ตอนที่ 2558 ปราศจากผู้ต่อกรเหงาเหลือเกิน

ตอนที่ 2558 ปราศจากผู้ต่อกรเหงาเหลือเกิน กล่าวสำหรับผู้คนจำนวนมากแล้ว ปฐมบรรพบุรุษถูกสังหารส่งผลกระทบกระเทือนมากเหลือเกิน เวลานี้มีผู้คนจำนวนมากที่คุกเข่ากับพื้นโดยตรงไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ รู้สึกเหมือนถูกดูดเอาพลังจนแห้งไปหมดทั้งตัวอย่างนั้น ภาพเช่นนี้ทำให้พวกเขารู้สึกสิ้นหวังเหลือเกิน

ที่สิ้นหวังยังมีพวกโต้วจ้านหวงสี่คน ได้ยินเสียงดังตุบเสียงหนึ่งดังขึ้น พวกโต้วจ้านหวง ปิงฉือเจี๋ยจุนเข่าอ่อนทั้งสองข้าง ดุจดั่งถูกดูดพลังบนตัวจนหมดสิ้นอย่างนั้น ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง พลันล้มลงกับพื้น

ในเวลานี้ พวกโต้วจ้านหวง ปิงฉือเจี๋ยจุนมองดูหลี่ชิเย่ที่อยู่บนท้องฟ้า สีหน้าซีดเผือด พวกเขาหมดแรงนั่งอยู่บนพื้น กระทั่งนิ้วมือนิ้วเดียวยังออกแรงไม่ได้

เวลานี้ พวกเขาสิ้นหวังเสียแล้ว แม้พวกเขาอยากจะพูดอะไรออกมา แต่ลำคอเหมือนกระดกทีหนึ่งแต่ก็พูดอะไรไม่ออก เหมือนมีมือขนาดใหญ่ที่ไร้รูปบีบรัดหัวใจของพวกเขาจนแน่นอย่างนั้น

นาทีนี้ ขณะที่พวกเขาแหงนหน้าขึ้นมองหลี่ชิเย่นั้น หลี่ชิเย่ที่ยืนอยู่บนท้องฟ้าดูแล้วช่างสูงใหญ่อะไรอย่างนั้น ช่างมีรูปร่างที่กำยำสูงใหญ่อะไรปานนั้น ขณะที่พวกเขาเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่งที่อยู่ใต้เท้าของหลี่ชิเย่เท่านั้น หมอบคลานอยู่กับพื้น ไม่มีค่าคู่ควรจะกล่าวถึงด้วยซ้ำ

ในขณะนี้เอง ใช่แต่เพียงปิงฉือเจี๋ยจุน โต้วจ้านหวงพวกเขาเท่านั้น แม้แต่พวกของวัวคลั่ง มังกรทองแปดแขนต่างมีสีหน้าที่ขาวซีด พวกเขารู้แล้วว่าหลี่ชิเย่มีความแข็งแกร่งเช่นใด รู้แล้วว่าหลี่ชิเย่มีความน่ากลัวอย่างไร

ขณะที่หลี่ชิเย่ลงมือนั้น ในใจของพวกเขาก็มีการเตรียมใจไว้แล้ว พวกเขารู้ว่าหลี่ชิเย่ชนะแน่นอน ในสายตาของพวกเขามองว่าไม่ว่าพวกโต้วจ้านหวงจะใช้ท่าไม้ตายอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ต้องแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ว่า เมื่อมองเห็นหลี่ชิเย่โจมตีหน้าอกร่างเงาบรรพบุรุษจนทะลุ และสังหารร่างจำแลงปฐมบรรพบุรุษโดยตรง ยังคงสร้างความสะเทือนหวั่นไหวต่อพวกมังกรทองแปดแขน ทำให้พวกของมังกรแปดแขนอดที่จะอึดอัดจนหายใจไม่ออก รู้สึกว่าคอของตนถูกล๊อคตายแน่นอย่างนั้น

