ตอนที่ 3078 เพลิงท่วมใต้หล้า

ตอนที่ 3078 เพลิงท่วมใต้หล้า

ท่ามกลางเสียงตูม ตูม ตูมที่ดังขึ้น เรือปราบปรามไกลได้แล่นเข้ามาอยู่บนท้องฟ้าของอุกกาบาตช้าๆ เรือปราบปรามไกลที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารพลันบดบังท้องฟ้าเอาไว้ทั้งหมด

“นี่คิดจะทำอะไร?” ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนมากต่างทยอยกันเงยหน้าขึ้นมอง และรู้สึกแปลกใจหลังจากมองเห็นเรือปราบปรามไกลได้แล่นเข้ามาแล้ว

“ท่าจะไม่ดีแน่ จะต้องมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นแน่ พวกเรารีบหนีเร็ว” ระดับบรรพบุรุษที่มากประสบการณ์ครั้นมองเห็นการแล่นเข้ามาของเรือปราบปรามไกลแล้ว รู้สึกว่าไม่ดีแน่ จึงนำพาศิษย์ในสำนักหลบหนีออกไปจากอุกกาบาตยักษ์ในทันที

แต่ว่า ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนมากกลับรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอันมาก เนื่องจากภายหลังจากที่เรือปราบปรามไกลลอยออกจากทะเลปุ๊ตู้ไห่แล้ว ก็เหมือนเป็นปริศนาตลอดมาอย่างนั้น เวลานี้มันได้แล่นเข้ามายังอุกกาบาตยักษ์อีกครั้ง ส่งผลให้ผู้คนจำนวนมากต่างต้องการรู้ว่าเรือปราบปรามไกลลำนี้ต้องการจะทำอะไรกันแน่

ณ ที่ห่างไกลออกไป กระบือดำขนาดใหญ่ที่มองเห็นเรือปราบปรามไกลแล่นเข้าไปในอุกกาบาตยักษ์ช้าๆ ถึงกับสบถขึ้นมาว่า “บรรพบุรุษเจ้า เรือซังกะบ๊วยลำนี้มาอีกแล้ว สิ่งปราศจากชีวิตกลุ่มนี้ถึงกับยังคงไม่ยอมเลิกราๆไฟ! บรรพบุรุษเจ้า กล้าแย่งของกับกระบือสุดหล่ออย่างข้า ข้าจะต้องสับพวกเขาให้เป็นเนื้อบดแน่นอน”

“ไม่ใช่พวกมันไม่ยอมเลิกรา” หลี่ชิเย่ส่ายหัวเบาๆ และกล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “เป็นเพราะพลังที่อยู่เบื้องหลังพวกมันไม่ยอมเลิกรา เนื่องจากที่ตรงนี้มีสิ่งที่เขาอยากได้ ดังนั้น พวกมันจึงได้ติดตามมาจากทะเลปุ๊ตู้ไห่ที่ไกลโพ้น”

“มันจะเป็นตัวอะไรก็ช่าง” ท่าทางเจ้ากระบือดำขนาดใหญ่ที่กำลังโกรธจัด และกล่าวว่า “บรรพบุรุษเจ้า กล้าแย่งของๆ กระบือสุดหล่ออย่างข้า กระบือสุดหล่ออย่างข้าจะสับพวกเขาให้กลายเป็นเนื้อบด ไม่ดูเลยว่ากระบือสุดหล่ออย่างข้าเป็นบุคคลเช่นใด!”

“ที่ตรงนี้มีอะไรอยู่กันเล่า?” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงก็รู้สึกแปลกใจ มันคืออะไรกันแน่ถึงคู่ควรให้ผู้ที่ดำรงอยู่ในฐานะประเมินไม่ได้ ต้องไล่ติดตามมาโดยตลอดตั้งแต่ทะเลปุ๊ตู้ไห่ และตั้งปณิธานต้องได้สิ่งนี้มาครอบครองให้จงได้

