บทที่ 72 พยับหมอก

บทที่ 72 พยับหมอก

เมืองหลินเป่ยและตำหนักเซียนเหินนั้นห่างไกลกันมาก ทว่าปาหลงและคนอื่น ๆ ดูท่าจะเตรียมการมานานแล้ว

หลังจากชายวัยกลางคนส่งเสียงผิวปากแหลมสูง รถม้าคันใหญ่พลันปรากฏขึ้นกลางป่า เป็นรถมาสองชั้นดูสง่าผ่าเผยยิ่ง สิ่งมีชีวิตที่ดึงรถนั้นไม่ใช่ม้าตัวใหญ่ธรรมดาแต่เป็นอสูรร้ายสวมเกราะนามว่าตัวนิ่มน้ำ อสูรร้ายตัวนี้มีพละกำลังมากและมีความเร็วพอตัว ต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการฝึกให้เชื่อง ตัวนิ่มน้ำที่ได้รับการฝึกฝนมาแล้วสี่ตัวเช่นนี้นับว่าต้องใช้เงินมากจำนวนหนึ่ง

จากนั้นปาหลงจึงเอ่ยขึ้น “ขึ้นรถมาเถอะ เดิมทีข้าคิดว่านำรถม้านี่มาจะเปล่าประโยชน์เสียแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีข้ารับใช้เป็นเผ่าหินผา ตอนนี้รถม้าที่นำมาดูพอจะมีประโยชน์ขึ้นมาหน่อยแล้ว”

พูดจบเขาก็ปีนขึ้นรถม้าไป

ซูเฉินปีนตามเข้าไป ด้านในรถม้ามีพื้นที่กว้างขวางราวกับเป็นห้องห้องหนึ่ง มีผ้าปู มีม้านั่งแกะสลักสำหรับบำเพ็ญตนและพักผ่อน

เมื่อเข้ารถม้าไปแล้ว รถม้าก็เริ่มออกตัว บางครั้งจะมีอักขระยันต์ส่องสว่างอยู่รอบตัวรถม้า ก่อนที่พวกมันจะค่อย ๆ สลายกลายเป็นหมอกดำ ร่องรอยต่าง ๆ ของรถม้าถูกหมอกดำนี้กลบไปจนสิ้น คนที่อยู่นอกรถม้าไม่อาจมองเห็นรถม้าคันนี้ได้

ปาหลงหัวเราะ “นี่คือรถม้าพยับหมอก สามารถใช้หมอกเพื่อหลบซ่อนตัวไม่ให้ผู้ใดเห็นและมารบกวนได้ หนทางยังอีกยาวไกลนัก เราน่าจะเดินทางถึงตำหนักเซียนเหินภายในช่วงพระอาทิตย์ตกดิน หากเจ้านั่งรอจนเบื่อจะไปทำสมาธิก็ได้ เช่นนั้นแล้วเมื่อถึงที่หมายเจ้าจะได้ปลดปล่อยพลังได้อย่างเต็มที่”

“ถ้าเช่นนั้นข้าขอน้อมรับคำแนะนำ” ซูเฉินนั่งลง

ทว่าถึงรถม้าจะสามารถซ่อนตัวในสายหมอกและคนภายในรถม้าสามารถมองเห็นทางด้านนอกได้ แต่การจะเดินทางไปยังตำหนักเซียนเหินก็ยังต้องใช้เวลาทั้งวัน แน่นอนว่ารถม้าคันนี้ไม่ได้เดินทางได้เร็วนัก เป็นเพราะน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นทำให้เดินทางได้ช้าลง

น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นหรือ?

ซูเฉินนึกบางสิ่งขึ้นได้ แอบสัมผัสกำแพงด้านหลังตนเงียบ ๆ เขาใช้พลังต้นกำเนิดดันมันเล็กน้อยทว่ามันกลับไปขยับ ดูท่ารถม้าคันนี้จะสร้างด้วยเหล็กอย่างดีทั้งคัน หากมีปุ่มที่ติดตั้งไว้แล้ว รถม้าคันนี้อาจจะสามารถเปลี่ยนเป็นรถม้าที่ใช้ในการต่อสู้ได้ ไม่เพียงแต่ใช้ตามล่าศัตรูหรือใช้หลบหนี ทว่ายังสามารถใช้กักขังและจำกัดพื้นที่ศัตรูได้อีกด้วย เมื่อคิดถึงจุดนี้ ซูเฉินจึงหดมือตนกลับมาช้า ๆ ก้มหน้าลงต่ำก่อนจะมุ่งบ่มเพาะพลังต่อไป

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ยามเมื่อม่านราตรีเคลื่อนตัว รถม้าก็เดินทางมาถึงตำหนักเซียนเหินพอดี

