ตอนที่ 2919 ทะเลปุ๊ตู้ไห่

ตอนที่ 2919 ทะเลปุ๊ตู้ไห่

การมาด้วยตนเองของพระอาจารย์จินกวง ทำให้อานุภาพปฐมบรรพบุรุษที่ไม่มีใครเกินของเขาได้ปกคลุมไปทั่วทั้งผืนแผ่นดินที่ห่างไกลและกันดารทั้งหมด แม้ว่าผืนแผ่นดินที่ห่างไกลและกันดารจะอยู่ห่างจากทะเลปุ๊ตู้ไห่ถึงหนึ่งหมื่นล้านล้านล้านล้านลี้ แต่ทว่า อานุภาพปฐมบรรพบุรุษสูงสุดไม่มีใครเกิน อาณาประราษฎร์ใดๆ ล้วนแล้วแต่ต้องสั่นเทาภายใต้อานุภาพปฐมบรรพบุรุษ

ในชั่วพริบตาเดียวนี้เอง พระอาจารย์จินกวงก็คือผู้บงการของโลกนี้ บรรดาเหล่าอาณาประชาราษฎร์เป็นได้เพียงมดปลวกเท่านั้นเอง เสมือนหนึ่งเป็นฝุ่นผงที่สามารถถูกเช็ดออกไปเพียงเบาๆ

แม้แต่ราชันแท้จริงที่มองจากระยะห่างไกลก็อดที่จะกลั้นลมหายใจเอาไว้ไม่ได้ มองดูทะเลแสงทองนั้นอย่างเงียบๆ

นาทีนี้เหมือนว่าเวลาได้หยุดลงอย่างนั้น พันปีหมื่นปีเสมือนดั่งชั่วครู่เดียว ชั่วครู่เดียวเหมือนหนึ่งพันปีหมื่นปี ทุกคนต่างรู้สึกว่าโลกทั้งโลกถูกหยุดไว้ที่นาทีนี้

ไม่มีใครรู้ว่าพระอาจารย์จินกวงไปทำอะไรที่ริมทะเลปุ๊ตู้ไห่ สิ่งเดียวที่ทุกคนรับรู้ก็คือพระอาจารย์จินกวงมาที่เแนวชายฝั่งทะเลด้วยตนเอง เพียงเท่านี้จริงๆ

ต่อให้พวกที่มีฐานะสูงส่งปราศจาผู้ใดเทียมที่มีกำลังความสามารถแอบส่องได้ ก็ไม่กล้าแอบส่องตรงๆ จะอย่างไรเสียพระอาจารย์จินกวงได้กั้นขวางกันสายตาของทุกคนเอาไว้ด้านนอกทะเลแสงสีทอง ไม่ต้องการให้ใครมาแอบส่องและมองเห็น

แน่นอนที่สุด ทะเลแสงทองตลบอบอวลทั่วฟ้าดิน ปกคลุมทั่วพื้นที่และเอ่อล้นในพริบตาเดียว หลี่ชิเย่ที่ก้าวเดินบนเทียนเชี่ยนก็มองเห็นแล้ว

หลี่ชิเย่แค่มองดูแวบหนึ่งจากระยะห่างไกลกับประกายสีทองที่ดูเอ่อล้นทั่วทุกพื้นที่ ยิ้มๆ และไม่ได้ให้ความสนใจอะไรมากนัก ทำการสำรวจเทียนเชี่ยนต่อไป

พระอาจารย์จินกวงรั้งอยู่ที่แนวชายฝั่งทะเลปุ๊ตู้ไห่เป็นเวลานานมาก ทุกคนต่างไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ เพียงแต่ขณะอานุภาพปฐมบรรพบุรุษของพระอาจารย์จินกวงสยบเหล่าชั้นฟ้านั้น อาณาประชาราษฎร์ทั้งหมด ยอดฝีมือทั้งหมดล้วนแล้วแต่ตัวสั่นงันงกทั้งสิ้น