“แหะสิ่งล้ำค่าเซียน สิ่งล้ำค่าเซียนที่ทำให้มีชีวิตเป็นอมตะ” ดวงตาทั้งสองของกระบือดำขนาดใหญ่ลุกวาว หัวเราะแหะแหะและกล่าวว่า “นังหนู ข้าจะบอกเจ้า อาศัยประสบการณ์ของกระบือสุดหล่ออย่างข้า สิ่งล้ำค่าเซียนที่นี่เป็นสิ่งยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน หากได้ครอบครองมันรับรองว่ามีความเป็นอมตะ ไม่มีเสื่อมสลายเป็นนิรันดร์ ข้าจะบอกเจ้าว่า ถ้าหากสามารถครอบครองสิ่งล้ำค่าเซียนลักษณะเช่นนี้ อย่าว่าแต่ไม่เป็นปัญหาสำหรับการเป็นปฐมบรรพบุรุษ แหะตามความเห็นของข้า ต้องได้เป็นเซียนแน่นอน”

“จริงรึ?” ราชันแท้จริงเซิ่นซวงรู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง สำหรับการคุยโวของกระบือดำขนาดใหญ่ จะอย่างไรเสีย ความเป็นอมตะไม่เคยดำรงอยู่ อีกทั้งเซียนที่แท้จริงก็ไม่ได้ดำรงอยู่เช่นกัน

“แน่นอน ย่อมเป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว” กระบือดำขนาดใหญ่เอ่ยคำสาบานน่าเชื่อถือว่า “เจ้าลองนึกดู ทะเลปุ๊ตู้ไห่เป็นสถานที่เช่นใด มันคือสถานที่เพียงหนึ่งเดียวของแดนลัทธิเซียนที่ไม่ได้ถูกสำรวจจนทะลุปรุโปร่ง เจ้าลองนึกดูอีกที พันล้านปีที่ผ่านมา ระดับปฐมบรรพบุรุษ ระดับปราศจากผู้ต่อกรมากมายเช่นนั้นล้วนแล้วแต่เข้าไปยังทะเลปุ๊ตู้ไห่ วัตถุประสงค์ที่พวกเขาเข้าไปยังทะเลปุ๊ตู้ไห่เพื่ออะไร…”

“…เป็นสิ่งใดดึงดูดให้พวกเขาหนุนเนื่องกันเข้าไปในทะเลปุ๊ตู้ไห่? เจ้าคิดว่าเป็นของวิเศษทั่วๆ ไปอย่างนั้นรึ? ของวิเศษทั่วไปไหนเลยสามารถดึงดูดผู้ดำรงอยู่ในฐานะปฐมบรรพบุรุษเช่นพวกเขาได้เล่า? แน่นอน ย่อมต้องเป็นสิ่งล้ำค่าเซียนที่ทำให้มีชีวิตเป็นอมตะแล้ว”

เวลานี้กระบือดำขนาดใหญ่พูดต่อเนื่องไม่มีติดขัด พูดจนน้ำไหลไฟดับ ท่าทางเหมือนจริงมาก

ราชันแท้จริงเซิ่นซวงถูกกระบือดำขนาดใหญ่หลอกจนตะลึงนิดหนึ่ง แม้ว่าคำพูดคุยโวของกระบือดำขนาดใหญ่ฟังแล้วจะเชื่อถือไม่ค่อยจะได้ แต่ก็ใช่จะไม่มีเหตุผล

ลองนึกภาพดู มีระดับปฐมบรรพบุรุษ ผู้ปราศจากผู้ต่อกรจำนวนเท่าไรหนุนเนื่องกันเข้าไปในทะเลปุ๊ตู้ไห่ในรอบพันล้านปีที่ผ่านมา พวกเขาทำไปเพื่ออะไร? ถ้าหากจะมีสิ่งใดคู่ควรให้บรรดาระดับปฐมบรรพบุรุษพวกเขาหนุนเนื่องกันเข้าไปจริงๆ เมื่อเป็นเช่นนั้น หนึ่งเดียวที่มีความเป็นไปได้ก็คือความมีชีวิตเป็นอมตะแล้ว

“เป็นอย่างไรบ้าง?” เจ้ากระบือดำขนาดใหญ่ดูจะพึงพอใจอย่างยิ่ง และกล่าวว่า “เตรียมตัวพร้อมที่จะขุดหาของวิเศษแล้วยัง?”

