ตอนที่ 3032 คนผู้นั้น

ตอนที่ 3032 คนผู้นั้น

เวลานี้ นาทีนี้หลี่ชิเย่ยืนอยู่ท่ามกลางเม็ดทรายสีดำที่สุดลูกหูลูกตานั่นเอง เขายืนอยู่ที่ตรงนั้น สุดแล้วแต่ลมปีศาจจะพัดผ่านไป สุดแล้วแต่ทรายสีดำจะคลุมร่างจนจมมิดไปตามอำเภอใจ

ต่อให้ลมปีศาจที่พัดโชยแผ่วๆ ดังฟิวว ฟิวว ฟิวว ต่อให้ทรายสีดำที่กัดกินอย่างบ้าคลั่งดังจี๊ด จี๊ด จี๊ด ทว่าไม่สามารถทำอันตรายเขาได้แม้แต่น้อยนิด

เวลานี้ หลี่ชิเย่ได้เปล่งประกายที่บางๆ ออกมา แม้ว่าประกายดังกล่าวจะไม่ได้ละลานตาอะไรนัก กระทั่งมันเหมือนปลายเทียนที่อยู่ท่ามกลางพายุ ดุจดั่งสายลมที่เยือกเย็นพัดโชยมาก็สามารถทำให้มันดับลงได้

อย่างไรก็ตาม ด้วยประกายที่บางๆ เช่นนี้แหละ กลับต้านลมปีศาจ และทรายสีดำเอาไว้ด้านนอก ไม่ว่าลมปีศาจจะพัดกระหน่ำรุนแรงเพียงใด ไม่ว่าทรายสีดำจะกัดกินอย่างบ้าคลั่งเช่นใดก็ตาม ก็ไม่สามารถเข้าใกล้หลี่ชิเย่ได้แม้แต่น้อย

เวลานี้ หลี่ชิเย่ยืนอยู่ท่ามกลางทรายสีดำด้วยท่าทีเย็นชา ก้มมองดูฟ้าดิน ชั่งวัดหมื่นอาณาจักร ขณะที่เขาลืมตาทั้งสองขึ้นมานั้น ฟ้าดินนับล้านล้าน เส้นทางนับล้านล้วนเสมือนหนึ่งถูกเขารวบรวมเข้าไปอยู่ท่ามกลางสายตาของเขาอย่างนั้น

ภายใต้การมองและพิจารณาด้วยดวงตาทั้งสองของหลี่ชิเย่ เหมือนว่าไม่มีเม็ดทรายเม็ดใดเม็ดหนึ่งสามารถรอดพ้นจากนัยน์ตาทั้งสองของเขาไปได้ ทรายสีดำทุกๆ เม็ดล้วนปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาอย่างชัดเจน

ภายใต้การพินิจพิเคราะห์ด้วยนัยน์ตาคู่นั้นในลักษณะเช่นนี้ ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่สามารถหลบซ่อนตัวได้อีก ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเผยร่างที่แท้จริงออกมา

จากการที่ลมปีศาจพัดเข้ามาและหอบเอาเม็ดทรายสีดำสาดซัดเข้ามา หลี่ชิเย่ยืนท่าทีเย็นชาอยู่ตรงนั้น เสมือนดั่งเป็นรูปแกะสลักอย่างนั้น เหมือนว่าเขาได้ถูกยึดติดอยู่ตรงนั้นไปแล้ว

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ทันใดนั้นเองหลี่ชิเย่เหินฟ้าขึ้นไป ความเร็วของเขารวดเร็วมากก้าวสู่ท้องฟ้าที่ว่างเปล่าโดยพลัน

เพียงแต่ทั่วฟ้าดินล้วนแล้วแต่ถูกปกคลุมไปด้วยเม็ดทรายสีดำ ไม่สามารถมองเห็นได้ว่าในเวลานี้หลี่ชิเย่อยู่ ณ ที่ใด ที่ที่สายตามองเห็นล้วนแล้วแต่เป็นทรายสีดำที่ถูกพัดซัดสาดเข้ามา

ในเสี้ยววินาทีนี้เอง หลี่ชิเย่ยืนอยู่ที่ตรงนั้นส่งเสียงฮึเย็นชาขึ้น มือขนาดใหญ่ยื่นออกไปตรงๆ

“เปิด…” หลี่ชิเย่ร้องเสียงทุ้มต่ำขึ้นมาเสียงหนึ่ง มือใหญ่เสมือนดั่งล็อกเป้าเก้าชั้นฟ้าสิบแดนดินเอาไว้ สุริยันจันทรากาลเวลาล้วนแล้วแต่เหมือนหยุดเอาไว้ในพริบตาเดียว ไม่ว่าจะเป็นทรายสีดำที่พัดซัดสาดเข้ามา หรือจะเป็นลมปีศาจที่พัดโชยเข้ามา นาทีนี้ล้วนเหมือนดั่งถูกหยุดเอาไว้ตรงนั้น

ภายใต้มือขนาดใหญ่ของหลี่ชิเย่ที่ล้วงเข้าไป แม้แต่กาลเวลาก็ถูกหยุดเอาไว้ หยุดการรินไหล ในเวลานี้หนึ่งเดียวที่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ก็คือหลี่ชิเย่แล้ว

ได้ยินเสียงจี๊ดดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ขณะมือขนาดใหญ่ของหลี่ชิเย่ที่ล้วงเข้าไป เหมือนช่องว่างถูกหลอมละลายไปจนกลายเป็นรูๆ หนึ่ง มือขนาดใหญ่พลันล้วงผ่านเข้าไป

