บทที่ 68 ความเป็นมาของเนินกลบวิญญาณ

บทที่ 68 ความเป็นมาของเนินกลบวิญญาณ (ส่วนที่ 4)

ยามเมื่อราตรีมาถึง สัมผัสคุ้นเคยที่แผ่ออกมาจากตราประทับอสรพิษควันก็พลันบังเกิด ซูเฉินรู้ในทันทีว่ากู่ชิงลั่วเดินทางมาหาตน

กู่ชิงลั่วรู้ได้ว่าเขากลับมาแล้วอย่างฉับไวเช่นนี้ ย่อมหมายความว่านางคอยจับตามองการเคลื่อนไหวของตนอยู่ตลอด

ด้วยเหตุนี้ซูเฉินจึงเดินออกจากห้องไปยังภูเขาด้านหลัง

หลังจากเดินผ่านป่าเล็ก ๆ มา เขาก็มาถึงสระน้ำอันแสนคุ้นเคย เด็กหนุ่มเห็นกู่ชิงลั่วกำลังแกว่งเรียวขางามอยู่ในสระน้ำ

เมื่อได้ยินเสียง นางก็หันมาทางซูเฉิน บนใบหน้ามีรอยยิ้มเบ่งบานขึ้นในพลัน “ออกไปเล่นสนุกข้างนอกจนพอใจ ยังจำทางกลับบ้านได้อีกหรือ?”

ซูเฉินหัวเราะ “เหตุใดคำพูดเจ้าถึงฟังดูแปลกประหลาดนัก? เจ้าพูดยังกับหญิงมีสามีแล้วที่ลูก ๆ พากันออกจากเรือนไปหมดแล้วอย่างนั้นเลย”

กู่ชิงลั่วหน้าแดง “ดีมาก เจ้ากล้าล้อเลียนข้าเช่นนี้”

นางพูดพลางหยิบใบไม้ขึ้นมาแล้วซัดไปทางซูเฉิน

ร่างของซูเฉินหลบเลี่ยงกระสุนใบไม้พลิ้วไสวราวกับสายลม เขาไม่เหลือบมองใบไม้ที่พุ่งเข้ามาด้วยซ้ำ ทว่าร่างกายของเด็กหนุ่มกลับสามารถหลบใบไม้ที่ถูกซัดเข้ามาได้ด้วยการขยับเพียงแผ่วเบา

นัยน์ตากู่ชิงลั่วเป็นประกาย “หืม? ก้าวย่างหมอกอสรพิษเจ้าคล่องตัวขึ้นมาก แต่เหตุใดข้าถึงสัมผัสได้ถึงพลังต้นกำเนิดกัน?”

พูดไปนางก็ซัดใบไม้อีกหลายใบไปทางซูเฉิน

ซูเฉินใช้การเคลื่อนไหวแบบเมื่อครู่หลบการโจมตี เขาหลับตาลง ความสามารถในการจับเสียงการเคลื่อนไหวผ่านลมเมื่อครั้งตาบอดยังไม่ลดลง ทั่วทั้งร่างพลันได้รับการเสริมพลัง เด็กหนุ่มพลิกฝ่ามือซัดออกไปเบื้องหน้าเพื่อสร้างคมมีดขึ้นมา ถึงจะเหมือนการใช้ฝ่ามือซัดอากาศธรรมดา แต่ก็มีเสียงกึกก้องดังขึ้น คมมีดที่ถูกสร้างขึ้นจากมวลอากาศถูกซัดไปทางกู่ชิงลั่วโดยพลัน

กู่ชิงลั่วตกตะลึง นางใช้ก้าวย่างหมอกอสรพิษก่อนจะพลิกตัวหลบคมมีดนั้นได้ คมมีดนั่นซัดโดนต้นไม้ที่อยู่ด้านหลัง ส่งผลให้ลำต้นสั่นไหวอย่างรุนแรง

“เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญพลังต้นกำเนิดแล้วหรือ?” กู่ชิงลั่วโพล่งขึ้น

ครั้งก่อนที่ซูเฉินกลับมา เขาได้พบกู่ชิงลั่วเพียงไม่กี่ครั้ง ครานั้นเด็กหนุ่มยังไม่ได้เผยเรื่องที่เป็นผู้เชี่ยวชาญพลังต้นกำเนิดออกไป ตอนนี้ที่เวลาสามเดือนได้ผ่านพ้นไป ถึงเวลาที่เขาสามารถบอกความจริงข้อนี้แก่นางได้แล้ว ถึงความเร็วจะมากกว่าปกติไปสักหน่อยแต่ก็ไม่ต่างมากนักและสามารถยอมรับได้

