ตอนที่ 2686 หอกปีศาจแดนอเวจี

ตอนที่ 2686 หอกปีศาจแดนอเวจี

สีหน้าของนักพรตไป๋ยื่อเย็นดั่งน้ำ จ้องมองน่าเกรงขามไปที่หลี่ชิเย่ เมื่อถูกหลี่ชิเย่พูดออกมาเช่นนี้

ตึง…เสียงหนึ่งดังขึ้น ขณะนี้ในมือนักพรตไป๋ยื่อปรากฎหอกยาวเล่มหนึ่ง ชี้ตรงไปยังหลี่ชิเย่ และกล่าวน่าครั่นคร้ามว่า “วันนี้ต้องฆ่าเจ้าแน่นอน!”

นักพรตไป๋ยื่อพูดประโยคนี้ออกมา เย็นชาไร้ความเมตตา หนักแน่นมีพลัง การที่เขาพูดลักษณะเช่นนี้ออกมา เป็นทั้งแทนความตั้งใจของเขา และเป็นการให้กำลังใจตนเอง

พูดตามตรง ภายในก้นบึ้งของหัวใจ เขายังคงหวั่นเกรงต่อหลี่ชิเย่เป็นยิ่งนัก แต่ว่า เวลานี้เขาไม่มีทางเลือก เขาถอยไม่ได้อีกแล้ว มีเพียงสู้กับหลี่ชิเย่ให้ถึงที่สุด ไม่ตายไม่เลิก ดังนั้น คำพูดลักษณะเช่นนี้ก็เป็นการให้กำลังใจตนเองด้วย

หลี่ชิเย่มองดูหอกยาวที่อยู่ในมือของเขา ยิ้มเรียบเฉยและเอ่ยขึ้นช้าๆ ว่า “นี่ก็คือธาตุแท้ภายในที่เจ้าพูดถึงรึ?”

ในเวลานี้ ทุกคนต่างจ้องมองไปที่ทวนเล่มยาวที่อยู่ในมือของนักพรตไป๋ยื่อ เมื่อครู่นี้นักพรตไป๋ยื่อก็ได้อาศัยหอกยาวเล่มนี้ตรึงและสังหารราชันแท้จริงมู่เจี้ยนกับพื้น

ขณะที่ราชันแท้จริงมู่เจี้ยนถูกตรึงอยู่ที่ตรงนั้น ต่อให้เขามีพลังที่แข็งแกร่งมากกว่านั้นก็ถูกกักขังเอาไว้ทันที ไม่สามารถหลบหนีจากการตรึงสังหารของหอกยาวเล่มนี้ได้

ทุกคนพิจารณาดูหอกยาวเล่มนี้ให้ละเอียด หอกยาวเล่มนี้มีสีดำทั้งเล่ม โดยที่ไม่สามารถมองออกได้ว่ามันหลอมสร้างขึ้นมาด้วยวัสดุเช่นใด หอกยาวทั้งเล่มดูเหมือนสร้างขึ้นมาจากเหล็กนิลอยู่บ้าง แต่ก็เหมือนเจียระไนขึ้นมาจากหินสีเทาอย่างนั้น

หอกยาวเล่มนี้มีลักษณะที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง บนตัวของหอกยาวทั้งเล่มดูไม่ออกถึงร่องรอยของการเจียระไน ตั้งแต่ปลายแหลมถึงตัวด้ามและถึงปลายที่จับ เหมือนว่าจะเป็นเนื้อเดียวกันทั้งเล่ม เหมือนว่าหอกยาวเล่มนี้ไม่ได้สร้างขึ้นจากการเจียระไน และหรือไม่ได้เกิดขึ้นจากการหลอมสร้างจากผู้ใดผู้หนึ่ง

หอกยาวลักษณะเช่นนี้เหมือนว่ามันกำเนิดขึ้นมาเองโดยธรรมชาติอยู่แล้ว เป็นเนื้อเดียวกันทั้งเล่ม เหมือนว่ามันถือกำเนิดจากฟ้าดิน และได้รับพลังจากฟ้าดิน

แม้จะกล่าวว่าหอกยาวลักษณะเช่นนี้ดูไปแล้วไม่ได้มีอานุภาพมากมายอะไรนัก แต่ว่า เมื่อหอกยาวลักษณะเช่นนี้อยู่ในมือของนักพรตไป๋ยื่อแล้ว ดูเหมือนจะแหลมคมไร้สิ่งต้านทาน มันสามารถแทงทะลุท้องฟ้า สามารถตรึงทะลุพื้นดิน พลันที่ถูกหอกยาวลักษณะเช่นนี้ตรึงสังหารลงมา จะเป็นเหล่าเทพก็ดี บรรดาราชันก็ช่าง ล้วนแล้วแต่ถูกตรึงเอาไว้ตรงนั้นในทันที ไม่สามารถขัดขืนได้

มีผู้ที่พิจารณาหอกยาวเล่มนี้อย่างละเอียดอีกครั้ง หลังจากที่จ้องมองหอกยาวนี้อยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้น รู้สึกเหมือนมันหาใช่เป็นหอกยาวเล่มหนึ่งอีกต่อไป เหมือนว่ามันคือโลกแห่งความชั่วร้าย วิญญาณของตนพลันถูกหอกยาวเล่มนี้ดูดเข้าไปอยู่ในโลกเช่นนั้น ท่ามกลางโลกแห่งความชั่วร้ายมีผีนับร้อยที่ใช้อำนาจบาตรใหญ่อยู่ มีมารที่ถือกำเนิดขึ้นมา…น่าสยองขวัญยิ่งนัก

