ตอนที่ 3011 หินประหลาดก้อนหนึ่ง

ตอนที่ 3011 หินประหลาดก้อนหนึ่ง

ตอนที่ 3011 หินประหลาดก้อนหนึ่ง

ฉึกเสียงหนึ่งดังขึ้น ความมืดของหลี่ชิเย่จึงเป็นผู้บงการของโลกนี้ ในพริบตาเดียวนั่นเอง ได้จัดการกัดกินปากยักษ์ก๊าซสีดำจนหมดสิ้น

ความมืดของหลี่ชิเย่พาลและรุนแรงจนปราศจากสิ่งใดเทียบเทียม ทำให้ผู้คนต้องหวาดหวั่นพรั่นพรึง ไม่ว่าจะเป็นการดำรงอยู่ของสิ่งใด สิ่งปราศจากผู้ต่อกรเช่นใด ล้วนดูจะมีขนาดเล็กมากเมื่ออยู่ภายใต้ความมืดของเขา ล้วนแล้วแต่ไร้ค่าคู่ความจะกล่าวถึง ไม่สามารถต้านทานก็เขาได้อยู่แล้ว!

แม้ว่าราชันแท้จริงเซิ่นซวงจะเป็นราชันแท้จริงสิบสองลัคนาแล้ว ยังคงรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึง และสั่นเทาภายใต้พลังความมืดลักษณะเช่นนี้ เหมือนว่าภายใต้พลังความมืดลักษณะเช่นนี้แล้ว ไม่ว่าผู้นั้นจะดำรงอยู่ในสถานะแข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม ไม่ว่าบุคคลผู้นั้นจะเป็นอัจฉริยะบุคคลที่ปราดเปรื่องน่าทึ่งเพียงใด ไม่ว่าจะมีความปราศจากผู้ต่อกรเช่นใดก็ตาม พร้อมที่จะตกอยู่ในกำมือของศัตรูได้ทุกเมื่อก็เป็นได้

“นี่มัน” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงถึงกับเสียวสันหลังวาบ ขนลุกไปทั้งตัว และรู้สึกเสียวสันหลังยิ่ง เหงื่อเย็นออกมาจากฝ่ามือ

นางเองก็นึกไม่ถึงว่าหลี่ชิเย่จะมีพลังความมืดที่น่ากลัว และน่าสยองขวัญเช่นนี้อยู่ในครอบครอง

“หนึ่งความนึกคิดเป็นมาร หนึ่งความนึกคิดเป็นพระ” กระบือดำขนาดใหญ่เหลือบมองราชันแท้จริงเซิ่นซวงทีหนึ่ง และเอ่ยขึ้นช้าๆ ว่า “ความสว่างก็ดี ความมืดก็ช่าง มันก็เป็นเพียงหนึ่งความนึกคิดที่อยู่ในใจของเขาเท่านั้น นังหนู เทียบชั้นกับเขาล่ะก็ เรียกว่าระดับพลังนั้นห่างไกลกันมากเหลือเกิน”

คำพูดลักษณะเช่นนี้ของกระบือดำขนาดใหญ่พลันทำให้ภายในใจขจองราชันแท้จริงเซิ่นซวงต้องหวั่นไหว ถึงกับนิ่งเงียบขึ้นมา

นางที่มีแสงสว่างพิสุทธิ์ สามารถขับไล่ความมืด สามารถทำให้สิ่งสกปรกบริสุทธิ์ได้ แต่ว่า จิตแห่งการบำเพ็ญเพียรดวงนี้ของนางเป็นสิ่งที่นางฝึกฝนและสั่งสมมาเป็นเวลาช้านาน

อย่างไรก็ตาม กล่าวสำหรับหลี่ชิเย่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นแสงสว่างที่แข็งแกร่งดุดันปราศจากสิ่งเทียบเทียม หรือความมืดที่น่ากลัวดั่งคลื่นยักษ์ มันเป็นเพียงหนึ่งความนึกคิดของเขาเท่านั้นเอง

เหมือนดั่งที่กระบือดำขนาดใหญ่พูดเอาไว้อย่างนั้น ระดับพลังระหว่างพวกเขานั้นห่างไกลกันมากเหลือเกิน

ในเวลานี้ ราชันแท้จริงเซิ่นซวงจึงตระหนักได้อย่างแท้จริงว่า กำลังความสามารถ และระดับพลังของหลี่ชิเย่ที่มีอยู่นั้น นางห่างชั้นและเอื้อมไปไม่ถึงตลอดกาลอยู่แล้ว

แม้จะกล่าวว่า ก่อนหน้านี้ นางได้ตระหนักแล้วว่าหลี่ชิเย่นั้นแข็งแกร่งกว่าตน ทั้งยังแข็งแกร่งกว่ามากทีเดียว

แต่ว่า ในเวลานี้ในขณะนี้ นางได้ตระหนักอย่างชัดเจนแล้วว่า ช่วงห่างระหว่างตนกับหลี่ชิเย่นั้น เรียกได้ว่าห่างกันราวฟ้ากับดิน ช่วงห่างดังกล่าวเกรงว่าชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้อยู่แล้ว

เมื่อราชันแท้จริงเซิ่นซวงนึกถึงจุดนี้แล้ว อดที่จะหวั่นไหวในใจไม่ได้

เสียงจี๊ดดังขึ้นเสียงหนึ่ง จังหวะที่ความมืดของหลี่ชิเย่ได้จัดการกัดกินปากยักษ์ของก๊าซสีดำจนไม่เหลือหลอในพริบตาเดียวนั้น ก๊าซสีดำที่ยังคงเหลืออยู่ถูกทำให้ตกใจเป็นอย่างยิ่ง หลังจากร้องเสียงแหลมขึ้นมาเสียงหนึ่งแล้วก็หลบหนีไป หนีกลับไปซ่อนตัวอยู่ในรังของตนเอง

