บทที่ 36 การมองเห็นที่พัฒนาขึ้น

บทที่ 36 การมองเห็นที่พัฒนาขึ้น

หลังจากสังหารแมวป่าเงาลวงได้ ซูเฉินก็เริ่มฝึกทักษะการรวมพลัง

หลังจากสิ่งมีชีวิตที่มีพลังงานต้นกำเนิดอยู่ในร่างตายลง พลังงานต้นกำเนิดที่อยู่ในร่างจะค่อย ๆ สลายหายไปในอากาศ

มีคำกล่าวว่าหากทำการบ่มเพาะพลังทันทีหลังจากสิ่งมีชีวิตตายลง จะสามารถได้ผลเป็นสองเท่าของการบ่มเพาะพลังปกติธรรมดา

ทว่ายังไม่เคยมีผู้ใดเห็นความต่างอย่างเด่นชัดมาก่อน บางคนก็คิดว่าเป็นเรื่องแต่งขึ้น ดังนั้นแต่ละคนจึงคิดเห็นเรื่องการบ่มเพาะพลังข้างศพหรือร่างของสิ่งมีชีวิตแตกต่างกัน

ซูเฉินเองไม่สามารถสัมผัสได้ว่าหากทำเช่นนั้นการบ่มเพาะพลังจะทำได้มากขึ้นหรือไม่ หลังจากบำเพ็ญตนอยู่ชั่วครู่ เขาก็หยุด ด้วยเพราะเด็กหนุ่มไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงใด ๆ มากนัก

เรื่องต่อไปที่ต้องทำคือการเก็บของที่ได้หลังจากการต่อสู้

ร่างของอสูรร้ายนั้นเป็นดั่งสมบัติล้ำค่า หนังสามารถนำไปขายได้ เนื้อสามารถนำไปทำอาหารได้ เลือดและไขกระดูกสามารถนำมากลั่นเป็นโอสถสืบสายเลือดได้ และหากในร่างมันมีผลึกแก้วต้นกำเนิดอยู่ด้วยแล้ว ผลึกแก้วชิ้นนั้นเป็นสมบัติล้ำค่า สามารถนำมาใช้เพิ่มประสิทธิภาพการบ่มเพาะพลังได้

แต่แมวป่าเงาลวงตัวนี้เป็นเพียงอสูรร้ายระดับล่าง จึงมีโอกาสเพียงหนึ่งในพันที่จะมีผลึกแก้วต้นกำเนิดในตัว ถึงจะสามารถใช้ร่างมันกลั่นโอสถสืบสายเลือด ยาที่ออกมาก็จะเป็นยาระดับต่ำที่สุดอยู่ดีและมีมูลค่าไม่มาก หากต้องเคลื่อนร่างมันไปไหนมาไหนด้วยคงไม่สะดวก เพราะฉะนั้นทิ้งไว้แบบนี้คงเหมาะกว่า

เขาใช้หินต้นกำเนิดไปถึงสองก้อนในการต่อสู้กับเจ้าแมวป่า เมื่อลองคิดคำนวณมูลค่าหินต้นกำเนิดและของที่ได้กลับมา เด็กหนุ่มก็พบว่าตนเองขาดทุนไปเล็กน้อย

อย่างแรกคือการต่อสู้ลากยาวเกินไป ทำให้กินพลังมาก อย่างที่สองคือ เขาไม่มีทางขนร่างเจ้าแมวป่าทั้งร่างกลับไปด้วยได้เนื่องจากมีพื้นที่จำกัด

หากเขามีแหวนกักเก็บก็คงดี

เรื่องเสียเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับซูเฉิน ที่สำคัญกว่าคือเขาได้รับประสบการณ์อันล้ำค่าจากการต่อสู้ครั้งนี้

นี่นับเป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มได้ต่อสู้กับอสูรร้าย ยามได้สัมผัสพละกำลังของเหล่าอสูรร้ายพวกนี้กับตนเอง ซูเฉินถึงเพิ่งเข้าใจถึงความต่างระหว่างเขากับพวกอสูรร้าย ในเวลาเดียวกันเขาก็มีความมั่นใจในการต่อกรกับอสูรร้ายของตนเองมากขึ้น แล้วยังได้ลับฝีมืออีก

สิ่งที่สำคัญไปกว่านั้นคือดวงตาของซูเฉินมีการพัฒนาขึ้นอีกครั้งแล้ว

นับจนถึงตอนนี้ ดวงตาของเขามีการเปลี่ยนแปลงถึงสามครั้งด้วยกัน

หลังจากการเปลี่ยนแปลงครั้งแรก ซูเฉินสามารถสัมผัสแสงได้ ไม่จมดิ่งอยู่กับความมืดมิดอีกต่อไป

หลังจากการเปลี่ยนแปลงครั้งที่สอง ซูเฉินก็สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ในที่สุด การมองเห็นกลับคืนมาโดยสมบูรณ์

การเปลี่ยนแปลงสองครั้งนี้ทำให้ดวงตาของซูเฉินกลับมาเป็นดั่งดวงตามนุษย์ปกติ

ทว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งที่สามได้ทำให้เขาพบกับประสบการณ์ที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน เป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่อาจทำได้

นั่นก็คือ “นัยน์ตาจับความเคลื่อนไหว”

ซูเฉินค้นพบว่าตอนนี้ดวงตาของเขาสามารถจับภาพวัตถุที่เคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วได้ ดวงตาของเขาจะเห็นวัตถุพวกนั้นเคลื่อนที่ช้าลง ทำให้มองเห็นทิศทางการเคลื่อนที่ได้ชัดเจนขึ้น แถมสายตาธรรมดาของเขายังสามารถเห็นได้ชัดและแม่นยำมากขึ้นอีกด้วย เด็กหนุ่มสามารถเห็นยุงตัวเล็ก ๆ ที่สะบัดปีกบินอยู่ห่างออกไปร้อยกว่าฟุต ยังสามารถเห็นภาพทับซ้อนที่ปีกของยุงตัวนั้นสะบัดทิ้งไว้ด้วย

สิ่งนี้คือสิ่งที่ขอทานเฒ่าเคยพูดไว้หรือไม่ว่าเขาจะทำให้ ซูเฉินเห็นสิ่งต่าง ๆ ให้มากขึ้น?

ถ้าเช่นนั้นแล้ว หากการคาดเดาของเขาไม่ผิดพลาด หลังจากจมอยู่ในห้วงฝันร้ายถึงสามปี ในที่สุดฝันร้ายพวกนั้นก็กลับกลายเป็นเรื่องน่าพึงพอใจเสียที!

ถึงเขาจะคิดไว้นานแล้วว่านัยน์ตาของเขาต้องพัฒนาขึ้นไปอีกเรื่อย ๆ ทว่าเมื่อมันเกิดขึ้นจริง ๆ ซูเฉินก็ไม่อาจระงับความตื่นเต้นยินดีในหัวใจได้

ทั้งวันนั้น ซูเฉินหยุดล่ออสูรร้ายมาต่อสู้ เขานั่งอยู่บนยอดเขา ทดลองใช้นัยน์ตาจับความเคลื่อนไหวอยู่เรื่อย ๆ

หลังจากลองใช้มาทั้งวัน ซูเฉินก็รู้วิธีใช้นัยน์ตาจับความเคลื่อนไหวของตนแล้ว

เขาสามารถเปิดหรือปิดนัยน์ตาจับความเคลื่อนไหวของตนได้ หากปิดความสามารถ นัยน์ตาของเขาก็จะกลับมาเป็นปกติธรรมดา

หากใช้ความสามารถนี้เป็นเวลานานจะทำให้ดวงตาอ่อนล้า ทว่าหากปิดความสามารถไว้ยามไม่ได้ใช้ ความเหนื่อยล้าก็จะค่อย ๆ จางหายไปและฟื้นฟูจนกลับมาเป็นปกติ

หากตอนที่ปิดความสามารถดวงตาของเขาอ่อนล้า เมื่อกลับมาใช้ดวงตาปกติก็จะมองเห็นภาพต่าง ๆ ไม่ชัดเจนไปด้วย เมื่อพลังฟื้นคืนแล้ว ดวงตาที่พร่ามัวก็จะหายเป็นปกติในทันที

กลับกัน หากเด็กหนุ่มไม่ใช้นัยน์ตาจับความเคลื่อนไหวสักระยะหนึ่งเพื่อไม่ให้ดวงตาอ่อนล้า การมองเห็นปกติเขาจะชัดขึ้น ถึงจะไม่ได้ชัดเพิ่มขึ้นมากแต่ก็มองภาพได้ชัดเจนกว่าสายตาปกติของเขาเอง

แต่ถึงอย่างไร นัยน์ตาจับความเคลื่อนไหวก็เป็นแค่นัยน์ตาที่ใช้จับความเคลื่อนไหวของวัตถุ ไม่ได้ผันเปลี่ยนกาลเวลาหรือทำให้เขาเคลื่อนไหวเร็วขึ้นแต่อย่างใด เพียงทำให้เขาสามารถมองเห็นวัตถุที่เคลื่อนที่ได้เร็วมากเท่านั้น ส่วนปฏิกิริยาของเขาจะรวดเร็วแค่ไหนนั่นขึ้นอยู่กับตัวเขาล้วน ๆ เหมือนอย่างตอนที่เขาสังหารเจ้าแมวป่าเงาลวงตัวนั้น