ราชันเร้นลับ 1187 : เปลี่ยน

เมื่อได้ยินคำสั่งกัปตัน นีน่าขดมุมปากพลางชี้ไปนอกหน้าต่างและกล่าว

“มีการทดลองใดของแฟรงค์ไม่พิสดารด้วยหรือ”

“…” แคทลียาเถียงไม่ออกไปสักพัก จนกระทั่งเธอถอนหายใจและกล่าว

“ถ้ามีสัญญาณอันตรายให้รีบเขียนจดหมายถึงฉัน”

ในฐานะปราชญ์พิศวง เธอเองก็มีผู้ส่งสารส่วนตัว

“เข้าใจแล้วค่ะ” นีน่ายืดอกพูด “ฉันทราบดี…คงไม่มีใครบนอนาคตกาลเป็นผู้ใหญ่และรับผิดชอบมากไปกว่าฉันอีกแล้ว”

กล่าวจบ เธอถามเสียงฉงน

“กัปตัน คุณมาทำอะไรที่โลเอ็น? เป็นภารกิจแบบไหน? ทำลายศัตรูจากด้านหลัง?”

นีน่าเป็นลูกครึ่งฟุซัค-อินทิส จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากเธอจะไม่เป็นกลางในสงครามที่กำลังปะทุขึ้น นีน่าเดาว่ากัปตันของตนอาจกำลังทำงานร่วมกับหน่วยข่าวกรองของอินทิส

“…จะพูดแบบนั้นก็ได้” พลเรือเอกดวงดาว แคทลียาตอบเสียงขรึม

ในแง่หนึ่ง การคาดเดาของนีน่าไม่ผิด แคทลียาต้องมาทำภารกิจลอบสังหารในกรุงเบ็คลันด์จริง แต่เป้าหมายไม่ใช่กองทัพหรือรัฐบาล หากแต่เป็นลัทธินอกรีต

นอกจากนั้นเรายังมีโอกาสได้เจอกับราชินี…ท่านน่าจะยังอยู่ในเบ็คลันด์ไปจนถึงต้นปีหน้า…คิดถึงตรงนี้ แคทลียาอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

นับตั้งแต่ออกจาก ‘รุ่งอรุณ’ เธอก็ไม่ได้พบกับราชินีเงื่อนงำอีกเลย มีเพียงการเขียนจดหมายตอบโต้ หรือแม้กระทั่งในยามที่ได้อยู่บนเรือลำเดียวกัน ก็ยังไม่มีโอกาสได้สนทนาด้วยเหตุผลบางประการ

นีน่าไม่ถามซักไซ้ เพียงชี้ไปทางประตูและพูด

“กัปตัน ยังมีอะไรอีกไหม? ถ้าไม่ พวกเราขอตัว”

พลเรือเอกดวงดาว แคทลียาผงกศีรษะแผ่วเบา เป็นนัยให้หัวหน้ากะลาสีเรือแห่งอนาคตกาล นีน่า พาลูกเรือทุกคนออกทะเล

ขณะนีน่าจับคันบังคับและออกแรงบิดเล็กน้อย แคทลียาที่ฉุกคิดบางสิ่งได้รีบตะโกน

“นีน่า”

“หือ?” นีน่าเจ้าของผมสีทองมัดหางม้าเผยความสับสนบนใบหน้า

“ห้ามดื่มเด็ดขาด!” แคทลียาเน้นย้ำ “ไว้ฉันกลับมาเมื่อไรจะอนุญาตให้เธอดื่มได้เต็มคราบ!”

นีน่าเผยรอยยิ้มอย่างมีเสน่ห์

“สัญญาแล้วนะ!”

แคทลียาไตร่ตรองสักพักก่อนจะกล่าวต่อ

“นอกจากแฟรงค์แล้ว…เธอควรจับตามองสถานะของฮีธให้ดี อย่าปล่อยให้เขาเกิดความอยากรู้อยากเห็นในเสียงที่ไม่ควรได้ยิน อย่าปล่อยให้เขาเหนื่อยเกินไป…คอยดึงอ็อตโตลอฟออกจากห้องเป็นระยะเพื่อไม่ให้เขาสัมผัสกับความรู้ในปริมาณมาก…นอกจากนั้น…”

“ฉันรู้น่า…ไม่มีใครรู้จักพวกเขาดีกว่าฉันอีกแล้ว” นีน่าโบกไม้โบกมือ

หลังจากนีน่ากับลูกเรือที่เหลือเดินออกจากห้องกัปตันและปิดประตูสนิท แคทลียามองออกไปนอกหน้าต่างในทิศทางของกรุงเบ็คลันด์

