ตอนที่ 2724 ตำราอายุวัฒนะวัฏสงสาร

ตอนที่ 2724 ตำราอายุวัฒนะวัฏสงสาร

ในแดนสามเซียนตำราสวรรค์เป็นเพียงตำนานตลอดมา เป็นตำนานที่เลื่อนลอยอย่างยิ่ง แต่ว่า ยามที่คนผู้หนึ่งแข็งแกร่งจนถึงระดับหนึ่งแล้ว ก็จะมีความกระหายต่อตำราสวรรค์ที่รุนแรงอย่างยิ่ง

เนื่องจากก้าวมาถึงระดับนี้แล้ว หากมีตำราสวรรค์เมื่อไรล่ะก็ จะส่งผลให้พวกเขามีโอกาสทำลายเครื่องพันธนาการของสัจธรรมได้

ด้วยเหตุนี้เองนับแต่อดีตกาลของแดนสามเซียนเป็นต้นมา จึงมีราชันแท้จริง ปฐมบรรพบุรุษจำนวนมากได้เคยไปค้นหาตำราสวรรค์มาก่อน แต่ว่า ผู้ที่ได้ผลในเรื่องนี้อย่างแท้จริงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

ขณะที่เวลานี้ ผู้เฒ่ามีความมั่นใจอย่างยิ่งว่า สุดยอดตำราสูงสุดเล่มนี้ที่อยู่ในมือของหลี่ชิเย่นั้นก็คือตำราสวรรค์ รับประกันได้ว่าจะต้องเป็นตำราสวรรค์ที่ราชันแท้จริง และปฐมบรรพบุรุษในยุคแล้วยุคเล่าที่ตามหากันจนรองเท้าสึกอย่างแน่นอน

ดังนั้น นาทีนี้แววตาของผู้เฒ่าพลันพองโตมากมายในพริบตาขณะมองเห็นตำราสวรรค์ที่อยู่ในมือของหลี่ชิเย่ ดวงตาทั้งสองพลันเผยให้เห็นถึงประกายที่สยบจิตวิญญาณผู้คนออกมา เผยให้เห็นถึงกลิ่นอายที่ดุดันรุนแรง

กล่าวได้ว่า นาทีนี้เมื่อต้องเผชิญกับความเย้ายวนใจของตำราสวรรค์แล้วไม่รู้สึกหวั่นไหวในใจล่ะก็ มันก็แค่คำพูดที่โกหกผู้คนเท่านั้น

ขณะมีตำราสวรรค์เล่มหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าตนเอง อย่าว่าแต่ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนธรรมดา และไม่ต้องพูดถึงเทพแท้จริงขั้นอมตะ ต่อให้เป็นปฐมบรรพบุรุษก็ต้องใจเต้นตูมตามกับสิ่งนี้เช่นกัน

แต่ว่า รวดเร็วมาก ภายในระยะเวลาอันสั้นผู้เฒ่าก็ได้ละสายตากลับมา และได้กลับสู่ความเรียบสงบขึ้นมาทันที กลายเป็นเสมือนดั่งน้ำบ่อที่ไม่กระเพื่อมอีกเลย

แม้จะกล่าวว่าเมื่อครู่นี้ผู้เฒ่าผู้นี้ก็ได้หัวใจเต้นตูมตาม และบังเกิดความโลภในตำราสวรรค์เล่มนี้จริง เพียงแต่เขาได้เลิกล้มความตั้งใจนี้ลงได้อย่างรวดเร็ว

ถ้าหากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ผู้เฒ่าผู้นี้จะต้องลงมือแย่งชิงตำราสวรรค์เล่มนี้อย่างแน่นอน ต่อให้ตำราสวรรค์เล่มนี้จะอยู่ในมือของปฐมบรรพบุรุษคนใดคนหนึ่ง ผู้เฒ่าผู้ที่ก็จะต้องลงมือเสี่ยงกับมันสักครั้ง

แต่ทว่า เมื่อตำราสวรรค์เล่มนี้อยู่ในมือของหลี่ชิเย่ ผู้เฒ่าผู้นี้ก็เลิกล้มความตั้งใจนี้ไป เนื่องจากเขามองหลี่ชิเย่ไม่ขาด ในสายตาของเขานั้น หลี่ชิเย่ช่างเป็นคนที่ลึกล้ำยากจะหยั่งถึงอะไรขนาดนั้น

ลางสังหรณ์บอกเขาว่า ถ้าหากเขาลงมือแย่งชิงตำราสวรรค์ที่อยู่ในมือของคนหนุ่มผู้นี้จริงล่ะก็ เกรงว่าจุดจบของเขาจะน่าอนาถามาก กระทั่งหายวับไปกับตาในพริบตาเดียว

ด้วยเหตุนี้เอง ผู้เฒ่าจึงได้แต่ใจเต้นตูมตามเท่านั้นเอง จากนั้นก็เลิกล้มความคิดที่โลภภายในใจ ไม่กล้าแตะต้องตำราสวรรค์เล่มนี้ที่อยู่ในมือของหลี่ชิเย่

ขณะที่ทางด้านของหลี่ชิเย่นั้น ตั้งแต่ต้นจนจบ หลี่ชิเย่ไม่ได้มองดูผู้เฒ่าเลยสักแวบ แม้แต่หนังตายังไม่ได้เลิกสักครั้ง แม้ว่าในมือของเขาจะกำตำราสวรรค์เอาไว้ ก็ไม่ได้ระแวดระวังต่อผู้เฒ่าสักนิด เหมือนว่าต่อให้ผู้เฒ่าลงมือแย่งชิงตำราสวรรค์เล่มนี้ ท่าที่ของเขายังคงอย่างไรก็ได้

