ตอนที่ 2446 ศิลาจารึกไร้อักษร

จางเจี้ยนชวนพาหลี่ชิเย่ไปยังเขาปรมาจารย์เพื่อดูชมศิลาจารึกไร้อักษร

ในสำนักเสินสิงเหมินประกอบด้วยภูเขาแต่ละลูกที่ลอยล่องอยู่ท่ามกลางทะเลเมฆ จากที่พักของหลี่ชิเย่ไปยังเขาปรมาจารย์ต้องก้าวข้ามภูเขาแต่ละลูก โดยมีสะพานศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่งที่พาดผ่านท้องฟ้าก้าวข้ามภูเขาแต่ะละลูก

ภายใต้จางเจี้ยนชวนที่เป็นเพื่อนนำพาหลี่ชิเย่ไปยังเขาปรมาจารย์นั้น ระหว่างทางได้พบกับศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักจำนวนไม่น้อย และยังได้พบกับผู้อาวุโสของสำนักบางคน

สำนักเสินสิงเหมินในฐานะที่เป็นหนึ่งในห้าแกร่ง มีกำลังกล้าแข็งอย่างยิ่ง และมีธาตุแท้ภายในที่มากด้วยพลัง แม้ว่าพื้นที่บรรพชนของสำนักเสินสิงเหมินจะซ่อนอยู่บนท้องฟ้า เสมือนดั่งห่างไกลจากความวุ่นวายของโลกมนุษย์ แต่ทว่าพื้นที่บรรพชนของสำนักเสินสิงเหมินไม่เงียบเหงา และไม่เหี่ยวเฉา เนื่องจากพื้นที่บรรพชนของสำนักเสินสิงเหมินมีศิษย์นับหมื่น กล่าวได้ว่าภาพรวมพื้นที่บรรพชน ของสำนักเสินสิงเหมินนันคึกครื้นยิ่งนัก

“ศิษย์พี่รอง…” ระหว่างทางได้พบเจอกับศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักจำนวนไม่น้อยต่างทยอยกันกล่าวทักทายกับจางเจี้ยนชวน

แม้ว่าจางเจี้ยนชวนจะไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรนักในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิจิ่วมี่ แต่ทว่าตำแหน่งและฐานะในสำนักเสินสิงเหมินยังนับว่าสูงมาก จะอย่างไรเสียในฐานะที่เป็นศิษย์คนรองของสำนักเสินสิงเหมิน ตัวเขาเองก็คือสัญลักษณ์ของกำลังความสามารถอย่างหนึ่ง จึงมีฐานะที่สูงส่งเพียงพอในสำนักเสินสิงเหมิน อยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นด้านการบำเพ็ญเพียร พรสวรรค์ หรือการวางตัวและการปฏิบัติงานของจางเจี้ยนชวน ล้วนแล้วแต่ ได้รับการเคารพรักจากศิษย์พี่ศิษย์น้องของสำนักเสินสิงเหมิน

จางเจี้ยนชวนเองที่พบเจอกับศิษย์พี่ศิษย์น้องก็พยักหน้าเป็นการทักทายกับทุกๆ คน

มองเห็นจางเจี้ยนชวนที่ให้การปรนนิบัติอยู่ข้างกายหลี่ชิเย่ด้วยความเคารพ ซึ่งทำให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักจำนวนไม่น้อยรู้สึกแปลกใจ จางเจี้ยนชวนในฐานะที่เป็นศิษย์พี่รองของสำนักเสินสิงเหมิน ผู้อาวุโสภายในสำนักเสินสิงเหมินที่ต้องให้เขาปรนนิบัติด้วยตนเองนั้นมีอยู่ไม่มากแล้ว

แต่แล้วชายหนุ่มที่แลดูมีอายุไม่ได้แตกต่างอะไรกับจางเจี้ยนชวนสักเท่าไร อีกทั้งชายหนุ่มผู้นี้พลันที่มองเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นผู้บำเพ็ญตนน้อยที่เพิ่งอยู่ในขั้นแรกเริ่มเท่านั้น หาใช่ประเภทยอดฝีมืออัจฉริยะบุคคลที่เกรียงไกรไปเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดิน

เพราะอะไรชายหนุ่มลักษณะเช่นนี้ถึงต้องให้ศิษย์พี่รองของพวกเขาให้การปรนนิบัติด้วยความเคารพถึงเพียงนี้เล่า? เวลานี้ ทำให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักจำนวนไม่น้อยที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุรู้สึกแปลกใจ

“ศิษย์พี่ คนผู้นี้เป็นใครรึ?” ศิษย์น้องผู้หญิงที่มีความร่าเริงและอยากรู้อยากเห็นเมื่อมองเห็นจางเจี้ยนชวนที่กำลังให้การปรนนิบัติอยู่ ได้เดินเข้าไปเอ่ยถาม

จางเจี้ยนชวนระมัดระวังอย่างยิ่งกับคำถามลักษณะเช่นนี้ ตอบด้วยใบหน้าที่แฝงด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นแขกผู้มีเกียรติคนหนึ่งของสำนักเสินสิงเหมินพวกเรา”

ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า จางเจี้ยนชวนนับเป็นผู้มีประสบการณ์สูงคนหนึ่ง คำพูดคำนี้พูดได้แนบเนียนมาก

