ตอนที่ 2991 ตีนกำแพงโบราณ

ตอนที่ 2991 ตีนกำแพงโบราณ

หลี่ชิเย่เพียงยิ้มนิดหนึ่งสำหรับคำพูดของราชันแท้จริงเซิ่นซวง กล่าวเรียบเฉยว่า “ให้ความเคารพขนาดนี้ ข้าไม่กล้ารับเอาไว้ วันหน้าหากมีวาสนาย่อมต้องได้พบกันอยู่แล้ว”

“แหะพลาดโอกาสไปแล้วก็คือไม่มีอีกแล้ว” เจ้ากระบือดำขนาดใหญ่หัวเราะแหะแหะ จงใจพูดให้หอจรัสศักดิ์สิทธิ์เสียกำลังใจ และกล่าวว่า “เทียบกับตาเฒ่ากลุ่มนั้น เจ้าหนูสถาบันศึกษาล้างบาปดูจะมีสายตาดีกว่า ก่อนคนอื่นเขาได้ก้าวหนึ่ง”

เจ้าหนูสถาบันศึกษาล้างบาปที่กระบือดำขนาดใหญ่พูดถึงก็คืออธิการบดีสถาบันศึกษาล้างบาปตู้เหวินรุ่ยนั่นเอง

เมื่อราชันแท้จริงเซิ่นซวงได้ยินคำพูดเช่นนี้แล้ว ได้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง และกล่าวว่า “คำพูดของพี่ท่านข้าจะต้องนำไปแจ้งให้ทราบอย่างแน่นอน ประตูของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์เปิดไว้สำหรับพี่ท่านเสมอ ยินดีต้อนรับการกลับมาของพี่ท่านทุกเวลา”

ราชันแท้จริงเซิ่นซวงเองก็เข้าใจแล้วว่า หลี่ชิเย่นั้นแข็งแกร่งจนนึกไม่ถึง ผู้ดำรงอยู่ในสถานะเช่นเขาไม่จำเป็นต้องดำรงอยู่โดยอาศัยหอจรัสศักดิ์สิทธิ์อย่างสิ้นเชิง มาวันนี้บรรดาบรรพบุรุษของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์คิดจะดึงตัวหลี่ชิเย่เอาไว้ นั่นเป็นเพราะว่ามีในนามเท่านั้นเอง ไม่ว่าจะอย่างไรหลี่ชิเย่ก็เคยเป็นนักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาป ชั่วดีอย่างไรก็สามารถสร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันได้

แน่นอน ในใจของราชันแท้จริงเซิ่นซวงก็เข้าใจดี เฉกเช่นคนอย่างหลี่ชิเย่ไม่แน่เสมอไปว่าจะยอมให้หน้ากับบรรดาบรรพบุรุษของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์

“มีโอกาสอยู่แล้ว” หลี่ชิเย่ยิ้มๆ และกล่าวเรียบเฉยว่า “นี่ข้าก็เป็นนักศึกษาของสถาบันศึกษาล้างบาปแล้วนี่”

“ข้าเข้าใจ” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงพยักหน้า และกล่าวว่า “สถาบันศึกษาล้างบาปคือหนึ่งในสี่สถาบันศึกษาใหญ่ของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ มีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัด อนาคตต้องสามารถบ่มฟักผู้ที่เป็นเสาหลักขึ้นมาได้แน่นอน”

คำพูดของราชันแท้จริงเซิ่นซวงมีน้ำหนัก และพูดมีศิลปะมาก ในฐานะที่นางเป็นถึงระดับราชันแท้จริงสิบสองลัคนา คำพูดของนางใช่เป็นการพูดไปอย่างนั้น

ราชันแท้จริงเซิ่นซวงคารวะต่อหลี่ชิเย่อีกครั้ง สุดท้ายยังได้คำนับต่อกระบือดำขนาดยักษ์แล้วจึงจากไป

“นังหนูนี่นับว่าฉลาดมากโดยแท้จริง” กระบือดำขนาดยักษ์หัวเราะแหะแหะขณะมองดูราชันแท้จริงเซิ่นซวงที่จากไป และกล่าวว่า “เพียงแต่น่าเสียดายที่หอจรัสศักดิ์สิทธิ์มีสี่สถาบันใหญ่ นางเพียงแค่อยู่ที่สถาบันศึกษาเป่ยเยี่ยนเท่านั้นเอง นางยังไม่สามารถกุมอำนาจของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ได้ทั้งหมด มิฉะนั้นล่ะก็ บางทีหอจรัสศักดิ์สิทธิ์อาจสามารถก้าวขึ้นไปได้อีกขั้นหนึ่ง นำมาซึ่งยุคสมัยใหม่”

ย่อมไม่ต้องสงสัย เจ้ากระบือดำขนาดยักษ์ประเมินค่าราชันแท้จริงเซิ่นซวงไว้สูงมาก ความจริงแล้ว ราชันแท้จริงเซิ่นซวงเองก็มีความสามารถเช่นนี้จริงๆ มีสติปัญญาเช่นนี้จริง

หนึ่งเดียวที่น่าเสียดายก็คือ หอจรัสศักดิ์สิทธิ์มีขนาดใหญ่เกินไป เป่ยเยี่ยนเป็นเพียงหนึ่งในสี่สถาบันศึกษาหลักของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นเอง หากราชันแท้จริงเซิ่นซวงคิดจะควบคุมหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด จะต้องให้บรรดาเหล่าบรรพบุรุษมอบอำนาจออกมา แต่ว่า นี่เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายอย่างยิ่ง

