ตอนที่ 2645 กาลเวลาไหลย้อน

ตอนที่ 2645 กาลเวลาไหลย้อน

พริบตาเดียวนั่นเอง พวกของลู่เคอะเวิงลงมือพร้อมกัน และการลงมือของพวกเขารวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ ยอดเยี่ยมปราศจากผู้เทียบเทียม ทำให้ผู้อื่นมองไม่ทัน

แม้ว่าจะดูเหมือนพวกของลู่เคอะเวิงลงมือพร้อมกัน ความจริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่

แรกที่เดียว ผู้ที่ก่อการขึ้นเป็นคนแรกคือราชันแท้จริงมู่เจี้ยน แต่ว่า ผู้ที่ลอบโจมตีหลี่ชิเย่เป็นคนแรกกลับเป็นสี่พุทธา เพียงแต่ขณะที่คลื่นเสียงของสี่พุทธาเข้าปะทะหลี่ชิเย่ในพริบตาเดียวนั้น อาณาจักรกระบี่ของราชันแท้จริงมู่เจี้ยนพลันปรากฎลงมาแล้ว ขณะเข้าปะทะโจมตีนั้นเรียกได้ว่าเข้าไปพร้อมๆ กับคลื่นเสียงของสี่พุทธา

ผู้ที่ลงมือเป็นคนสุดท้ายในบรรดาพวกเขาก็คือผู้เฝ้าดูต้นไม้กับลู่เคอะเวิงแล้วล่ะ ผู้เฝ้าดูต้นไม้ได้นำเอาพลังน่าเกรงขามที่มีเพียงหนึ่งไม่มีสองของตนหลอมรวมเข้าไปอยู่ในเขากวางของลู่เคอะเวิง เขากวางของลู่เคอะเวิงเสยออกไปโดยไร้ซุ่มไร้เสียง พุ่งเป้าไปที่กลางหลังของหลี่ชิเย่ในทันที

ความจริงแล้ว การลงมือของพวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นช่วงเวลาที่สั้นมากๆ เพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น กระทั่งเป็นระยะเวลาที่สามารถมองข้ามไปได้ แต่ว่า สำหรับผู้ที่ดำรงอยู่ในฐานะระดับเช่นนี้อย่างพวกเขาแล้ว ระยะเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียวกลับมีความแตกต่างอยู่

แม้การลงมือของพวกเขาจะมีช้าเร็วแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นผู้ก่อการก่อนใครอย่างราชันแท้จริงมู่เจี้ยนก็ดี เป็นสี่พุทธาที่ลอบโจมตีก่อนก็ช่าง แต่ทว่า ในนาทีสุดท้ายพวกเขาต่างโจมตีสังหารต่อหลี่ชิเย่พร้อมๆ กัน

ไม่ว่าจะเป็นเสียงคลื่นของสี่พุทธาที่ดังตูมตามไม่ขาดสาย หรือว่าอาณาจักรกระบี่สังหารของราชันแท้จริงมู่เจี้ยน และหรือเขากวางที่ไร้ซุ่มไร้เสียงของลู่เคอะเวิง ล้วนแล้วแต่โจมตีใส่ตัวของหลี่ชิเย่พร้อมๆ กัน

ความจริงแล้ว นี่คือการร่วมมือกันที่มีสัญญาลับต่อกันที่ยอดเยี่ยม แม้ว่าสี่พุทธาและราชันแท้จริงมู่เจี้ยนจะลงมือนำหน้าไปก่อน และการลงมือโจมตีที่ถึงตายในกระบวนท่าเดียวล้วนแล้วแต่มีความแข็งแกร่งและปราศจากผู้เทียบเทียมอย่างยิ่ง แต่ว่า การโจมตีของพวกเขาล้วนแล้วแต่ไม่ได้คาดหวังว่าจะสามารถสังหารหลี่ชิเย่ได้จริงๆ

จุดประสงค์ในการโจมตีที่ทรงอานุภาพปราศจากผู้เทียบเทียมของพวกเขา เป็นการอำพรางการโจมตีของลู่เคอะเวิงได้อย่างพอดิบพอดี

ราชันแท้จริงมู่เจี้ยนและสี่พุทธาออกโจมตีนำไปก่อน และทันทีที่พวกเขาลงมือก็คือความแข็งแกร่งที่ปราศจากผู้เทียบเทียม โจมตีทั่วหล้า สังหารเหล่าเทพ อานุภาพที่ทรงพลังยิ่งทำให้ผู้คนหวาดกลัวเมื่อได้ยิน

ลู่เคอะเวิงคือผู้ที่ลงมือเป็นคนสุดท้าย และมันปราศจากซุ่มเสียง ความไวนั้นรวดเร็วจนสุดจะจินตนาการได้ เขากวางที่ลอบจอมโจมตีสุดท้ายกลับลอบโจมตีถึงตัวของหลี่ชิเย่พร้อมๆ กับอาณาจักรกระบี่และคลื่นเสียง

ในเวลานี้ ที่ทำให้ผู้คนสังเกตเห็นมักจะเป็นค่ายกลกระบี่ของราชันแท้จริงมู่เจี้ยน และคลื่นเสียงของสี่พุทธา ขณะที่การลอบโจมตีอย่างไร้ซุ่มเสียงของลู่เคอะเวิงนั้นกลับถูกผู้คนละเลยไปอยู่เสมอๆ