หลังจากเวลาผ่านไปนานมาก พระอาจารย์จินกวงก็ได้จากไปในที่สุด ขณะที่เขาจากไปนั้นเป็นการหายตัวไปในพริบตาเดียว และแสงสีทองที่เอ่อล้นเต็มพื้นที่ก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตาเดียว

สายลมยังคงพัดโชยอยู่ เสียงแมลงและนกยังคงร้องขับขานเหมือนเดิม เหมือนว่าไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยอย่างนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อครู่เป็นเพียงความฝันเท่านั้น

หลังจากผ่านไปชั่วครู่ใหญ่ เมื่อทุกคนได้สติกลับมาแล้ว ในเวลานี้ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างมองหน้ากันและกัน ทุกคนต่างไม่รู้ว่าพระอาจารย์จินกวงจากไปเช่นใด กระทั่งกล่าวได้ว่าขณะที่ทุกคนยังไม่ทันรู้สึกตัวพระอาจารย์จินกวงก็ได้ไปจากแล้ว

ในเวลานี้ ทุกคนต่างรู้สึกว่ามันช่างเหมือนความฝัน เสมือนดั่งฝันไปอย่างนั้น

แต่ว่า ทุกคนล้วนแล้วแต่รู้ว่าพระอาจารย์จินกวงได้มาแล้วและไปแล้ว เสียดาย ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่เคยได้เห็นหน้าของเขาสักครั้ง ไม่มีโอกาสได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขา อย่างดีที่สุดก็แค่ได้เห็นร่างเงาของเขาเท่านั้นเอง

ไม่มีใครรู้ว่าพระอาจารย์จินกวงมาจากไหนแล้วจะไปที่ใด มาไร้เงาไปไร้ร่องรอย อภินิหารของปฐมบรรพบุรุนับว่าสร้างความตระหนกระคนตกใจอย่างยิ่ง

“บางที จะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว” หลังจากที่พระอาจารย์จินกวงจากไปแล้ว มีผู้ที่เอ่ยขึ้นเบาๆ และดวงตาแต่ละคู่บนท้องฟ้าที่ค่อยๆ ล่าถอยออกไป

ทุกคนต่างก็รู้ว่าการปรากฏตัวที่แนวชายฝั่งทะเลปุ๊ตู้ไห่ของพระอาจารย์จินกวงไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน ส่วนจะเป็นเพราะอะไรนั้นไม่มีใครทราบ

แต่ว่า กล่าวสำหรับบรรดาเทพแท้จริงขั้นอมตะชั้นคงความอมตะตลอดกาล และราชันแท้จริงปราศจากผู้ต่อกรแล้ว ภายในใจของพวกเขาตระหนักถึงลางๆ เกรงว่าจะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น และอาจมีสาเหตุมาจากทะเลปุ๊ตู้ไห่ มิฉะนั้นล่ะก็ เป็นไปไม่ได้ที่พระอาจารย์จินกวงจะไปที่ทะเลปุ๊ตู้ไห่ด้วยตนเองโดยไร้เหตุผล

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ไม่นานเคยมีสิ่งของขนาดใหญ่บินออกมาจากริมทะเลปุ๊ตู้ไห่

ขณะที่หลังจากที่พระอาจารย์จินกวงมาที่ริมทะเลปุ๊ตู้ไห่ด้วยตนเองได้ไม่นาน ปรากฎข่าวแพร่ออกมาจากด่านเทียนสงกวาน โดยไท่อิ๋นสี่ผู้เฝ้ารักษาด่านเทียนสงกวานได้เชิญผู้กล้าทั่วหล้าเข้าร่วมงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ของเขา

การที่ไท่อิ๋นสี่ผู้เฝ้ารักษาด่านเทียนสงกวานเชื้อเชิญผู้กล้าทั่วหล้าโดยไม่ได้แจ้งว่าเป็นเรื่องอะไร เพียงพูดกำกวมว่ามาร่วมงานเลี้ยงยิ่งใหญ่เท่านั้นเอง พลันทำให้ผู้คนจำนวนมากคาดเดากับสิ่งนี้