ชั่วครู่นั้น ก๊าซสีดำสายนี้ช่างแข็งแกร่งเพียงใด ช่างน่าสยองขวัญเช่นใด แม้กระทั่งราชันแท้จริงเซิ่นซวงก็ไม่สามารถต้านทานได้ แต่ว่า ภายใต้พลังความมืดที่น่าสยองขวัญของหลี่ชิเย่ มันกลับจะต้องถูกทำให้ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เก็บหางและหลบหนีไป

เมื่อก๊าซสีดำวิ่งหลบหนีกลับไปรังของตนแล้ว หลี่ชิเย่ก็ไม่ได้ติดตามโจมตี เพียงยิ้มนิดหนึ่งเท่านั้นเอง เขาได้เก็บงำพลังความมืดนั้นขึ้นมา

ตอนที่หลี่ชิเย่เก็บพลังความมืดกลับมานั้น ราชันแท้จริงเซิ่นซวงก็ถอนหายใจยาวๆ ทีหนึ่ง แม้ว่าพลังความมืดของหลี่ชิเย่ไม่ได้สยบผู้คนใดๆ และไม่ได้เจาะจงผู้หนึ่งผู้ใด แต่ว่า เมื่อก๊าซสีดำที่น่าสยองขวัญปราศจากผู้ต่อกรระเบิดขึ้น ทำให้ผู้ใดก็ตามล้วนถึงกับต้องหวาดหวั่นพรั่นพรึง ต่างรู้สึกกดดันยิ่งภายในใจ รู้สึกว่าตนเองต้องตกอยู่ในความมืดตลอดกาล ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกต่อไป

“ที่ตรงนั้นมีภูเขาลูกหนึ่ง” หลังจากทุกคนหายใจด้วยความโล่งอกแล้ว เวลานี้หลิ่วเยี่ยนไป๋อดที่จะร้องขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

เมื่อก๊าซสีดำวิ่งหลบหนีไปแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกก๊าซสีดำครอบคลุมเอาไว้ก็ค่อยๆ เผยเค้าโครงที่ควรมี มองเห็นภูเขาลูกหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า

ภูเขาลูกนี้ไม่ได้สูงใหญ่มากเป็นพิเศษ มันไม่ได้ตั้งตระหง่านจนทะลุเข้าไปบนท้องฟ้า มันเป็นเพียงภูเขาลูกหนึ่งที่ค่อนข้างสูงเท่านั้น

ด้วยภูเขาลูกนี้ที่ตั้งตระหง่านอยู่ที่ตรงนั้นแหละ มันได้ให้ความรู้สึกของการสยบหมื่นยุคอย่างนั้น บนภูเขาลูกนี้ได้มีการสลักอักขระยันต์ขนาดยักษ์ตัวแล้วตัวเล่าบนนั้น แม้ว่าอักขระยันต์ยักษ์เหล่านั้นจะไม่ได้เปล่งประกายออกมา แต่ว่า กลับให้ความรู้สึกกระเพื่อมเหมือนเป็นคลื่นเสียงที่กระจายออกไป

ดังนั้น เมื่อมองจากระยะห่างไกล อักขระยันต์ทั้งหมดที่อยู่บนภูเขาลูกนี้เหมือนมีคลื่นเสียงที่กระทบขึ้นไปบนยอดเขา

จากอักขระยันต์ที่มีการกระเพื่อมของรังสีเช่นนี้ ทำให้ผู้คนรู้สึกมีเสียงดนตรีเซียนเพลงหนึ่งที่ดังขึ้น บทดนตรีลักษณะเช่นนี้แหมือนวนเวียนอยู่บนยอดเขาแห่งนี้ และดังก้องกังวานมานานนับพันล้านปีแล้ว หลังจากผ่านไปเป็นพันล้านปีมันยังคงอยู่

ยอดเขาลูกหนึ่งที่แลดูมีลักษณะของบทดนตรีดังก้องกังวานเช่นนี้ มันสยบหมื่นยุค มันสยบอยู่ตรงนั้นนับพันล้านปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นเทพมารที่แข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม เมื่อใดที่ถูกสยบอยู่ภายใต้ภูเขาแห่งนี้ก็จะไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก

เหมือนว่าภายใต้การสยบของภูเขาลักษณะเช่นนี้ จอมมารที่ถูกสยบเพียงแค่ดิ้นรนสักนิดหนึ่ง ก็มีความเป็นไปได้ที่จะได้ยินเสียงของดนตรีเซียนดังแคร๊งค์ แคร๊งค์ แคร๊งค์ดังขึ้น ดนตรีเซียนเสมือนดั่งกระบี่เซียนที่ฟาดฟันลงมา จะทำการกำจัดทักษะของจอมมารให้อ่อนแอลงครั้งแล้วครั้งเล่า

“นี่คือภูเขาแห่งการสยบลูกหนึ่งนะเนี่ย” หลังจากที่กระบือดำขนาดใหญ่มองเห็นภูเขาลูกนี้อย่างชัดเจนแล้วถึงกับพูดขึ้นมาว่า “เป็นผู้มีอภินิหารยิ่งใหญ่คนใดที่นำเอาบทดนตรีสูงสุดมาเขียนเอาไว้บนภูเขา เพื่อสยบสิ่งที่เป็นมาร”

“นับแต่อดีตถึงปัจจุบัน ปฐมบรรพบุรุษที่เชี่ยวชาญเรื่องดนตรีคงมีอยู่ไม่มากกระมัง” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงอดพึมพำขึ้นมาไม่ได้