ราชันเร้นลับ 1197 : พายุจิต

หอกเปื้อนเลือดที่ดูเหมือนจะเก่าแก่จนไม่สามารถไล่ย้อนอดีตไปตรวจสอบ ทำการดูดซับสัมผัสทั้งหมดภายในห้องก่อนจะพุ่งทะลวงร่างนักบุญเร้นลับ โบทิส

ร่างโบทิสเจ้าของผมสีน้ำตาล พลันแข็งทื่อก่อนจะเลือนหายกลายเป็นบานประตูคู่สีดำเข้ม

ขณะเดียวกัน มันโผล่ขึ้นด้านหลัง ‘ประตู’ โดยอาศัยอยู่ในโลกคนละใบกับหอกอันน่าสะพรึง ทั้งที่ห่างกันแค่หนึ่งบานประตูกั้น

เสี้ยววินาทีถัดมา หอกเปื้อนเลือดพุ่งทะลุบานประตูคู่สีดำเข้าไปในมิติที่โบทิสอาศัยอยู่

โบทิสยังคงหนีด้วยวิธีเดิม ร่างกายถูกแทนที่ด้วยบานประตูมายาและหายตัวไปโผล่ด้านหลัง บ้างเป็นประตูที่สร้างจากรูปปั้นหินสองตัว บ้างเป็นประตูที่มีช่องว่างขนาดเท่ากับกำปั้นอยู่กึ่งกลาง บ้างเป็นประตูฝังตะปูสีเงิน บ้างปกคลุมไปด้วยลวดลายลึกลับ เป็นเช่นนี้ไปอีกหลายครั้งราวกับไม่มีวันจบสิ้น

หอกลองกินุสยังคงทะลวงผ่านประตูมายาทั้งหมดอย่างเงียบงันโดยไม่หยุดพัก ไม่ปล่อยให้นักบุญเร้นลับ โบทิส มีโอกาสหลบหนี

ภายในไม่ถึงหนึ่งวินาที หอกเปื้อนเลือดทะลวงผ่านประตูมายาไปเป็นจำนวนมาก จนกระทั่งออร่าของมันเริ่มจางลง คมหอกประสบความสำเร็จในการแทงทะลุหน้าอกเป้าหมาย

ร่างโบทิสผุดรอยแตกจำนวนมาก ประหนึ่งชามกระเบื้องเคลือบที่หล่นตกพื้น

ท่ามกลางเสียง ‘เปรี้ยะ’ ร่างนักบุญเร้นลับกลายเป็นสีดำสนิทพร้อมกับแตกกระจัดกระจายเต็มพื้น

พวกมันดูไม่เหมือนร่างจริง แต่เหมือนเงามากกว่า

นี่คือพลัง ‘แทนเงา’ ซึ่งมันบันทึกมาจากนักบุญลำดับสาม ผู้เป็นบริวารของพระผู้สร้างแท้จริง

แต่แน่นอน หากปราศจาก ‘ชั้นประตู’ ที่ช่วยซับแรงกระแทกจากหอกลองกินุส โบทิสเชื่อว่ามีโอกาสสูงที่ร่างจริงจะแตกสลายไปพร้อมกับเงา

หลังจากเอาตัวรอดจากชุดการโจมตีสุดอลังการ โบทิสกัดฟันทนต่อความวิงเวียนที่ร่างสัตว์ในตำนานของแคทลียามอบให้และรีบสร้างงูยักษ์สีเงินไร้เกล็ดภายในดวงตา

งูตัวดังกล่าวมีขนาดใหญ่จนเต็มดวงตาโบทิส ผิวงูวาดลวดลายและสัญลักษณ์เต็มพรืดในลักษณะบรรจบกันเป็นกงล้อ

จากกงล้อหนึ่งเชื่อมกับอีกกงล้อหนึ่งจนดูคล้ายแม่น้ำมายาหลายสายไหลบรรจบ แม่น้ำเหล่านี้เรียงต่อกันไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นกงล้อยักษ์ที่พร่ามัวและไม่สมจริงซึ่งหมุนรอบตัวเองอย่างเชื่องช้า ภายในแต่ละกงล้อเล็กสุดมีลักษณ์ต่างๆ ซึ่งแสดงถึงอนาคตที่ไม่เหมือนกัน

ทันใดนั้น เศษชิ้นส่วนสีดำที่กระจัดกระจายบนพื้นกลับมาประกอบกันอีกครั้งจนกลายเป็นร่างโบทิส

หอกลองกินุสเปื้อนเลือดพุ่งถอยหลังด้วยความเร็วสูง ผ่านบานประตูมายาจำนวนมากที่มันเคยทำลายไป ประตูแต่ละบานก่อตัวกลับสู่สภาพสมบูรณ์ก่อนจะเลือนหาย จนกระทั่งหอกสีแดงกลับมาอยู่ตรงหน้าแคทลียาและเปลี่ยนกลับเป็น ‘ก้อนพลังงานสีดำ’

ออร่าอันน่าสะพรึงที่ทำให้ผู้คนหวาดผวา ทยอยเลือนหายไปราวกับกระแสน้ำที่พรั่งพรูออกจากห้อง

‘ก้อนสีดำ’ เปลี่ยนกลับเป็นหงส์ผิวแตกและมีดวงตาเต็มร่าง จากนั้นก็เปลี่ยนกลับเป็นสตรีที่แต่งกายในชุดคลุมหัวสีดำลายม่วง

ทุกสิ่งกลับคืนสภาพเดิมก่อนที่จะมีการใช้งานเวทมนตร์ ‘ลูกเป็ดขี้เหร่’

การเริ่มต้นใหม่แห่งชะตากรรม!

