ตอนที่ 3013 สามเซียนมีจริงรึ

ตอนที่ 3013 สามเซียนมีจริงรึ

กระบือดำขนาดใหญ่หัวเราะแหะแหะทีหนึ่ง สำหรับคำพูดของหินสีดำ และกล่าวว่า “แดนสามเซียนจะจบสิ้นแล้ว? มันเกี่ยวอะไรกับข้า ต่อให้แดนสามเซียนจบสิ้นกระบือสุดหล่ออย่างข้าก็ยังมีชีวิตเป็นปรกติสุข อีกอย่าง มีท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่พวกเราอยู่ด้วย แดนสามเซียนไม่จบสิ้นอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไรที่ปรากฏขึ้นมา ก็มีเพียงหายวับไปกับตาในพริบตาเดียวเท่านั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่”

“เขา…” หินสีดำมองดูหลี่ชิเย่แวบหนึ่ง แน่นอน สิ่งนี้ใช่ว่าหินสีดำจะดูถูกหลี่ชิเย่ เขาลังเลนิดหนึ่ง ส่ายหน้าและกล่าวว่า “แหะ ใช่ว่าข้าดูถูกเขา เพียงแต่ บางสิ่งมันอยู่เหนือจินตนาการของพวกเจ้าไปมาก สองหมัดของผู้กล้ายากจะต่อกรกับสี่กร ถึงเวลานั้นเกรงว่าเขาจะไม่เป็นตัวของตัวเอง! ถึงตอนนั้น ภายใต้ฝูงสุนัขจิ้งจอก พยัคฆ์ดุร้ายก็มีเพียงตายสถานเดียวเท่านั้น”

“อย่างนั้นรึ?” ตรงกันข้าม กระบือดำขนาดใหญ่กลับมั่นใจในหลี่ชิเย่เต็มเปี่ยม ยิ้มแต้และกล่าวว่า “เจ้าจะไปรู้อะไรกับเรื่องนี้ เจ้าแค่ก้อนหินห่วยๆ ก้อนหนึ่ง ประสบการณ์เจ้าน้อยเกินไป ความตื้นลึกหนาบางของท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ไหนเลยที่เจ้าจะสามารถมองเห็นได้ทะลุ แหะวางใจเถอะ มีท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่อยู่ทั้งคน ทุกอย่างก็ต้องเรียบร้อย”

หินสีดำได้มองหน้าหลี่ชิเย่อีกหลายที แม้ว่าเวลานี้มันยังคงเป็นก้อนหินก้อนหนึ่งเท่านั้น แต่ว่า ท่าทีเช่นนี้เหมือนจริงมาก เหมือนเป็นคนเป็นๆ คนหนึ่งที่ยืนพูดอยู่ตรงหน้าอย่างนั้น

“ลูกวัวน้อย นั่นเป็นเพราะเจ้าไม่เคยเห็น หากเจ้าได้เห็นแล้วเจ้าก็จะไม่พูดแบบนี้” หินสีดำไม่ได้สงสัยในกำลังความสามารถของหลี่ชิเย่ เขาเมินใส่ในตัวของกระบือดำขนาดใหญ่ กล่าวน้ำเสียงเย็นชาว่า “เบื้องหลังความน่ากลัวมันอยู่เหนือจินตนาการของเจ้าแหะ แหะ แหะ อีกอย่าง หากมีวันนั้นมาถึงจริงๆ ใครเป็นมิตร ใครเป็นศัตรูก็คงพูดยาก ถึงตอนนั้น บางทีผู้ที่ให้ร้ายต่อแดนสามเซียนที่แท้จริงก็คือผู้ที่คอยปกป้องคนนั้นนั่นเอง!”

