ตอนที่ 2792 เหล่าเวไนยสัตว์ก่อเกิดร่างแท้จริง

ตอนที่ 2792 เหล่าเวไนยสัตว์ก่อเกิดร่างแท้จริง

หลี่ชิเย่ทำเหมือนมองไม่เห็นกับการตะโกนเสียงดังของบรรดาผู้คนเหล่านั้น เพียงมองด้วยท่าทีเฉยเมยแวบหนึ่งเท่านั้น กล่าวสำหรับตัวเขาแล้ว การตะโกนเสียงดังของบรรดาผู้คนเหล่านั้นมีหรือไม่มีก็ได้ เขาเป็นคนที่ไม่ต้องการให้ใครมาให้การยอมรับ และไม่แคร์กับการยอมรับของผู้คน

ในเวลานี้ หลี่ชิเย่เงยหน้ามองดูรูปแกะสลักที่ใหญ่โตมโหฬารยิ่งที่ตั้งอยู่ด้านหน้าตำหนักบรรพบุรุษ โดยรูปแกะสลักที่ใหญ่โตมโหฬารยิ่งก็คือผู้เฒ่าอมตะ ปฐมบรรพบุรุษระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร เพียงแต่ใบหน้าของรูปแกะสลักดูสลัว ทำให้ผู้คนมองเห็นไม่ชัดเจน

รูปแกะสลักนี้หันหลังให้กับเวไนยสัตว์ แต่ทว่า เมื่อนั่งอยู่บนบัลลังก์ปฐมบรรพบุรุษนั้น เงยหน้าขึ้นมองจะอยู่ตรงหน้ากับรูปแกะสลักนี้พอดี แต่ว่า แม้จะเป็นเช่นนี้ก็ตาม ยังคงไม่สามารถมองเห็นรูปหน้าของรูปแกะสลักนี้ได้อย่างชัดเจน ยังคงมองเห็นใบหน้าของมันได้ไม่ชัดเจน เนื่องจากใบหน้าของมันถูกสุดยอดวิธีการทำการปิดบังเอาไว้

หลี่ชิเย่มองดูรูปแกะสลักรูปนี้ มันเป็นลักษณะที่คุ้นเคยจนไม่รู้จะคุ้นเคยอย่างไรอีกแล้ว

ขณะที่หลี่ชิเย่มองดูรูปแกะสลักรูปนี้อยู่นั้น ผู้ที่อยู่ด้านล่างทั้งหมดต่างกลั่นลมหายใจเอาไว้ ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่กล้าส่งเสียงออกมา กระทั่งไม่กล้าหายใจแรง เกรงจะเป็นการรบกวนหลี่ชิเย่

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ หลี่ชิเย่ยังคงจ้องมองดูรูปแกะสลักรูปนี้ เหมือนว่าเวลาได้ตกลงสู่อดีต กาลเวลาไม่เคลื่อนคล้อยอย่างนั้น

ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่เข้าใจว่า รูปแกะสลักรูปนี้มีอะไรน่าดูอย่างนั้นเล่า ความจริงแล้ว รูปแกะสลักรูปนี้เคยมีผู้ที่จ้องมองดูมาเป็นร้อยเป็นพันครั้งแล้ว กล่าวสำหรับพวกเขาแล้ว รูปแกะสลักก็คือรูปแกะสลัก ไม่มีอะไรลึกซึ้งยอดเยี่ยมให้กล่าวขวัญถึง

ในขณะที่ทุกคนคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจอยู่นั้น ร่างกายของหลี่ชิเย่ค่อยๆ ลอยตัวขึ้นมาช้าๆ โดยร่างกายของเขาลอยเข้าหารูปแกะสลักที่มีขนาดใหญ่โตอย่างยิ่งรูปนั้น

รูปแกะสลักรูปนี้ดูเหมือนมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ศีรษะยันท้องฟ้า เท้าเหยียบพื้นดิน เมื่อร่างกายของหลี่ชิเย่ค่อยๆ ลอยขึ้นนั้น เพียงชั่วพริบตาเดียวร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้าสูง

