ตอนที่ 2981 หินลึกลับ

ตอนที่ 2981 หินลึกลับ

ผู้ที่อยู่ในงานต่างมองหน้าซึ่งกันและกัน เมื่อได้ฟังคำเช่นนี้ของไท่อิ๋นสี่ ในฐานะที่ไท่อิ๋นสี่เป็นถึงระดับคงความอมตะตลอดกาลขั้นสูงสุด คำพูดของเขามีน้ำหนักมาก คำบอกเล่านี้ของเขามีน้ำหนักไม่ด้อยไปกว่าปฐมบรรพบุรุษ!

เวลานี้ ไท่อิ๋นสี่ก็บอกแล้วว่า ภัยพิบัติครั้งใหญ่ในอนาคตอาจมีความเป็นไปได้ว่ามาจากทะเลปุ๊ตู้ไห่ สิ่งนี้ย่อมทำให้ทุกคนไม่อาจไม่ให้ความสำคัญ ยิ่งไปกว่านั้น หินอุกาบาดจากนอกโลกในวันนั้นก็มาจากทะเลปุ๊ตู้ไห่จริงๆ

“อุกาบาดผงาดฟ้าลอยเข้ามา มีเศษที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจำนวนนับไม่ถ้วนบินมาพร้อมกัน” ไท่อิ๋นสี่ได้กล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “แม้ว่าเศษที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและหินอุกาบาดทั้งหมดล้วนแล้วแต่พุ่งเข้าไปยังท้องฟ้าด้านทิศเหนือที่สุดลูกหูลูกตา แต่ว่า มีเศษที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยชิ้นหนึ่งตกลงในด่านเทียนสงกวาน”

“มีเศษที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยตกลงในด่านเทียนสงกวาน” ผู้คนจำนวนไม่น้อยที่อยู่ในงานต่างรู้สึกหวั่นไหวในใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในเวลานี้มีบางคนถึงกับลุกขึ้นยืน

วันนั้น ขณะหินอุกาบาดพุ่งโจมตีเข้ามานั้น มันช่างสั่นสะเทือนหวั่นไหวต่อจิตใจผู้คนเหลือเกิน ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนเท่าไรที่ตกใจจนอกสั่นขวัญแขวน ในตอนนั้นทุกคนต่างมองเห็นว่า นอกเหนือจากหินอุกาบาดขนาดใหญ่โตมโหฬารลูกนั้นแล้ว ยังมีเศษที่แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจำนวนนับไม่ถ้วนที่บินพุ่งโจมตีตามกันเข้ามากับลูกอุกาบาดดังกล่าว ภาพในครั้งนั้นช่างอลังการเช่นใด สร้างความสะเทือนหวั่นไหวเพียงใด

เวลานี้ไท่อิ๋นสี่ถึงกับบอกว่ามีเศษที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยตกลงสู่ด่านเทียยสงกวานอยู่ชิ้นหนึ่ง แล้วจะไม่สร้างความหวั่นไหวภายในใจของผู้คนได้อย่างไรเล่า จะอย่างไรเสีย ตอนนั้นทุกคนแทบจะวิ่งหนีเอาชีวิตรอดไม่ทัน ยังจะมีใครไปให้ความสนใจบรรดาเศษที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยซึ่งติดตามลูกอุกาบาดที่พุ่งโจมตีเข้ามาเล่า!

เวลานี้จะไม่ทำให้ทุกคนต้องตื่นตระหนกเป็นการใหญ่ได้อย่างไรเล่า เมื่อในขณะนี้ไท่อิ๋นสี่ถึงกับมีเศษหินที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนั่นอยู่ชิ้นหนึ่งในครอบครอง แล้วจะไม่ให้ทุกคนตื่นตระหนกได้อย่างไร

ใต้เท้าอิ๋น เศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยนั่น ใต้เท้าอิ๋นเป็นผู้สกัดจับได้รึ? ” ในเวลานี้มียอดฝีมือลุกขึ้นยืนและเอ่ยถามขึ้นมา