แม้ว่าพวกของมังกรทองแปดแขนจะรู้แล้วว่าหลี่ชิเย่มีกำลังความสามารถของปฐมบรรพบุรุษในครอบครอง แต่ว่า การคาดการณ์เช่นนี้ไม่ได้สร้างความหวั่นไหวต่อจิตใจโดยตรงเท่ากับการสยบสังหาร มาคราวนี้พลันทำให้พวกของมังกรทองแปดแขนถูกสยบเอาไว้ พวกเขาต่างมีสีหน้าที่ขาวซีดในขณะนี้

“ปราศจากผู้ต่อกรในหล้าคงไม่เกินเลยไปกว่านี้” ปิ้งจวินอดที่จะพึมพำขึ้นมา

ในเวลานี้เอง หลี่ชิเย่ละสายตากลับมา จากนั้น มองดูพวกของปิงฉือเจี๋ยจุน โต้วจ้านหวงที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยท่าทีเฉยเมยแวบหนึ่ง

“ท่าไม้ตายที่ว่ามันก็แค่นี้เอง” หลี่ชิเย่ยิ้มเรียบเฉย

เวลานี้พวกของโต้วจ้านหวง ปิงฉือเจี๋ยจุนมีสีหน้าซีดเผือดแหงนหน้าขึ้นมอง บริเวณลำคอของพวกเขาเคลื่อนไหวอยากจะพูดอะไรออกมา แต่กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

พวกเขาพ่ายแพ้แล้ว ทั้งเป็นการพ่ายแพ้อย่างยับเยิน และไม่มีโอกาสได้แก้ตัวตลอดไป นาทีนี้พวกของโต้วจ้านหวง ปิงฉือเจี๋ยจุนมีสีหน้าซีดเผือด ในใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง มาถึงวันนี้ไม่เพียงพวกเขาที่กำลังจะตายเท่านั้น สำนักของพวกเขาก็จะไม่มีวันฟื้นอีกเลย และจะต้องหายวับไปกับตาในพริบตา

ทุกคนต่างกลั่นลมหายใจเอาไว้จ้องมองไปที่หลี่ชิเย่ ทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการดูว่าฮ่องเต้องค์ใหม่จะจัดการกับพวกของ ปิงฉือเจี๋ยจุน และโต้วจ้านหวง

“ในเมื่อแพ้แล้ว ข้าก็จะส่งพวกเจ้าก็แล้วกัน” หลี่ชิเย่ยิ้มเรียบเฉย หนึ่งนิ้วผงาดฟ้าชี้ออกไปตามอารมณ์

ในขณะนิ้วมือโจมตีเข้ามา พวกของโต้วจ้านหวง ปิงฉือเจี๋ยจุนต่างละทิ้งที่จะต่อสู้ขัดขืนอีกแล้ว พวกเขาต่างหลับตาสองข้างลงช้าๆ ในขณะนี้ การต่อต้านใดๆ ของพวกเขาล้วนแล้วแต่ช่วยอะไรไม่ได้ การต่อต้านใดๆ ล้วนแล้วแต่ปราศจากพลังทั้งสิ้น ยิ่งไปกว่านั้น การโจมตีเมื่อสักครู่ได้ใช้พลังลมปราณของพวกเขาไปจนหมดสิ้น พวกเขาไม่มีกำลังที่จะสู้รบอีกต่อไปแล้ว

ปุ…เสียงหนึ่งดังขึ้น หนึ่งนิ้วที่โจมตีเข้าไป พวกโต้วจ้านหวง ปิงฉือเจี๋ยจุนที่นั่งรอความตายพลันถูกนิ้วนี้โจมตีจนกลายเป็นหมอกเลือดไป ไม่มีแม้แต่จะร้องเสียงน่าเวทนาออกมา

หมอกเลือดตลบอบอวล ท้ายสุดค่อยๆ กระจายลอยจางหายไป

ทุกคนต่างมองดูภาพนี้อย่างเงียบๆ ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจลึกๆ สักที เวลานี้ฟ้าดินเงียบสงัดจนน่ากลัว

