ตอนที่ 2830 ใครมาก็ช่วยเจ้าไม่ได้

ตอนที่ 2830 ใครมาก็ช่วยเจ้าไม่ได้

ทุกคนต่างมองไปที่หลี่ชิเย่ ทุกคนล้วนแล้วแต่รู้สึกว่าแม้แต่ราชันแท้จริงเคอะสือก็ได้ออกปากขอร้องแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะไม่มีน้ำใจให้กับราชันแท้จริงสักคน ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องให้เกียรติราชันแท้จริง

สามารถผูกวาสนาต่อกันกับราชันแท้จริงคนหนึ่ง สามารถสร้างความรู้สึกผูกพันและวาสนาต่อกันกับราชันแท้จริงสักคน สำหรับผู้คนจำนวนเท่าไรนับเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงสถาบันศึกษาที่ถูกทอดทิ้งอย่างสถาบันศึกษาล้างบาป แม้แต่นักศึกษาจากสี่สถาบันศึกษาใหญ่อื่นๆ ก็ยินดีที่จะผูกความรู้สึกผูกพันและวาสนาต่อกันอย่างยิ่ง จะอย่างไรเสีย ไม่แน่นักสักวันหนึ่งราชันแท้จริงเคอะสืออาจสามารถกลายเป็นปฐมบรรพบุรุษในอนาคตก็เป็นได้ มันช่างเป็นเรื่องที่มีค่าเพียงใดสำหรับความรู้สึกผูกพันและวาสนาเช่นนี้

“เสียดาย ข้าช่วยอะไรไม่ได้” หลี่ชิเย่ยิ้มๆ และทำท่าเอ้อระเหยผายมือ และกล่าวว่า “ในเมื่อพ่ายแพ้ก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรมแล้ว”

คำพูดลักษณะเช่นนี้เท่ากับเป็นการปฏิเสธแล้ว ซึ่งทำให้บรรดานักศึกษาทั้งหมดที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกงงงัน และนักศึกษาจำนวนไม่น้อยต่างมองหน้าซึ่งกันและกัน

“เจ้าหนูคนนี้คงมีสมองที่ดื้อรั้นกระมัง ไม่ให้เกียรติแม้แต่ราชันแท้จริง ในฐานะที่เป็นนักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาปถึงกับไม่คว้าโอกาสนี้เอาไว้ให้ดี” มีนักศึกษาที่รู้สึกว่าเหลือเชื่อ

“เจ้าหนูคนนี้มีจิตใจที่หยิ่งยโสเหลือเกิน คงมีสักวันจะต้องเสียเปรียบแน่ ถ้าหากวันนี้เขาสามารถผู้สัมพันธ์ไมตรีกับราชันแท้จริงเคอะสือ ไม่แน่นักอนาคตอาจใช้ประโยชน์ได้” นักศึกษาอีกคนก็ส่ายหน้า รู้สึกว่าท่าทีเช่นนี้ของหลี่ชิเย่นั้นนับว่าจองหองเหลือเกิน

เวลานี้ แม้แต่พวกของจ้าวชิวสือที่เป็นนักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาปต่างพยายามอย่างเต็มที่ในการส่งสายตาให้กับหลี่ชิเย่ ให้รีบตอบตกลงกับราชันแท้จริงเคอะสือ

ในสายตาของพวกนักศึกษาอย่างจ้าวชิวสือมองว่า จะอย่างไรเสียสถาบันศึกษาล้างบาปของพวกเขาอ่อนแอ ไม่มีนักศึกษาที่แข็งแกร่งอะไร ถ้าหากวันนี้หลี่ชิเย่สามารถคบหากับราชันแท้จริงเคอะสือได้ ในอนาคตอาจมีส่วนช่วยหลี่ชิเย่มากทีเดียวก็เป็นได้

ดังนั้น พวกจ้าวชิวสือจึงพยายามอย่างยิ่งในการส่งสายตาให้กับหลี่ชิเย่ ให้รีบตกปากรับคำกับราชันแท้จริงเคอะสือ ซึ่งก็นับว่าเป็นความหวังดี แต่ว่า หลี่ชิเย่ทำเป็นมองไม่เห็นอย่างนั้น

ราชันแท้จริงเคอะสือจ้องมองหลี่ชิเย่เมื่อถูกหลี่ชิเย่ปฏิเสธทันควัน และกล่าวว่า “หนทางยาวไกล อนาคตมีแต่ความไม่แน่นอนมากมาย สักวันหนึ่งศัตรูก็อาจกลายเป็นมิตร ศิษย์น้อง ทุกอย่างควรเว้นทางหนีทีไล่เอาไว้บ้าง อนาคตก็จะราบรื่นกว่านี้”

ใช่ว่าราชันแท้จริงเคอะสือจะถือโอกาสตามน้ำส่งมอบเป็นน้ำใจให้กับราชันหญิงจื่อหลงเพียงอย่างเดียว ที่เขาพูดมาก็นับเป็นความจริงถือเป็นความปรารถนาดี

จะอย่างไรเสีย อู๋เคอเป็นสมาชิกของกองทัพสัตว์เทพเทียนหรง สิ่งนี้กล่าวสำหรับหลี่ชิแล้วใช่จะเป็นเรื่องดีอะไรหากสังหารเขา อนาคตต้องมีคนมาตามแก้แค้นให้เขาอย่างแน่นอน