แม้จะเป็นเช่นนี้ก็ตาม เมื่อครู่นี้ราชันแท้จริงเซิ่นซวงยังคงให้คำมั่นต่อหลี่ชิเย่เอาไว้

ทุกคนต่างก็รู้ว่า หลี่ชิเย่นั้นกำเนิดจากสถาบันศึกษาล้างบาป จะมากหรือน้อยเขาก็มีความผูกพันกับสถาบันศึกษาล้างบาปอยู่

ขณะที่เมื่อครู่เอง ราชันแท้จริงเซิ่นซวงได้ให้คำมั่นต่อหลี่ชิเย่เอาไว้ ในอนาคตจะมากหรือน้อยนางก็จะให้การดูแลสถาบันศึกษาล้างบาปอยู่บ้าง ในภาพรวมด้านนโยบายของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ โดยเฉพาะด้านการสนับสนุนทรัพยากร หากราชันแท้จริงเซิ่นซวงสามารถตัดสินใจได้ ย่อมจะให้การดูแลสถาบันศึกษาล้างบาปบ้างไม่มากก็น้อย และเอนเอียงไปยังสถาบันศึกษาล้างบาปอยู่บ้าง

จะอย่างไรเสีย หากหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ต้องการผูกสัมพันธ์กับหลี่ชิเย่ จะอย่างไรก็ต้องแสดงความจริงใจออกมา

ขณะที่ราชันแท้จริงเซิ่นซวงยังไม่สามารถกุมอำนาจของหอจรัสศักดิ์สิทธิ์ยังคงให้คำมั่นต่อหลี่ชิเย่ ย่อมสามารถมองเห็นความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวของนาง

“เป็นความจริงที่หอจรัสศักดิ์สิทธิ์มีบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถปรากฏขึ้นมาไม่ขาดสาย” หลี่ชิเย่กล่าวเรียบเฉยว่า “เพียงแต่ มันมีขนาดใหญ่มากเกินไป ยากที่จะควบคุมได้

“แหะสิ่งนี้น่าจะเป็นเรื่องปวดหัวของปีศาจต้นไม้เฒ่า คงน่าดูชมสำหรับเขาในอนาคตแล้วล่ะ” กระบือดำขนาดยักษ์กล่าวพลางหัวเราะแหะแหะ ท่าทางเหมือนมีความสุขที่เห็นผู้อื่นได้รับความเดือดร้อน ในเวลานี้เหมือนว่าเขาได้เห็นต้นไม้ปีศาจเฒ่าที่กำลังปวดหัวอยู่อย่างนั้น

หลี่ชิเย่เพียงแค่ยิ้มๆ เท่านั้นเอง และกล่าวเรียบเฉยว่า “พวกเจ้ากลับไปให้หมด ข้ายังมีธุระอื่นๆ” กล่าวพลางไม่รอให้พวกของกระบือดำขนาดใหญ่ได้สติกลับมาก็ไปจากเสียแล้ว

“เอาล่ะ พวกเรากลับไปก่อน” กระบือดำขนาดยักษ์ไม่ได้ถามหลี่ชิเย่ว่าไปไหน เขาพาพวกหลิ่วเยี่ยนไป๋กลับไป

หลี่ชิเย่ออกจากด่านเทียนสงกวาน ก้าวข้ามเทียนเชี่ยนที่มีความยาวต่อเนื่องเป็นล้านล้านลี้ ตรงเข้าไปยังสุดปลายทางของเทียนเชี่ยน แน่นอน กล่าวสำหรับยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนทั่วไปแล้ว คิดจะไล่ย้อนกลับไปยังสุดปลายทางของเทียนเชี่ยนนั้นใช่เป็นเรื่องง่ายดาย

สิ่งนี้หาใช่เป็นเพียงเทียนเชี่ยนที่มีขนาดใหญ่โตมากเกินไป ยาวต่อเนื่องมากเกินไปเท่านั้น ขณะเดียวกัน เมื่อไปถึงยังสุดปลายทางของเทียนเชี่ยนจะมีพลังที่แกร่งมากปราศจากผู้ต่อกร ยิ่งเข้าไปใกล้มากเท่าไร พลังสายนี้ก็จะยิ่งแกร่งมากขึ้น มันจะไม่ให้ผู้อื่นได้เข้าไปใกล้

หลี่ชิเย่ก้าวเท้าลงบนสุดปลายทางของเทียนเชี่ยน ยืนอยู่บริเวณตีนกำแพงโบราณ สองตาจ้องมองไปรอบๆ ทีหนึ่ง

ขณะยืนอยู่ด้านหน้าตีนกำแพงเก่าแก่โบราณ แหงนหน้ามองขึ้นด้านบน เห็นกำแพงของเทียนเชี่ยนพุ่งตรงไปยังจักรวาล เมฆขาวก็แค่ลอยผ่านแค่ครึ่งกำแพงเท่านั้น ย่อมสามารถจินตนาการได้ว่า กำแพงของเทียนเชี่ยนสูงเท่าไรแล้ว

สุดปลายทางของเทียนเชี่ยน ภายใต้ตีนกำแพงเก่าแก่โบราณแห่งนี้ ที่ตรงนี้ก็คือสถานที่ที่เป็นชายแดนที่อยู่ห่างไกลมากแล้ว ปรกติก็ปราศจากผู้คนอยู่แล้ว แม้พวกที่ลี้ภัยและหรือหนีการตามฆ่าของศัตรูก็ไม่แน่ว่าจะมาถึงที่ตรงนี้ได้ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะมาตั้งถิ่นฐานที่ตรงนี้แล้ว