ตอนที่ 2787 ไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย

ตอนที่ 2787 ไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย

เมื่อฝุ่นจางลง เห็นหลี่ชิเย่ก้าวเดินออกมาจากฝุ่น เขายังคงสงบนิ่งและสบายอกสบายใจ ยังคงเหมือนเมฆดุจสายน้ำ เหมือนว่าผู้ที่ถูกโจมตีที่รุนแรงถึงชีวิตเมื่อครู่นั้นไม่ใช่ตัวเขา แต่เป็นคนอื่นอย่างนั้น

มองไปแล้วหลี่ชิเย่ในเวลานี้ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ไม่ได้มีภาพของเลือดแตกกระจายดั่งที่ทุกคนจินตนาการ หรือถูกทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส และหรือถูกตราประทับภูผากระแทกจนยับเยินไปทั้งตัว

หลี่ชิเย่ในเวลานี้ยังคงสบายดี บนตัวไม่พบบาดแผลเลยแม้แต่น้อย มีเพียงหนึ่งเดียวคือแขนเสื้อข้างนั้นที่ถูกฟันขาดไปเท่านั้น

พลันทำให้ทุกคนรู้สึกเสียวสันหลังวาบบเมื่อได้เห็นภาพนี้ แม้แต่พวกยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิต และผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางก็ต้องเสียวสันหลังวาบบ รู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึง

สมควรทราบว่า การโจมตีเมื่อครู่ของพวกเขานั้น นับว่าเป็นกระบวนท่าสังหารเด็ดขาดที่ฝืนลิขิตสวรรค์ยิ่งแล้ว ในโลกนี้ ผู้ที่ยังคงไม่เป็นอะไรภายใต้การโจมตีร่วมมกันด้วยกระบวนท่าสังหารเด็ดขาดมีอยู่ไม่มาก ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นการรับมือด้วยมือข้างเดียวของเขา โดยปราศจากอาวุธและของวิเศษใดๆ

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ยังคงอยู่รอดปลอดภัยเมื่อรับมือกับการการร่วมมือโจมตีด้วยกระบวนท่าสังหารเด็ดขาดของพวกเขา ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย เกรงว่าในโลกนี้คงมีคนเช่นนี้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถทำได้ ถ้าหากมีผู้ที่สามารถทำเช่นนี้ได้จริงๆ บางทีอาจมีเพียงระดับปฐมบรรพบุรุษชั้นลัทธิเซียนที่ปราดเปรื่องน่าทึ่งปราศจากผู้เทียบเทียมกระมัง

มองเห็นหลี่ชิเย่ที่ก้าวเดินออกมาจากฝุ่นผงช้าๆ ได้อย่างปลอดภัย โดยปราศจากบาดแผลบนตัว หนึ่งเดียวที่ถูกฟันจนขาดไปก็มีเพียงแขนเสื้อข้างหนึ่งเท่านั้น

ทุกคนต่างรู้สึกหวั่นไหวเมื่อมองเห็นภาพเช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นระดับบรรพบุรุษที่แข็งแกร่งเพียงใด ไม่ว่าจะเป็นสุดยอดอัจฉริยะบุคคลแห่งยุคที่ปราดเปรื่องน่าทึ่งเช่นใด พลันมีสีหน้าที่ขาวซีดเมื่อเห็นว่าหลี่ชิเย่เพียงถูกฟันแขนเสื้อขาดไปข้างเดียวเท่านั้น หลี่ชิเย่ในเวลานี้คือผู้ไร้เทียมทาน เมื่อเขายืนอยู่ที่ตรงนั้นตามอารมณ์ ก็จะให้ความรู้สึกของการสยบเหล่าชั้นฟ้าแก่ผู้คนอย่างหนึ่ง

