ตอนที่ 3043 หนึ่งต่อสี่

ตอนที่ 3043 หนึ่งต่อสี่

คำพูดที่ถืออำนาจบาตรใหญ่เช่นนี้ของหลี่ชิเย่ ไม่เพียงแต่ทำให้สีหน้าของเทพสวรรค์กระบี่ครึ่งเล่มปั้นยากเท่านั้น แม้แต่พวกของเสินกู่จ้าน กระบี่เหินเทียนเจียวก็มีสีหน้าที่ดูไม่จืดยิ่งเช่นกัน

พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลสำคัญผู้มีอำนาจอิทธิพลในยุคปัจจุบันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นด้านชาติกำเนิดหรือกำลังความสามารถล้วนแล้วแต่อยู่ในจุดสูงสุดของยุคปัจจุบัน จะมีสักกี่คนบนโลกที่มองพวกเขาเหมือนไร้ตัวตนกันเล่า?

“เจ้าคนแซ่หลี่ เจ้าออกจะผยองมากเกินไปแล้ว” กระบี่เหินเทียนเจียวอดทนต่อไปไม่ไหว ร้องเสียงดังขึ้นมา

ความเป็นศัตรูของกระบี่เหินเทียนเจียวกับหลี่ชิเย่ใช่เป็นเรื่องทีเกิดขึ้นมาเพียงวันสองวันเท่านั้น ในที่สุดมาวันนี้นางทนไม่ได้จนต้องระเบิดมันออกมา ถึงกับส่งเสียงดังขึ้นมด้วยความโกรธ

“อืมม ผยองแล้วอย่างไร” หลี่ชิเย่เพียงยิ้มบางๆ นิดหนึ่ง และกล่าวว่า “ฉวยโอกาสข้ายังไม่คิดจะฆ่าคน ไสหัวไปให้หมด”

“ดี ดี ดี…” เสินกู่จ้านถึงกับหัวเราะขึ้นมาด้วยความโกรธจัด และกล่าวว่า “เจ้าคิดจะอาศัยคนเดียวท้าสู้พวกเราสี่คนจริงๆ รึ?”

ภายในใจของเสินกู่จ้านก็เพลิงโกรธลุกโชน ตัวเขาที่มีชาติกำเนิดมาจากแคว้นเสินฉีเจียง มีท่าทีที่สูงเด่นตลอดมา เวลานี้ท่าทีของหลี่ชิเย่เหมือนไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาอย่างนั้น สิ่งนี้ทำให้ในใจของเขาอึดอัดยิ่งนัก

“แค่มดปลวกฝูงหนึ่งเท่านั้นเอง อย่าว่าแต่พวกเจ้าทั้งสี่คน ต่อให้เป็นสี่สิบคนก็ฆ่าตามระเบียบ” หลี่ชิเย่ยิ้มบางๆ โดยไม่ได้ใส่ใจ เหมือนกำลังบอกว่าเป็นเรื่องที่เล็กน้อยมากไม่คู่ควรจะกล่าวถึง

คำพูดเช่นนี้พลันทำให้สีหน้าของพวกเทพสวรรค์กระบี่ครึ่งเล่มปั้นยากถึงขีดสุด ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างใจหายใจคว่ำ ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนมากก็อดที่จะมองหน้าซึ่งกันและกัน ในเวลานี้เจ้ามองดูข้า ข้ามองดูเจ้า

ไม่ว่าจะเป็นเทพสวรรค์กระบี่ครึ่งเล่ม หรือว่าพวกเสินกู่จ้าน พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นยอดฝีมือที่อยู่ในฐานะสูงสุดของกลุ่มคนรุ่นใหม่ในวันนี้ หากพวกเขาร่วมมือกันละก็ กลุ่มคนรุ่นใหม่น้อยคนนักที่จะต่อกรกับพวกเขาได้ เวลานี้หลี่ชิเย่ถึงกับบอกว่าต่อให้พวกเขาสี่สิคนก็จะฆ่าไปตามระเบียบ