แต่ว่า มือขนาดใหญ่ของหลี่ชิเย่ที่ล้วงเข้าไปในช่องว่างนั้น หาใช่เป็นการล้วงเข้าไปจากสถานที่ตรงนี้ แล้วไปโผล่ทะลุออกยังสถานที่อีกที่หนึ่ง

พลันที่มือขนาดใหญ่ของเขาที่ล้วงเข้าไป พลันก้าวข้ามหมื่นอาณาจักร ไล่ย้อนกาลเวลากลับไป ในพริบตาเดียวนั่นเอง ไม่เพียงแต่ก้าวข้ามพันล้านลี้เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังได้ไล่ย้อนกลับไปหมื่นชาติ

ภายใต้มือขนาดใหญ่ของหลี่ชิเย่ที่ล้วงเข้าไป ได้ยินเสียงจี๊ดดังขึ้นเสียงหนึ่ง ปรากฏเป็นถ้ำลมที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารขึ้นถ้ำหนึ่ง ภายในถ้ำมืดดำสนิท เหมือนว่ามันสามารถกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก

แต่ว่า เวลานี้ถ้ำลมดังกล่าวไม่ได้กลืนกินสิ่งใด แต่เป็นการพุ่งทะลักออกมาเป็นทรายสีดำอย่างไม่ขาดสาย เหมือนว่าทรายสีดำที่มืดฟ้ามัวดินนั้นถูกพ่นทะลักออกมาจากถ้ำลมนี้นั่นเอง

ไม่ว่าถ้ำลมดังกล่าวจะเป็นสิ่งที่กลืนกินสรรพสิ่ง หรือว่าพ่นทะลักเป็นทรายสีดำที่ไม่มีสิ้นสุดออกมาหลี่ชิเย่ก็ไม่หวั่น มองมันเสมือนดั่งปราศจากตัวตน มือขนาดใหญ่พลันยื่นเข้าไปภายในถ้ำลมดังกล่าวทันที

ได้ยินเสียงปุดังขึ้น ถ้ำลมต้องการปิดตัวลง โดยตัวของถ้ำลมปรากฏพลังกระเพื่อมที่สูงสุดขึ้นภายใน เหมือนต้องการต้านมือใหญ่ของหลี่ชิเย่เอาไว้

เสียงฮึเย็นชาหลี่ชิเย่ดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ดวงตาทั้งสองพลันดูดุดันน่าเกรงขาม เห็นมือขนาดใหญ่พลันปรากฎเป็นอักขระยันต์ขึ้น สัจธรรมยิ่งใหญ่ไพศาล พลังที่สูงสุดพลันปรากฏขึ้นมา ในพริบตาเดียวนั่นเอง มือขนาดใหญ่ของหลี่ชิเย่ก็คล้ายเป็นมือของสวรรค์ ควบคุมดูแลทุกสิ่ง บงการทุกอย่าง

ในชั่วพริบตาเดียวนั่นเอง ไม่ว่าจะเป็นผู้ดำรงอยู่ในฐานะอะไร ไม่ว่าจะเป็นพลังเช่นใด ล้วนไม่สามารถต่อต้านภายใต้มือใหญ่เช่นนี้

ดังนั้น ในพริบตาเดียวนั่นเอง ได้ยินเสียงปังดังขึ้นเสียงหนึ่ง มือใหญ่ของหลี่ชิเย่พลันทำลายพลังป้องกันของถ้ำลมจนทะลุ ไม่ว่าพลังของถ้ำลมดังกล่าวจะน่าสยองขวัญเพียงใดก็ตาม แต่ว่า ยังคงต้านมือใหญ่ของหลี่ชิเย่เอาไว้ไม่ได้

ในชั่วพริบตาเดียวนั่นเอง มือใหญ่ของหลี่ชิเย่ได้ยื่นเข้าไปในถ้ำลมดังกล่าว ทะลุผ่านและมุ่งสู่จุดหมายปราศจากสิ่งใดสามารถต้านทานได้ ล้วงไปยังบริเวณส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำลม

หลังจากผ่านไปชั่วครู่ ได้ยินเสียงปุดังขึ้นเสียงหนึ่ง มือใหญ่ของหลี่ชิเย่ล้วงเข้าไปจนสุด แต่ว่า สิ่งที่คว้ามาได้นั้นคือความว่างเปล่าเท่านั้น ปราศจากสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น

ในเวลานี้ ได้ยินเสียงจี๊ดดังขึ้น ถ้ำลมเริ่มจางหายไป เหมือนว่าถ้ำลมเริ่มจะหายตัวไปอย่างนั้น

“คิดจะหนี!” หลี่ชิเย่ส่งเสียงฮึเย็นชา นัยน์ตาทั้งสองดุดันน่าเกรงขาม มือใหญ่กางออก ก้าวข้ามอดีตถึงปัจจุบัน พันธนาการกาลเวลา ย้อนกลับไปยังกาลเวลาที่ไม่มีสิ้นสุด ในพริบตาเดียวนั่นเอง มือใหญ่ของหลี่ชิเย่ได้รวบรวมหมื่นชาติ วันเวลาและกาลเวลาถูกพันธนาการเอาไว้ในมือใหญ่ของเขาโดยสิ้นเชิง

ภายใต้การพันธนาการเอาไว้โดยมือใหญ่ของหลี่ชิเย่ ถ้ำลมที่เดิมทีกำลังจะหายตัวไปพลันถูกยึดติดเอาไว้กับที่ ไม่สามารถหลบหนีไปได้

หลี่ชิเย่ส่งเสียงฮึน่าเกรงขามทีหนึ่ง ร้องกล่าวเปิด…ทันใด้นั้น มือใหญ่อีกข้างหนึ่งของเขาได้จี้ไปที่ถ้ำลม