยความหวาดผวาจนขนลุกซู่ นำเอาดวงดาวสองดวงมากระแทกใส่กัน ด้วยการกระแทกใส่ตัวของหลี่ชิเย่ อานุภาพเช่นนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน อย่าว่าแต่ยอดฝีมือทั่วไปเลย เกรงว่าต่อให้เป็นเทพแท้จริงขั้นขึ้นสู่สวรรค์ก็ต้องกลายเป็นเนื้อบดโดยพลันเมื่อถูกพลังเช่นนี้กระแทกใส่

เวลานี้ ทุกคนต่างมองดูท้องฟ้าที่มืดครื้ม ทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการเห็นจุดจบของหลี่ชิเย่เป็นเช่นใด ถูกกระแทกจนกลายเป็นเนื้อบดหรือไม่อย่างไร

สุดท้าย ฝุ่นผงบนท้องฟ้าก็ได้จางหายไปในที่สุด ท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าของทุกคน

“อยู่ตรงนั้น…” ในเวลานี้มีผู้ที่ตาแหลมพลันมองเห็นหลี่ชิเย่ได้ในทันที รีบชี้ไปบนท้องฟ้าและร้องกล่าวเสียงดังขึ้นมา

ทุกคนมองไป เห็นหลี่ชิเย่ยังคงยืนอยู่บนท้องฟ้าสูง เขาไม่ได้ขยับตัวเลย ไม่มีการเคลื่อนย้ายตัวแม้แต่ครึ่งก้าว เขายืนอยู่ตรงนั้นแหละ ยังคงเอ้อระเหยเหมือนไม่มีอะไรเกิด่ขึ้น

ในขณะนี้ หลี่ชิเย่ยังคงยืนเรียบเฉยอยู่ตรงนั้น อย่าว่าแต่ถูกกระแทกจนกลายเป็นเนื้อบดเลย เกรงว่าจะไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่เส้นขนสักเส้น หากไม่เป็นเพราะบนตัวเขามีฝุ่นจับอยู่บ้าง เกรงว่ายังทำให้ผู้คนเข้าใจว่าไม่ได้กระแทกถูกตัวของหลี่ชิเย่

“อ่อนเหลือเกิน” เวลานี้หลี่ชิเย่ได้ปัดเอาฝุ่นที่อยู่บนตัวออกเบาๆ ท่าทีเอ้อระเหย ส่ายหน้าและกล่าวว่า “อย่างไรเสียเจ้าก็ไม่ใช่อมตะที่แท้จริง เป็นเพียงของปลอมเท่านั้น เลือดปฐมบรรพบุรุษพวกเจ้าผนึกเก็บไว้นานมากเกินไปจนจิตเทพอ่อนเกินไป อีกอย่าง สิ่งนี้ก็เป็นเพียงเลือดระดับแดนลัทธิพรรษของผู้เฒ่าไคเทียนเท่านั้นเอง”