ลองนึกภาพดู ผู้ที่มีกำลังความสามารถเฉกเช่นพวกของเทพสวรรค์กระบี่ครึ่งเล่มสี่สิบคน มันคือการรวบรวมยอดฝีมือกลุ่มคนรุ่นใหม่ทั้งหมดของแดนลัทธิเซียนแล้ว คำพูดลักษณะเช่นนี้เป็นการดูแคลนยอดฝีมือทั้งหมดใต้หล้า กระทั่งไม่เห็นผู้คนใต้หล้าอยู่ในสายตา

“ดุดันโหดร้าย มิน่าเล่าถึงมีชื่อว่าคนโหดอันดับหนึ่ง” มียอดฝีมืออดที่จะส่งเสียงจี๊ดจ๊าด และพึมพำออกมา

ทุกคนต่างรู้สึกว่าคำพูดของหลี่ชิเย่นับว่าใช้อำนาจบาตรใหญ่เหลือเกิน และโหดร้ายมากเหลือเกิน ทอดสายตามองออกไปทั่วทั้งแดนลัทธิเซียน แล้วจะมีสักกี่คนที่กล้าอวดดีถึงขั้นนี้ เกรงว่าแม้แต่พวกที่อยู่ในฐานะเช่นปราชญ์อัจฉริยะหลันซูก็คงไม่กล้ามองใต้หล้าเหมือนไม่มีตัวตนกระมัง

ในเวลานี้ พวกของเสินกู่จ้านต่างมองตากันและกัน พลันปรากฏปณิธานการฆ่าที่รุนแรงยิ่งขึ้นมา พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นยอดฝีมือที่มีอำนาจสยบทั่วหล้าทั้งสิ้น จะกล้ำกลืนความอัปยศนี้ได้อย่างไรกัน

“แหะพวกเจ้าเหล่านี้จะสู้หรือไสหัวไป?” ขณะที่การพูดจาของกระบือดำขนาดใหญ่ ในเวลานี้เป็นการราดน้ำมันเข้ากองไฟ หัวเราะแหะแหะและกล่าวว่า “ถ้าหากไม่มีกำลังความสามารถเช่นนั้นก็ไสหัวไปเดี๋ยวนี้ เจ้าหนูกระบี่ครึ่งเล่มอะไรนั่นให้นำคำพูดกลับไปยังตำหนักศักดิ์สิทธิ์จินเปี้ยน สัญญาแต่งานแคว้นอีเดนอะไรนั่นให้ยกเลิกตั้งแต่บัดนี้”

คำพูดลักษณะเช่นนี้ทำให้สีหน้าของเทพสวรรค์กระบี่ครึ่งเล่มกับอำมาตย์เต่าปั้นยากถึงขีดสุด ท่าทางของพวกเขาเหมือนถูกยั่วโมโหจนแทบระเบิดขึ้นมา

“เรื่องของตำหนักศักดิ์สิทธิ์จินเปี้ยนไหนเลยอนุญาตให้บุคคลภายนอกมาชี้มือชี้ไม้ได้” อำมาตย์เต่าส่งเสียงฮึเย็นชา และกล่าวน่าครั่นคร้ามว่า “ใครกล้าก้าวก่ายเรื่องราวของตำหนักศักดิ์สิทธิ์จินเปี้ยน ฆ่าไม่มีละเว้น”

เมื่ออำมาตย์เต่าเอ่ยมาถึงตรงนี้ ดวงตาทั้งสองส่งประกายเยือกเย็นยิ่งขึ้นมา กล่าวน่าครั่นคร้ามว่า “ผู้ใดกล้าทำลายเรื่องดีๆ ของตำหนักศักดิ์สิทธิ์จินเปี้ยน สุดหล้าฟ้าเขียวก็จะไม่มีที่หลบซ่อนตัว ตายอย่างไร้ที่ฝัง”