ตลอดขั้นตอนดังกล่าวนี้เป็นไปตามธรรมชาติอย่างยิ่ง สงบนิ่งอย่างยิ่ง

เฉกเช่นระดับของกัวเจียหุ้ยไม่สามารถมองออกถึงคลื่นใต้น้ำที่ชัดเจนเมื่อครู่ ในพริบตาเดียวนั่นเอง เคยจะปะทุเหตุการณ์ที่สุดอันตรายยิ่งขึ้นมา

การเปลี่ยนแปลงไปด้านจิตใจในตลอดขั้นตอน สถานการณ์ที่เปลี่ยนไป ล้วนแล้วแต่เกิดขึ้นแวบเดียวและผ่านไป ซึ่งกัวเจียหุ้ยไม่ได้รู้สึกแม้แต่น้อยกับการเปลี่ยนแปลงลักษณะเช่นนี้

ในชั่วพริบตาเดียวนั่นเอง เกือบจะปะทุศึกครั้งยิ่งใหญ่ที่สะเทือนเลื่อนลั่นขึ้นมา สุดท้ายแล้ว ยังคงเป็นผู้เฒ่าที่เลิกล้มความโลภที่เกิดขึ้นในใจและปิดฉากลง กลิ่นเขม่าควันปืนหายวับไปโดยปราศจากร่องรอยโดยพลัน

มือขนาดใหญ่ของหลี่ชิเย่วางคว่ำลงบนสุดยอดตำราวิเศษสูงสุด ถึงกับทอดถอนใจเบาๆ และกล่าวว่า “ตาเฒ่า เจ้ายังคงไว้ลายเอาไว้นะเนี่ย ดูท่าเจ้าก็คาดการณ์เอาไว้แล้วว่าจะต้องมีวันนี้”

สุดยอดตำราสูงสุดที่อยู่ในมือของหลี่ชิเย่นั้น ก็คือหนึ่งในตำราสวรรค์นพเก้า ถ้าหากว่าตำราสวรรค์เล่มนี้อยู่ยุคของอมตะตระกูลเซียว มันไม่ได้ชื่อว่า ‘ตำราอายุวัฒนะ’ เพียงแต่เมื่อมันมาอยู่ในยุคปัจจุบัน มันจึงมีชื่อว่า ‘ตำราอายุวัฒนะ’

ถ้าหากสุดยอดตำราสูงสุดเล่มนี้ไล่ย้อนกลับไปยุคสมัยที่เก่าแก่โบราณกว่านี้ มันยังเคยมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ‘วัฏสงสาร’!

มาวันนี้มันได้ตกอยู่ในมือของหลี่ชิเย่ มันก็จะได้พลิกหน้าอีกหน้าที่ใหม่ทั้งหมด อนาคตมันก็จะมีชื่อที่ใหม่ทั้งหมดอีกชื่อหนึ่ง

ตำราสวรรค์เล่มนี้เคยสืบทอดไปแล้วหลายยุคสมัย มันเคยตกอยู่ในมือของอมตะตระกูลเซียวเป็นเวลาที่นานมากๆ ทีเดียว ภายหลังก็ได้สืบทอดออกไปจากมือของเขา ผ่านยุคสมัยแล้วยุคสมัยเล่า ผ่านศักราชแล้วศักราชเล่า

ท้ายที่สุด ตำราสวรรค์เล่มนี้ก็กลับมาอยู่ในมือของอมตะตระกูลเซียวอีกครั้งหนึ่ง สุดท้าย ถูกอมตะตระกูลเซียวปิดผนึกและซ่อนเอาไว้ภายในถ้ำเซียนมารแห่งนี้

มาวันนี้ หลี่ชิเย่ได้หยิบเอาตำราสวรรค์เล่มนี้ออกมาจากที่ผนึกและซ่อนเอาไว้ออกมา บางที่ ขณะที่ผู้เฒ่าอมตะซ่อนตำราสวรรค์เล่มนี้เอาไว้ในสถานที่แห่งนี้ก็คาดการณ์แล้วว่าวันนี้จะต้องมาถึง

หลี่ชิเย่ลูบไล้เบาๆ บนตำราสวรรค์ที่อยู่ในมือเล่มนี้ รู้สึกทอดถอนใจยิ่งนัก อมตะตระกูลเซียวได้จากไปแล้ว แต่ เขายังคงทิ้งทรัพย์สมบัติเอาไว้บ้าง

หลี่ชิเย่รู้แจ่มแจ้งยิ่งกว่าก็คือ ตำราสวรรค์เล่มนี้เข้าคู่กับหญ้าอายุวัฒนะ ถ้าหากได้ตำราสวรรค์เล่มนี้มาแล้วได้หญ้าอายุวัฒนะอีกล่ะก็ไม่ธรรมดาเลยล่ะ

ในเวลานี้ เขามีตำรามรณะ และโลงมรณะอยู่ในมือแล้ว เสียดาย จากการเสียชีวิตลงของอมตะตระกูลเซียว หญ้าอายุวัฒนะได้หายไปโดยไม่รู้เบาะแสที่ชัดเจน ภายในระยะเวลาอันสั้น หลี่ชิเย่เองก็ไม่มีข้อมูลเริ่มต้นไม่ถูก

ผู้เฒ่าที่จ้องมองหลี่ชิเย่อยู่ข้างๆ เห็นท่าทีของหลี่ชิเย่แล้ว นาทีนี้ผู้เฒ่ามั่นใจว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเกรงว่าจะไม่ใช่ผู้เฒ่าอมตะที่กลับชาติมาเกิดใหม่ แต่ว่า เกรงว่าเขาจะมีแหล่งกำเนิดที่ลึกซึ้งมากกับผู้เฒ่าอมตะ