บทที่ 78 รู้ทัน

บทที่ 78 รู้ทัน

ถึงเสียงสูดหายใจของกังเหยียนจะไม่ได้ดังมาก ทว่าสำหรับคนชุดดำแล้วมันกลับเป็นเสียงที่ดังราวกับฟ้าผ่าในหูเลยทีเดียว

ทั่วทั้งร่างสั่นในทันที ก่อนจะหันไปตะโกนเสียงดัง “เจ้าเป็นใคร? เผยตนออกมาเสีย!”

น้ำเสียงที่เปล่งออกมามีแววตื่นตระหนกที่ไม่อาจกดไว้ภายในได้

เห็นดังนั้น ซูเฉินจึงไม่คิดซ่อนตัว ก่อนจะเดินออกมาจากเงามืด

เมื่อคนผู้นั้นเห็นว่าเป็นเขาก็ตกตะลึงไปในทันที “เป็นเจ้า?”

“ตกใจมากเลยหรือที่เห็นข้าอยู่ที่นี่?” ซูเฉินถาม น้ำเสียงแฝงแววถากถางเล็กน้อย “ท่านหลี”

คนชุดดำตรงหน้าคือปรมาจารย์ภาพมายาหลี หนึ่งในคนชุดดำเจ็ดคนที่ทางองค์กรส่งมานั่นเอง

ใบหน้าหลีบิดเบี้ยวไม่น่ามองยิ่งนัก เขาหรี่ตาลงช้า ๆ “เจ้าหนูนี่น่าสนใจดีนี่ เหตุใดไม่กลับไปเมืองหลินเป่ย แต่มาที่นี่แทนเล่า?”

“ข้ามารอท่านน่ะสิ รอให้ท่านมาเปิดห้องลับที่แท้จริงให้” ซูเฉินหัวเราะ

ใบหน้าหลีเริ่มบิด “เจ้ารู้ได้อย่างไร?”

“ไม่เห็นแปลก” ซูเฉินตอบ “ข้ารู้ตั้งแต่ที่ค้นพบห้องลับแห่งนี้แล้ว ลี่หมิงถังต้องไม่ได้มีสมบัติเพียงเท่านี้เป็นแน่ เขามีขั้นพลังด่านทะลวงลมปราณเชียว! หากต้องการ ในวันหนึ่งก็สามารถสร้างหินพลังต้นกำเนิดขึ้นได้หลายร้อยก้อน โจรที่ปล้นทรัพย์ผู้อื่นเช่นนี้ เป็นท่านจะเชื่อหรือว่าเขามีหินพลังต้นกำเนิดอยู่เพียงสองหมื่นก้อน?”

“แต่เราก็ค้นห้องสมบัติจนทั่ว ทั้งยังเค้นปากทุกคนแล้วไม่ใช่หรือ? สุดท้ายก็ไม่เจอสิ่งใด”

“แต่ท่านเป็นคนเค้นปากทุกคน!” ซูเฉินตอบ “จริง ๆ แล้วฮูหยินของลี่หมิงถังบอกที่ซ่อนสมบัติมาตั้งนานแล้ว ทว่าท่านกลับปิดบังพวกเราและฆ่าปิดปากนาง”

หลีส่งเสียงคำรามต่ำขึ้น “แต่เจ้าก็เห็นว่าข้าเค้นถามนางต่อหน้าทุกคน ข้าจะปกปิดได้อย่างไร?”

“นั่นก็ใช่ ถ้าสิ่งที่เห็นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงล่ะนะ” ซูเฉินตอบ

สีหน้าหลีพลันเปลี่ยน

ซูเฉินถอนใจ “ต้องยอมรับว่าท่านกล้าหาญนัก พลังของปรมาจารย์ภาพมายาช่างเก่งกาจนักที่สามารถหลอกลวงพวกเราได้โดยที่พวกเราไม่รู้ตัวเช่นนี้….. ที่ลี่ฮูหยินร้องบอกว่านางไม่รู้เรื่องอันใดเป็นภาพมายาที่ท่านสร้างขึ้นใช่หรือไม่ ท่านดึงพวกเราเข้าไปในวิชา สร้างภาพลวงขึ้นมา ความจริงท่านรู้ที่ซ่อนสมบัติและวิธีเปิดห้องลับจากลี่ฮูหยินมาตั้งนานแล้ว ท่านนี่กล้าหาญเสียจริง กล้าหลอกได้กระทั่งท่านปาหลง แล้วยังหลอกสำเร็จอีกต่างหาก”

เมื่อคืนวาน ตอนที่หลีเค้นปากถามลี่ฮูหยินอยู่ ภาพทั้งหมดนั่นเป็นเพียงภาพมายาที่เขาสร้างขึ้น คนผู้นี้เค้นถามเอาที่อยู่สมบัติจากลี่ฮูหยินต่อหน้าทุกคน ทว่าสามารถปิดบังเรื่องนี้จากทุกคนได้

ความกล้าหาญของคนผู้นี้มีมากเกินบรรยายจริง!

ได้ยินดังนั้น หลีก็หัวเราะชั่วร้ายออกมา “วิชามายาก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลวงตาคนอยู่แล้ว เป็นดั่งการหลอกทุกคนให้ฝันเห็นภาพ หากไม่ปลุกคนหลับฝันเห็นภาพจนตื่น กระทั่งผู้ฝึกตนที่มีขั้นพลังสูงส่งก็ยังสามารถถูกหลอกตาได้ ทว่าข้าไม่คิดว่าถึงข้าจะหลอกปาหลงได้ แต่กลับไม่อาจหลอกเจ้าได้”

“เปล่า ท่านหลอกข้าได้เช่นกัน” เขาตอบ “ภาพมายาของท่านไร้ที่ติ ในตอนนั้นข้าเองก็มองไม่ออก”

“เช่นนั้นสุดท้ายเจ้ารู้เรื่องได้อย่างไร??”