ตูม…เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ทุกคนยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทันใดนั้น รูปแกะสลักที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารรูปนี้พลันปะทุประกายที่ดั่งคลื่นที่บ้าคลั่งขึ้นมา อานุภาคของแสงเสมือนดั่งคลื่นยักษ์ลำแสงมหาประลัยที่พวยพุ่งขึ้นมาอย่างนั้น เหมือนว่าสามารถยิงจนเมืองวัฏสงสารเมืองบนเขาจนแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดีไปทั้งเมือง

อนุภาคลำแสงทั้งหมดพวยพุ่งออกมาโดยพลัน พวยพุ่งขึ้นมาและโปรยปรายไปทั่วระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร พวยพุ่งไปยังท้องฟ้า ยิงเข้าไปยังฟ้าดินที่กว้างใหญ่ไพศาลของแดนลัทธิเซียน

นาทีนี้เอง ท่ามกลางเสียงตูมที่ดังสนั่นหวั่นไหว รูปแกะสลักที่สูงใหญ่มโหฬารรูปนี้พลันระเบิดพลังที่อำนาจที่สะเทือนเลื่อนลั่นขึ้นมา ภายใต้อำนาจที่สะเทือนเลื่อนลั่น อำนาจศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ดูเล็กจิ๋วอะไรอย่างนั้น อำนาจศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างเป็นได้แค่น้ำที่ไหลเอื่อยๆ เท่านั้นเอง

อำนาจปฐมบรรพบุรุษ! ไม่ผิด ในเวลานี้รูปแกะสลักรูปนี้ได้ระเบิดพลังอำนาจปฐมบรรพบุรุษออกมา นี่คืออำนาจปฐมบรรพบุรุษที่ยิ่งใหญ่และกว้างใหญ่ไพศาล และอำนาจปฐมบรรพบุรุษเช่นนี้หาใช่ที่ระเบิดขึ้นมาจากอาวุธปฐมบรรพบุรุษหรือของวิเศษอะไร อำนาจปฐมบรรพบุรุษที่ระเบิดขึ้นมาจากรูปแกะสลักรูปนี้ช่างบริสุทธิ์ และไม่มีสิ้นสุดอะไรอย่างนั้น

กล่าวได้ว่า ขณะที่อำนาจปฐมบรรพบุรุษระเบิดขึ้นมานั้น พลันทำให้ทุกคนล้วนแล้วแต่ตระหนักได้ว่าปฐมบรรพบุรุษยืนอยู่ตรงนั้น ปฐมบรรพบุรุษยังคงมีชีวิตอยู่

ปฐมบรรพบุรุษ…ในเวลานี้ ทุกคนล้วนแล้วแต่คุกเข่ากราบอยู่ตรงนั้น ไม่เพียงบรรดาศิษย์ผู้บำเพ็ญตนทั้งหมดของเมืองวัฏสงสารเมืองบนเขาเท่านั้น ประชาราษฎร์มนุษย์ปุถุชนธรรมดาเท่านั้น แม้แต่ประชาชนทั้งหมดภายในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารล้วนแล้วแต่ทยอยกันคุกเข่ากราบอยู่ตรงนั้นด้วยความเคารพเต็มรูปแบบ ภายใต้อำนาจปฐมบรรพบุรุษที่บริสุทธิ์และไม่มีสิ้นสุดนี้

ปฐมบรรพบุรุษมายังโลกมนุษย์ นี่คือความรู้สึกอย่างหนึ่ง ในเวลานี้ทุกคนต่างรู้สึกว่าปฐมบรรพบุรุษได้ยืนอยู่ตรงหน้าของตนอย่างนั้น

“ปฐมบรรพบุรุษฟื้นคืนชีพแล้ว” ในเวลานี้ มีระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะที่คุกเข่าก้มกราบอยู่บนพื้นได้เงยหน้าขึ้นมานั้น มองเห็นรูปแกะสลักขนาดใหญ่โตมโหฬารรูปนี้ถึงกับค่อยๆ ก้มหน้าลงต่ำ