“บอกได้แต่เพียง เจ้านั้นขาดความมั่นใจเหลือเกิน” กระบือดำขนาดใหญ่หัวเราะเยาะ และกล่าวว่า “เจ้าที่เป็นเพียงก้อนหินห่วยๆ ไหนเลยจะรู้จักคำว่าจิตแห่งการบำเพ็ญเพียรไร้เทียมทาน ถ้าหากเจ้าเข้าใจก็จะไม่กลายเป็นก้อนหินที่ถูกทำให้กลายเป็นมารก้อนหนึ่งเช่นนี้แล้ว เป็นคนอื่นข้าอาจไม่กล้าพูด แต่ว่า ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่จะไม่ใช่คนที่เจ้าสรุปเอาไว้อย่างเด็ดขาด ข้อนี้กระบือสุดหล่ออย่างข้ายังมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมอยู่แล้ว”

หินสีดำอดที่จะเหลือบมองดูหลี่ชิเย่ แต่ว่า มาคราวนี้เขานิ่งเงียบแล้ว เดิมการพูดการจาของเขากับกระบือดำขนาดใหญ่จะเป็นลักษณะตาต่อตา ฟันต่อฟัน แต่แล้วมาคราวนี้นับว่ายากนักที่เขาไม่ได้โต้เถียงกระบือดำขนาดใหญ่กลับไป

“แดนสามเซียนย่อมจะมีชะตาชีวิตที่เป็นของตนเอง” ขณะที่หินสีดำกำลังนิ่งเงียบนั้น หลี่ชิเย่เพียงยิ้มๆ เท่านั้น ส่ายหน้าเบาๆ และกล่าวว่า “ข้าเป็นเพียงผู้ที่เดินทางผ่านมาของแดนสามเซียนเท่านั้นเอง มันไม่จำเป็นต้องให้ข้าไปปกป้อง มันย่อมมีคนที่ปกป้องอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่ดำรงอยู่ในสถานะเช่นใด อย่ารุกรานข้าเป็นพอ”

“นอกเหนือจากท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แล้ว ยังจะมีใครสามารถปกป้องแดนสามเซียน” ท่าทางกระบือดำขนาดใหญ่ดูจะร้อนรนขึ้นมาแล้ว

ราชันแท้จริงเซิ่นซวงอดที่จะพูดขึ้นแผ่วเบาว่า “ภัยพิบัติกำลังจะมาเยือนแดนสามเซียน หรือคุณชายจะไปแล้วรึ?” นางได้เปลี่ยนการเรียกชื่อโดยไม่รู้ตัว ภายในใจของนางก็รู้สึกว่า อนาคตหากภัยพิบัติมาถึง หลี่ชิเย่ต้องสามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้อย่างแน่นอน

“แดนสามเซียนไม่จำเป็นต้องให้ข้าเป็นห่วงเท่านั้นเอง” หลี่ชิเย่หัวเราะและกล่าวว่า “อย่าลืมไปสิว่า แดนสามเซียน ชื่อนี้มาได้อย่างไร มันย่อมมีผู้ที่เฝ้าปกป้อง ไหนเลยต้องให้ข้ามาคอยปกป้องเล่า”

“สามเซียนรึ…” พวกกระบือดำขนาดใหญ่ต่างมองตากันและกัน เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของหลี่ชิเย่ พวกเขาต่างอดที่จะนึกถึงตำนานต่างๆ ของแดนสามเซียน

ราชันแท้จริงเซิ่นซวงลังเลนิดหนึ่ง และเอ่ยขึ้นมาเบาๆ ว่า “สามเซียนดำรงอยู่จริงรึ?”

