ตอนที่ 3123 ประกายทองคืนสู่ดั้งเดิม

ตอนที่ 3123 ประกายทองคืนสู่ดั้งเดิม

พระอาจารย์จินกวงที่มีอยู่ทุกแห่งหน แต่เขากลับเสมือนดั่งไม่ได้อยู่บนโลกนี้อย่างนั้น ทุกคนล้วนแล้วแต่ไม่เคยได้เห็นร่างเงาของเขา ตัวเขาคล้ายหายไปจากโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิงแล้วอย่างนั้น

ในเวลานี้ ฟ้าดินมีแต่ความเงียบสงัดไปทั่ว พระอาจารย์จินกวงยังไม่ได้ปรากฎตัว แต่ว่า กลับทำให้ผู้คนมีความรู้สึกหายใจไม่ออกอย่างหนึ่ง เหมือนว่าไม่ว่าจะเป็นใคร ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตามต่างรู้สึกว่าตนเองนั้นมีชีวิตอยู่ภายใต้การครอบงำของพระอาจารย์จินกวง

ไม่ว่าจะเป็นเวลาใดก็ตาม เมื่อแหงนหน้าขึ้นมาก็จะรู้สึกเหมือนกับว่าบนท้องฟ้ามีมนุษย์ยักษ์คนหนึ่งที่กำลังก้มดูอยู่ ความกดดันที่ไร้รูปเช่นนี้ทำให้เกิดอารมณ์คลุ้งคลั่งขึ้นมาได้ เมื่อเวลาทอดยาวออกไป กระทั่งทำให้ต้องก้มลงกราบและไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีก

เมื่อทุกคนรับรู้ถึงความกดดันที่ไร้รูปเช่นนี้แล้ว ต่างอดที่จะรู้สึกใจหายใจคว่ำไม่ได้

แม้ว่าเมื่อครู่นี้พระอาจารย์จินกวงได้กลับคืนสู่ความเป็นดั้งเดิมไปแล้ว ได้เก็บงำอานุภาพปฐมบรรพบุรุษทั้งหมดที่มีอยู่ ระหว่างฟ้าดินจะไม่มีอานุภาพที่ปราศจากผู้ต่อกรของเขาอีกต่อไป แต่ว่า หลังจากที่เขากลับคืนสู่ความเป็นดั้งเดิมแล้ กลับยิ่งทำให้ผู้อื่นรู้สึกแย่มาก โลกทั้งโลกล้วนถูกเขาครอบงำเอาไว้ อาณาประชาราษฎร์ระหว่างฟ้าดินล้วนมีชีวิตอยู่ภายใต้การครอบงำของเขา

‘ประกายทองคืนสู่ดั้งเดิม’ ระดับคงความอมตะตลอดกาลกล่าวพึมพำขึ้นมาว่า “นี่แหละคือสัจธรรมของพระอาจารย์จินกวง สรรพสิ่งคืนสู่ดั้งเดิม!”

ผู้ที่อยู่ในระดับปราศจากผู้ต่อกรและเคยมีประสบการณ์ในสัจธรรมของพระอาจารย์จินกวง มาวันนี้ได้เห็นพระอาจารย์จินกวงสำแดงสัจธรรมของตนอีกครั้ง ยังคงหวาดผวาอยูในใจแม้เหตุการณ์จะผ่านไปนานแล้ว พวกเขาต่างรู้ถึงสัจธรรมอันน่ากลัวของพระอาจารย์จินกวง

ในบรรดายอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ชมการต่อสู้นั้น มีประเภทปราศจากผู้ต่อกรอยู่ไม่น้อยที่เคยพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของพระอาจารย์จินกวง บรรดาผู้ซึ่งเคยเป็นบุคคลผู้ทรงอำนาจและอิทธิพลมาก่อน เคยเป็นระดับคงความอมตะตลอดกาลที่ปราศจากผู้ต่อกรในหล้า มาวันนี้ได้รับรู้ถึงกลิ่นอายสัจธรรมของพระอาจารย์จินกวงอีกครั้ง พวกเขารู้สึกว่าเหตุการณ์ในอดีตยังคงเด่นชัดอยู่ในความทรงจำเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้เอง

