ราชันเร้นลับ 1335 : ‘ฉัน’

ฉันกำลังนั่งบนเก้าอี้ในสถานีตำรวจ เฝ้ามองชายสองคนในเครื่องแบบตารางหมากรุกสีขาวดำฝั่งตรงข้ามเปิดและปิดปากสลับกัน โดยไม่ทราบว่าพวกเขากำลังสนทนาเกี่ยวกับสิ่งใด

คนทางซ้ายดูเย็นชา คล้ายกับผ่านโลกมามาก ขณะที่คนทางขวาดูขาดประสบการณ์ สายตาเจือความสงสารเล็กน้อย

ฉันไม่รู้สึกเจ็บปวด ไม่รู้สึกเสียใจกับการแทงมีดออกไป ในตอนนั้น ความรู้สึกเดียวคือโล่งใจ เลือดอุ่นๆ ที่สาดกระเซ็นลงบนร่าง เปรียบดังการไถ่บาปที่พระเจ้าประทานให้

ฉันแค่เสียใจในเรื่องที่สมัยเด็ก ฉันเอาแต่ไขว่คว้าเงินทองจนยอมทิ้งศักดิ์ศรี ร่างกาย และอิสรภาพของตัวเอง

ตลอดสองสามวันมานี้ในสถานีตำรวจ ฉันเยือกเย็นพอที่จะขบคิดเกี่ยวกับปัญหาดังกล่าว วิเคราะห์ได้ถี่ถ้วนกว่าที่เคยคิดมาตลอดหลายปี

การขาดแรงจูงใจในชีวิตและการขาดวุฒิภาวะเนื่องจากยังเด็ก คือหนึ่งในสาเหตุที่ฉันก่อความผิดพลาด แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด

นับตั้งแต่เด็กจนโต โรงเรียนได้สอนว่า ฉันต้องตรากตรำทำงานหนักเพื่อให้มีบ้านหลังใหญ่ มีหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานเพื่อความสว่าง มีคนใช้จำนวนหนึ่ง มีลานหญ้าภายในรั้วบ้าน มีเครื่องเรือนเลี่ยมเงินหรือทอง ได้กินอาหารรสเลิศทุกมื้อ เต้นรำท่ามกลางท่วงทำนองอันไพเราะ

หนังสือพิมพ์และนิตยสารที่เคยอ่านยังคอยย้ำเตือนเสมอว่า คนที่รู้จักมารยาทและความสุภาพ จะถูกเรียกว่าชนชั้นกลางผู้เป็นกระดูกสันหลังของอาณาจักร ผู้เพียบพร้อมไปด้วยความสง่างาม ไม่หยาบโลน เปี่ยมไปด้วยความเมตตาและความรู้

ขณะเดียวกัน พวกเขายังบอกด้วยว่ามารยาทและความสุภาพคือสิ่งใด มันคือการแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่เข้าชุดกันตามโอกาสต่างๆ การฉาบร่างกายด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ถือกระเป๋าของสตรีที่ประณีตและทันสมัย เข้าชมการแสดงดนตรี ดื่มชายามบ่าย จัดงานเลี้ยงอย่างสง่างาม

และการจะทำทั้งหมดนั่น ล้วนต้องใช้ทองปอนด์ ทองปอนด์ และทองปอนด์

ปฏิเสธไม่ได้ว่า การแสวงหาคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเดิมคือสัญชาตญาณของทุกคน แต่เมื่อหญิงสาวไร้เดียงสาถูกสิ่งที่มีอิทธิพลต่อเธอ พร่ำบอกว่าคุณค่าของสตรีประกอบด้วยความงาม รูปลักษณ์ และความมั่งคั่ง นั่นไม่ใช่เรื่องยากเลยที่เธอจะออกนอกลู่นอกทาง

ฉันไม่ทราบชื่อของปรากฏการณ์ชนิดนี้ ทรายแต่เพียงว่า หากสิ่งเหล่านี้ไม่เปลี่ยนแปลง โศกนาฏกรรมที่ฉันเผชิญก็จะเกิดกับอีกหลายคน

เมื่อถึงตอนนั้นก็มีคนตะโกนว่า:

“ดูผู้หญิงบ้าเงินพวกนี้สิ พวกหล่อนขายวิญญาณไปหมดแล้ว!”

ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่รู้ตัว มองเห็นโลกที่งดงามและเจริญรุ่งเรือง มองเห็นเลือดสีแดงที่ไหลเวียนไปทั่ว

“มิสเทรซี่ ฟังอยู่หรือเปล่าครับ?” เสียงที่ดึงให้ฉันหลุดจากภวังค์เป็นของตำรวจหนุ่ม

ฉันยิ้มให้เขา โดยไม่ได้บอกว่าตัวเองกำลังขบคิดปัญหาเชิงปรัชญา

ช่างน่าขัน กับการที่เด็กสาวบ้าเงินซึ่งขายวิญญาณไปแล้ว จะมัวขบคิดเรื่องน่าเบื่อขณะถูกตำรวจสอบปากคำ

ตำรวจพยักหน้าและพูดกับฉัน:

“มิสเทรซี่ หลังจากนี้คุณต้องขึ้นศาล ทางเราจะจัดหาทนายให้… ต้องขอโทษด้วย หลักฐานของคุณมีแค่พยานคนเดียวกับบันทึกประจำวัน ซึ่งนั่นยังอ่อนเกินไปสำหรับรูปคดี”

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันพูดกับพวกเขาอย่างใจเย็น

ฉันจะปกป้องตัวเองให้ดีที่สุด และสัญญาว่าจะกลับตัวกลับใจในความผิดที่ก่อขึ้น ฉันหวังจะได้มีชีวิตใหม่ในอนาคต

ฉันครุ่นคิดอยู่สักพัก ยกมุมปากขึ้น ก่อนจะกล่าวตำรวจทั้งสอง

“ระหว่างที่รอขึ้นศาล ช่วยยืมหนังสือจากห้องสมุดได้ไหมคะ? ชื่อ ‘ปรากฏการณ์เชิงสังคมศาสตร์และการศึกษา’”

ทันใดนั้น ฉันพบว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองเผยสีหน้ามึนงงเจือความประหลาดใจ

…

ฉันกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในตำแหน่งหัวโต๊ะทองแดงยาว ได้ยินมิสจัดจ์เมนต์เอ่ยถึงยูโทเปีย

หลังจากที่เธอกล่าวจบ ฉันมองไปรอบๆ ก่อนจะกล่าวเสียงแผ่ว

“นั่นคือพิธีกรรม”

ไม่ผิดจากที่คาด ฉันเห็นดวงตาของมิสจัดจ์เมนต์ชะงักไปเล็กน้อย และสัมผัสได้ว่ามิสเตอร์แฮงแมนและมิสจัสติสกำลังจ้องมองมา ด้วยสายตาที่คาดเดาบางสิ่ง

ฉันเดาได้ทันทีว่าพวกเขากำลังคิดสิ่งใด:

พวกเขาจะต้องคิดว่านี่คือพิธีกรรมสำหรับเลื่อนเป็นลำดับ 1 ของเดอะเวิร์ล เกอร์มัน·สแปร์โรว์ แต่นั่นจะทำให้เกิดความขัดแย้ง เพราะพวกเขาล้วนทราบว่า หากตำแหน่งของเทพแท้จริงลำดับ 0 ถูกจับจอง เส้นทางดังกล่าวจะไม่มีผู้วิเศษลำดับ 1.ไอลีนโนเวล.

สำหรับประเด็นดังกล่าว ฉันเตรียมคำอธิบายไว้แล้ว นั่นก็คือ ให้พวกเขาจินตนาการถึงเทพสุริยันบรรพกาลและแปดราชาเทวทูต

แต่น่าเสียที่ไม่มีใครตั้งคำถาม พวกเขาอาจคิดถึงราชาเทวทูตกันอยู่แล้ว หรือไม่ก็ พิธีกรรมเกี่ยวกับยูโทเปียมีไว้สำหรับฟื้นฟูพลังให้เดอะฟูล

…

ฉันกำลังจ้องมองหญิงสาวที่มีสีหน้าเหม่อลอย ครุ่นคิดสักพักก่อนจะถามหล่อน

“มิสเทรซี่ พ่อแม่ของคุณอาศัยอยู่ที่ไหนหรือครับ”

“พวกเขาตายไปแล้ว…” สาวสวยที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวคนนี้ ตอบด้วยน้ำเสียงล่องลอย

ฉันก้มหน้าลงและจดบันทึก

“คุณยังมีญาติพี่น้องเหลืออยู่ไหม”

เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้นก็ตอบอย่างเป็นกันเอง