ตอนที่ 2766 หนึ่งกระบี่บนตักต้านทั้งกองทัพ

ตอนที่ 2766 หนึ่งกระบี่บนตักต้านทั้งกองทัพ

พลันที่หลี่ชิเย่พูดคำๆ นี้จบลง ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจเอาไว้ เวลานี้ทุกคนอดที่จะมองไปยังธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางไม่ได้

ฮึ…ธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางส่งเสียงฮึเย็นชาทีหนึ่ง ดวงตาทั้งสองดูดุดันน่าเกรงขาม กำลังอ้าปากจะพูด

“เดิมพัน…” จังหวะที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางยังไม่ทันพูดอะไรออกมา เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้น เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาเสียงนี้ล่องลอยไม่แน่นอน ไม่มีใครสามารถแยกแยะออกว่าเสียงนี้มาจากที่ใด ยิ่งกว่านั้นไม่รู้ว่าเสียงนี้ออกมาจากปากของใคร

“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางมีระดับบรรพบุรุษที่ยอดเยี่ยมมากมาด้วย” ระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะพยายามแยกแยะอย่างละเอียด แต่ว่า ยังคงไม่สามารถยืนยันได้ว่าบรรพบุรุษที่พูดนั้นอยู่ ณ ที่ใด

ในฐานะที่เป็นเทพแท้จริงขั้นอมตะสามารถตระหนักได้ทันทีว่าบรรพบุรุษผู้นี้แข็งแกร่งกว่าตนเองมากทีเดียว ดังนั้น จึงได้มีข้อสรุปออกมาเช่นนี้

แม้ว่าทุกคนยังไม่ชัดเจนว่าบรรพบุรุษที่มาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางนั้นเป็นใคร แต่ว่า สามารถมั่นใจได้ว่า บรรพบุรุษผู้นี้จะต้องยืนอยู่สูงสุดยอดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางแน่นอน

“ตกลง เดิมพันกับเจ้าสักครั้งจะเป็นอะไรไป” หลังจากที่บรรพบุรุษผู้นี้ส่งเสียงออกมาแล้ว ธิดาศักดิ์สิทธิ์ดินแดนภาคกลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง กล่าวน้ำเสียงเย็นชาขึ้นมา

“ถ้าเช่นนั้นก็ดี ข้าพูดแล้วมีสัจจะ ขอเพียงพวกเจ้าทำได้ ก็ให้พวกเจ้ามีชีวิตจากไป” หลี่ชิเย่ยิ้มเรียบเฉยทีหนึ่ง จากนั้นสั่งการกับกัวเจียหุ้ยว่า “นังหนู ไปเถอะ ไม่ต้องรีบ แก้มัดออกก็พอ อย่าไปทำให้คนอื่นลำบากใจมากนัก”

กัวเจียหุ้ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง พยักหน้าหนักแน่น นางเชื่อใจในตัวหลี่ชิเย่อย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นเวลาใดก็ตาม นางยินดีที่จะมอบชีวิตให้กับหลี่ชิเย่เสมอ

“เริ่มได้” เวลานี้ หลี่ชิเย่ได้นำกระบี่ยาววางบนตักสองข้างของตน หลับตาลง เหมือนนอนหลับไปแล้วอย่างนั้น

กัวเจียหุ้ยพยักหน้ากับพวกของหลี่เจี้ยนคุน ส่งสัญญาณว่าจะไปช่วยพวกเขาเดี๋ยวนี้ จากนั้นนางก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ในเวลานี้กัวเจียหุ้ยก็ไม่ได้วิ่งเข้าไปหา แต่ทำตามที่หลี่ชิเย่สั่งการเอาไว้ ก้าวไปหาพวกหลี่เจี้ยนคุนทีละก้าวๆ

