ตอนที่ 2816 เข้าไปภูเขาศักดิ์สิทธิ์

ตอนที่ 2816 เข้าไปภูเขาศักดิ์สิทธิ์

“เข้าไปเถอะ” ขณะที่นักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาปดูจะท้อถอยและขลาดกลัวอยู่บ้าง หลี่ชิเย่หัวเราะทีหนึ่งและกระโดดลงจากเรือ ท่าทางสบายอกสบายใจอิสระเสรี มองดูผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไปตามอารมณ์

มองดูท่าทางหลี่ชิเย่ที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรอย่างนั้น ทำให้สถาบันศึกษาล้างบาปจำนวนไม่น้อยมองตากันและกัน พวกเขาต่างรู้สึกอิจฉาในอุปนิสัยที่ทำอะไรโดยไม่ต้องคิด กับสถานที่เช่นนี้ก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไร แม้แต่นักศึกษาจากสี่สถาบันศึกษาใหญ่เดินผ่านหน้าเขาไป เขาก็เหมือนมองไม่เห็นอย่างนั้น

“พยายามเข้า สักวันหนึ่ง พวกเจ้าก็สามารถเหมือนเช่นพวกเขาที่เดินเหินบนที่สูงได้สบาย” ตู้เหวินรุ่ยกล่าวให้กำลังใจ เมื่อเห็นท่าทางของเหล่านักศึกษาแล้ว “เรื่องต่างๆ ไม่ได้อยู่ที่ระยะทาง อยู่ที่ปณิธานสูง สักวันพวกเจ้าก็สามารถต่อสู้อยู่บนท้องฟ้า ขอเพียงพวกเจ้ามีความพยายามไม่ท้อถอย”

บรรดานักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาปหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง เงยหน้าขึ้นเพิ่มความฮึกเหิมให้ตนเอง หลังจากได้รับกำลังใจจากตู้เหวินรุ่ยแล้ว นักศึกษาจำนวนไม่น้อยยืดอกขึ้นโดยจิตใต้สำนึก ให้กำลังใจตนเอง เพิ่มความเชื่อมั่นให้ตนเอง จะอย่างไรเสียสถาบันศึกษาล้างบาปพวกเขาก็ได้รับสิทธิ์ในการมาที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน มีอะไรต้องไปกลัว

สุดท้าย นักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาปต่างทยอยกันลงจากเรือ และมายืนอยู่บนผืนแผ่นดินผืนนี้ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ภายในใจของพวกเขารู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งขณะที่ยืนอยู่บนผืนแผ่นดินผืนของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ไม่นึกไม่ฝันเลยว่า พวกเขาก็มีโอกาสมาถึงภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้

แม้ว่าสถาบันศึกษาล้างบาปมีจำนวนนักศึกษาที่มาไม่น้อยทีเดียว แต่ว่า นักศึกษาจากสถาบันศึกษาอื่นๆ มามากกว่า จะอย่างไรเสีย สถาบันศึกษาอื่นๆ มีโควต้ามากกว่าสถาบันศึกษาล้างบาป

สถาบันศึกษาในหอจรัสศักดิ์สิทธิ์มีจำนวนนับไม่ถ้วน มีผู้กล่าวว่า สถาบันศึกษาที่มีการก่อตั้งอยู่ในระบบถ่ายทอดทางความคิดด้านลัทธิหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ไม่มีสิบล้านแห่งก็ต้องมีเป็นล้านแห่ง สถาบันศึกษาขนาดเล็กนั้นนับกันไม่ถ้วน แน่นอน ในจำนวนนี้ต้องยกให้สี่สถาบันศึกษาใหญ่เป็นหลัก

โดยปรกติแล้ว สี่สถาบันศึกษาใหญ่ต่างอยู่กันคนทิศคนละทาง และสถาบันศึกษาขนาดเล็กก็ต่างคนต่างอยู่ ปราศจากเรื่องใดๆ