“อย่าไปฟังเขาคุยโว” หลี่ชิเย่หัวเราะ ส่ายหน้าและกล่าวว่า “เป็นความจริงสิ่งที่อยู่ในนี้ยอดเยี่ยมมาก และสะเทือนเลื่อนลั่นมาก แต่ว่า มันไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับการมีชีวิตเป็นอมตะ”

เมื่อหลี่ชิเย่เอ่ยถึงตรงนี้แล้วได้หยุดนิดหนึ่ง มองหน้ากระบือดำขนาดใหญ่ทีหนึ่ง กล่าวเรียบเฉยว่า “ถ้าหากอาศัยสิ่งๆ หนึ่งก็สามารถกลายเป็นเซียนได้จริงล่ะก็ เช่นนั้นแล้วเซียนก็คงไม่มีค่าแล้ว อย่าว่าแต่เซียนเลย แม้แต่การกลายเป็นปฐมบรรพบุรุษก็ไม่มีใครสักคนที่สามารถอาศัยเพียงของวิเศษชิ้นหนึ่งก็สามารถกลายเป็นปฐมบรรพบุรุษได้ การบำเพ็ญเพียรยังคงต้องอาศัยตนเอง”

“แต่ว่า ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ปฏิเสธไม่ได้ว่า สิ่งที่อยู่ในนี้มีความยอดเยี่ยมมาก” กระบือดำขนาดใหญ่ยังคงไม่ยอมเลิกล้มความตั้งใจ ต้องการขุดเอาสิ่งที่อยู่ในนี้ไปให้จงได้

หลี่ชิเย่หัวเราะทีหนึ่ง และไม่ได้ตอบคำพูดเช่นนี้ของกระบือดำขนาดใหญ่

เสียงตูม…เสียงหนึ่งดังขึ้น ในเวลานี้เอง เรือปราบปรามไกลที่ลอยลำอยู่บนท้องฟ้าพลันปรากฎไฟชั่วร้ายแลบออกมา ท่ามกลางเสียงตูมที่ดังขึ้น เรือปราบปรามไกลถูกล้อมรอบได้ด้วยไฟชั่วร้ายที่ตลบอบอวล

“นี่คิดจะทำอะไร?” ผู้คนจำนวนมากต่างรู้สึกแปลกใจเมื่อมองเห็นเรือปราบปรามไกลถึงกับลุกไหม้ขึ้นมา เหตุใดมันจึงลุกไหม้ตัวเองขึ้นมาได้

“จะมาแล้ว” สองตาของหลี่ชิเย่เพ่งไปข้างหน้า และเผยรอยยิ้มที่บางๆ ขึ้นมา เมื่อมองเห็นเรือปราบปรามไกลปรากฏไฟชั่วร้ายแลบออกมา

เสียงตูม..ดังสนั่นหวั่นไหว ขณะที่ทุกคนยังไม่ทันมีปฏิกิริยาสนองตอบ เรือปราบปรามไกลพลันปรากฎไฟชั่วร้ายที่ไม่มีสิ้นสุดพุ่งโจมตีออกมา

ขณะที่ไฟชั่วร้ายที่ไม่มีสิ้นสุดพุ่งโจมตีออกมาในพริบตาเดียวนั้นเป็นการมาได้กะทันหันมาก เหมือนเป็นน้ำหลากที่มาจากเขื่อนที่พัง มุทะลุดุดันอย่างยิ่ง พลันท่วมผืนแผ่นดินจนจมมิด อีกทั้งพลังของไฟชั่วร้ายที่พุ่งโจมตีมานั้นเรียกว่าทำลายล้างรุนแรง สามารถพุ่งเข้าทำลายภูเขาลูกแล้วลูกเล่าจนพังพินาศ

อ๊ากก…ทันใดนั่นเอง เสียงร้องน่าเวทนาดังขึ้นลงสลับ ไม่รู้ว่ายอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนเท่าไรที่ต้องหายวับไปกับตาชั่วพริบตาเดียว