ฟิววว ฟิววว ฟิววว…ในพริบตาเดียวนั่นเอง บนท้องฟ้าปรากฏน้ำตกสีเงินที่เทราดลงมา บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยประกายดาวที่ยิงลงมาอย่างรุนแรง ชั่วพริบตาเดียวนั้น คล้ายดั่งดวงดาวนับล้านล้านดวงปรากฎขึ้นบนท้องฟ้า และดวงดาวทั้งหมดพลันเทราดเอาประกายดาวที่ต่อเนื่องไม่ขาดสายลงมา ขณะที่ประกายดาวทั้งหมดถูกเทราดลงมานั้น ได้แทรกไปทุกจุด อีกทั้งประกายดาวที่เทราดลงมาล้วนแล้วแต่มีความรวดเร็วและดุดันยิ่งนัก เมื่อพวกมันถูกยิงลงมาอย่างรุนแรง สามารถทำให้พื้นแผ่นดินกลายเป็นกระชอน ถูกยิงจนกลายเป็นรูพรุนไปหมดในพริบตา

ประกายดาวทั้งหมดพลันยิงทะลุผ่านทุกสิ่ง ครอบคลุมพวกของกัวเจียหุ้ยทั้งเจ็ดคน สมควรทราบว่า ประกายดาวทั้งหมดที่ยิงเข้ามาอย่างรุนแรงล้วนแล้วแต่มีความมีความรวดเร็วและดุดันยิ่งนัก เกรงว่าขอเพียงมีประกายดาวสายหนึ่งที่ต้านเอาไว้ไม่ได้ ก็สามารถสังหารพวกกัวเจียหุ้ยได้ทุกคน

ปุ…เสียงหนึ่งดังขึ้น หนึ่งกระบี่ช้อนขึ้น หนึ่งกระบี่ที่ช้อนทางช้างเผือกขึ้นมา มองเห็นเพียงประกายกระบี่ช้อนเข้าไป ประกายดาวที่ถูกยิงเข้ามาอย่างนรุนแรงล้วนแล้วแต่ถูกช้อนเอาไว้ในประกายกระบี่ ท่ามกลางเสียงปุที่ดังขึ้น ประกายดาวทั้งหมดพลันถูกบีบรัดจนกลายเป็นผง

ทันใดนั้น ได้ยินเสียงตึงดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ประกายกระบี่ถูกรวบรวมเอาไว้แล้วยิงขึ้นไปยังจักรวาล

หนึ่งกระบี่ที่เริ่มต้น ประกายกระบี่เบ่งบาน ประกายกระบี่ร่วงโรย สุดท้าย หนึ่งกระบี่กลายเป็นดาวตกที่ยิงขึ้นไปบนจักรวาล หนึ่งกระบี่ที่ขึ้นลงร่วงโรย เรียกได้ว่าเป็นไปแบบรวดเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ

ขณะที่ประกายกระบี่สายนี้หายเข้าไปในจักรวาลนั้น ได้ยินเสียงดังฉึกเสียงหนึ่ง เลือดสดๆ กระจาย คล้ายดั่งดอกไม้ที่มีสีฉูดฉาดบานเบ่งขึ้นบนท้องฟ้าอย่างนั้น

เสียงปังดังขึ้น มีคนตกลงมาจากบนท้องฟ้ากระแทกกับพื้นดินอย่างแรง เป็นชายชกรรจ์ที่อยู่ในชุดสีเงิน มือทั้งสองข้างสวมถุงมือสีเงิน บริเวณหน้าผากถูกแทงด้วยกระบี่ มีเลือดสดๆ ไหลออกมาช้าๆ ขณะที่เขาตกลงบนพื้นนั้นก็ได้ตายไปแล้ว

“ดาวเต็มฟ้า ผู้คุมกฎของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลาง” มียอดฝีมือร้องเสียงหลงขึ้นมา เมื่อมองเห็นชายวัยกลางคนที่ตายอนาถอยู่บนพื้นคนนั้น

วิธีการลอบสังหารของดาวเต็มฟ้าเรียกได้ว่าเป็นสุดยอดวิชาๆ หนึ่งของระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร พลันที่เขาลงมือมักจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้อยู่เสมอๆ แต่ว่า มาวันนี้กลับถูกสังหารภายใต้หนึ่งกระบี่

ในขณะนี้ กัวเจียหุ้ยยังคงก้าวเดินไปยังพวกของหลี่เจี้ยนคุน โดยไม่ได้รับผลกระทบจากการลอบสังหารลักษณะเช่นนี้

“ฆ่า…” ในเวลานี้เอง บรรดาศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางที่เป็นยอดฝีมือทั้งหมด ซึ่งรออยู่บริเวณซ้ายขวาสองด้านของตำหนักที่มีไว้พักผ่อนชั่วคราวร้องเสียงดังขึ้นมาด้วยความโกรธ พวกเขาอาศัยท่าทีที่กล้าหาญเด็ดเดี่ยว ได้ยินเสียงตึง ตึง ตึงดังขึ้น ภูเขาดาบทะเลกระบี่ พวกเขาลงมือในพริบตาเดียว ประกายดาบเงากระบี่ได้ก่อเกิดเป็นคลื่นพุ่งเข้าปกคลุมหลี่ชิเย่

ในเวลาเดียวกัน อาวุธเต็มทองฟ้า ของวิเศษบินว่อน มีเจดีย์วิเศษ ระฆังศักดิ์สิทธิ์ แผ่นเหล็ก…พุ่งเข้าหาอย่างรุนแรงเพื่อสังหารหลี่ชิเย่

นาทีนี้ ศิษย์ทั้งหมดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางล้วนแล้วแต่ลงมือพร้อมกัน เข้าถล่มสังหารหลี่ชิเย่อย่างบ้าคลั่ง มองเห็นประกายไฟที่รุนแรง การอาละวาดของอานุภาพ อาวุธเต็มท้องฟ้า ของวิเศษบินว่อน สถานการณ์โดยรวมสับสนอลหม่านยุ่งเหยิงไปหมด เวลานี้แยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร

ตึง…เสียงกระบี่คำรามดังขึ้นอีกครั้ง ขณะที่สถานการณ์โดยรวมตกอยู่ในสภาพที่วุ่นวาย รุมทำร้ายนั้น หนึ่งกระบี่ของหลี่ชิเย่ที่ผงาดฟ้า กระบี่ยาวกวาดผ่านไปเสมือนดั่งดาวตกที่วิ่งผ่านท้องฟ้าไป ประกายเจิดจ้าแวบเดียวก็ผ่านไป

จังหวะที่ประกายวิ่งผ่านไปนั้น ได้ยินเสียงปุ ปุ ปุดังขึ้น มองเห็นเสาโลหิตแต่ละต้นที่พุ่งขึ้นไปอย่างรุนแรง พวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วกลับกลายเป็นดอกไม้เลือด

จังหวะที่สถานการณ์อยู่ในสภาพที่สับสนยุ่งเหยิงอยู่ และศิษย์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางทั้งหมดต่างลงมือเข้าโจมตีสังหารหลี่ชิเย่อยู่นั้น ปรากฏร่างเงาสามร่างประดุจดั่งวิญญาณพลันเข้าไปใกล้พวกของกัวเจียหุ้ย

ร่างเงาทั้งสามนับว่ารวดเร็วมากเหลือเกิน เพียงพริบตาเดียวก็ประชิดใกล้กับพวกของกัวเจียหุ้ยเสียแล้ว ปรากฏประกายเยือกเย็นในมือของพวกเขาแวบวับขึ้น หวังจะเฉือนคอหอยพวกกัวเจียหุ้ยให้ขาด

แต่ว่า หลังจากที่กระบี่ยาวของหลี่ชิเย่ได้กวาดผ่านไปแล้วนั้น พลังกระบี่ยังไม่สุดอยู่เพียงเท่านั้น กระทั่งเพิ่มความเร็วมากยิ่งกว่าเดิมโดยพลัน ภายในเสี้ยววินาที ประกายกระบี่ที่ดั่งดาวตกวิ่งผ่าน ถึงกับส่องประกายสว่างไสวทั่วฟ้าดินเสมือนดั่งเป็นกลางวันอย่างนั้น