ไม่กี่นาทีถัดมา เธอดึงไพ่ทาโรต์ออกจากสำรับในมือ

ภาพหน้าไพ่เป็นชายชราผู้สันโดษกำลังถือตะเกียงแก้วและไม้เท้า

ไพ่เฮอร์มิท

…

กลางดึกสงัดในกรุงเบ็คลันด์ บ้านเอิร์ลฮอลล์

ออเดรย์ผู้แต่งกายในชุดนอนโปร่งสีขาว ลืมตาขึ้นกะทันหันพร้อมกับนำผ้าห่มสีน้ำเงินมาคลุมตัว

จากนั้นก็พลิกตัวและลุกจากเตียง เดินไปทางกระจกเงาบานใหญ่ในห้อง สำรวจตัวเองอย่างถี่ถ้วนโดยอาศัยแสงจันทร์ที่ส่องลอดผ้าม่าน

ดวงตาสีเขียวมรกตของเธอเปล่งประกายแวววาวและคมชัด ใครก็ตามที่จ้องมองจะเห็นรายละเอียดทั้งหมดอย่างชัดเจน

ออเดรย์หลับตาลง และเมื่อลืมตาอีกครั้ง ความผิดทั้งหมดพลันอันตรธานหาย

มุมปากหญิงสาวบรรจงยกโค้งจนแก้มถูกเน้น คิวและดวงตาโก้งโค้งเล็กน้อย จากนั้นก็สรรเสริญตัวเองในใจด้วยเสียงต่ำ

ออเดรย์ ในที่สุดเธอก็มาถึงจุดนี้จนได้~!

โอสถนักท่องฝันถูกย่อยอย่างสมบูรณ์แล้ว

ตามความเข้าใจและการคาดเดาของออเดรย์ เธอเชื่อว่าตนจะย่อยโอสถเสร็จสมบูรณ์ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ แต่กลับกลายเป็นว่า ในระยะหลังเธอได้พบกับความฝันพิสดารจำนวนมาก

มีทั้งฝันซ้อนฝัน ฝันที่เกิดจากอาการทางจิต ฝันที่คมชัด ฝันที่เกิดจากอิทธิพลของวิญญาณมาร และฝันของครึ่งเทพอีกจำนวนหนึ่ง

ภายใต้สถานการณ์ปรกติ ออเดรย์ซึ่งเป็นนักท่องฝันสามารถประเมินได้อย่างคร่าวว่าตนเข้ามาในความฝันของสิ่งมีชีวิตระดับใด ช่วยให้หลีกเลี่ยงอันตรายได้ง่าย ทว่า เหล่าครึ่งเทพกลับซ่อนตัวได้ยอดเยี่ยมเกินไปจนออเดรย์ไม่รู้ตัวและสำรวจถลำลึก พอรู้ตัวว่ามีบางสิ่งผิดปรกติก็อดไม่ได้ที่จะหวาดผวา

โชคดีที่เธอไม่ถูกพบตัวในช่วงเวลาดังกล่าว ในทางกลับกัน ออเดรย์ยังทำการสำรวจต่ออย่างระมัดระวัง รวมไปถึงการวิเคราะห์และสังเกตความฝัน และนั่นช่วยให้โอสถย่อยได้เร็วมาก

นอกจากนั้น บรรดาความฝันพิเศษยังช่วยให้เธอได้รับประสบการณ์แปลกใหม่ ในภายหลังออเดรย์สร้างฝันซ้อนฝันขึ้นมาและเข้าไปหลบในความฝันดังกล่าว จากนั้นก็แอบชักนำความฝันอย่างชาญฉลาดและแทรกแซงจิตใต้สำนึกของผู้คนเพื่อรักษาอาการทางจิต หรือไม่ก็ขจัดการกัดกร่อนจากวิญญาณมาร

เธอละเมิดกฎที่ตัวเองตั้งไว้ว่าจะทำเพียงเฝ้าสังเกตและบันทึก อย่างไรก็ตาม การแหกกฎกลับช่วยให้โอสถถูกย่อยเร็วขึ้นอย่างน่าฉงน

นั่นทำให้เธอสรุปกฎข้อใหม่

…หากต้องการแทรกแซงความฝัน จงทำจากเบื้องหลังโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นแม้เป้าหมายจะลุล่วง

สำหรับเรื่องนี้ ออเดรย์ทำได้ดีจนน่าทึ่ง ผู้ที่มีอาการทางจิตกลับมาหายดีหลังจากเธอเข้าฝันไปเพียงห้าหกครั้ง

และโดยทั่วไป ความฝันของคนเหล่านั้นจะทั้งแปลกประหลาดและเข้าใจได้ยาก