ตอนที่ 2393 กระบองหวู่เต้า

ทุกคนล้วนแล้วแต่ยืนเซ่อขณะมองดูหลี่ชิเย่ที่ควบคุมพลังของระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิจูเซียงหวู่ถิง และบรรดาศิษย์ของจูเซียงหวู่ถิงล้วนแล้วแต่ยืนเซ่ออย่างสิ้นเชิง ถ้าหากหลี่ชิเย่ไม่ใช่คนแปลกหน้าล่ะก็ พวกเขายังเข้าใจว่าผู้ที่อยู่ตรงหน้าก็คือบรรพบุรุษของจูเซียงหวู่ถิงพวกเขา

“ทีข้าบ้างล่ะ” หลี่ชิเย่หัวเราะทีหนึ่ง เพียงใช้นิ้วจิ้มไปทีหนึ่งตามอารมณ์เท่านั้น

ตูม…เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ยังคงเป็นกระบวนท่า ‘ปลาไนก่อคลื่น’ มองเห็นปลาไนที่ถูกเหยียบหางเอาไว้สะบัดหางทีหนึ่ง พริบตาเดียวกับจังหวะที่มันสะบัดหางนั้น เสมือนหนึ่งทั่วทั้งแดนลัทธิพรรษถูกมันพลิกตลบขึ้นมาอย่างนั้น เหมือนทั่วทั้งแดนลัทธิพรรษถูกมันเหวี่ยงขึ้นมาและทุ่มใส่ตัวของคชสารหอมอย่างแรง

อานุภาพเช่นนี้ของกระบวนท่า ‘ปลาไนก่อคลื่น’ นับว่าน่าสยองขวัญมากเหลือเกิน มันไม่ต้องอาศัยคลื่นอีกแล้ว โลกธาตุทั้งโลกก็คือคลื่น อีกทั้งยังเป็นคลื่นที่สูงที่สุด

เสียงปังดังสนั่นหวั่นไหว เวลานี้ไหนเลยที่คชสารหอมจะสยบปลาไนได้ ถูกหางสะบัดจนตัวลอย ขณะที่หางดังกล่าวฟาดใส่ตัวของคชสารหอมนั้น ได้ยินเสียงร้องที่น่าเวทนาดังฮือขึ้นมา คชสารหอมถูกฟาดจนกลายเป็นหมอกเลือด

เสียงคำรามเสียงยาวดังฮือออ…ขึ้นมา เทพสงครามมังกรคชาธารคำรามเสียงยาวคำหนึ่ง ร้องเสียงดังว่า ‘มังกรซุ่มน้ำลึก’

มังกรครางในน้ำลึก มองเห็นมังกรแท้จริงที่เหินฟ้าขึ้นไป และวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า ปิดกั้นเด็ดขาดหมื่นอาณาจักร กั้นขวางทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก ต่อให้เป็นการโจมตีที่ปราศจากผู้ต่อกรมากที่สุดก็ยังคงต้านเอาไว้ได้

ในขณะนี้เทพสงครามมังกรคชาธารได้สำแดง ‘มังกรซุ่มน้ำลึก’ ขึ้นเป็นครั้งที่สองแล้ว แต่ว่า ‘มังกรซุ่มน้ำลึก’ ครั้งนี้ไม่รู้ว่าทรงพลังมากกว่าครั้งก่อนหน้ามากมายเท่าไร กระบวนท่า ‘มังกรซุ่มน้ำลึก’ นี้เรียกได้ว่าตัดขาดหมื่นชาติเลยทีเดียว แม้ว่าจะอาศัยวิชาที่มีอยู่ทั้งหมดถึงหมื่นชาติก็ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ ไม่สามารถตีแตกได้

ต่อให้เป็น ‘มังกรซุ่มน้ำลึก’ ที่สามารถต้านรับการการโจมตีที่ปราศจากผู้ต่อกรที่สุดในโลก แต่ว่า ในขณะนี้หางปลาไนที่สะบัดเข้าไป ได้ยินเสียงปังดังขึ้น คล้ายดั่งโลกธาตุทั้งโลกถูกหางสะบัดเข้าทีหนึ่งจนแหลกละเอียดไปอย่างนั้น

ในพริบตาเดียวนี้เอง ทั่วทั้งแดนลัทธิพรรษเหมือนตกอยู่ในความมืดอย่างนั้น สถานที่ที่เทพสงครามมังกรคชาธารอยู่นั้นถูกซัดจนกลับไปอยู่ที่จุดกำเนิด ท้องฟ้าที่คราคร่ำด้วยดวงดาวนับล้านล้านพลันหายวับไปกับตาในชั่วพริบตา ทำให้ทั่วทั้งจักรวาลตกอยู่ในความมืดที่น่ากลัวทันที

หางปลาไนที่สะบัดเข้าไปก็ทำลายจนพังพินาศย่อยยับ และซัดจน ‘มังกรซุ่มน้ำลึก’ จนแหลกละเอียดไปโดยพลัน ร่างของเทพสงครามมังกรคชาธารถูกแรงกระแทกจนปลิวออกไป ได้ยินเสียงดังปังเสียงหนึ่งดังขึ้น ร่างของเขาเกือบถูกซัดจนกลายเป็นหมอกเลือดไป ยับเยินไปทั่วตัว ไม่รู้จะอธิบายว่าร่างกายของเขาแหลกละเอียดถึงระดับไหนอย่างไรแล้ว

เวลานี้ ทั่วฟ้าดินตกอยู่ในความเงียบสงัดที่น่ากลัวยิ่งนัก ทุกคนต่างรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัวยิ่ง ที่ยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งแดนลัทธิพรรษเกือบกลายเป็นหมอกเลือดไป