ถ้าหากจะมีสถานที่ใดในหอจรัสศักดิ์สิทธิ์สามารถให้นักศึกษาจากสถาบันศึกษาทั้งหมดมารวมตัวกันได้ก็คงมีภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้แล้ว

รายละเอียดเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของภูเขาศักดิ์สิทธิ์นั้น ผู้คนจำนวนมากล้วนแล้วแต่ไม่สามารถบอกได้อย่างชัดเจน มีการพูดกันว่า ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เป็นสถานที่ที่ปราชญ์ไกลกันดารฝึกฝนบรรลุสัจธรรมในครั้งนั้น

ในภูเขาศักดิ์สิทธิ์อุดมสมบูรณ์ไปด้วยผลไม้ศักดิ์สิทธิ์นานาชนิด และเป็นสถานที่ที่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์หลากชนิดมาอาศัยอยู่รวมกันที่ตรงนี้ กล่าวสำหรับนักศึกษาของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์แล้ว หากสามารถเข้ามายังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้ ก็จะมีโอกาสเก็บสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ได้ มีโอกาสได้อุ้มหรือสยบสัตว์ศักดิ์สิทธิ์กลับไปเลี้ยงดูได้

ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์มีชื่อเสียงมาก ถ้าหากสามารถรับประทานผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ย่อมจะมีประโยชน์กับบุคคลผู้นั้นมากทีเดียว ต่อให้ไม่ใช่ศิษย์ของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ หากสามารถรับประทานผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ เช่นนั้นแล้ว ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์สามารถช่วยให้ใจสงบจิตนิ่ง สยบมารขจัดสิ่งชั่วร้าย โดยเฉพาะกับยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่กำลังจะทะลุคอขวดแล้ว ในขั้นตอนที่เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อหากมีผลไม้ศักดิ์สิทธิ์สักผล สามารถช่วยในเรื่องป้องกันธาตุไฟเข้าแทรกได้

กล่าวสำหรับนักศึกษาของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงให้มากความ โดยเฉพาะนักศึกษาที่มีชาติกำเนิดเป็นคนพื้นที่อยู่แล้ว เนื่องจากพวกเขาได้ฝึกเคล็ดวิชาจรัสมาแต่เด็ก ถ้าหากสามารถรับประทานผลไม้ศักดิ์สิทธิ์สักผล สามารถเพิ่มพลังวัตรให้แกร่งขึ้น มีข้อดีเป็นอันมาก

แน่นอน ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ใช่ว่าใครก็สามารถเข้าไปได้ ในทุกๆ ช่วงเวลาก็จะมีจำกัดจำนวน มีเพียงนักศึกษาที่ได้รับอนุญาตตามหลักเกณฑ์จำกัดจำนวนจึงสามารถเข้าไปในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้

เมื่อพวกของหลี่ชิเย่เดินขึ้นไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์นั้น ก็มีผู้ตรวจสอบสิทธิ์ของพวกเขา แน่นอน สิ่งนี้ต้องขอบคุณใต้เท้าเซิ่นตู๋ มาเที่ยวนี้ทางใต้เท้าเซิ่นตู้ได้อนุญาตจำนวนคนให้กับสถาบันศึกษาล้างบาปสูงมาก

แม้ว่าการมาที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของสถาบันศึกษาล้างบาปในครั้งนี้เพื่อทดสอบหลี่ชิเย่ แต่ว่า บรรดานักศึกษาที่ร่วมเดินทางมาด้วยต่างได้รับสิทธิ์เป็นหนึ่งในจำนวนได้เข้าไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์

สิ่งนี้จึงไม่อาจโทษหลี่ชิเย่ที่หัวเราะเยาะตู้เหวินรุ่ยที่แสดงละครกับใต้เท้าเซิ่นตู๋ได้ไม่เลวนัก จะอย่างไรเสีย ลำพังอาศัยเพียงสถาบันศึกษาล้างบาป เกรงว่าจะได้รับจำนวนสิทธิ์ขนาดนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย

เมื่อหลี่ชิเย่ที่เป็นกลุ่มนักศึกษาจากสถาบันศึกษาล้างบาปก้าวขึ้นไปบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์นั้น มีนักศึกษาจากสถาบันศึกษาอื่นๆ ได้จ้องมองพวกเขาหลายครั้ง

เนื่องจากนักศึกษาจากสถาบันศึกษาล้างบาปนับว่าอ่อนด้อยมากเหลือเกิน ในบรรดากลุ่มนักศึกษาพวกเขานั้น เฉกเช่นจ้าวชิวสือก็คือนักศึกษาที่โดดเด่นมากที่สุดแล้ว ตัวเขามีกำลังความสามารถอยู่ในฐานะกษัตราแท้จริง เรียกได้ว่าในสถาบันศึกษามีนักศึกษาไม่กี่คนที่สามารถเทียบกับเขาได้แล้ว

แต่ว่า สมควรทราบว่าสำหรับสถาบันศึกษาหนึ่งแห่งนั้นจะมีจำนวนที่จำกัด สามารถเข้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้ล้วนแล้วแต่เป็นนักศึกษาที่โดดเด่นยอดเยี่ยมที่สุดของสถาบันศึกษาแห่งนั้นแล้ว นักศึกษาของสถาบันศึกษาหลายแห่งล้วนแล้วแต่เริ่มต้นด้วยปราชญ์แท้จริง กระทั่งระดับเทพแท้จริง เฉกเช่นนักศึกษาจากสี่สถาบันศึกษาใหญ่เกรงว่าคงต้องเป็นระดับเทพแท้จริงขั้นขึ้นสู่สวรรค์จึงมีสิทธิ์มาได้

ขณะที่พวกของจ้าวชิวสือที่มีกำลังความสามารถอ่อนด้อยเช่นนี้ เข้ากับที่นี้ไม่ได้เอาเสียเลย ดังนั้น ขณะนักศึกษาจากสถาบันศึกษาจำนวนไม่น้อยมองมาที่พวกเขานั้น แววตาจะมากหรือน้อยก็ต้องเหยียดหยามอยู่บ้าง

เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงทำให้พวกเขาที่เป็นนักศึกษาเหล่านี้รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่สู้คนอื่นไม่ได้ จะอย่างไรเสีย นักศึกษาที่โดดเด่นเยี่ยมที่สุดของพวกเขา เกรงว่าเทียบไม่ได้กระทั่งสารถีของคนบางคน สิ่งนี้กล่าวสำหรับพวกเขาแล้ว นับว่าส่งผลกระทบอยู่บ้างอย่างแท้จริง

‘สถาบันศึกษาล้างบาป’ มีนักศึกษาที่มองเห็นสัญลักษณ์สถาบันของพวกหลี่ชิเย่แวบหนึ่ง กล่าวเหยียดหยามว่า “สถานที่แห่งนั้นแม้แต่แสงสว่างยังส่องเข้าไปไม่ถึงใช่ไหม? สถานที่แห่งนั้นมิใช่กระทั่งปฐมบรรพบุรุษยังละทิ้งมิใช่รึ? พวกทายาทรุ่นหลังของผู้ร้ายที่มีโทษฉกรรจ์ก็มีสิทธิ์มาที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์รึ?”

เสียงนี้ไม่เบา แสบแก้วหูยิ่ง แม้แต่ผู้ที่ไม่ได้สนใจพวกของจ้าวชิวสือต่างทยอยกันจ้องมองมา

“เป็นสถาบันศึกษาล้างบาป พวกเขามาที่นี่ได้อย่างไรกัน? ก่อนหน้านั้นสถาบันศึกษาล้างบาปสามารถมาภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้ด้วยหรือ?” มีนักศึกษาที่รู้สึกแปลกใจ