นี่คือหนึ่งในรางวัลที่นักบุญเร้นลับ โบทิส ได้รับจากการสร้างความพินาศให้ตระกูลอับราฮัม – สิทธิ์ในการบันทึกพลังจากผู้วิเศษลำดับหนึ่ง เทวทูตโชคชะตา โอโรเลอุส

แน่นอนว่าประสิทธิภาพยังห่างไกลจากต้นตำรับ พลังที่โบทิสบันทึกสามารถย้อนกลับได้เพียงสามวินาที และย้อนกลับได้เฉพาะพื้นที่แคบอย่างห้องสำหรับจัดชุมนุมลับ ไม่กว้างพอจะครอบคลุมทั้งหมดของหอพักชั้นแรก

ทันทีที่การเริ่มต้นใหม่จบลง นักบุญมืด คิสม่าลงมือทันทีราวกับรอคอยจังหวะนี้อยู่

เงาดำบิดเบี้ยวซึ่งเป็นวิญญาณต้อนแกะที่แข็งแกร่งระดับเอิร์ลผีดูดเลือด ทำท่ากางแขนประหนึ่งต้องการโอบกอดพระจันทร์สีแดง

ความมืดมิดรอบตัวแคทลียาเริ่มเคลื่อนไหว พวกมันเรียงตัวกันเป็นตรวนสีดำหลายเส้นและพันธนาการหญิงสาวแนบแน่น

เลือดเนื้อที่ปกคลุมพื้นห้อง ผนัง และเพดาน พุ่งเข้ามารวมตัวกันกลายเป็นอัศวินสวมเกราะดำถือดาบใหญ่

ในช่องว่างกะบังหน้าของอัศวินมืด แสงสีแดงเข้มสองจุดกำลังไหววูบขณะจดจ้องมายังสตรีสวมชุดคลุมหัวที่ยืนข้างรถม้าฟักทอง

เงาที่ปลายเท้าแคทลียามีชีวิตชีวาขึ้นมากะทันหัน พวกมันจับคว้าข้อเท้าของเธอและรัดไว้แน่น

อัศวินมืด บงการเงา!

จากนั้น อัศวินร่างยักษ์ผู้สูงเกือบถึงเพดานประหนึ่งเป็นตัวตนจากในตำนาน พุ่งเข้าใกล้เป้าหมายภายในก้าวเดียวพร้อมกับฟันดาบยาวในมือ

อีกด้านหนึ่ง หนังสือมายาสีเงินสว่างโผล่ขึ้นด้านหน้าโบทิสพลางพลิกเปิดอย่างรวดเร็วจนกระทั่งหยุดลงในบางหน้า

โบทิสยื่นมือซ้ายไปทางรถม้าฟักทองที่อยู่ห่างออกไปราวยี่สิบถึงสามสิบเมตร หมายจับคว้าสตรีลึกลับในชุดคลุมหัวสีดำลายม่วง

ทันใดนั้น แขนของมันยาวขึ้นและปกคลุมด้วยเมือกเหนียว ประหนึ่งเคลือบด้วยความชั่วร้ายนานาชนิด

ท่ามกลางเมือกเหนียว กะโหลกสีซีดงอกขึ้นจากท่อนแขน รวมถึงดวงตาที่เส้นเลือดปูดโปน ลิ้นที่มีฟัน และสิ่งพิสดารอีกมากมายที่ทำให้ทุกคนสัมผัสถึงความชั่วร้ายจากก้นบึ้ง

ภายในห้อง พื้นดินพลันเหือดแห้งและแตกระแหง แมลงสาบหลายตัวที่ยังมีชีวิตต่างแข็งทื่อและตายไป

ที่คือการโจมตีจาก ‘เทพหายนะ’ เซียอา ในสถานะพิเศษ!

ย้อนกลับไปในศึกนอกเมืองบายัม หลังจากโบทิสถูกดึงดูดด้วยถุงมือ ‘อินธน์’ จนหลงเข้ามาในสนามรบ มันทำทีเป็นหยิบถุงมือและเฝ้ามองสถานการณ์สักพักก่อนจะจากไป แต่ความจริงแล้วพยายามบันทึกพลังของเซียอาที่อยู่ในสถานะพิเศษอย่างสุดความสามารถ