ในเวลานี้ทุกคนต่างตระหนักแล้วว่า คนโหดอันดับหนึ่งนั้นแข็งแกร่งถึงขั้นสูงส่งยากที่จะหยั่งถึงแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าจนถึงระดับไหนกันแน่

ไม่ง่ายนัก ได้ยินเสียงดังจี๊ด จี๊ด จี๊ดขึ้นมา มองเห็นร่างที่แตกละเอียดของเทพสงครามมังกรคชาธารได้สมานหายเป็นปรกติแล้วอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็สูญเสียลมปราณไปไม่น้อย สีหน้าขาวซีด

การโจมตีในลักษณะเช่นนี้ของหลี่ชิเย่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส คิดจะรักษาให้หายกลับเป็นปกติในระยะเวลาอันสั้นนั้น โดยพื้นฐานแล้วเป็นไปไม่ได้

“ดี ดี ดี เกมนี้เป็นข้าที่ฝีมือสู้คนอื่นไม่ได้” เวลานี้เทพสงครามมังกรคชาธารกล่าวทอดถอนใจออกมา โดยคำพูดดังกล่าวไม่ได้เป็นคำพูดที่โมโหด้วยความโกรธจัด เป็นคำพูดที่ออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจจริงๆ เขารู้แล้วว่าตัวเองไม่สามารถต้านทานกับหลี่ชิเย่ได้เลย

“มอบคนออกมาเวลานี้ยังทัน” หลี่ชิเย่กล่าวท่าทีเฉยเมย

“ในเมื่อข้ารับปากคนอื่นแล้วก็จะไม่คืนคำ” ท่าทางของเทพสงครามมังกรคชาธารหนักแน่นจริงจัง คำพูดหนักแน่นมีพลัง กล่าวว่า “ต้องการให้ข้ามอบนายน้อยมู่ออกมา เกรงว่าคงต้องข้ามศพข้าไปก่อน”

“ข้าไม่ถือสาอยู่แล้ว” หลี่ชิเย่เพียงยิ้มบางๆ และกล่าวว่า “การข้ามศพของเจ้าไปไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร ต่อให้ข้ามศพปฐมบรรพบุรุษของพวกเจ้าข้าก็ไม่ถือสาเช่นกัน”

คำพูดเช่นนี้ของหลี่ชิเย่ทำให้สีหน้าของเทพสงครามมังกรคชาธารเปลี่ยนไปมากทีเดียว แต่ เวลานี้เขาไม่ได้โกรธ เนื่องจากหลี่ชิเย่มีสิทธิ์ที่จะพูดคำพูดที่บ้าระห่ำเช่นนี้ได้อยู่แล้ว นี่หาใช่เป็นคำพูดที่อวดดี แต่เขานั้นแข็งแกร่งจนถึงระดับหาผู้ใดเทียบเทียมได้อีกแล้ว

“แม้ว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า ข้าก็จะสู้จนถึงที่สุด” เวลานี้ท่าทางของเทพสงครามมังกรคชาธารหนักแน่นจริงจัง ได้หยิบอาวุธออกมาชิ้นหนึ่ง และกล่าวด้วยท่าทีที่จริงจังว่า “ถ้าหากข้าสู้จนตายด้วยน้ำมือของเจ้า ข้าก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจอีก”

แว้งค์…เสียงหนึ่งดังขึ้น ในเวลานี้เอง อาวุธที่อยู่ในมือของเทพสงครามมังกรคชาธารพลันพวยพุ่งประกายศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สิ้นสุดออกมา ประกายศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวมีหลากสีสัน ส่องสว่างไปทั่วฟ้าดิน ส่องสว่างไปทั่วดินแดนที่ห่างไกล

มันเป็นกระบองยาวอันหนึ่ง กระบองส่งประกายวูบวาบ ลองพิจารณาดูให้ละเอียด กระบองอันนี้เหมือนไม่ใช่เป็นเนื้อเดียวกัน กระบองยาวอันนี้เหมือนหลอมสร้างขึ้นมาโดยอาศัยดวงดาวสิบสองดวง เมื่อดวงดาวทั้งสิบสองดวงได้หลอมสร้างจนสำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว ดวงดาวทุกดวงจะเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน และกลายเป็นกระบองยาวในที่สุด

เนื่องเพราะสาเหตุนี้เอง กระบองยาวอันนี้ที่ส่งประกายดาววูบวาบ ไม่เพียงมีพลังจากดวงดาวทั้งสิบสองดวง กระทั่งเหมือนว่ามันมีพลังของท้องฟ้าที่คลาคล่ำด้วยดวงดาวทั้งแผ่นฟ้า ที่น่ากลัวยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ดวงดาวทั้งสิบสองดวงที่เชื่อมต่อโดยสิ้นเชิงเหมือนกลับกลายเป็นดวงตราสัญลักษณ์ที่สมบูรณ์ยิ่งดวงหนึ่ง มันเป็นดวงตราสัญลักษณ์ที่สามารถสยบทุกสิ่งทุกอย่างได้ มีพลังที่ปราศจากผู้เทียบเทียมในหล้า น่ากลัวยิ่งนัก

“กระบองหวู่เต้า…” ดวงตาทั้งสองของหลี่ชิเย่เพ่งตรงไปข้างหน้า และเอ่ยขึ้นมาช้าๆ เมื่อมองเห็นกระบองยาวอันนี้ที่อยู่ในมือของเทพสงครามมังกรคชาธาร

เทพสงครามมังกรคชาธารเองก็รู้สึกเหนือความคาดคิด รู้สึกตกใจระคนกับความแปลกใจเมื่อเห็นหลี่ชิเย่พูดชื่อไม้กระบองที่อยู่ในมือของตนได้ถูกต้อง และกล่าวว่า “ท่านก็รู้จักกระบองหวู่เต้า!”