มีผู้กล่าวเอาไว้ว่า แดนสามเซียนชื่อของมันกำเนิดมาจากสามเซียน แต่ว่า ผู้คนจำนวนมากต่างเข้าใจว่าคำพูดเช่นนี้เชื่อถือไม่ได้ในรอบพันล้านปีที่ผ่านมา เนื่องจากในพันล้านปีที่ผ่านมาไม่มีใครเคยเห็นสามเซียนมาก่อน และไม่มีใครสามารถยืนยันเรื่องราวเกี่ยวกับสามเซียนได้อย่างแท้จริง ไม่มีหลักฐานที่ชัดแจ้งนำมากล่าวอ้างได้

ดังนั้น พันล้านปีที่ผ่านมา มีคนเชื่อว่าสามเซียนนั้นดำรงอยู่จริงๆ แต่ก็มีคนที่คิดว่าสามเซียนเป็นเพียงการกระพือข่าวลือให้กระจายกว้างออกไป เป็นเพียงบุคคลที่สมมุติขึ้นมาไม่ได้ดำรงอยู่จริงๆ

หลี่ชิเย่เพียงยิ้มๆ เท่านั้นเองสำหรับคำพูดของราชันแท้จริงเซิ่นซวง

“พวกเจ้ากำลังพูดถึงสามเซียนรึ?” เวลานี้ แม้แต่หินสีดำที่เงียบสงบก็พูดแทรกขึ้นมา

“เจ้ารู้จักสามเซียนหรือไม่?” กระบือดำขนาดใหญ่ เหลือบมองเขาทีหนึ่ง กล่าวเหยียดหยามว่า “เจ้าที่เป็นเพียงก้อนหินห่วยๆ ที่จมอยุ่ใต้ทะเลลึกดึกดำบรรพ์ เกรงว่าคงไม่ได้มีประสบการณ์ชีวิตอะไรกระมัง”

“เฉกเช่นลูกวัวป่าอย่างเจ้านั่นแหละที่ไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตอย่างแท้จริง” หินสีดำเชิดใส่กระบือดำขนาดใหญ่ กล่าวเยาะเย้ยว่า “เกรงว่าสิ่งที่ข้าเคยพบเห็น ชาติทั้งชาติของเจ้าก็ไม่เคยพบเห็น เป็นต้นว่าสามเซียน”

“เจ้าเคยพบสามเซียนมาก่อน…” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงถึงกับตกใจเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้

พันล้านปีที่ผ่านมา ใครบ้างเคยพบเห็นสามเซียนมาก่อน? เกรงว่าคงไม่มีใครกล้าบอกว่าตนเองเคยพบสามเซียน แม้ว่าในรอบพันล้านปีที่ผ่านมาก็เคยมีคนบอกว่าตนเองเคยพบกับสามเซียนมาแล้ว แต่ นั่นมักจะเป็นการยกตนข่มท่านเท่านั้นเอง

“เกรงว่าจะใช่” หินสีดำทำท่าตรึกตรองนิดหนึ่ง และกล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “เพียงแต่ น่าจะเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น ถ้าหากโลกนี้มีสามเซียนจริงๆ นั่นจะต้องเป็นผู้หญิงหนึ่งในจำนวนนั้น”

“แหะดูท่าทีที่ไม่มั่นใจของเจ้า แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้เลยว่าคนที่พบเห็นนั้นเป็นใคร ยังกล้าพูดจาไร้ยางอายที่นี่” กระบือดำขนาดใหญ่กล่าวหัวเราะแหะแหะ

มาคราวนี้หินสีดำไม่ได้ต่อปากต่อคำกับกระบือดำขนาดใหญ่ เพียงแต่นิ่งเงียบไปพักหนึ่ง เหมือนว่ากำลังหวนคิดถึงสภาพการณ์ในตอนนั้น

“เช่นนั้นเขามีลักษณะอย่างใด?” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงเต็มไปด้วยความแปลกใจ พันล้านปีที่ผ่านมาไม่มีใครพบเห็นสามเซียนจริงๆ ถ้าหากมีใครที่เคยพบเห็นสามเซียนจริงๆ ในใจของราชันแท้จริงเซิ่นซวงก็ย่อมอยากจะรู้อย่างยิ่งว่า สามเซียนที่อยู่ในตำนานเป็นอย่างไรกันแน่