ตอนที่ 2679 สัจธรรมพันธนาการสวรรค์

ตอนที่ 2679 สัจธรรมพันธนาการสวรรค์

ผู้คนทั่วหล้าต่างให้ความสนใจในความเป็นความตายของนักพรตไป๋ยื่อ ทุกคนต่างตั้งตารอคอบ ผู้คนจำนวนมากล้วนแล้วแต่จ้องมองดูหลุมลึกขนาดยักษ์นั่นด้วยความตื่นเต้น

ในเวลานี้ กระทั่งมียอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนบางคนทำการอธิฐานในใจ คาดหวังว่านักพรตไป๋ยื่อจะยังคงมีชีวิตอยู่

บรรดายอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนเหล่านี้ไม่ได้เกี่ยวดองเป็นญาติกับนักพรตไป๋ยื่อ แต่ว่า ในเวลานี้ภายในใจของพวกเขาก็คาดหวังให้นักพรตไป๋ยื่อยังคงมีชีวิตอยู่ ขอเพียงนักพรตไป๋ยื่อยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ จะมากหรือน้อย ภายในใจของพวกเขาก็ยังคงมีความหวังอยู่นิดหนึ่ง

ช่าาาเสียงหนึ่งดังขึ้น ในเวลานี้เอง มองเห็นเพียงดินและหินที่อยู่ในหุบเหวลึกแตกกระจาย ร่างเงาสายหนึ่งพุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง เพียงพริบตาเดียวก็พุ่งขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้าแล้ว

“ดูนั่น ยังมีชีวิตอยู่ เป็นนักพรตไป๋ยื่อ” ทุกคนมองตามไป ขณะที่ร่างเงาสายนี้พุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง ในเวลานี้กระทั่งมีผู้ที่ร้องเสียงดังขึ้นมาด้วยความดีใจ

“เป็นความจริงที่ยังมีชีวิตอยู่ นักพรตไป๋ยื่อยังคงมีชีวิตอยู่” กระทั่งเทพแท้จริงขั้นอมตะก็ร้องเสียงดังขึ้นมา และอดไม่ได้ที่พูดย้ำแล้วย้ำอีก

ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างหายใจด้วยความรู้สึกโล่งอก อย่างน้อยที่สุดก็บอกได้ว่า นักพรตไป๋ยื่อไม่ได้ถูกคนโหดอันดับหนึ่งสังหารในกระบวนท่าเดียว จะมากหรือน้อยก็สามารถหอบหายใจลึกๆ ทีหนึ่ง จะมากหรือน้อยก็ทำให้ภายในใจยังมีความคาดหวังอยู่บ้าง อย่างน้อยยังมีความหวังอยู่นิดหนึ่ง

กล่าวสำหรับแดนลัทธิราชันโดยรวมแล้ว ถ้าหากนักพรตไป๋ยื่อถูกคนโหดอันดับหนึ่งสังหารในกระบวนท่าเดียวจริงๆ ล่ะก็ มันคือผลกระทบที่รุนแรงมาก เกรงว่าจากนี้ต่อไป ทุกคนในแดนลัทธิราชันจะต้องอยู่ภายใต้เงาทมิฬของคนโหดอันดับหนึ่งจนไม่สามารถหายใจลึกๆ ได้อีกต่อไป

จังหวะที่เกิดเสียงช่าาา เศษหินปลิวว่อน นักพรตไป๋ยื่อพุ่งตัวขึ้นไปอย่างรุนแรง เพียงพริบตาเดียวก็ขึ้นไปยืนอยู่บนท้องฟ้า

ท่าทางของนักพรตไป๋ยื่อในขณะนี้ดูกระเซอะกระเซิงยิ่งนัก บนตัวมีรอยเลือดเต็มไปหมด แม้ว่าเวลานี้บริเวณทรวงอกที่ถูกกระแทกจนทะลุจะสมานไปเรียบร้อยแล้ว แต่ยังคงทิ้งร่องรอยของบาดแผลเอาไว้ ในเวลานี้เขาไม่สามารถรักษาบุคลิกท่าทางที่เป็นเฉพาะตัวของผู้บำเพ็ญตนเฉกเช่นเมื่อครู่ได้อีกต่อไปแล้ว

ราชันแท้จริงมู่เจี้ยนถึงกับหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นนักพรตไป๋ยื่อยังคงมีชีวิตอยู่ ถ้าหากนักพรตไป๋ยื่อถูกคนโหดอันดับหนึ่งสังหารในกระบวนท่าเดียวจริงๆ ล่ะก็ ระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิตระกูลมู่ของพวกเขาก็ต้องสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิงแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้น การร่วมมือกันเพื่อสังหารหลี่ชิเย่ที่มีการวางเอาไว้เป็นอย่างดีก็คงไม่ได้ใช้แล้ว

เวลานี้เมื่อราชันแท้จริงมู่เจี้ยนมองเห็นนักพรตไป๋ยื่อยังมีชีวิตอยู่ อย่างน้อยที่สุดจะมากหรือน้อยภายในใจของราชันแท้จริงมู่เจี้ยนก็ยังมองเห็นความหวัง อย่างน้อยที่สุดระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิตระกูลมู่ของพวกเขายังคงมีโอกาสที่จะพลิกสถานการณ์ได้

“เห็นทีข้าประเมินเจ้าต่ำไปแล้ว” หลังจากที่นักพรตไป๋ยื่อพุ่งตัวขึ้นมายืนอยู่บนท้องฟ้าแล้ว เขาไม่สามารถคงบุคลิกท่าทางที่เป็นการเฉพาะตัวของผู้บำเพ็ญตนได้อีก ถึงกับส่งเสียงฮึน่าเกรงขามขึ้นมา