“อย่าได้จ้องมันนานเกินไป หอกยาวเล่มนี้มีพลังมาร” เทพแท้จริงขั้นอมตะบางคนมองออกถึงเส้นสนกลในบางอย่าง ร้องเตือนเสียงดังต่อคนอื่นๆ

ทุกคนต่างทยอยละสายตากันกลับมาหลังจากได้ยินคำเตือนเช่นนี้แล้ว ไม่กล้าจ้องมองหอกยาวเล่มนี้เป็นเวลานานอีกต่อไป

นักพรตไป๋ยื่อเมื่อมีหอกยาวอยู่ในมือ ถึงกับกำมันเอาไว้แน่นด้วยสัญชาติญาณ ทำให้มั่นใจเพิ่มมากขึ้น หอกยาวเล่มนี้ของเขามีอานุภาพที่ยอดเยี่ยมปราศจากผู้เทียบเทียม เคยแทงทะลุอาวุธปฐมบรรพบุรุษ เรียกได้ว่าเป็นอาวุธที่ปราศจากผู้ต่อกรมากที่สุดแล้ว มิฉะนั้นล่ะก็ ภายใต้การตรึงสังหารของหอกยาว เป็นไปไม่ได้ที่ราชันแท้จริงมู่เจี้ยนจะไม่ดิ้นรนขัดขืนแม้แต่น้อย ปล่อยให้เขาเชือดเฉือนได้ตามอำเภอใจ

“หอกเล่มนี้ ทำลายฟ้าเข่นฆ่าปฐพี คือสุดยอดของวิเศษสูงสุดของแดนไถ่ถอน เข่นฆ่าเหล่าเทพและราชันเสมือนดั่งเชือดหมูเชือดไก่” นักพรตไป๋ยื่อมือกำหอกยาวแน่น กล่าวน้ำเสียงเย็นชาและน่าครั่นคร้ามขึ้นมา

เพื่อให้ได้มาซึ่งหอกยาวเล่มนี้ เขาได้จ่ายค่าตอบแทนไปไม่น้อย แต่ว่า กล่าวสำหรับตัวเขาแล้วทุกสิ่งทุกอย่างนับว่าคุ้มค่า เนื่องจากหอกยาวเล่มนี้แข็งแกร่งกว่าอาวุธปฐมบรรพบุรุษทั่วไปอยู่มากทีเดียว หอกยาวเล่มนี้ของเขาเคยเอาชนะอาวุธปฐมบรรพบุรุษมาแล้ว

อาวุธปฐมบรรพบุรุษกล่าวสำหรับผู้คนบนโลกนับว่ามีความแข็งแกร่งมากที่สุดแล้ว ลองนึกภาพดู การที่หอกยาวเล่มนี้ของเขาเคยเอาชนะอาวุธปฐมบรรพบุรุษมาแล้ว ใต้หล้านี้ อาวุธที่แข็งแกร่งมากไปกว่าหอกยาวเล่มนี้ของเขาคงมีอยู่ไม่มากแล้ว

สายตาของหลี่ชิเย่ได้ตกไปอยู่บนหอกยาวเล่มนั้น ยิ้มกล่าวเรียบเฉยขึ้นมาว่า “มาจากแดนไถ่ถอนนะเนี่ย น่าสนใจ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเจ้ามีความเข้าใจในหอกยาวเล่มนี้ของตนสักเท่าไรกันเล่า”

แววตาของนักพรตไป๋ยื่อพลันดูน่าเกรงขามเมื่อถูกถามคำถามเช่นนี้ กล่าวน่าครั่นคร้ามว่า “ข้าต้องการรู้เพียงแค่ว่าหอกยาวเล่มนี้สามารถทำลายอาวุธปฐมบรรพบุรุษ เทียบเคียงอาวุธยอดเยี่ยมแห่งยุคก็เพียงพอแล้ว”

“สามารถทำลายอาวุธปฐมบรรพบุรุษ เทียบเคียงอาวุธยอดเยี่ยมแห่งยุค?” ทุกคนต่างร้องเสียงแหลมขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดคำนี้

กล่าวสำหรับระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิจำนวนมากแล้ว อาวุธปฐมบรรพบุรุษก็คือที่สุดแล้ว สำหรับอาวุธยอดเยี่ยมแห่งยุคนั้น เรียกได้ว่ามันคือเรื่องของพรหมลิขิต เนื่องจากคงไม่มีปฐมบรรพบุรุษผู้ใดยอมทิ้งอาวุธยอดเยี่ยมแห่งยุคเอาไว้ ต่อให้มีก็คงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

เวลานี้ หอกยาวเล่มนี้ของนักพรตไป๋ยื่อถึงกับสามารถเอาชนะอาวุธปฐมบรรพบุรุษ เทียบเคียงอาวุธยอดเยี่ยมแห่งยุค ย่อมสร้างความตระหนกยิ่งแก่ทุกคนแน่นอน

“ดูท่า เจ้าเองยังไม่รู้เลยว่าสิ่งที่อยู่ในมือเจ้าคือสิ่งใด” หลี่ชิเย่มองดูหอกยาวเล่มนั้นที่อยู่ในมือนักพรตไป๋ยื่อแล้ว ถึงกับเผยรอยยิ้มที่ลึกซึ้งขึ้นมา และกล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “แต่ว่า วันนี้ข้าก็จะทำความดีสักครั้ง ให้เจ้าได้รู้จักหอกยาวเล่มนี้ที่อยู่ในมือของเจ้า”