จะอย่างไรเสียก่อนหน้านี้ไม่นาน มีวัตถุขนาดใหญ่โตมโหฬารบินออกมาจากริมทะเลปุ๊ตู้ไห่และโฉบผ่านด่านเทียนสงกวานไป สร้างความแตกตื่นไปทั่วแดนลัทธิเซียน ทุกคนล้วนแล้วแต่ถูกทำให้หวั่นไหว

อย่างไรก็ตาม ไท่อิ๋นสี่ในฐานะนายด่านของด่านเทียนสงกวานจัดงานเลี้ยงบรรดาผู้กล้าทั่วหล้า ต้องไม่ใช่เป็นเรื่องบังเอิญอย่างเด็ดขาด

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ที่เป็นแขกรับเชิญของไท่อิ๋นสี่นั้นล้วนแล้วแต่เป็นประเภทยากจะหาผู้ใดเทียมในหล้าทั้งสิ้น ล้วนแล้วแต่เป็นราชันแท้จริง และหรือคงความเป็นอมตะตลอดกาลในยุคปัจจุบัน ยอดฝีมือโดยทั่วไปไม่ได้รับการเชื้อเชิญจากไท่อิ๋นสี่ด้วยซ้ำ

ลองจินตนาการดู นี่มันคืองานเลี้ยงที่ยากจะหาใดเทียมในหล้าแน่นอน ผู้ที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นระดับราชันแท้จริง คงความอมตะตลอดกาล ดังนั้น เมื่อข่าวเช่นนี้ถูกแพร่ออกไปแล้ว จึงสร้างความกระเพื่อมขึ้นไม่เบาทีเดียว

“จะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นจริง ๆ หรือ? ” มีผู้คนอดที่จะกังวลไม่ได้เมื่อข่าวเช่นนี้ถูกแพร่ออกมา

จะอย่างไรเสีย มีวัตถุขนาดใหญ่โตบินออกมาจากทะเลปุ๊ตู้ไห่ก่อน ตามติดด้วยการมาของพระอาจารย์จินกวง เวลานี้ไท่อิ๋นสี่ก็ได้เชื้อเชิญผู้กล้าจากทั่วหล้า

สมควรทราบว่า ไท่อิ๋นสี่นั้นเป็นผู้ที่มีฐานะและตำแหน่งสูงส่ง กระทั่งกล่าวโดยไม่เป็นการคุยโตโอ้อวดแม้แต่น้อยว่า ฐานะในแดนลัทธิเซียนของเขานั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าระดับปฐมบรรพบุรุษเลย และโดยปรกติแล้วเขาก็จะไม่มีการเชื้อเชิญผู้กล้าทั่วหล้าอยู่แล้ว แต่ มาวันนี้เขาส่งเทียบเชิญออกไป ย่อมจะต้องมีเรื่องที่สะเทือนเลื่อนลั่นอย่างแน่นอน

“หวังว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนสบายดีกระมัง” มีผู้ที่อดจะอธิฐานขึ้นภายในใจ

สำหรับยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่มองโลกในแง่บวก พวกเขายิ่งมีความไว้วางใจมากยิ่งขึ้น พวกเขาถึงกับหัวเราะและกล่าวว่า “จะไปกลัวอะไร ยังไม่ต้องพูดถึงบรรดาปราศจากผู้ต่อกรที่อยู่อย่างสันโดษ ตัดขาดจากโลกภายนอก ราชันแท้จริงในยุคปัจจุบันก็มีอยู่ไม่น้อย ยังมีพระอาจารย์จินกวง ปราชญ์อัจฉริยะหลันซูที่เป็นระดับปฐมบรรพบุรุษเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นเทียนเชี่ยนก็ยังคงอยู่ มีด่านเทียนสงกวานเฝ้ารักษาอยู่ ยังจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาได้เล่า? ”