ในขณะนี้ นักพรตไป๋ยื่อไม่สามารถทำตัวให้ดูสง่างามไม่สะทกสะท้านได้อีกต่อไปแล้ว สมควรทราบว่า ก่อนที่เขาจะกักตนแบบหากไม่บรรลุก็จะไม่กลับออกมาอีกเลยนั้น เขาก็คือยอดฝีมือที่เกร่งที่สุด เวลานี้เขาสามารถออกจากการกักตนได้ สำเร็จชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาลได้ เรียกได้ว่าปราศจากผู้ต่อกรในหล้าแล้ว

ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนของแดนลัทธิราชันรู้ว่าเขาสำเร็จชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาลได้แล้ว ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่ต้องขวัญหนีดีฝ่อ ไม่รู้ว่ามีจำนวนเท่าไรต้องตัวสั่นงันงก อยากจะเข้าไปประจบสอพรอเขาให้รู้แล้วรู้ตอดไป แม้แต่ตระกูลมู่ที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ยังคงต้องเคารพนอบน้อมต่อเขา

อย่างไรก็ตาม ที่นึกไม่ถึงก็คือ หลังจากที่เขาสำเร็จเป็นชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาลได้แล้ว ศึกครั้งแรกก็กระเซอะกระเซิงขนาดนี้ น่าเศร้าขนาดนี้ ในฐานะที่เขาเป็นถึงชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาล ถูกหลี่ชิเย่ซัดจนกระเด็นในหนึ่งกระบวนท่า และถูกกระแทกทะลุอกในกระบวนท่าเดียว ที่สำคัญมากกว่านั้นก็คือ คนโหดอันดับหนึ่งเป็นเพียงผู้เยาว์คนหนึ่งเท่านั้น

จุดจบที่กระเซอะกระเซิงและเศร้ารันทดเช่นนี้กล่าวสำหรับนักพรตไป๋ยื่อแล้ว มันคือความอัปยศอย่างยิ่ง กล่าวสำหรับชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาลเช่นเขาแล้ว นับว่าเป็นรอยด่างที่กำจัดออกไปไม่ได้ชั่วชีวิต

ในเวลานี้ ภายในใจของนักพรตไป๋ยื่อบังเกิดเพลิงแห่งความโกรธที่โหมลุกไหม้ขึ้นมา ดวงตาทั้งสองดูน่าเกรงขาม ปณิธานการฆ่าวูบวาบ ไม่สามารถรักษาความเป็นผู้ไม่สะทกสะท้าน และบุคลิกท่าเฉพาะของผู้เป็นผู้บำเพ็ญตนอีกต่อไป

“ด้วยวิสัยทัศน์อันน้อยนิดของเจ้า ได้แต่หยุดอยู่แค่ชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาล ยังจะมีความรู้ประสบการณ์อะไรอีกสักเท่าไร? เจ้าจะต้องประเมินข้าต่ำเกินไปตลอดไป เจ้าไม่รู้หรอกว่าศัตรูที่อยู่ตรงหน้าของเจ้าดำรงอยู่ในสถานะน่ากลัวเช่นใดตลอดไป” หลี่ชิเย่กล่าวเรียบเฉยขึ้นมา

ท่าทางที่ดูถูกเหยียดหยามนักพรตไป๋ยื่อนั้นได้แสดงออกมาอย่างเต็มที่ อย่างน้อยในสายตาของผู้คนในโลกเป็นเช่นนี้

แต่ว่า ทุกคนล้วนแล้วแต่นิ่งเงียบ เนื่องจากเวลานี้ทุกคนต่างรู้สึกว่า คำพูดที่คนโหดอันดับหนึ่งพูดออกมานั้นไม่ได้เหนือความคาดคิดแม้แต่น้อย คนโหดอันดับหนึ่งมีสิทธิ์พูดเช่นนี้ได้อย่างสิ้นเชิง

นาทีนี้ แม้แต่ประเภทชั้นคงความเป็นอมตะตลอดกาลที่แข็งแกร่งปราศจากผู้ต่อกรอย่างนักพรตไป๋ยื่อ เมื่ออยู่ต่อหน้าคนโหดอันดับหนึ่งในเวลานี้ ก็ดูจะไม่แตกต่างอะไรกับนาย ก นาย ข อะไร

นักพรตไป๋ยื่ออยู่ในฐานะสูงเด่นเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น เป็นผู้ที่ไม่สามารถเอื้อมถึงได้ อย่างไรก็ตามเมื่ออยู่ต่อหน้าคนโหดอันดับหนึ่งแล้ว ก็เหมือนดั่งที่คนโหดอันดับหนึ่งได้พูดเอาไว้ เป็นได้แค่มดปลวกเท่านั้น

เวลานี้ ภายในใจของทุกคนรู้สึกตื่นเต้น รู้สึกเหมือนว่าหัวใจของตนถูกมือขนาดยักษ์ที่ไร้รูปกำเอาไว้แน่น การที่คนโหดอันดับหนึ่งแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ทำให้ไม่ว่าใครก็ตามในแดนลัทธิราชัน รู้สึกกดดัน และรู้สึกว่าหายใจไม่ออก

พริบตาเดียวนี้เอง กระทั่งมีผู้ที่รู้สึกว่า ผู้บำเพ็ญตนมีแค่คนโหดอันดับหนึ่งคนเดียวก็เพียงพอแล้ว ส่วนคนอื่นๆ จะฝึกปรือหรือไม่ก็ได้ทั้งนั้น เนื่องจากคนอื่นๆ ต่อให้พยายามฝึกมากกว่านี้ เมื่อเทียบกับคนโหดอันดับหนึ่งแล้วเป็นได้แค่ฝุ่นผงเท่านั้นเอง