ราชันเร้นลับ 1252 : มิสเตอร์ตัวตลก

เมื่อเห็นร่างที่เดินออกจากซากหอคอย สมาชิกทีมสำรวจของเมืองเงินพิสุทธิ์รีบตั้งท่าป้องกันทันที พร้อมโจมตีหรือตั้งรับได้ทุกสถานการณ์

ในสายตาพวกมัน บุรุษที่แต่งกายด้วยหมวกและเสื้อประหลาดนั้นไม่ต่างอะไรกับสัตว์ประหลาด แถมยังเป็นประเภทที่แข็งแกร่งมาก!

แม้แต่ผู้วิเศษทั่วไปก็ต้องถูกจำแนกให้เป็นสัตว์ประหลาดหลังจากเผชิญการเปลี่ยนแปลงในระดับนี้!

เมื่อท่าทีตอบสนองของพวกครึ่งยักษ์ ไคลน์ฉีกยิ้มกว้างพลางกล่าวอย่างอารมณ์ดี

“สวัสดีทุกคน ผมเกอร์มัน·สแปร์โรว์… ทุกคนควรจะยินดีที่ผมยังควบคุมตัวเองได้ ไม่อย่างนั้นหลายคนในที่นี้อาจคลุ้มคลั่งทันทีเมื่อได้เห็นผม”

ขณะกล่าว หนอนแมลงบนใบหน้าฝั่งซ้ายยังคงชอนไชอย่างเชื่องช้า แม้แต่ใต้ร่มผ้าฝั่งซ้ายก็ยังมีสัญญาณของบางสิ่งกระดุกกระดิกภายใน

สัตว์ประหลาด! สมาชิกทีมสำรวจเมืองเงินพิสุทธิ์ที่ไม่ใช่ครึ่งเทพยิ่งมั่นใจในการประเมินของตน

“คุณคือ… มิสเตอร์… เวิ… เกอร์มัน·สแปร์โรว์?” เดอร์ริค·เบเกอร์จดจำคนที่เพิ่งพบกันเพียงหนึ่งครั้งแทบไม่ได้

ไคลน์ยกมือซ้ายขึ้นมาปิดหน้าฝั่งซ้ายพลางยิ้ม

“ชีวิตคือการได้พานพบสิ่งที่ไม่คาดคิด”

โดยไม่รอให้เดอะซันน้อยตอบสนอง ชายหนุ่มเว้นวรรคและพูดต่อ

“ผมเปิดประตูตำหนักบรรทมของราชาคนยักษ์ออกมาแล้ว นั่นทำให้เกิดอุบัติเหตุและการเปลี่ยนแปลงภายในอาณาจักรแห่งเทพ”

ประตูตำหนักบรรทมถูกเปิดออกแล้ว? โคลินผมเทาขาวหรี่ตาลง จิตใต้สำนึกสั่งให้หันไปมองทางอาคารที่สง่างามที่สุดภายใต้แสงอาทิตย์

แต่ก็มิอาจกะเกณฑ์สถานการณ์ใดได้เนื่องจากอยู่ไกลเกินไป

อย่างไรก็ดี การที่แสงสนธยาแช่แข็งถูกแทนที่ด้วยแสงอาทิตย์เจิดจ้าสามารถอธิบายในหลายเรื่อง

สายตาไคลน์ชำเลืองไปทางเจ้าเมืองเงินพิสุทธิ์และโลเฟียร์ในชุดเกราะสีดำ จากนั้นก็หันกลับมามองเดอะซันและพูดโดยไม่หุบยิ้ม

“อุบัติเหตุดังกล่าวทำให้ผมมีสภาพอย่างที่คุณกำลังเห็น”

เล่าถึงตรงนี้ มันปรบมือหนึ่งครั้งพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงคล้ายผู้ใหญ่สั่งเด็ก

“อา… ผู้วิเศษที่ลำดับต่ำกว่าครึ่งเทพรบกวนช่วยถอยหลังกลับไป วังราชาคนยักษ์กลายพันธุ์ไม่ใช่สถานที่ที่พวกคุณจะสำรวจได้”

เหล่าสมาชิกทีมสำรวจ ยกเว้นโคลิน โลเฟียร์ และเดอร์ริค ต่างทวีความหวาดกลัวและหันไปมองทางเจ้าเมืองโดยพร้อมเพรียง

โคลินเงียบไปสักพักก่อนจะหันไปพูดกับทุกคน

“ออกจากวังราชาคนยักษ์ไปรอบที่ขอบทางเข้า ถ้าเห็นสัญญาณให้ทำตามแผนทันที”

สมาชิกทีมสำรวจที่คัดเลือกมาอย่างดีไม่เพียงจะแข็งแกร่งทัดเทียมครึ่งเทพ แต่ยังถือครองสมบัติปิดผนึกที่ทรงพลังไว้กับตัว หากเผชิญหน้ากับศัตรูระดับนักบุญ ก็ใช่ว่าจะต้องงอมืองอเท้ารอรับความพ่ายแพ้เสมอไป อาจคิดถึงชัยชนะได้ด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม ในแผนการสำรวจของเมืองเงินพิสุทธิ์ พวกมันไม่ใช่กำลังรบหลัก การที่โคลินตัดสินใจพามาด้วยก็เพราะว่า หากตนและครึ่งเทพที่เหลือคอยจัดการกับศัตรูที่แข็งแกร่งให้ กลุ่มคนเหล่านี้ก็คงพอสร้างประโยชน์ได้บ้าง เช่นหน้าที่เชิงสนับสนุนอย่างการใช้สมบัติปิดผนึกช่วยให้สมาชิกในทีมไม่ถูกทำให้อ่อนแอลง