สัจธรรมที่พระอาจารย์จินกวงสร้างขึ้นมานั้นแข็งแกร่งปราศจากผู้ต่อกร โดยเฉพาะเมื่อเขาบรรลุธรรมกลายเป็นระดับปฐมบรรพบุรุษแล้ว ใต้หล้ามีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่คู่ควรให้เขาต้องสำแดงสุดยอดสัจธรรมสูงสุด แน่นอน ผู้ที่พ่ายแพ้ภายใต้สัจธรรมสูงสุดของเขานั้น ล้วนแล้วแต่เป็นประเภทปราศจากผู้ต่อกรที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคทั้งสิ้น

ประกายทองคืนสู่ดั้งเดิม นี่แหละคือสัจธรรมที่พระอาจารย์จินกวงสร้างขึ้น สัจธรรมของเขาได้ออกจากข้อจำกัดของเขาเซียนถงซานไปแล้ว สัจธรรมของเขาสามารถเปิดต้นกำเนิดสัจธรรมได้โดยสิ้นเชิง ก่อตั้งระบบถ่ายทอดความคิดทางด้านลัทธิของตนเอง

เสียงปุดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง ในเวลานี้เอง ท่ามกลางท้องฟ้าที่ว่างเปล่า ปรากฏประกายสีทองขึ้นมาสายหนึ่ง ประกายทองสายนี้เกิดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่ว่า มันสืบทอดโลกเป็นพันเป็นหมื่นได้อย่างไรกัน

ขณะที่ทุกคนจ้องมองไปนั้น ประกายทองสายนี้มีคนผู้หนึ่งที่ก้าวเดินออกมา เขาก็คือพระอาจารย์จินกวง

แต่ว่า พระอาจารย์จินกวงในเวลานี้แตกต่างกับพระอาจารย์จินกวงที่เคยเห็นในยามปรกติ ปรกติแล้วพระอาจารย์จินกวงที่เห็นคือปฐมบรรพบุรุษที่ปราศจากผู้ต่อกร เป็นผู้ที่ดำรงอยู่ในฐานะสูงสุด

เวลานี้พระอาจารย์จินกวงที่ก้าวเดินออกมาจากประกายสีทองเหมือนว่ายังคงเป็นเด็กหนุ่มตัวน้อยๆ คนนั้น บนใบหน้ายังคงมีพลังชีวิตของวัยใส มีคุณสมบัติประจำตัวที่เป็นความเรียบง่าย บริสุทธิ์ เหมือนว่าต่อให้ผ่านไปเป็นพันล้านปีเขาก็ยังคงมีลักษณะเช่นนี้

เหมือนว่าพระอาจารย์จินกวงที่ก้าวเดินออกมาจากประกายสีทองได้ก้าวผ่านมาเป็นพันล้านปีแล้ว แต่ว่า เมื่อเขากลับมายังคงเป็นวัยรุ่นที่มีอายุเพียงสิบแปดคนนั้น

พระอาจารย์จินกวงที่ก้าวเดินมา คล้ายก้าวเดินออกมาจากอดีต และคล้ายมาจากอนาคต ไม่ว่าจะเป็นอดีต หรือเป็นอนาคต เขาก็ยังเป็นวัยรุ่นที่มีอายุสิบแปดคนนั้น

เพียงพริบตาเดียวเท่านั้น พระอาจารย์จินกวงก็ก้าวเดินถึงด้านหน้าของหลี่ชิเย่ เอ่ยเบาๆ ขึ้นมาว่า “พี่ท่าน ล่วงเกินแล้ว” พลันที่พูดขาดคำ ยกแขนฟันใส่หลี่ชิเย่ทันที