ปรมาจารย์ผู้มีอำนาจสูงสุด โต้วจ้านหวงถือเป็นผู้ดำรงอยู่ในฐานะแข็งแกร่งที่สุดของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิจิ่วมี่แล้ว มาวันนี้ก็ต้องหายวับไปกับตาในพริบตา กลายเป็นหมอกเลือด ผู้ที่แข็งแกร่งเช่นพวกเขา ก็เป็นได้เพียงมดปลวกเท่านั้นในมือของหลี่ชิเย่

ขณะที่พวกเขาถูกสังหารนั้น แคว้นว่านเจิ้นก็ดี วัดจิ้งเหลียนกวานก็ช่างต่างมีแต่ความเงียบสงัด ในเวลานี้ไม่เพียงเขาจิ่วเหลียนซานที่เงียบสงัดเท่านั้น แม้แต่ระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิจิ่วมี่ทั้งหมดก็มีแต่ความเงียบสงัด เหมือนว่าสิ่งมีชีวิตนับล้านล้านชีวิตในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิจิ่วมี่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจลึกๆ สักที ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจเอาไว้

นาทีนี้เหมือนว่าแม้แต่ฟ้าดินก็เงียบลง แม้แต่สายลมก็ไม่กล้าพัดเข้ามา ด้วยเกรงว่าจะเป็นการรบกวนผู้ดำรงอยู่ในฐานะสูงสุดผู้นี้

“จบสิ้นแล้ว อำนาจใต้หล้ามันก็แค่ของเล่นชิ้นหนึ่งเท่านั้นเอง” หลี่ชิเย่ยิ้มเฉยเมยขึ้นมา

หลังจากสังหารปิงฉือเจี๋ยจุน โต้วจ้านหวงแล้ว สถานการณ์ของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิจิ่วมี่ถูกกำหนดเอาไว้แน่นอนแล้ว ไม่มีผู้ใดกล้าเป็นศัตรูอีก ไม่มีผู้ใดกล้าแย่งชิงอีก นาทีนี้หลี่ชิเย่ก็คือผู้ดำรงอยู่ในฐานะสูงสุดของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิจิ่วมี่ อำนาจอยู่ในมือ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ง่ายดั่งพลิกพลิกฝ่ามือเท่านั้น

“น่าเบื่อมาก” หลี่ชิเย่บิดขี้เกียจทีหนึ่ง และลงมาจากบนท้องฟ้าสูงอย่างช้าๆ ลงไปที่เขาหงฮวงซาน

นาทีนี้ทุกคนต่างคุกเข่าก้มกราบลงกับพื้นอย่างช้าๆ ทุกคนต่างหมอบกราบอยู่กับพื้นไม่กล้าตะโกนเสียงดัง ไม่กล้าส่งเสียง กระทั่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจลึกๆ ทุกคนหมอบกราบกับพื้นเงียบๆ ศิโรราบใต้เท้าหลี่ชิเย่

“ฝ่าบาท…” หลิ่วชูฉิงตะโกนด้วยความดีใจ ครั้นเห็นเท้าทั้งสองของหลี่ชิเย่แตะพื้นอย่างปลอดภัยแล้ว รีบวิ่งเข้าไปและโผเข้าอ้อมกอดของหลี่ชิเย่ทันที

ช่วงเวลาที่หลี่ชิเย่กระโดดเข้าไปในคุกหลวงดึกดำบรรพ์นั้น นางคอยชะเง้อมองอยู่ทุกวัน เฝ้ามองการกลับมาของหลี่ชิเย่ ต้องอกสั่นขวัญแขวนในตัวหลี่ชิเย่ทุกวัน เวลานี้เห็นหลี่ชิเย่กลับมาอย่างปลอดภัย นางย่อมตื่นเต้นกว่าทุกๆ คน ขอเพียงหลี่ชิเย่กลับมาอย่างปลอดภัย นางก็ไม่ต้องอกสั่นขวัญแขวนอีก