ตอนที่ 3129 โลกนี้ข้าบงการ

ตอนที่ 3129 โลกนี้ข้าบงการ

พระอาจารย์จินกวงสร้างกายเนื้อขึ้นมาใหม่โดยการไล่ย้อนกาลเวลากลับไป ภายในระยะเวลาอันสั้น พระอาจารย์จินกวงก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้าทุกๆ คน

พระอาจารย์จินกวงยังคงเป็นพระอาจารย์จินกวงคนนั้น เป็นปฐมบรรพบุรุษที่ยากจะหาผู้ใดเทียมคนหนึ่ง เขาไม่ได้มีท่าทีหมดอาลัยตายอยากเพราะพ่ายแพ้การศึก ทุกๆ การเคลื่อนไหวยังคงมีกลิ่นอายที่ปราศจากผู้ต่อกรทั่วหล้า

เขาก็คือพระอาจารย์จินกวง เขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง นี่แหละคือท่วงทำนองคนหนึ่งของระดับปฐมบรรพบุรุษที่สมควรมี

ในเวลานี้ เสียร้องให้กำลังใจนับไม่ถ้วนดังขึ้น มีผู้คนไม่น้อยส่งเสียงร้องที่แหลมขึ้นมา และผู้คนส่วนใหญ่ร้องอุทานขึ้นมาด้วยความซาบซึ้งใจ

นอกเหนือจากทุกคนอุทานในความมหัศจรรย์ปราศจากผู้เทียบเทียมของสิบสามลัคนาแล้ว ขณะเดียวกันก็อุทานด้วยความซาบซึ้งในในความใจกว้างของคนโหดอันดับหนึ่ง บุคคลเช่นนี้จึงมีสิทธิ์ได้รับการยกย่องให้เป็นอันดับหนึ่งอย่างแท้จริง

การที่คนโหดอันดับหนึ่งมีจิตใจที่กว้างขวางของปฐมบรรพบุรุษแห่งยุคที่ปราศจากผู้เทียบเทียม บุคคลเช่นนี้ย่อมเย้ยหยันตลอดกาล” บรรพบุรุษอดที่จะกล่าวทอดถอนใจขึ้นมา

เคยมียอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนผู้ที่มีจิตใจที่อคติ และหรือไม่ถูกชะตาต่อคนโหดอันดับหนึ่งมาก่อน เวลานี้ก็ยอมรับทั้งกายและใจ ชมเปาะด้วยความตื่นตะลึงว่า “ลูกผู้ชายควรเป็นเช่นนี้ คนโหดอันดับหนึ่งคือลูกผู้ชายตัวจริง คือชายชาตรีนั่นเอง”

กล่าวสำหรับผู้คนจำนวนเท่าใดแล้ว ในเวลานี้สิ่งที่ทุกคนชมเปาะด้วยความตื่นตะลึงนั้นหาใช่เพียงเพราะความปราศจากผู้ต่อกรของคนโหดอันดับหนึ่ง ไม่เพียงแต่คนโหดอันดับหนึ่งได้บุกเบิกสิบสามลัคนาเท่านั้น ที่ชมเปาะด้วยความตื่นตะลึงคือความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวปราศจากผู้เทียบเทียมของคนโหดอันดับหนึ่ง จิตใจที่กว้างขวางยิ่งใหญ่ของคนโหดอันดับหนึ่ง

พระอาจารย์จินกวงคุกเข่าก้มลงโขกศีรษะกับพื้นหลังจากได้รับการช่วยชีวิตแล้ว และกล่าวว่า “บุญคุณที่ได้ช่วยชีวิตของพี่ท่าน เสมือนดั่งผู้บังเกิดเกล้าที่ให้กำเนิด จินกวงขอบคุณอย่างหาที่สุดไม่ได้ วันหน้าหากมีสิ่งที่จินกวงและเขาเซียนถงซานสามารถช่วยได้ แค่แจ้งให้ทราบ จินกวงจะบุกน้ำลุยไฟให้อย่างแน่นอน”

นาทีนี้ จักรพรรดิซีหวง ยอดฝีมือและศิษย์ทุกระดับชั้นทั้งหมดของเขาเซียนถงซาน ต่างก้มกราบต่อหลี่ชิเย่ตามพระอาจารย์จินกวง เป็นสภาพการณ์ที่สร้างความหวั่นไหวต่อจิตใจอย่างยิ่ง

ภาพนี้ได้สร้างความตระหนกระคนความแปลกใจให้กับผู้คนจำนวนเท่าไร ทำให้ผู้คนจำนวนเท่าไรต้องอิจฉากับสิ่งนี้ แน่นอนที่สุดก็อยู่ในความคาดคิดของผู้คนจำนวนมาก

ระดับปฐมบรรพบุรุษแห่งยุคยินดีจงรักภักดี เขาเซียนถงซานทั้งหมดยินดีให้สั่งการ ช่างเป็นพลังที่แข็งแกร่งเพียงใด กล่าวสำหรับผู้คนจำนวนเท่าใดแล้วผลที่ได้ช่างเป็นเรื่องที่ปราดเปรื่องน่าทึ่งอะไรอย่างนั้น เป็นเรื่องที่น่าอิจฉาอะไรอย่างนั้น

คนโหดอันดับหนึ่งก็ปราศจากผู้ต่อกรมากพอแล้ว เบื้องหลังยังมีผู้ให้การสนับสนุนเป็นจำนวนมาก เช่น หอจรัสศักดิ์สิทธิ์ ตำหนักมังกรแท้จริง วิหารอมตะเป็นต้น เวลานี้ก็ได้พระอาจารย์จินกวง และเซียนถงซานให้การรับใช้อีก กล่าวได้ว่านาทีนี้คนโหดอันดับหนึ่งมีกำลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ในครอบครอง การที่จะปกครองแดนลัทธิเซียนทั้งหมด กระทั่งแดนสามเซียนทั้งหมดก็หาใช่ปัญหาแต่อย่างใด

“ผู้บงการแห่งยุคถือกำเนิดขึ้นแล้ว ผู้บงการของแดนสามเซียน” มีผู้ที่เอ่ยขึ้นมาเบาๆ เมื่อเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า

ทุกคนต่างเชื่อว่า นาทีนี้ถ้าหากคนโหดอันดับหนึ่งคิดจะปกครองแดนลัทธิเซียน กะทั่งแดนสามเซียนทั้งหมดล่ะก็ เกรงว่าจะไม่มีผู้ใดขัดขวาง และใครก็ขวางเอาไว้ไม่ได้

นาทีนี้ ต่อให้คนโหดอันดับหนึ่งไม่ปกครองแดนลัทธิเซียน และหรือแดนสามเซียนทั้งหมด แต่ว่า เขาก็จะเป็นฮ่องแต้ไร้มงกุฎของแดนสามเซียนทั้งหมด

กล่าวได้เต็มปากเต็มคำว่า นาทีนี้ขอเพียงคนโหดอันดับหนึ่งเอ่ยคำๆ เดียวก็สามารถบัญชาการทั่วหล้า ปกครองใต้หล้า ผู้ใดกล้าปฏิเสธคำบัญชาของเขา

นาทีนี้ ไม่เพียงแต่ศิษย์ และยอดฝีมือทุกระดับชั้นของเขาเซียนถงซานทั้งหมดที่ก้มกราบอยู่กับพื้นเท่านั้น ยังมียอดฝีมือผู้บำเพ็ญตน กระทั่งบรรพบุรุษสำนักเจ้าลัทธิจำนวนมากในด่านเทียนสงกวานต่างทยอยกันก้มกราบกับพื้น

ต่อให้ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนบางส่วนไม่ได้ก้มกราบอยู่กับพื้น พวกเขาต่างก้มศีรษะ ก้มโค้งแสดงคารวะสูงสุดต่อคนโหดอันดับหนึ่ง

ในขณะนี้ คนโหดอันดับหนึ่งเพียงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทีเงียบสงบเท่านั้น ปราศจากกลิ่นอายที่สยบใต้หล้าใดๆ บนตัว

การที่ทุกคนก้มกราบ แสดงคารวะต่อคนโหดอันดับหนึ่งนั้น การแสดงความเคารพนับถือของพวกเขามาจากก้นบึ้งของจิตใจ หาได้ถูกบังคับแต่อย่างใด

กล่าวสำหรับผู้คนใต้หล้าแล้ว ผู้ที่ดำรงอยู่ในฐานะผู้บุกเบิกสิบสามลัคนาผู้หนึ่ง ผู้ที่สามารถเอาชนะระดับปฐมบรรพบุรุษได้ ไม่ว่าเขาจะเป็นคนเช่นใด ก็คู่ควรให้ทุกคนไปเคารพนับถือ

“ลุกขึ้นเถอะ ไม่ต้องมากพิธี” หลี่ชิเย่มองดูพระอาจารย์จินกวง และผู้คนทั้งหมด สุดท้ายพยักหน้า ยิ้มๆ เอ้อระเหยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“แดนสามเซียนมีผู้ยิ่งใหญ่อย่างพี่ท่านมาเป็นผู้ดำเนินการ พวกเราสามารถปลีกตัวไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอกได้อย่างสบายใจแล้วล่ะ” หลังจากที่พระอาจารย์จินกวงลุกขึ้นยืนแล้ว อดที่จะกล่าวทอดถอนใจอย่างปลงอนิจจัง

ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างเห็นด้วยกับคำพูดเช่นนี้ของพระอาจารย์จินกวง กล่าวได้ว่าหากมีการดำรงอยู่ของคนโหดอันดับหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นอัจฉริยะบุคคลเช่นใด ไม่ว่าจะปราศจากผู้ต่อกรเพียงใด ทั้งหมดนี้จะต้องดูสลดและอับแสงในยุคสมัยเดียวกันกับที่เขาอยู่

แม้แต่พระอาจารย์จินกวงก็เป็นเช่นนี้ มิน่าเล่าพระอาจารย์จินกวงจึงได้บังเกิดความคิดที่จะปลีกตัวออกจากโลกภายนอก

หลี่ชิเย่ยิ้มๆ ส่ายหน้าเบาๆ และกล่าวว่า “ข้าเป็นเพียงผู้ที่เดินทางผ่านมาเท่านั้นเอง มาก็เร็วไปก็ไว ไม่เหลือทิ้งเอาไว้ซึ่งสิ่งอันใด และก็จะไม่ทำอะไรเพื่อโลกนี้ โลกนี้ยังคงเป็นโลกของพวกเจ้า จำเป็นต้องอาศัยพวกเจ้าไปเฝ้าปกป้อง จำเป็นต้องอาศัยความพยายามของพวกเจ้า”

พระอาจารย์จินกวงฟังรู้ถึงคำพูดของหลี่ชิเย่ เขานิ่งเงียบไปพักหนึ่ง จากนั้นพยักหน้าและกล่าวว่า “พี่ท่านจะอย่างไรเสียก็ไม่ใช่คนในโลกนี้ โลกที่วุ่นวายท้ายสุดก็รั้งพี่ท่านเอาไว้ไม่ได้ หากมีเซียน พี่ท่านก็ยังคงต้องขึ้นสู่สวรรค์ในที่สุด”

บรรดาระดับคงความอมตะตลอดกาลบางส่วนรู้สึกในใจสั่นเทาทีหนึ่ง เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ แม้ว่าหัวข้อสนทนาเช่นนี้น้อยคนนักที่จะมีการศึกษาพิจารณากันอย่างเปิดเผย แต่ว่า ในใจของผู้คนจำนวนมากก็เคยครุ่นคิดพิจารณากันอย่างละเอียด

ผู้มีฐานะแข็งแกร่งเฉกเช่นพวกเขา เมื่อถึงขั้นหนึ่งแล้วสุดท้ายก็ต้องมีขีดจำกัด เมื่อถึงตอนนั้นมันจะต้องไปต่อเช่นใดกัน?

บางที เหล่าปรัชญาเมธี ปฐมบรรพบุรุษที่ปราศจากผู้เทียบเทียมจำนวนมาก พวกเขาข้ามไปยังอีกด้านหนึ่งของทะเลปุ๊ตู้ไห่ย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว บางทีที่ตรงนั้นอาจจะเป็นทางที่จะขึ้นสู่สวรรค์ได้