คำพูดนักเลงของอำมาตย์เต่าที่พูดออกมา ใช่เป็นการพูดจาสามหาว และใช่เป็นเพียงคำพูดที่โมโห คำพูดของเขาไม่เพียงพุ่งเป้าไปที่กระบือดำขนาดใหญ่เท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็กอัศจรรย์สามตา

ย่อมไม่ต้องสงสัย คำพูดของอำมาตย์เต่าเป็นการเตือนเด็กอัศจรรย์สามตา อย่าได้คิดอะไรกับราชันแท้จริงหลิงซิน หาไม่แล้วก็คือเป็นศัตรูกับตำหนักศักดิ์สิทธิ์จินเปี้ยน กระทั่งเผ่าจินเปี้ยนทั้งหมด เมื่อถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะมีชาติกำเนิดมาจากสำนักใด ระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิใดก็ตาม เกรงว่าจะไม่มีที่หลบซ่อนตัว และตายอย่างไร้ที่ฝังเช่นกัน

“กลัวมาก กลัวเหลือเกิน” กระบือดำขนาดใหญ่ทำท่าเหมือนหวาดกลัวอย่างยิ่ง แอบซ่อนตัวไปข้างหลัง ยิ้มแต้กล่าวว่า “กระดูกแก่ๆ อย่างข้ารับการทรมานไม่ได้ แต่ว่า นังหนู เวลานี้มีผู้บอกว่าจะทำลายหอจรัสศักดิ์สิทธิ์พวกเรา เจ้าว่าควรจะทำเช่นใดดีเล่า?”

กระบือดำขนาดใหญ่เกรงว่าจะไม่วุ่นวาย ไม่เพียงหาเรื่องกับตำหนักศักดิ์สิทธิ์จินเปี้ยนเท่านั้น เวลานี้แม้แต่หอจรัสศักดิ์สิทธิ์เขาก็จะลากลงน้ำด้วย

เดิมราชันแท้จริงเซิ่นซวงยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้ส่งเสียงใดๆ ตลอดมา ทุกคนก็ถือว่านางเป็นเพียงผู้ชมคนหนึ่งเท่านั้นเอง

เวลานี้สายตาจำนวนไม่น้อยตกลงบนตัวของราชันแท้จริงเซิ่นซวง และทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยถึงกับสะท้านในใจ

แม้แต่พวกเสินกู่จ้านก็มีดวงตาทั้งสองที่เยือกเย็น จะอย่างไรเสียราชันแท้จริงเซิ่นซวงคือราชันแท้จริงสิบสองลัคนา ความแข็งแกร่งด้านกำลังความสามารถเพียงพอที่จะเทียบเคียงกับพวกหมิงหวังฝอ เทพสงครามจินเปี้ยน

“ฝ่าบาทเซิ่นซวง หอจรัสศักดิ์สิทธิ์คือไข่มุกที่สว่างสดใส ทำไม่จะต้องไปอยู่กับคนที่ไม่ได้ความเหล่านี้เล่า” กระบี่เหินเทียนเจียวกล่าวเตือนราชันแท้จริงเซิ่นซวงว่า “สิ่งนี้จะนำพาภัยพิบัติให้กับหอจรัสศักดิ์สิทธิ์โดยไม่คาดคิดมาก่อน และสร้างความเสื่อมเสียชื่อเสียงต่อหอจรัสศักดิ์สิทธิ์…”

เวลาที่กระบี่เหินเทียนเจียวพูดออกมานั้นนับว่าค่อนข้างมีน้ำหนัก แม้ว่ากำลังความสามารถของนางจะไม่เท่าพวกเสินกู่จ้าน เทพสวรรค์กระบี่ครึ่งเล่มเหล่านั้น แต่ว่า นางเป็นน้องภรรยาของพระอาจารย์จินกวง ไม่ว่าใครก็ต้องให้เกียรตินางสามส่วน