แต่ตอนนี้ทีมสำรวจได้รับการความช่วยเหลือจากบุคคลภายนอก และเมื่อพิจารณาจากการกลายพันธุ์ของวังราชาคนยักษ์ ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าจะต้องพบเจอสิ่งใดบ้างหากสำรวจลึกเข้าไป ถ้าคิดเผื่อในกรณีเลวร้ายที่สุด โคลินมองว่าคำอธิบายของเกอร์มัน·สแปร์โรว์ฟังขึ้น นอกจากนั้นตัวมันเองก็คิดมาตลอดว่า ไม่อยากให้สมาชิกระดับต่ำกว่าครึ่งเทพต้องเสี่ยงอันตรายโดยไม่จำเป็น จึงเห็นพ้องกับยอดฝีมือที่ดูคล้ายกับสัตว์ประหลาดรายนี้ได้ในทันที

เมื่อถึงเวลาและโอกาสที่เหมาะสม โคลิน เดอร์ริค และโลเฟียร์จะส่งสัญญาณเพื่อแจ้งให้สมาชิกที่เหลือเข้ามาเป็นกำลังเสริม

สำหรับปัญหาที่อาจเกิดจากความไม่หลากหลายของพลังพิเศษซึ่งจะทำให้รับมือสถานการณ์ได้ไม่ครอบคลุม โคลิน·อีเลียดไม่กังวลมากนักเพราะข้างกายมันยังมีคนเลี้ยงแกะโลเฟียร์

เหล่าสมาชิกทีมสำรวจที่ไม่ใช่ครึ่งเทพจ้องหน้ากันสักพักด้วยความลังเล แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเชื่อใจเจ้าเมือง:

“ครับ ท่านเจ้าเมือง!”

ทันทีที่ขานตอบ พวกมันหันจ้องเดอร์ริคด้วยสายตาลุ่มลึก ราวกับต้องการเตือนเจ้าเมืองว่าอย่าได้เชื่อใจครึ่งเทพลำดับ 4 รายนี้มากนัก

เพราะเด็กคนนี้รู้จักกับสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังนั่น!

สำหรับชาวเมืองเงินพิสุทธิ์ที่แทบไม่เคยเห็นคนนอกมาก่อน ข้อเท็จจริงนี้มากพอจะชวนให้ตั้งคำถาม!

เมื่อสัมผัสถึงความไม่เชื่อใจจากพวกพ้อง หัวใจเดอร์ริคพลันเจ็บแปลบด้วยดวงตาที่เริ่มแดง

แต่ในท้ายที่สุด มันมิได้โต้เถียงใดกลับไป เพียงรักษาความเงียบในท่ายืนสง่าผ่าเผย

หลังจากสมาชิกทีมสำรวจคนอื่นถอนตัวออกจากวังราชาคนยักษ์ ไคลน์ยิ้มพลางชี้ไปทางครึ่งเทพทั้งสองนอกจากเดอร์ริค

“ผมขอเดา… คุณคือโคลิน·อีเลียด เจ้าเมืองเงินพิสุทธิ์ อดีตนักล่าปีศาจ ปัจจุบันเป็นอัศวินสีเงิน… ส่วนคุณคืออัศวินมืดโลเฟียร์ สาวกของแฮงแมน ปัจจุบันกำลังช่วยท่านต้อนแกะ?”

ดวงตาสีเทาของโลเฟียร์ที่ซ่อนอยู่หลังกะบังหมวกเหล็กหรี่ลงทันที

“ส่วนคุณก็เป็นตัวตลก”

แฮงแมน? เมื่อได้ยินคำพูดของมิสเตอร์เวิร์ล เดอร์ริคแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

ตอนแรกมันคิดว่าอาวุโสโลเฟียร์มีส่วนเกี่ยวข้องกับมิสเตอร์แฮงแมนแห่งชุมนุมทาโรต์ แต่ภายหลังหันไปฉุกคิดถึงรูปลักษณ์ของพระผู้สร้างเสื่อมทราม – ชายเปลือยที่ถูกแขวนกลับหัวบนไม้กางเขน

มิสเตอร์เวิร์ลเรียกพระผู้สร้างเสื่อมทรามว่าแฮงแมน เป็นเหตุให้อาวุโสโลเฟียร์ตอบโต้กลับไปด้วยความโกรธ? เดอร์ริคที่เพิ่งมีส่วนสูงพ้นสองเมตรได้ไม่นาน พยักหน้าพลางชื่นชมในความกล้าของมิสเตอร์เวิร์ลจากก้นบึ้งหัวใจ

ชายคนนี้กล้าตั้งชื่อเล่นให้เทพแท้จริง แถมยังเรียกออกมาต่อหน้าสาวก!

โคลินมองเกอร์มัน·สแปร์โรว์สลับกับโลเฟียร์ จากนั้นก็กล่าวต่อโดยไม่สนใจว่าใครถูกใครผิด: