ตอนที่ 2771 หนึ่งกระบี่สังหารจู่หวัง

ตอนที่ 2771 หนึ่งกระบี่สังหารจู่หวัง

ภายใต้การโจมตีของจู่หวังแห่งดินแดนภาคกลาง หนึ่งการโจมตีที่ปราศจากผู้ต่อกร ได้กรีดช่องว่างจนปริขาด สยบแปดทิศ บดขยี้เก้าชั้นฟ้าจนแหลกละเอียด สังหารเหล่าสวรรค์แลสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ภายใต้การโจมตีลักษณะเช่นนี้ เทพแท้จริงขั้นอมตะเหมือนกันก็ต้องมีจิตวิญญาณที่สั่นเทา ปราศจากผู้ต่อกร ไร้ผู้ต่อต้าน

จู่หวังแห่งดินแดนภาคกลางหาใช่เป็นผู้ที่มีแต่ชื่อเสียงจอมปลอม เขาเป็นหนึ่งในระดับบรรพบุรุษที่แข็งแกร่งมากที่สุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลาง ภายใต้หนึ่งการโจมตีที่บ้าละห่ำดุดันยากจะหาใดเทียมของเขา เพียงพอที่จะเย้ยไปทั่วระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร

ภายในใจของผู้คนจำนวนไม่น้อยต้องสั่นเทาเมื่อเผชิญกับการโจมตีลักษณะเช่นนี้ ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรต้องขวัญหนีดีฝ่อ และมีผู้อดที่จะร้องเสียงแหลมดังขึ้นมาไม่ได้

ในชั่วพริบตาเดียวนั่นเอง หลี่ชิเย่ได้ลงมือแล้ว กระบี่ยาวที่วางขวางเหนือหัวเข่าอยู่ในมือ ได้ยินเสียงกระบี่คำรามดังตึงขึ้นมา กระบี่สะเทือนเก้าชั้นฟ้า หนึ่งกระบี่ที่ฟันสวนกลับขึ้นไป

ประกายหนึ่งกระบี่ที่พวยพุ่งขึ้นไป เสมือนดั่งน้ำตกสวรรค์ที่ย้อนกลับขึ้นไป เหมือนทางช้างเผือกที่ห้อยกลับหัว กระกายที่ไม่มีสิ้นสุดถูกเก็บรวบรวมอยู่ภายในท่ามกลางหนึ่งกระบี่นี้ ทางช้างเผือกจำนวนมากมายทั้งหมดล้วนแล้วแต่อยู่ภายใต้หนึ่งกระบี่นี้ หนึ่งกระบี่ที่ฟาดฟันย้อนขึ้นไป ฟันท้องฟ้าจนขาด ฟันโลกมนุษย์จนปริแตก ยิ่งไปกว่านั้น หนึ่งกระบี่ได้ฟันทำลายจักรวาล

หนึ่งกระบี่ปราบสยบหมื่นยุค หนึ่งกระบี่ส่องสว่างเก้าทวีป ภายใต้หนึ่งกระบี่ล้วนแล้วแต่ไร้เทียมทาน ท่ามกลางโลกมนุษย์นี้คงมีเพียงหนึ่งกระบี่นี้ ที่บรรดาเหล่าเทพและราชันดูจะเล็กจิ๋วอะไรอย่างนั้น ไม่คู่ควรจะกล่าวถึงอย่างนั้น

ได้ยินเสียงดังปังเสียงหนึ่ง จากนั้น ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่ตกอยู่ในความอ้างว้าง ภายใต้หนึ่งการโจมตีที่สว่างเจิดจ้า ทุกสิ่งล้วนตกอยู่ในความมืดบอด ทุกคนไม่สามารถมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า ทั่วฟ้าดินภายใต้ความเจิดจ้ายิ่งแล้วพลันตกอยู่ท่ามกลางความมืดมิดที่ไม่มีขอบเขตสิ้นสุดทันที

ท่ามกลางความมืดมิดลักษณะเช่นนี้ ทุกคนต่างรู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนเสมือนหนึ่งถูกดูดเอาไปอย่างนั้น เหมือนว่าหนึ่งกระบี่นี้ไม่เพียงแค่ฟาดฟันลงบนตัวของจู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลางเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ยังได้ฟาดฟันลงบนผลกรรมของทุกๆ คน ยิ่งไปกว่านั้น ยังได้ฟาดฟันลงไปยังอารมณ์ความรู้สึกและความปรารถนาเช่นมนุษย์ปุถุชนทั่วไปของทุกๆ คน ภายใต้หนึ่งกระบี่นี้ ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่ถูกฟันจนไม่มีเหลือ

เมื่อท้องฟ้าได้กลับคืนสู่ความสดใสอีกครั้ง ภาพที่อลังการยิ่งได้ปรากฏต่อหน้าต่อตาของผู้คนบนโลก มองเห็นท้องฟ้าที่ไม่มีขอบเขตสิ้นสุดถูกฟันขาดเป็นสองส่วน ทางช้างเผือกที่ไม่มีสิ้นสุดถูกหนึ่งกระบี่ฟันจนแยกออก ทั่วฟ้าดินถูกฟันจนแยกออกเป็นสองส่วนภายใต้หนึ่งกระบี่นี้

ทุกคนล้วนแล้วแต่มองเห็นเลือดสดๆ ที่สาดกระจาย ท่ามกลางท้องฟ้าสีครามที่เป็นฉากหลัง มองเห็นร่างกายจู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลางถูกหนึ่งกระบี่ฟันจนแยกออก เลือดสดๆ พุ่งขึ้นสูงมาก เสมือนดั่งท้องฟ้าตกลงมาเป็นฝนเลือดอย่างนั้น

ปีกแสงจำนวนหนึ่งร้อยแปดคู่ที่อยู่ด้านหลังของเขาก็ถูกหนึ่งกระบี่นี้ฟันจนขาด มองเห็นประกายฝนจำนวนนับไม่ถ้วนพร้อมกับปีกแสงที่ถูกตัดขาดทยอยกันกระจายร่วงหล่นลงมา ปลิวกระจายล่องลอยบนท้องฟ้า ขณะที่ประกายแสงตกลงมานั้น เหมือนได้ยินเสียงที่ใสกังวานระลอกหนึ่ง

สำหรับเตากลั่นสามขาพระจิตศักดิ์สิทธิ์นั้น ท่ามกลางเสียงปังที่ดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ถูกหนึ่งกระบี่ฟันจนกระเด็นไปจากฟากฟ้า ถูกกระแทกจนปลิวออกไปดั่งดาวตกที่วิ่งฝ่าท้องฟ้าไป สุดท้ายหายไปท่ามกลางท้องฟ้าที่สุดลูกหูลูกตา

หนึ่งกระบี่สังหารจู่หวัง นาทีนี้ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่อ้าปากจนกว้างมาก และเรียกสติกลับคืนมาไม่ได้เป็นเวลานาน แม้แต่จู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลางยังคงไม่สามารถรับมือได้เกินกว่าหนึ่งกระบี่ภายใต้น้ำมือของคนโหดอันดับหนึ่ง ยังคงถูกสังหารภายใต้หนึ่งกระบี่จนได้

นาทีนี้ภายในใจของผู้คนจำนวนเท่าไรที่ถูกทำให้หวั่นไหว แม้แต่ระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะยังต้องใจหายใจคว่ำ ล้วนแล้วแต่มีสีหน้าที่ขาวซีด หนึ่งกระบี่ของหลี่ชิเย่ได้ฝากเงาทมิฬที่ไม่สามารถลบเลือนไปได้อยู่ภายในจิตใจของพวกเขา

เหมือนว่าไม่ว่าจะเป็นผู้ดำรงอยู่ในฐานะแข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นระดับเทพแท้จริงที่น่ากลัวเช่นใดก็ตาม ภายใต้หนึ่งกระบี่ของคนโหดอันดับหนึ่งยังคงหายวับไปกับตาในพริบตา ยังคงต้องถูกฟันจนผ่าครึ่งเป็นสองซีก

หนึ่งกระบี่ที่ไร้เทียมทาน หนึ่งกระบี่ที่ปราบหมื่นยุค ในเวลานี้ภายในใจของทุกคนมีเพียงคำพูดคำนี้ที่จะนำมาเปรียบเปรยหลี่ชิเย่แล้ว นอกเหนือจากคำๆ นี้แล้ว ไม่สามารถนึกคำพูดใดที่มีความเหมาะสมยิ่งกว่ามาเปรียบเปรยกับหนึ่งกระบี่นี้ของหลี่ชิเย่อีกแล้ว

ทันใดนั้นเอง ทุกคนต่างรู้สึกว่า หลี่ชิเย่ขอเพียงหนึ่งกระบี่ในมือ บนโลกนี้ก็ไม่มีใครสามารถต่อกรได้อีกแล้ว เหมือนว่าขอเพียงหลี่ชิเย่มีหนึ่งกระบี่อยู่ในมือ ก็จะปราศจากสิ่งใดที่กวาดล้างจนราบเรียบไม่ได้ เหมือนว่าขอเพียงหลี่ชิเย่มีหนึ่งกระบี่ในมือ ไม่มีผู้ใดสามารถรับกับกระบวนท่าที่สองอีก…

สุดท้าย เสียงปังดังขึ้นเสียงหนึ่ง เห็นเพียงร่างของจู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลางร่วงหล่นจากท้องฟ้าสูง และศพของเขาหล่นกระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรง เลือดสดๆ ย้อมพื้นดินจนกลายเป็นสีแดง

ทุกคนต่างนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไรออกมาอยู่เป็นเวลานานเมื่อได้เห็นภาพนี้แล้ว ภายในใจล้วนแล้วแต่สั่นเทาทีหนึ่ง

ในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร กระทั่งทั่วทั้งแดนลัทธิเซียน จู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลางก็นับได้ว่าเป็นบุคคลผู้มีอำนาจมาก สามารถทำให้สถานการณ์สำคัญเปลี่ยนแปลงได้ มาในวันนี้กลับไม่สามารถรับได้กระทั่งหนึ่งกระบี่จากมือของหลี่ชิเย่ มันช่างเป็นเรื่องที่สร้างความหวั่นไหวต่อจิตใจผู้คนเพียงใด ช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัวอะไรอย่างนั้น

“ทำไมนะจึงมักจะมีคนที่ไม่เชื่ออยู่เสมอเล่า” หลี่ชิเย่หัวเราะเรียบเฉย เป่าลมออกไปเบาๆ เป่าหยดเลือดหยดนั้นที่ค้างอยู่บนตัวดาบออกไป

เวลานี้นาทีนี้เขายังคงเอ้อระเหยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนว่าหนึ่งกระบี่ของเขาที่ฟาดฟันลงไปนั้น ที่ถูกเขาสังหารหาใช่จู่หวัง แต่เป็นเพียงบุคคลที่ไม่คู่ควรจะกล่าวถึงเท่านั้นเอง

“น่ากลัวเหลือเกิน” บรรดาระดับบรรพบุรุษต่างร่างสั่นเทาทีหนึ่ง เมื่อเห็นหนึ่งกระบี่เช่นนี้ของหลี่ชิเย่ ในเวลานี้ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่รู้สึกโชคดีอยู่ในใจ โชคดีที่ตนเองไม่ได้ลงมือไปช่วงชิงมงกุฎปราชญ์ของนิกายหู้ซานจง มิฉะนั้นล่ะก็ ที่นอนอยู่ตรงนี้ก็จะไม่ใช่จู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลาง แต่เป็นตนเองแล้ว

“สถานการณ์ถูกกำหนดแล้ว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางพ่ายแพ้อย่างยับเยิน” มีผู้ที่ทอดถอนใจออกมาเบาๆ เมื่อมองเห็นภาพเช่นนี้แล้ว

ใครบ้างจะนึกได้ว่าผลจะออกมาเป็นเช่นนี้ได้เล่า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภาคกลางได้ส่งกองทัพมาสองสาขาใหญ่ ทั้งยังมีระดับบรรพบุรุษอย่างจู่หวั่งแห่งดินแดนภาคกลางมาควบคุม สุดท้ายก็ยังต้องพ่ายแพ้อย่างยับเยินภายใต้น้ำมือของหลี่ชิเย่