แม้ว่าบนตัวของหลี่ชิเย่ในเวลานี้ไม่มีกลิ่นอายใดๆ ที่สะเทือนเลื่อนลั่นแต่อย่างใด ไม่มีประกายศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งขึ้นอย่างรุนแรง แต่ว่า เวลานี้แม้ว่าหลี่ชิเย่จะดูธรรมดาจนไม่รู้ว่าจะธรรมดาได้อย่างใด ขอเพียงเขาไปยืนอยู่ ณ ที่ใด เขาก็คือผู้ที่ไร้เทียมทาน เขาได้ทิ้งเงาทมิฬที่ยิ่งใหญ่เอาไว้ภายในใจของคนทุกคน เงาทมิฬเช่นนี้ที่คงอยู่ในใจของพวกเขาไม่สามารถขจัดออกไปได้ กระทั่งจะดำรงอยู่ในสถานะฝันร้ายอย่างนั้น

“นี่ นี่ยังเป็นคนอีกรึ? ” ในเวลานี้ แม้ว่าเทพแท้จริงขั้นอมตะที่เคยปราดเปรื่องน่าทึ่งก็ยังคงต้องร่างสั่นเทิ้มทีหนึ่ง ไม่อยากจะเชื่อว่าที่มองเห็นนั้นเป็นเรื่องจริง

“เมื่อไหร่ที่จริงจังขึ้นมา ข้าเองก็รู้สึกหวาดกลัวเหมือนกัน” หลี่ชิเย่กล่าวเรียบๆ ขึ้นมาขณะยืนอยู่ตรงนั้น

คำพูดที่เรียบเฉยมากคำหนึ่งของหลี่ชิเย่ กลับทำให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดต้องสั่นเทาทีหนึ่ง คำพูดคำนี้ได้ซ่อนสิ่งต่างๆ เอาไว้มากมายเหลือเกิน คำพูดนี้ที่พูดออกมา ยิ่งทำให้ทุกคนไม่สามารถไปศึกษาและคาดเดาถึงกำลังความสามารถของหลี่ชิเย่ได้อย่างละเอียดอีกแล้ว

“ยังจะมีท่าไม้ตายอะไรอีกหรือเปล่า? เริ่มได้เลย” หลี่ชิเย่ที่มองดูยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตกับผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางแวบหนึ่ง ด้วยท่าทางที่อย่างไรก็ได้อย่างสิ้นเชิง

แววตาที่หลี่ชิเย่มองเข้ามานั้น ทำให้ยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตและผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางสองคนก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ในเวลานี้ พลันปรากฎความหวาดกลัวสายหนึ่งเกิดขึ้นภายในใจของพวกเขา รู้สึกหวาดกลัวต่อหลี่ชิเย่ที่อยู่ตรงหน้า

เรื่องเช่นนี้หากเป็นอดีต ช่างเป็นเรื่องที่เหลือเชื่ออะไรอย่างนั้น พวกเขาคือผู้ไร้เทียมทานที่ลอยล่องมาไม่รู้เนิ่นนานเท่าไรแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ตัวของยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตยังดำรงตำแหน่งราชครูมาถึงสี่ชาติ เคยพยายามอย่างสุดความสามารถช่วยให้แคว้นโบราณยันต์แปดทิศมาครั้งแล้วครั้งเล่า เคยช่วยให้แคว้นโบราณยันต์แปดทิศท่ามกลางวิกฤติรอดพ้นมาได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

ขณะที่ผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางมีชีวิตอยู่มายาวนานยิ่งกว่า เคยพบเจอระดับปฐมบรรพบุรุษมาคนแล้วคนเล่า และเคยบ่มฟักราชันแท้จริงขึ้นมาคนแล้วคนเล่า

พวกเขาต่างเป็นผู้ที่ผ่านเหตุการณ์ใหญ่ๆ มาแล้วทั้งสิ้น ล้วนแล้วแต่เคยพบเจออุปสรรคใหญ่มาแล้วทั้งสิ้น พวกเขาไม่เคยหวาดกลัวมากขนาดนี้มาก่อนแม้จะต้องอยู่ต่อหน้าปฐมบรรพบุรุษ ไม่ว่าจะเป็นยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตหรือผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลาง พวกเขาต่างบังเกิดความหวาดกลัวขึ้นในใจแล้ว