แขนข้างนั้นที่ฟาดเข้ามาง่ายๆ และตรงๆ อีกทั้งปราศจากเสียงที่สะเทือนเลื่อนลั่น ไม่มีเสียงแตกละเอียดดังตูมตาม เหมือนเป็นการต่อยกันของเด็กหนุมที่เป็นมนุษย์ปุถุชนธรรมดา ทั้งยังตามอารมณ์ยิ่งนัก

แต่ว่า ด้วยการยกแขนขึ้นมาและฟาดลงมาตามอารมณ์เช่นนี้ ที่ยกขึ้นมานั้นไม่เพียงมีแต่แขนของพระอาจารย์จินกวงเท่านั้น ยังมีฟ้าดินทั้งหมด แดนสามเซียนทั้งหมด ยังมีอาณาประชาราษฎร์หนึ่งล้านล้านล้านล้านชีวิต และยังมีดินแดนที่ไม่มีขอบเขตสิ้นสุด

ดังนั้น เมื่อพระอาจารย์จินกวงควงแขนฟาดลงไปนั้น ทุกคนต่างรู้สึกว่าตนเองนั้นตัวลอยขึ้นกลางอากาศ ตนเองกับโลกทั้งโลกล้วนถูกยกขึ้นไปสูงมากอย่างนั้น

ขณะที่ผู้ที่ยกพวกเขาขึ้นมา ยกโลกทั้งโลกขึ้นมาก็คือพระอาจารย์จินกวงนั่นเอง

เวลานี้ ในมือของพระอาจารย์จินกวงไม่ได้มีอาวุธ เพียงยกแขนขึ้นมาแล้วฟาดลง แต่ว่า แขนของเขาก็คือโลกทั้งโลก คือแดนสามเซียน อาวุธของเขาก็คือโลกทั้งโลกเช่นเดียวกัน

ลองจินตนาการดู เมื่อแดนสามเซียนถูกยกขึ้นและฟาดลง อานุภาพเช่นนี้จะมีความแข็งแกร่งเพียงใด มีความน่าสยองขวัญเช่นใด

แดนสามเซียนนั้นมีน้ำหนักเพียงใด กล่าวได้ว่าขณะที่แดนสามเซียนกดทับลงมานั้น สามารถจัดการบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นประเภทปราศจากผู้ต่อกรให้กลายเป็นเนื้อบดทันที กระทั่งถูกบดขยี้จนหายวับไปกับตาในพริบตา

เมื่อหลี่ชิเย่เผชิญกับแขนข้างเดียวที่ฟาดลงมา ได้ใช้สองมือยกเอาหอกปีศาจแดนอเวจีขึ้นมาและตั้งขวาง ต้านรับแขนที่ฟาดลงมา

ได้ยินเสียงปังดังขึ้นเสียงหนึ่ง ท่อนแขนของพระอาจารย์จินกวงได้ฟาดลงบนหอกปีศาจแดนอเวจีอย่างแรง พลันสั่นคลอนอดีตถึงปัจจุบัน มองเห็นหอกปีศาจแดนอเวจีแอ่นลง ขณะที่หลี่ชิเย่ก้าวถอยหลังตึง ตึง ตึงติดต่อกันหลายก้าว

ลองจินตนาการดู ขณะที่ขวานเบิกฟ้าที่มีอานุภาพทำลายฟ้าดินจนพินาศย่อยยับจามลงมานั้น หอกปีศาจแดนอเวจีกลับไม่เสียหายแม้แต่น้อย เวลานี้ท่อนแขนของพระอาจารย์จินกวงฟาดลงมาถึงกับทำให้หอกปีศาจแดนอเวจีงอได้ ย่อมสามารถจินตนาการได้ว่า พลังแขนของพระอาจารย์จินกวงนั้นน่าสยองขวัญเพียงใดแล้ว