“ไม่แปลกที่ก้าวย่างหมอกอสรพิษของเจ้าจะก้าวหน้าขึ้นมากเช่นนี้ ตอนนี้เจ้าสัมผัสได้ถึงด้านที่ไม่ธรรมดาของก้าวย่างหมอกอสรพิษแล้วใช่หรือไม่?” กู่ชิงลั่วกล่าว มือทั้งสองพาดอยู่ด้านหลัง ดูท่าทางพึงพอใจยิ่ง

“ก้าวย่างหมอกอสรพิษของคุณหนูกู่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ถึงข้าไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญพลังต้นกำเนิดก็สามารถสัมผัสได้” ซูเฉินหัวเราะ

“ฮึ่ม” กู่ชิงลั่วกลอกตาใส่ซูเฉิน

คนทั้งคู่นั่งคุยเรื่องต่าง ๆ กันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่กู่ชิงลั่วจะเอ่ยขึ้น “ข้ามาพบเจ้าวันนี้เป็นเพราะข้าได้ข้อมูลเกี่ยวกับเนินกลบวิญญาณมา”

“อย่าเพิ่งบอก ให้ข้าลองคาดเดาดู อย่างแรกคือเนินกลบวิญญาณเป็นชื่อสถานที่สถานที่หนึ่งใช่หรือไม่?” ซูเฉินกล่าว

“ถูกต้อง”

“เช่นนั้นคงเป็นสถานที่ในเมืองหลินเป่ยใช่หรือไม่?”

“นี่เจ้ารู้ได้อย่างไร?” กู่ชิงลั่วถามด้วยความสงสัย

ซูเฉินตอบ “เพราะผู้อาวุโสซางพยายามหลอกใช่หลินเซี่ย หลินเซี่ยไม่ใช่คนใหญ่โตที่มีอำนาจล้นมือ หากเขาจงใจเอ่ยเรื่องนี้ให้หลินเซี่ยฟังแสดงว่าหลินเซี่ยต้องมีประโยชน์ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่หลินเซี่ยเป็นคนในตระกูลหลินที่มีอำนาจเพียงในเมืองหลินเป่ย ดังนั้นข้าจึงเดาว่าเนินกลบวิญญาณน่าจะอยู่ในเมืองหลินเป่ย”

“เฉียบแหลมนัก” กู่ชิงลั่วหัวเราะก่อนประกบมือทั้งสองข้างเข้าหากัน “เจ้าว่าต่อสิ”

“อย่างที่สามคือมันน่าจะเป็นซากโบราณ”

“เจ้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?”

“เพราะอาณาจักรทั้งเจ็ดของเผ่ามนุษย์ในปัจจุบันไม่มีสถานที่อย่างเนินกลบวิญญาณอยู่”

หลังจากกลับมามองเห็น ซูเฉินก็ได้อ่านบันทึกโบราณหลายเล่ม เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในหลากหลายอาณาจักร ทว่าเด็กหนุ่มกลับไม่พบสถานที่ที่มีชื่อว่าเนินกลบวิญญาณเลยแม้สักแห่ง และเมื่อค้นพบว่าองค์กรนั้นคืออารามนิรันดร์ เขาจึงรู้ได้ว่าสถานที่นี้อาจจะเป็นสถานที่โบราณ แต่ไม่มีโอกาสได้ตรวจสอบว่าเป็นความจริงหรือไม่

ที่สำคัญคือซูเฉินรู้ว่าพวกมันคือองค์กรของเผ่าอาร์คาน่า

องค์กรเผ่าอาร์คาน่าทุกแห่งมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือต้องการฟื้นคืนความรุ่งเรืองแต่กาลก่อนของอาณาจักร และโค่นล้มการปกครองในปัจจุบัน

พวกมันต้องการให้อาณาจักรอาร์คาน่ากลับมาเจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง หากแต่พวกมันไม่ต้องการพยายามฝ่าฟันด้วยตนเองและใช้การทดลองที่ผ่านมาของชนเผ่าอาร์คาน่าเพื่อสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์สิ่งใหม่ขึ้น พวกมันกลับทำทุกวิถีทางเพื่อดึงเอาสิ่งประดิษฐ์และซากโบราณในอดีตของเผ่าอาร์คาน่าขึ้นมาเพื่อใช้ตามหาขุมสมบัติ

พูดโดยง่ายคือพวกมันต้องการให้สิ่งต่าง ๆ “กลับคืนมาอีกครั้ง” พวกมันขุดคุ้ยสิ่งที่ถูกปฐพีซุกซ่อนไว้เบื้องใต้มานานนับหมื่นปี หวังว่าของเหล่านั้นจะสามารถนำมาใช้ประโยชน์

ดังนั้นเมื่อซูเฉินล่วงรู้ถึงตัวตนของพวกมัน เด็กหนุ่มจึงรู้ว่าพวกมันต้องการทำสิ่งใด การคาดเดาจุดมุ่งหมายของพวกมันไม่ใช่เรื่องยากแม้แต่น้อย