ด้วยหมอกที่ห่อหุ้มรถม้าอยู่ทำให้พวกเขาสามารถเดินทางผ่านยามเฝ้าประตูของตำหนักเซียนเหินมาได้โดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้

แน่นอนว่ารถม้าพยับหมอกคันนี้เป็นสมบัติชั้นดี สามารถใช้หลบหนี ไล่ล่า หรือแทรกซึมเข้าพื้นที่อย่างเงียบเชียบได้ ในฐานะองค์กรใต้ดินแล้ว อารามนิรันดร์ไม่จำเป็นต้องมีความสามารถอื่นใดอีก แค่ความสามารถในการหายตัวไปอย่างเงียบเชียบของคนพวกนี้ก็นับว่าไม่มีผู้ใดเทียบขั้นได้แล้ว

ท้องถนนค่อนข้างเงียบเนื่องจากเป็นเวลาค่ำแล้ว มีเพียงผู้คนสัญจรไม่กี่คน

รถม้าคันใหญ่วิ่งตัดผ่านถนนรู้แจ้งที่ร้านนามทองคำตั้งอยู่ พวกเขาเดินทางดูรอบ ๆ ถนนก่อนเป็นอย่างแรก ใช้ประโยชน์จากหมอกหนาที่ปกคลุมสอดส่องทั่วพื้นที่ คนขับรถม้าชุดดำที่นั่งอยู่ด้านหน้ารายงานสถานการณ์ให้ได้ยิน “มีกองกำลังซ่อนตัวอยู่แถวร้านนามทองคำ ทั้งหมดราวสิบห้าคน ด่านก่อเกิดลมปราณสองคน ที่เหลือเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ ทุกคนสวมชุดเกราะและพกดาบ อีกฝั่งถนนมีผู้ฝึกยุทธ์อยู่อีกราวยี่สิบคน ทำหน้าที่ปิดกั้นทางออก นอกนั้นยังมีผู้อยู่ขั้นพลังด่านก่อเกิดลมปราณอีกสองคนอยู่ตรงจุดนั้น ส่วนในร้านนามทองคำมีคนอยู่เก้าคน ด่านกลั่นโลหิตสองคน ด่านก่อเกิดลมปราณสามคน และผู้บัญชาการทั้งสามคนรวมอยู่ด้วย คนสุดท้ายมีกำลังแข็งแกร่ง ข้าไม่อาจสอดแนมได้ ทว่าน่าจะเป็นลี่หมิงถัง ”

“อย่างที่คิดไว้ มีการดักลอบโจมตีจริง ๆ หัวหน้าของกองกำลังหุบเขาเงาทั้งสี่คนก็มากันอย่างพร้อมเพรียง พวกมันไม่คิดจะดักฆ่าเจ้าที่นอกเมืองด้วยซ้ำ แต่กลับเลือกที่จะฆ่าเจ้าในร้านนามทองคำแห่งนี้เสียเลย พวกกองโจรพวกนี้นับวันชักจะโอหังเกินไปแล้ว” ปาหลงเอ่ยขึ้น

ซูเฉินขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น “พวกมันมีผู้มีขั้นพลังด่านก่อเกิดลมปราณมากกว่าที่เราคิดไว้ จอมยุทธ์อีกสี่สิบห้าคนพวกนั้นย่อมเป็นปัญหาให้เราแน่ แต่ที่สำคัญคือหากมีการต่อสู้เกิดขึ้นกลางเมือง พวกทหารยามคงมาถึงในเร็วไวเป็นแน่……”

ทว่าปาหลงกลับเอ่ยขึ้น “เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น ข้าจะแสดงกลยุทธ์ลับของทางองค์กรให้เจ้าดู เด็กหนุ่มอย่างเจ้าจะได้มีความเคารพต่อทางองค์กรให้มากสักหน่อย”

พูดจบเขาก็โบกมือ ก่อนที่คนชุดดำสองคนและเยี่ยเม่ยจะลงจากรถม้าไป ทำให้หมอกที่ล้อมคันรถอยู่หายตัวไปในพริบตา ไม่นานก็กลับมาและรายงานให้ปาหลงฟัง “ท่านปาหลง ลงเมล็ดพันธุ์เรียบร้อยแล้ว”

ปาหลงพยักหน้ารับรู้ จากนั้นหันไปสั่งคนชุดดำที่อยู่ด้านหลัง “ยังต้องรบกวนเจ้าอีก ถงลู่”

“รับทราบ” น้ำเสียงแหบแห้งฟังดูเป็นน้ำเสียงของชายชราดังออกมาจากคนผ้าคลุมหน้าสีดำ

จากนั้นน้ำเสียงที่มีจังหวะแปลกหูก็พลันดังออกมาจากปากของชายชราผู้นี้ ยามเมื่อซูเฉินได้ยินก็บังเกิดความรู้สึกแปลก ๆ

นี่คือวิชาโบราณอาร์คาน่า!