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าแล้วล่ะ” หลี่ชิเย่ทำท่ายักไหล่ทีหนึ่งและกล่าวเอ้อระเหยขึ้นว่า “กระบี่อยู่ตรงนั้นเอง ช่วยหรือไม่ช่วยอยู่ที่ความคิดเพียงแวบเดียวของท่าน”

พวกนักศึกษาอย่างจ้าวชิวสือถึงกับงงงันเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ชิเย่ หลี่ชิเย่ไม่เพียงไม่ให้เกียรติแก่ราชันแท้จริงเคอะสือเท่านั้น คำพูดเช่นนี้ฟังไปแล้วเหมือนมีลักษณะของการท้าทายอยู่หลายส่วน

“เจ้าหนูคนนี้อวดดีมากเหลือเกิน ไม่ให้เกียรติราชันแท้จริงเคอะสือก็ช่างเถอะ ยังจะท้าทายต่อราชันแท้จริงเคอะสืออีก เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกันนะเนี่ย” มีนักศึกษาที่ดูชมในที่ที่ห่างไกลอดที่จะซุบซิบด้วยความกังขาไม่ได้

“เขาเป็นประเภทไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ คิดว่าตัวเองมีกระบี่ปฐมบรรพบุรุษในครอบครองก็ปราศจากผู้ต่อกรทั่วหล้าแล้ว จิตใจหยิ่งยโสเหลือเกิน ช้าเร็วสักวันจะต้องเจอดีแน่” นักศึกษาอีกคนก็กล่าวเสียงทุ้มต่ำขึ้นมา

สำหรับคำพูดของหลี่ชิเย่นั้น ราชันแท้จริงเคอะสือจ้องมองดูหลี่ชิเย่แล้วสายตาตกไปอยู่ที่กระบี่ล้างบาป สุดท้ายเขาได้เอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า “กระบี่ล้างบาป กระบี่ปฐมบรรพบุรุษ คือจิตของปฐมบรรพบุรุษ ได้แต่ล่วงเกินแล้ว”

ราชันแท้จริงเคอะสือกล่าวขาดคำมือขนาดใหญ่กางออก ได้ยินเสียงตูมดังตูมตามขึ้นมา เห็นท่อนแขนของราชันแท้จริงเคอะสือปรากฎอักขระยันต์ล้อมรอบ เสมือนสัจธรรมสูงสุดที่ล้อมรอบฝ่ามือของเขา

มีผู้ที่สามารถรับรู้ได้ว่า ภายใต้สัจธรรมที่ล้อมรอบลักษณะเช่นนี้ แขนของราชันแท้จริงเคอะสือคล้ายเป็นมังกรแท้จริงอย่างนั้น เหมือนว่าแขนข้างนี้ของเขามีพลังสูงสุดของมังกรแท้จริง ต่อให้เป็นเทือกเขาที่ยาวเป็นแสนลี้เขาก็สามารถถอนขึ้นมาได้ในทันที

พริบตาเดียวนั่นเอง ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจเอาไว้เมื่อเห็นมือขนาดใหญ่ของราชันแท้จริงเคอะสือยื่นคว้าไปที่กระบี่ล้างบาป มองว่าราชันแท้จริงเคอะสือสามารถถอนเอากระบี่ล้างบาปเล่มนี้ขึ้นมาได้หรือไม่

แต่ว่า จังหวะที่มือขนาดใหญ่ของราชันแท้จริงเคอะสือยังไม่ทันคว้าจับกระบี่ล้างบาปได้นั้น กระบี่ล้างบาปได้เปล่งประกายที่ร้อนแรงมากขึ้นมาโดยพลัน ดุจดั่งส่องสว่างไปทั่วเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดินอย่างนั้น โลกทั้งโลกล้วนแล้วแต่ถูกรัศมีประกายศักดิ์สิทธิ์นี้ส่องสว่างอย่างเสมอภาค

ได้ยินเสียงปังดังขึ้น มือขนาดใหญ่ของราชันแท้จริงเคอะสือที่คว้าไปนั้น ถูกพลังจรัสที่มีความศักดิ์สิทธิ์สูงสุดกระแทกออกไป

ทุกคนต่างรู้สึกตระหนกตกใจเมื่อมองเห็นภาพนี้แล้ว นักศึกษาทั้งหมดล้วนแล้วแต่รู้สึกใจหายใจคว่ำ เมื่อพลังจรัสของกระบี่ล้างบาปสามารถกระแทกมือของราชันแท้จริงเคอะสือออกไปได้ มันช่างเป็นพลังที่แข็งแกร่งอะไรปานนั้น

“กระบี่เล่มนี้มีจิตวิญญาณแล้ว ตัวกระบี่ก็คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของปฐมบรรพบุรุษในครอบครอง” มีนักศึกษาที่มีกำลังความสามารถก้าวไปถึงระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะแล้วถึงกับตกใจยิ่งนัก เมื่อมองเห็นภาพเช่นนี้

มือใหญ่ถูกกระบี่ล้างบาปกระแทกกลับไป ทำให้ราชันแท้จริงเคอะสือเพ่งสายตาไปข้างหน้าและมองดูกระบี่ล้างบาปเล่มนี้โดยไม่ได้ลงมืออีก เขาเอ่ยขึ้นช้าๆ ว่า “กระบี่เล่มนี้คือปณิธานของปฐมบรรพบุรุษ ดูท่าเป็นข้าที่บุ่มบ่ามไปแล้ว ผลกรรมนี้ข้ายากจะตัดสิน”