ตอนที่ 2795 กลายเป็นมาร

ตอนที่ 2795 กลายเป็นมาร

พื้นปฐพีกลายเป็นแดนสัตว์ประหลาด มันช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัวอะไรอย่างนั้น และสามารถจินตนาการได้ว่าความมืดเช่นนี้ช่างแข็งแกร่งอะไรอย่างนั้น นี่เป็นเพียงความมืดสายหนึ่งที่พุ่งชนเข้าที่นี่เท่านั้นเอง ถ้าหากตอนที่ความมืดแท้จริงบังเกิดขึ้นมันช่างน่ากลัวอะไรอย่างนั้น เกรงว่าคงกลายเป็นแดนสัตว์ประหลาดไปทั้งโลกแล้ว

แน่นอนที่สุด เรื่องเช่นนี้ก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว ซึ่งก็คือช่วงที่หลี่ชิเย่มาถึงแดนลัทธิเซียนในเวลานั้น สุดยอดความน่ากลัวสูงสุดพลันรุกรานเข้าไปในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของหลี่ชิเย่คิดจะเข้าแทนที่ในตอนนั้น ทั่วแดนลัทธิเซียนก็เคยบังเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมา แดนลัทธิเซียนทั้งหมดได้กลายเป็นแดนสัตว์ประหลาดในพริบตา

ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อหลี่ชิเย่เหยียบเข้าแผ่นดินที่ได้กลายเป็นแดนสัตว์ประหลาดนี้แล้ว หลี่ชิเย่จึงรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายความชั่วร้ายที่คุ้นเคย พลังความชั่วร้ายที่เข้มข้นจนไม่สามารถทำให้เจือจางได้

ย่อมไม่ต้องสงสัย พลังความชั่วร้ายลักษณะเช่นนี้กับสุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่ถูกหลี่ชิเย่สยบเอาไว้ในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้นกำเนิดมาจากแหล่งเดียวกัน

“ความรู้สึกที่คุ้นเคยมาก ดูท่าจะเป็นปีที่มีเรื่องมากเสียแล้ว” หลี่ชิเย่ก้าวเดินเข้าไปช้าๆ ไม่ได้รับผลกระทบจากความมืดใดๆ เสมือนดั่งเป็นการเดินเล่นอยู่ในสวนหลังบ้านอย่างนั้น

“วันสิ้นโลกกำลังมาเยือน อาณาประชาราษฎร์เพียงแค่ดิ้นรนด้วยความลำบาก คิดจะมีชีวิตอยู่ไปวันๆ ก็ยังยาก” สุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่ถูกหลี่ชิเย่สยบเอาไว้ในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรกล่าวเอ้อระเหยว่า “เจ้าตัดสินใจในเวลานี้ยังทัน ชิงลงมือก่อนได้เปรียบ ให้ตัวเองมีชีวิตเป็นนิรันดร์เสียก่อน จึงสามารถทำให้เจ้ายืนอยู่บนจุดสูงสุดได้อย่างแท้จริง จึงมีโอกาสตีเสมอได้ มิฉะนั้นล่ะก็ เจ้าจะต้องถูกลิขิตไว้ว่าต้องมีชะตากรรมที่น่าสงสารยิ่งนัก”

“อย่างนั้นรึ? ” หลี่ชิเย่หัวเราะทีหนึ่ง กล่าวด้วยท่าทีเอ้อระเหยว่า “ข้าไม่ต้องการตีเสมอ ข้าต้องการเข่นฆ่าให้สิ้น ให้ทุกสิ่งทุกอย่างเหนือเหล่าชั้นฟ้าขึ้นไปหายวับไปกับตาในพริบตา”

“น่าชื่นชมในความกล้าหาญมาก เสียดายเป็นความเพ้อฝันของคนปัญญาอ่อน” สุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่ถูกสยบเอาไว้ภายในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรหัวเราะทีหนึ่ง แต่ เสียงหัวเราะอย่างไม่ทันสุดก็มีเสียงฮึอึดอัดดังขึ้น พลังสยบภายในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรพลันเพิ่มสูงขึ้น เหมือนต้องการบดขยี้มันให้แหลกละเอียดอย่างนั้น ส่งผลให้มันไม่มีอารมณ์ที่จะพูดคุยกับหลี่ชิเย่อีกต่อไป

หลี่ชิเย่ไม่สนใจต่อสุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่ถูกสยบเอาไว้ภายในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียร ก้าวเดินเข้าไปในผืนแผ่นดินที่ถูกทำให้กลายเป็นแดนสัตว์ประหลาดไปแล้วนั่น แม้ว่าดูไปแล้วเขาเดินช้ามาก แต่ความเป็นจริงแล้วหนึ่งก้าวหนึ่งฟ้าดิน ความเร็วนั้นน่าตกใจยิ่ง

ยิ่งเดินเข้าไปด้านในมากเท่าไร ผืนแผ่นดินที่ถูกทำให้กลับกลายเป็นแดนสัตว์ประหลาดนั้นยิ่งมีความรุนแรงมากขึ้น เมื่อถึงระดับหนึ่งแล้ว พลังความมืดของที่นี่เรียกได้ว่าเข้มข้นจนไม่สามารถทำให้เจือจางได้ เหมือนว่าถูกสาดด้วยน้ำหมึกอย่างนั้น

การก้าวเดินอยู่ที่ตรงนี้เหมือนว่าไม่ใช่เดินอยู่บนพื้นดินอีกแล้ว เหมือนเดินอยู่ท่ามกลางบึงน้ำที่เสมือนดั่งน้ำหมึกไปแล้ว

แต่ว่า การเดินอยู่ที่ตรงนี้มีความน่ากลัวยิ่งกว่าเดินอยู่ในน้ำบึงที่เหมือนดั่งน้ำหมึกมากกว่าพันเท่าหมื่นเท่า ขณะที่ก้าวเดินอยู่ตรงนี้นั้น ความมืดที่ไม่สามารถทำให้จางลงได้จะเริ่มรุกรานเข้าสู่ร่างกาย และสั่นคลอนจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของผู้นั้น

ในเวลานี้ความมืดที่ดั่งน้ำหมึกได้พยายามมุดเข้าไปในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง ไม่ว่าจะอาศัยเคล็ดวิชาอะไร หรือ อาศัยการป้องการใดๆ ก็ยากที่จะต้านทานการแทรกเข้าร่างของความมืดลักษณะเช่นนี้ได้ ความมืดเสมือนดั่งน้ำขึ้นน้ำลงที่บ้าคลั่งเข้ากัดเซาะการป้องกันดังจี๊ด จี๊ด จี๊ดขึ้นมา จนกว่ามันจะยึดครองร่างกายเอาไว้ได้

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การรุกรานของความมืดเช่นนี้ สามารถสร้างความกระทบอย่างหนักต่อจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของเจ้า ในขณะนี้อารมณ์ฉุนเฉียว การฆ่าฟัน ไร้ความปราณี ความโลภ…ต่างๆ ที่เป็นอารมณ์ด้านลบที่ถูกฝังเอาไว้หรือสยบเอาไว้ภายใต้จิตใจ ก็จะถือโอกาสนี้ระเบิดขึ้นมาโดยพลัน

ในเวลานี้ ถ้าหากจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรไม่มั่นคงเพียงพอ อารมณ์ความรู้สึกด้านลบก็จะระเบิดขึ้นมาเสมือนดั่งภูเขาไฟ ในเวลานี้ บุคคลผู้นั้นมักจะตกอยู่ในสภาพที่คลั่งสับสนควบคุมตัวเองไม่ได้ ในเวลานี้ความมืดก็จะสบโอกาสเข้ายึดครองจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรแทน

แม้ว่าพลังของความมืดที่ตรงนี้แข็งแกร่งมาก อีกทั้งยังเป็นพลังความมืดที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง แต่ว่า หลี่ชิเย่ไม่ได้รับผลกระทบอยู่แล้ว

แต่ว่า ความมืดที่ปลิวกระจายอยู่ท่ามกลางช่องว่างที่นี่เมื่อเปรียบเทียบกับสุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่ถูกหลี่ชิเย่สยบอยู่ในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้น เรียกได้ว่าเทียบกันไม่ได้เลย

สุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่ถูกหลี่ชิเย่สยบอยู่ในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้น เป็นผู้ที่ดำรงอยู่ในฐานะสูงสุดผู้สามารถเปลี่ยนแปลงระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิเซียนมารทั้งหมดให้กลายเป็นแดนสัตว์ประหลาดได้ในพริบตา ขนาดระดับสุดยอดความน่ากลัวสูงสุดเช่นนี้หลี่ชิเย่ยังสามารถจับมาขังเอาไว้ในจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรได้ แค่พลังความมืดที่ปลิวกระจายอยู่ในอากาศเช่นนี้ ไหนเลยสามารถสั่นคลอนต่อจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของหลี่ชิเย่ได้เล่า

อย่าว่าแต่พลังวความมืดลักษณะเช่นนี้เลย ต่อให้เป็นสุดยอดความน่ากลัวสูงสุดที่สูงที่สุดก็ไม่สามารถสั่นคลอนจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรของหลี่ชิเย่ได้

ณ ที่ตรงนี้ นอกเหนือจากความมืดที่คล้ายดั่งน้ำหมึกแล้ว ลึกลงไปใต้พื้นดินยังมีประกายศักดิ์สิทธิ์แต่ละสายที่ออกมา บรรดาประกายศักดิ์สิทธิ์ที่บริสุทธิ์ยิ่งได้ดำเนินการทำให้ความมืดที่เสมือนดั่งหมึกนี้อย่างบ้าคลั่ง

จะอย่างไรเสีย ที่ตรงนี้คือหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ ทุกๆ ที่ล้วนแล้วแต่เป็นแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ทุกที่ ระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิทั้งหมดมีพลังแสงสว่างที่ยิ่งใหญ่ไพศาลไม่มีสิ้นสุด ดังนั้น แม้ว่าในระยะสั้นมองว่าประกายศักดิ์สิทธิ์นี้เสมือนดั่งเป็นแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ ไม่สามารถทำให้พลังความมืดทั้งหมดที่นี่ให้บริสุทธิ์อยู่แล้ว แต่ว่า ถ้าหากมีเวลาที่ยาวนานอย่างเพียงพอล่ะก็ อาศัยประกายศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ขาดสายของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์แล้ว ช้าหรือเร็วสักวันก็ต้องทำให้ความมืดที่อยู่ตรงนี้ให้บริสุทธิ์จนหมดสิ้นได้

ท่ามกลางพลังความมืดที่ดั่งน้ำหมึกนี้ นอกเหนือจากประกายศักดิ์สิทธิ์ที่มุดออกมาแล้ว ท่ามกลางความมืดยังปรากฎประกายสีทองแต่ละสายที่แวบวับ แม้ว่าประกายสีทองนี้จะมีอยู่ไม่มาก แต่ว่า ประกายสีทองแต่ละสายเช่นนี้เมื่ออยู่ท่ามกลางความมืดแล้วดูสว่างไสวมากเป็นพิเศษ เหมือนเป็นตะเกียงที่สุกใสดวงหนึ่งท่ามกลางความมืดอย่างนั้น

ประกายสีทองแต่ละสายกำลังเฉือนความมืดออก เหมือนชี้นำทางที่สว่างให้ผู้คนอย่างนั้น