ทุกคนต่างก็รู้ว่า วันนั้นขณะลูกอุกาบาดพุ่งชนเข้ามานั้น ด่านเทียนสงกวานถือเป็นหนังหน้าไฟ เวลานั้นมีการเปิดแนวป้องกันขึ้นไปทั่วเทียนเชี่ยน เสมือนหนึ่งเป็นกำแพงเมืองจีนที่กั้นขวางอยู่ด้านหน้าแดนลัทธิเซียน เพื่อรับกับการพุ่งโจมตีของลูกอุกาบาด

แต่ทว่า สุดท้ายแล้วโชคดีที่เป็นเพียงการตื่นตูมไปโดยไม่จำเป็นหลังจากเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้ว ลูกอุกาบาดแค่วิ่งเฉียดด่านเทียนสงกวานไปเท่านั้น และมุ่งหน้าพุ่งไปยังท้องฟ้าด้านทิศเหนือที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

“นี่แหละคือสิ่งที่ประหลาด” ไท่อิ๋นสี่กล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “ของชิ้นเล็กชิ้นน้อยนี้หาได้ถูกสกัดเอาไว้โดยอิ๋นสี่ มันบินตามลูกอุกาบาดมากลับแยกออกจากขบวนของเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยเมื่อบินมาถึงด่านเทียนสงกวาน และพุ่งเข้ามายังด่านเทียนสงกวานโดยลำพัง”

เมื่อไท่อิ๋นสี่เอ่ยมาถึงตรงนี้แล้วหยุดนิดหนึ่ง แล้วกล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “อีกทั้งของชิ้นเล็กชิ้นน้อยนี้ดูเหมือนสนิทกับแนวป้องกันของด่านเทียนสงกวานโดยไม่ถูกต่อต้าน มันบุกเข้ามาในด่านเทียนสงกวานอย่างราบรื่น อิ๋นสี่ได้มันมาด้วยความไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

“ถึงกับมีเรื่องเช่นนี้” ผู้ที่อยู่ในงานต่างรู้สึกตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของไท่อิ๋นสี่ เมื่อด่านเทียนสงกวานเปิดระบบป้องกันภัย ทุกสิ่งทุกอย่างภายนอกก็ต้องถูกกันเอาไว้อยู่ด้านนอกด่านเทียนสงกวาน เศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยกลับสามารถฝ่าเข้ามายังด่านเทียนสงกวานได้ แล้วจะไม่ให้ทุกคนต้องตระหนกในใจได้อย่างไรเล่า

ตูม ตูม ตูมในเวลานี้เอง เสียงสั่นสะเทือนที่ทำให้รู้สึกอึดอัดดังขึ้น เวลานี้บนอากาศด้านนอกหอลอยฟ้าปรากฎแท่นกลมขนาดยักษ์ที่มีหินก้อนยักษ์วางอยู่ค่อยๆ ลอยขึ้นมา และปรากฎอยู่ตรงหน้าทุกๆ คน

“ทุกคนเชิญดู นี่ก็คือเศษชิ้นส่วนที่บินเข้ามายังด่านเทียนสงกวานในวันนั้น” หลังจากที่ไท่อิ๋นสี่ได้ให้ก้อนหันขนาดยักษ์นี้ลอยขึ้นมาแล้ว ได้กล่าวกับทุกคนที่อยู่ภายในงาน

ทุกคนทยอยกันเบิ่งตาจ้องมองไป มองเห็นก้อนหินก้อนนี้มีสีดำทั้งก้อน ไม่ทราบว่าตัวมันเองเป็นสีนี้ตั้งแต่เดิม หรือว่าถูกไฟโลกันตร์เผาผลาญจนกลายเป็นเช่นนี้

พื้นผิวก้อนหินก้อนนี้ไม่เป็นระเบียบ บนก้อนหินมีความขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อจำนวนมก ซึ่งบรรดาขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อเหล่านี้ไม่ทราบว่าเป็นร่องรอยเกิดจากดาบและกระบี่ หรือว่าเป็นร่องรอยเกิดจากการพุ่งชนกัน

จากหินก้อนนี้เมื่อพิจารณาให้ละเอียด บนหินก้อนนี้มีริ้วรอยขนาดจิ่ซอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อดูให้ระเอียด เหมือนมันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หาใช่เกิดจากการแกะสลักของชนรุ่นหลัง

“คือ คือก้อนหินก้อนนี้รึ? ” ในเวลานี้ได้สร้างความผิดหวังให้กับคนบางคน ที่มองเห็นหินก้อนที่ดูไม่สะดุดตา และไม่มีอะไรพิเศษก้อนนี้

จะอย่างไรเสีย ผู้คนจำนวนมากคิดว่าก้อนหินที่สามารถทำให้ไท่อิ๋นสี่ต้องจัดงานเลี้ยงผู้กล้าทั่วหล้าได้นั้น ต้องมีสิ่งที่ทำให้น่าตกใจแน่นอน นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเพียงสิ่งที่มองแล้วไม่มีอะไรสะดุดตา

“อิ๋นสี่ได้พิจารณามาแล้วสำหรับหินก้อนนี้ ในนั้นมีความลึกลับยิ่งนัก การที่มันสามารถบินเข้ามาในด่านเทียนสงกวานไม่ใช่เรื่องของความประจวบเหมาะ และไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” อาศัยความรู้อันตื้นเขินส่วนตัวของอิ๋นสี่ มันน่าจะเป็นสิ่งที่สุดยอดปฐมบรรพบุรุษผู้หนึ่งได้ทิ้งเอาไว้ เป็นความจงใจให้มันบินมาพร้อมๆ กับลูกอุกาบาด เกรงว่าการที่มันสามารถบินเข้ามายังด่านเทียนสงกวานได้ ก็เป็นความจงใจของปฐมบรรพบุรุษผู้นั้น บางทีปฐมบรรพบุรุษผู้นี้อาจจงใจส่งข่าวอะไรบางอย่างให้กับพวกเรา และหรือคงอะไรบางอย่างให้กับพวกเราที่เป็นทายาทรุ่นหลัง”

“เป็นเช่นนี้จริงรึ? ” ภายในใจของบรรดาผู้ยิ่งใหญ่จำนวนมากที่อยู่ในงานต่างหวั่นไหวในใจเมื่อไท่อิ๋นสี่พูดเช่นนี้ ผู้คนจำนวนไม่น้อยทยอยกันลุกขึ้นยืน และเปิดเนตรฟ้าเพื่อพินิจพิเคราะห์หินก้อนนี้อย่างละเอียด

“เป็นเช่นนี้จริงๆ ” ไท่อิ๋นสี่กล่าวด้วยความมั่นใจยิ่ง “การที่มันสามารถบินเข้ามาในด่านเทียนสงกวานได้ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ต้องมีระดับบรรพบุรุษส่งข่าวให้พวกเรา และหรือทิ้งอะไรบางอย่างให้กับพวกเรา ในห้วงหลายล้านปีที่ผ่านมา มีระดับปฐมบรรพบุรุษจำนวนเท่าไรที่เข้าไปในทะเลปุ๊ตู้ไห่ ไม่เห็นจะต้องมีแต่ปฐมบรรพบุรุษที่เข้าไปแล้วก็หายไปอย่างไร้ข่าวคราว จะต้องมีปฐมบรรพบุรุษที่ทิ้งอะไรบางอย่างให้กับพวกเราแน่นอน”

“ข่าวนี้มีเหตุผล” ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างทยอยกันมองตากันและกันทีหนึ่งเมื่อฟังการคาดการณ์เช่นนี้ของไท่อิ๋นสี่แล้ว ต่างรู้สึกว่าที่ไท่อิ๋นสี่พูดมาใช่จะไม่มีเหตุผล

ในรอบหลายล้านปีที่ผ่านมา มีปฐมบรรพบุรุษจำนวนเท่าไร ผู้ที่มีความปราดเปรื่องน่าทึ่งปราศจากผู้ต่อกรจำนวนเท่าไรที่หนุนเนื่องเข้าไปในทะเลปุ๊ตู้ไห่ไม่ขาด แต่ว่า ท้ายที่สุดทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่ได้กลับออกมา