ในเวลานี้ ทั้งยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตและผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางต่างรู้สึกเสียใจภายหลังอยู่บ้างที่มาหาเรื่องหลี่ชิเย่ รู้สึกเสียใจภายหลังอยู่บ้างที่เป็นศัตรูกับหลี่ชิเย่ พวกเขาประเมินกำลังของหลี่ชิเย่ต่ำเกินไปมาตั้งแต่แรก

ในแผนการของพวกเขานั้น การลงมือในครั้งนี้ไม่เพียงต้องการสังหารหลี่ชิเย่ผู้เป็นรุ่นเยาว์ที่อวดดี เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ยังต้องการสร้างฐานะในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารให้กับแคว้นโบราณยันต์แปดทิศ ให้แคว้นโบราณยันต์แปดทิศพวกเขามีอำนาจในการบัญชาการใต้หล้าในครอบครอง

ไม่นึกไม่ฝันเลยว่า มาวันนี้ถึงกับพ่ายตั้งแต่เริ่มต้น แม้ว่าจะมีการร่วมมือกันของระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะ ชั้นคงความอมตะตลอดกาลเช่นพวกเขา ยังคงสู้หลี่ชิเย่ไม่ได้ คราวนี้พวกเขานับว่าเจอตอเข้าให้อย่างจังเสียแล้ว

“ในเมื่อพวกเจ้าไม่ลงมือ ก็สมควรได้เวลาที่ข้าจะลงมือแล้ว” จังหวะที่ยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตและผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางสองคนกำลังหวาดหวั่นพรั่นพรึงอยู่นั้น หลี่ชิเย่ได้หัวเราะทีหนึ่ง

เสียงตูมดังสนั่น หลี่ชิเย่ยกมือขึ้นมาตามอารมณ์ ท่าเริ่มต้นเป็นครึ่งวงกลม โดยครึ่งวงกลมลักษณะเช่นนี้ดูไปแล้วไม่ได้มีความยอดเยี่ยมลึกซึ้งยากจะหาผู้ใดเทียมอะไร แต่ว่า เมื่อครึ่งวงกลมเริ่มต้นขึ้นก็เหมือนเป็นไปตามธรรมชาติ ท่ามกลางครึ่งวงกลมนี้พลันวงเอาฟ้าดินเข้าไปอยู่ภายใน ผ่าความขมุกขมัวออก ตัดสินหยินและหยาง กำหนดจักรวาล

ท่าที่สำแดงเป็นลักษณะครึ่งวงกลมตามอารมณ์นั้นก็คือทำลายโลกจนพินาศย่อยยับ และสร้างโลกขึ้นมา เพียงแค่กระบวนท่าเริ่มต้นก็มองเห็นความเป็นและความตาย เหมือนว่าทุกสิ่งบนโลกล้วนแล้วแต่อยู่ในวัฏสงสารครึ่งวงกลมนี้

พลันที่สำแดงกระบวนท่าครึ่งวงกลมนี้ออกมาก็สร้างความแปลกแตกต่าง เสมือนหนึ่งไร้เทียมทานเป็นนิรันดร์

ทั้งยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตและผู้เฒ่าเซียนดินแดนภาคกลางต่างรู้สึกหวาดผวา ยันต์แปดทิศกุมชะตาสรรพชีวิตร้องคำรามด้วยเสียงดุดันว่าเปิด…พลังลมปราณ พลังสัจธรรมทั้งหมดได้พวยพุ่งขึ้นมาโดยพลัน ในพริบตาเดียวนั่นเอง ร่างของเขาเจิดจ้าไปทั้งร่าง คันฉ่องโบราณยันต์แปดทิศที่อยู่เหนือศีรษะได้รองรับพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาในทันที และจากนั้นยังเกิดเสียงแว้งค์เสียงหนึ่งดังขึ้น กลับกลายเป็นเจิดจ้าละลานตาอย่างยิ่ง คันฉ่องที่แลดูแวววาวสุกใสปรากฏอยู่ตรงนั้น