ในขณะนี้ รูปแกะสลักขนาดใหญ่โตมโหฬารรูปนี้มีขนาดสูงใหญ่ที่สุด ร่างกายของมันมีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าที่จินตนาการเอาไว้เสียอีก มีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าร่างของรูปแกะสลักที่สามารถมองเห็นได้เสียอีก

ขณะที่แหงนหน้ามองนั้น เห็นเพียงปฐมบรรพบุรุษที่มีอำนาจสูงสุด มีสุริยันจันทราดวงดาวที่ล้วนแล้วแต่ติดตามถือกำเนิดขึ้นมาที่ด้านหลังศีรษะของเขา ฟ้าดินและสรรพสิ่งล้วนแล้วแต่วิวัฒนาการขึ้นจากสัจธรรมของเขา เหมือนว่าเขาคือผู้สรรสร้างทุกสิ่งทุกอย่าง

ในเวลานี้ ปฐมบรรพบุรุษผู้นี้ไม่เพียงก้มหน้าลงต่ำเท่านั้น หน้าตาของเขาก็ดูชัดเจนขึ้น เป็นผู้เฒ่าที่ดูแปลกและไม่ติดนิสัยหยาบคาย ดวงตาคู่นั้นของเขาเปี่ยมด้วยสุดยอดสติปัญญาสูงสุด เหมือนว่าฟ้าดินสรรพสิ่งล้วนแล้วแต่อยู่ในดวงตาของเขา

ปฐมบรรพบุรุษ…ในเวลานี้ทุกคนต่างรู้ว่านี่หาใช่เป็นรูปแกะสลัก นี่คือผู้เฒ่าอมตะ ปฐมบรรพบุรุษระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารของพวกเขา

ในขณะนี้ เหล่าอาณาประชาราษฎร์ได้คุกเข่าเต็มพื้นที่ไปหมดและจ้องมองดูผู้เฒ่าอมตะ ต่างน้ำตาไหลอาบแก้มอยู่ในเวลานี้

เวลานี้ ประกายปฐมบรรพบุรุษผู้นี้สูงนับหนึ่งล้านล้านล้านจ้าง ไม่เพียงส่องสว่างไปทั่วระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมาร กระทั่งได้ส่องสว่างไปทั่วฟ้าดินที่กว้างใหญ่ไพศาลทั้งหมด

ระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารตั้งอยู่ ณ ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงจากดวงดาวที่ห่างไกลยิ่งนัก ในขณะนี้ เมื่อยืนอยู่ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงจากงดวงดาวซึ่งกว้างใหญ่ไพศาลและมองไปข้างหน้านั้น ทั่วทั้งระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารพลันเบ่งบานประกายที่เจิดจ้ายิ่งขึ้นมา และส่องสว่างท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงจากงดวงดาวนับล้านล้านผืนในทันที พลังปฐมบรรพบุรุษสูงสุดที่เป็นมาแต่อดีตถึงปัจจุบันพลันขยายไปถึงระหว่างฟ้าดิน ในเวลานี้ พลังที่ระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารได้ได้ครอบคลุมเอาไว้นั้น ไม่สามารถครอบคลุมต่อไปได้อีกแล้ว

เนื่องจากที่นี่คือฟ้าดินที่เขาบุกเบิกขึ้นมา ระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารล้วนสร้างขึ้นด้วยมือของเขาทั้งหมด ประชาราษฎร์นับล้านล้านล้วนแล้วแต่ดำรงชีวิตอยู่โดยอาศัยฟ้าดินผืนนี้

เป็นปฐมบรรพบุรุษผู้ใด…”นาทีนี้ ระดับปฐมบรรพบุรุษในแดนลัทธิเซียนถูกทำให้แตกตื่น ถึงกับตื่นตระหนกยิ่งนัก และกล่าวว่า “โลกนี้ยังคงมีระดับปฐมบรรพบุรุษที่แข็งแกร่งปานนี้รั้งอยู่อีกรึ เป็นปฐมบรรพบุรุษผู้ใดกันแน่! ”

ในเวลานี้ มีระดับปฐมบรรพบุรุษของแดนลัทธิเซียนมองไปข้างหน้าถึงกับตื่นตระหนก เมื่อมองเห็นประกายที่เจิดจ้าอย่างยิ่ง