ตอนที่ 2943 ห้างประมูลเจียวเหิง

ตอนที่ 2943 ห้างประมูลเจียวเหิง

เป็นความจริงที่ห้างเจียวเหิงมีความสามารถที่สูงมาก ขณะที่หลี่ชิเย่พักอาศัยอยู่ที่บ้านของไป่จินหนิงนั้น ก่อนงานประมูลจะเริ่มขึ้น ห้างเจียวเหิงได้ส่งเทียบเชิญมาให้กับหลี่ชิเย่เป็นการเฉพาะ

บนเทียบเชิญจารึกอักษรคำว่า “เรียนคุณชายหลี่โดยเฉพาะ” ตัวเทียบเชิญล้ำค่าอย่างยิ่ง ลักษณะเป็นจานหยก ดิ้นทอง สลักตัวอักษร โดยเทียบเชิญปรากฏกลิ่นอายสัจธรรมที่ตลบอบอวล สัจธรรมยิ่งใหญ่ไพศาล รับรู้ได้ถึงความสนิทสนท เมื่อลูบคลำจะรู้สึกสบายอย่างยิ่ง

ย่อมไม่ต้องสงสัย ตัวของเทียบเชิญเองก็คือของวิเศษที่ล้ำค่ายิ่งชิ้นหนึ่ง มันสามารถนำมาใช้เป็นของวิเศษได้ สิ่งนี้สามารถบ่งบอกว่าห้างเจียวเหิงนั้นมือเติบเพียงใดแล้ว

“ว้าวห้างเจียวเหิงนับว่ารู้จริงนะเนี่ย นี่คือการจัดวางฐานะไว้ในระดับสูงสุดแล้ว โดยทั่วไปมีเพียงระดับปฐมบรรพบุรุษเท่านั้นจึงจะได้เทียบเชิญลักษณะเช่นนี้” กระบือดำขนาดใหญ่เป็นผู้รับเทียบเชิญนี้มา

กระบือดำขนาดใหญ่ยังได้เหลือบมองผู้ที่ส่งเทียบเชิญเป็นพิเศษ คนผู้นี้เป็นหนึ่งในเถ้าแก่ร้านของห้างเจียวเหิง พลันที่มองดูก็รู้ได้ทันทีว่า เถ้าแก่ร้านผู้นี้มีกำลังความสามารถอยู่ในระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะ

ลองนึกภาพดู ผู้มีกำลังความสามารถระดับเทพแท้จริงขั้นอมตะต้องมาทำงานรับใช้ ด้วยการนำส่งเทียบเชิญถึงที่ด้วยตนเอง ย่อมสามารถจินตนาการได้ว่า ทางห้างเจียวเหิงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เพียงใด และบ่งบอกถึงฐานะของหลี่ชิเย่ในห้างเจียวเหิงของพวกเขา

ในด้านนี้ห้างเจียวเหิงนับว่ามีความยอดเยี่ยมมาก พวกเขาไม่เพียงรู้ว่าหลี่ชิเย่พักอยู่ที่ใดเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ยังรู้เป็นอย่างดีว่าแขกผู้มีเกียรติที่ตนเองต้องการเชิญมานั้น ดำรงอยู่ในสถานะอย่างไร อยู่ในระดับเช่นใด

มิน่าเล่าเจ้ากระบือดำขนาดใหญ่จึงได้พูดขึ้นว่า ห้างเจียวเหิงของพวกเขารู้จริง เนื่องจากห้างเจียวเหิงได้จัดให้หลี่ชิเย่ได้รับการปฏิบัติในระดับสูงสุดแล้ว ซึ่งเป็นระดับสำหรับปฐมบรรพบุรุษ และไม่มีผู้ได้รับการปฏิบัติที่สูงมากไปกว่านี้อีกแล้ว

หลี่ชิเย่เพียงมองดูเทียบเชิญที่ล้ำค่ายิ่งแวบหนึ่ง และกล่าวว่า “ข้าจะไปร่วมงาน อย่าได้รบกวน”

เถ้าแก่ร้านผู้นี้ไม่พูดมากทำเพลง แค่แสดงคารวะต่อหลี่ชิเย่ จากนั้นหันหลังจากไปทันที

นี่แหละคือการทำงานของห้างเจียวเหิงที่ตรงไปตรงมา กระฉับกระเฉง ไม่มีการอืดอาดยืดยาดแม้แต่น้อย พวกเขาไม่ไปรบกวนหลี่ชิเย่มากมาย เนื่องจากพวกเขามองว่า จะเสียมารยาทกับแขกผู้มีเกียรติระดับนี้ไม่ได้เด็ดขาด แต่ ก็ไม่อาจไม่รบกวนได้

หลังจากที่เถ้าแก่ร้านผู้นี้จากไปแล้ว หลี่ชิเย่ได้โยนเทียบเชิญนี้ให้กับไป่จินหนิงที่อยู่ด้านข้างตามอารมณ์

“นี่ ข้า ข้า…” ไป่จินหนิงถือเทียบเชิญในมือ ในเวลานี้นางไม่เข้าใจความหมายของหลี่ชิเย่ ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป

“เอาไปเถอะ ของชิ้นนี้ไม่เลวนัก นับเป็นของป้องกันตัวชิ้นหนึ่ง มันเป็นของวิเศษชิ้นหนึ่ง” หลี่ชิเย่กล่าวเรียบเฉย

ไป่จินหนิงถึงกับงงงัน แค่เทียบเชิญใบหนึ่งถึงกับนำมาเป็นของวิเศษได้ นี่เป็นมาดที่ฟุ่มเฟือยเพียงใด แม้แต่นายด่านของด่านเทียนสงกวานไทอิ๋นสี่ก็ไม่ได้มีมาดเช่นนี้

“พวกเราไปงานประมูลดูสักหน่อยก็ดี” หลี่ชิเย่หัวเราะ งานประมูลในครั้งนี้ของวิเศษอื่นๆ สำหรับเขาแล้วอย่างไรก็ได้ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด แต่มีของอยู่สิ่งหนึ่งเขาได้เล็งเอาไว้แล้วจริงๆ

“แหะไป ไป พวกเราไปแน่นอน” เจ้ากระบือดำขนาดใหญ่ได้เห็นคู่มือโฆษณาของห้างเจียวเหิงมาก่อนหน้าแล้ว ดวงตาทั้งสองส่งประกายแวววาว กล่าวท่าทียิ้มแต้ว่า “ในนั้นมีของอยู่หลายอย่าง กระบือสุดหล่ออย่างข้าชอบๆ จริงๆ”

“เจ้าควักกระเป๋าจ่ายเอง” หลี่ชิเย่มองดูกระบือดำขนาดใหญ่ด้วยท่าทีเรียบเฉยทีหนึ่ง ย่อมไม่ต้องสงสัยว่า เจ้ากระบือถ่านดำที่หน้าไม่อายต้องการเอาเปรียบเขา

“ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ทำอย่างนี้ได้อย่างไร ข้าน้อยเป็นวัวเป็นควายให้กับท่าน ชั่วดีอย่างไรท่านก็ควรให้รางวัลเพื่อเป็นกำลังใจใช่หรือไม่เล่า?” เจ้ากระบือดำขนาดใหญ่ร้องขอความเป็นธรรมขึ้นมาทันที กล่าวไม่พอใจขึ้นมาบ้าง

หลี่ชิเย่มองดูเขาด้วยท่าทีเฉยเมย และกล่าวว่า “ของดีๆ ที่เจ้าได้มาด้วยความโลภขณะอยู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ยังน้อยไปอีกรึ?”

“ไม่มี ไม่มีแน่นอน ไม่มีอย่างแน่นอน” กระบือดำขนาดใหญ่ทำท่าสาบานทันที และกล่าวว่า “ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ พื้นที่เฉกเช่นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ผืนนั้น หากจะมีของดีอะไรก็ถูกปราชญ์ไกลกันดารเจ้าแก่ตายยากกวาดจนหมดเกลี้ยงไปแล้ว เหลือแต่เศษๆ ก็ถูกบรรดาสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นแบ่งปันกันไปหมดแล้ว กระบือแก่ๆ อย่างข้าร่างกายอ่อนแอ ไม่สามารถไปแย่งชิงกับพวกมันได้อยู่แล้ว ดังนั้น จึงไม่ได้ของดีอะไรมาเลย”

กระบือดำขนาดใหญ่กล่าวพลาง แสดงท่าทางน่าสงสารยิ่งออกมา

“ในเมื่อร่างกายอ่อนแอก็ให้มันน้อยๆ หน่อย ควบคุมสักนิด ไม่ต้องไปหากระบือตัวเมียทุกวัน” หลี่ชิเย่กล่าวเรียบเฉย

ไป่จินหนิงที่อยู่ข้างๆ พลันมีสีหน้าที่แดงก่ำขึ้นมา เมื่อได้ยินคำพูดที่หยาบโลนเช่นนี้ จะอย่างไรเสียนางก็เป็นสาวเป็นนาง

“ถุย ถุย ถุยท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ คำพูดนี้ของท่านพูดเกินไปแล้ว กระบือสุดหล่อเช่นข้าเป็นคนแบบนี้รึ? ไม่สิ เป็นกระบือแบบนี้รึ? กระบือสุดหล่ออย่างข้ามือสะอาดเปี่ยมด้วยจิตใจที่ซื่อตรง” กระบือดำขนาดใหญ่ถึงกับกระโดดตัวลอย และร้องกล่าวเสียงดังขึ้นมา

“เป็นกระบือเช่นนี้แหละ…” หลี่ชิเย่กล่าวเอ้อระเหยขึ้นมา

กระบือดำขนาดใหญ่ถูกหลี่ชิเย่สยบจนดิ้นไม่ได้ ต่อให้เขามีปากคอที่เราะร้ายก็เอาชนะหลี่ชิเย่ไม่ได้ ได้แต่ทำท่าห่อเหี่ยวเหมือนมะเขือเทศที่ถูกลูกเห็บตกใส่