แน่นอนที่สุด โลกนี้ไม่มีความลับอยู่แล้ว หลี่ชิเย่พักอาศัยอยู่ในสำนักเสินสิงเหมินนานถึงเพียงนี้ จึงมีศิษย์ของสำนักที่มีตำแหน่งฐานะสูงทราบถึงฐานะของเขามานานแล้ว

“ผู้ที่อยู่ข้างกายศิษย์พี่รองนั้นเป็นใครกันนะ? ถึงกับต้องให้ศิษย์พี่รองคอยปรนนิบัติรับใช้” มีศิษย์ที่เอ่ยถามกับศิษย์พี่ชายและศิษย์พี่สาวที่อยู่ข้างกาย

ศิษย์พี่ชายและศิษย์พี่สาวมองดูหลี่ชิเย่ที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อทีหนึ่ง ส่งเสียงฮึออกมาเบาๆ และกล่าวว่า “เขา เขาก็คือฮ่องเต้องค์ใหม่!”

“ฮ่องเต้องค์ใหม่…” ศิษย์น้องชายน้องสาวที่อายุน้อยเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้แล้วพลันรู้สึกใจหายใจคว่ำ กดโทนเสียงให้ต่ำลง และกล่าวว่า “เขา เขาก็คือฮ่องเต้องค์ใหม่ที่สิ้นชาติแผ่นดินถูกทำลายรึ? ฮ่องเต้ของราชวงศ์โต่วเซิ่นที่ครองราชย์ได้สั้นที่สุด!”

มีศิษย์พี่สาวที่พูดออกมาโดยไม่เกรงใจว่า “นอกจากเขาแล้วยังจะมีใครอีก ฮ่องเต้ชั่วที่มั่วโลกีย์ไร้คุณธรรม หากไม่สิ้นชาติสิแปลก สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้ นับว่าโชคดีมากแล้ว”

ท่าทีศิษย์พี่สาวผู้นี้รู้สึกเหยียดหยามอย่างชัดเจน นางได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับฮ่องเต้องค์ใหม่ที่มั่วโลกีย์ไร้คุณธรรมมานานแล้ว สำหรับผู้ชายประเภทบ้ากามไร้ความสามารถประเภทนี้ นางดูถูกจากก้นบึงของหัวใจ เพื่อผู้หญิงแล้วแม้แต่แผ่นดินก็รักษาเอาไว้ไม่ได้ ผู้ชายแบบนี้สวะชัดๆ

“อิ อิ…อย่าพูดเสียงดังนัก” ศิษย์พี่สาวอีกคนพูดเสียงแผ่วเบาว่า “จะอย่างไรเสียเขาก็คือแขกของพวกเรา”

“ไม่เห็นจะวิเศษวิโสอะไร” ศิษย์พี่อีกคนพูดไม่เกรงใจว่า “เวลานี้ไม่ใช่ยุคของราชวงศ์โต่วเซิ่นอีกแล้ว หรือคิดว่าใต้หล้านี้ยังเป็นแผ่นดินของเขาอย่างนั้นรึ? แค่ฮ่องเต้ที่มั่วโลกีย์ไร้ความสามารถคนหนึ่ง แค่สวะเท่านั้น ไม่คู่ควรกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราอยู่แล้ว”

“นั่นสิ” ศิษย์พี่สาวคนนี้รีบกล่าวสนับสนุนว่า “ศิษย์พี่ของพวกเราคือสตรีผู้สูงศักดิ์ พรสวรรค์เหนือผู้คน คือไข่มุกสำนักเสินสิงเหมินของพวกเรา เฉกเช่นศิษย์พี่ที่เป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ซึ่งงดงามพรั่งพร้อมด้วยพรสวรรค์ แน่นอนที่สุดผู้ที่จะคู่ควรย่อมต้องเป็นบุรุษผู้มีความฉลาดเป็นเลิศ ประเภทสวะที่สูญเสียแผ่นดินเพราะผู้หญิง ไหนเลยจะคู่ควรกับศิษย์พี่ของพวกเราได้เล่า”

มิน่าเล่าบรรดาศิษย์ของสำนักเสินสิงเหมินถึงได้มีอคติมากมายต่อหลี่ชิเย่ที่เป็นฮ่องเต้องค์ใหม่เช่นนี้ ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะธิดาศักดิ์สิทธิ์เฟยฮวาของสำนักเสินสิงเหมิน

ในสายตาของเหล่าศิษย์สำนักเสินสิงเหมิน ธิดาศักดิ์สิทธิ์เฟยฮวาไม่เพียงมีสายเลือดที่สูงส่ง ขณะเดียวกันธิดาศักดิ์สิทธิ์เฟยฮวาคือผู้ที่มีพรสวรรค์และรูปโฉมที่งดงามรวมอยู่ในคนๆ เดียว สุดยอดสาวงามในหล้าเช่นนี้คือความภูมิใจสำนักเสินสิงเหมินของพวกเขา เป็นหัวแก้วหัวแหวนของสำนักเสินสิงเหมิน

ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรในสำนักเสินสิงเหมินที่เป็นผู้เลื่อมใสศรัทธาในตัวธิดาศักดิ์สิทธิ์เฟยฮวา และไม่รู้ว่ามีศิษย์ที่เป็นชายหนุ่มรักใคร่ชื่นชมในตัวนาง