ขณะที่เขากวางที่ถูกผู้คนละเลยไปนั้นกลับกลายเป็นสิ่งที่ส่งผลให้ต้องถึงแก่ชีวิตในพริบตามากที่สุด และน่ากลัวที่สุด เขากวางที่แทงเข้ากลางหลังในชั่วพริบตาเดียวนั้น ไม่เพียงปราศจากซุ่มเสียงแล้วยังมีความแหลมคมเป็นอย่างยิ่ง อาศัยความเร็วดั่งสายฟ้าแลบพลันแทงเข้าร่างของหลี่ชิเย่

“แย่แล้ว…” จังหวะที่เขากวางแทงใส่กลางหลังของหลี่ชิเย่นั้น ระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะที่แข็งแกร่งซึ่งอยู่ในเหตุการณ์รับรู้ได้ถึงอันตราย รับรู้ได้ว่าเหมือนดั่งมีสิ่งของที่แหลมคมอย่างยิ่งได้แทงทะลุหัวใจของตน ทำให้รู้สึกตกใจยิ่งนัก

พริบตาเดียวที่รับรู้ถึงอันตรายนั้นทุกอย่างได้สายไปเสียแล้ว ทุกคนล้วนแล้วแต่เหมือนว่าได้ยินเสียงดังฉึกขึ้นมาเสียงหนึ่ง เหมือนเป็นเสียงที่แหลมคมแทงทะลุทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกอย่างนั้น ในชั่วพริบตาเดียวนั่นเอง นาทีนี้ไม่เพียงแค่แทงทะลุหัวใจของหลี่ชิเย่เท่านั้น และยังแทงทะลุมิติ แทงทะลุสัจธรรม กระทั่งแทงทะลุฟ้าดิน

จังหวะที่เขากวางแทงทะลุในพริบตาเดียวนั่นเอง ทุกคนต่างบังเกิดมโนภาพขึ้นมาอย่างหนึ่ง ในเสี้ยววินาทีนี้เอง ทุกสิ่งทุกอย่างบนฟ้าดินแห่งนี้ล้วนแล้วแต่ถูกเขากวางเขานี้แทงทะลุไปสิ้น กระทั่งอกของตนเอง

นาทีนี้เองทุกคนต่างรู้สึกได้ว่า เขากวางที่แหลมคมยิ่งเขานั้นได้แทงทะลุหน้าอกของตนไปแล้ว เลือดสดๆ ไหลหยดลงมาจากเขากวางทีละหยดๆ

นาทีนี้ทุกคนถึงกับดวงตาทั้งสองเบิกกว้างและก้มลงมองหน้าอกของตน เหมือนว่าเขากวางได้ทิ่มแทงหน้าอกของตนจนทะลุไปแล้วจริงๆ ส่วนที่เป็นปลายแหลมของเขากวางได้โผล่พ้นหน้าอกของตนออกมาแล้ว ทำให้ทุกคนหวาดผวาจนหน้าถอดสี เมื่อรับรู้ถึงมโนภาพเช่นนี้

“โอ้แม่จ๋า…” มียอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่อดจะร้องออกมาด้วยเสียงแหลมดัง หลังจากรู้สึกว่าตนเองถูกเขากวางแทงทะลุหน้าอกไปแล้ว มันช่างเป็นเรื่องที่สะเทือนจิตใจผู้คนอะไรอย่างนั้น และน่ากลัวอะไรเช่นนั้น กับความรู้สึกที่สมจริงมากเหมือนเผชิญกับเหตุการณ์นั้นจริงๆ

นาทีนี้ทุกคนต่างจ้องมองไปยังหลี่ชิเย่ ในพริบตาเดียวนั่นเองกาลเวลาของฟ้าดินคล้ายหยุดลงอย่างนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกล้วนแล้วแต่หยุดนิ่งในพริบตาเดียว ทันใดนั้น เขากวางได้แทงทะลุหน้าอกของหลี่ชิเย่ คลื่นเสียงได้โจมตีปะทะเข้าบนตัวของหลี่ชิเย่ อาณาจักรกระบี่เข้าสังหารหลี่ชิเย่โดยสิ้นเชิง ต้องการสังหารหลี่ชิเย่และบีบรัดจนแหลกละเอียดไปในทันที

ดวงตาทั้งสองของทุกคนต่างเบิกกว้างมากๆ ทุกคนล้วนแล้วแต่มองดูภาพนี้ด้วยความสะเทือนหวั่นไหวยิ่ง ทุกคนล้วนแล้วแต่อ้าปากกว้างมากทั้งสิ้น

“หลี่ชิเย่จะจบสิ้นแล้ว…” ในเวลานี้ มีผู้กล่าวด้วยความหวาดผวาขึ้นมา

แต่ นาทีนี้กาลเวลาเหมือนถูกดึงให้ยืดยาวออกไปอย่างไรขีดจำกัดอย่างนั้น แม้แต่ขณะยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนได้พูดคำพูดนี้ออกมาด้วยความหวาดผวานั้น คำพูดคำนี้ก็ถูกลากยาวออกไปอย่างไม่มีขีดจำกัด เหมือนว่าชั่วชีวิตเกรงว่าคงพูดประโยคนี้ไม่จบ