ราชันเร้นลับ 551

Lord of the Mysteries ราชันย์เร้นลับ – ราชันเร้นลับ 551 : บัญญัติสิบประการ ราชันเร้นลับ 551 : บัญญัติสิบประการ โดย Ink Stone_Fantasy “บัญญัติประการที่สอง : ห้ามนำชื่อของเราไปแอบอ้าง”

“บัญญัติประการที่สาม : ห้ามศรัทธาในเทพองค์อื่น”

“บัญญัติประการที่สี่ : จงมอบความรักแก่บุพการี คู่สมรส บุตรธิดา เฉกเช่นที่รักเรา”

“บัญญัติประการที่ห้า : ห้ามประพฤติผิดในกาม”

“บัญญัติประการที่หก : ห้ามเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์”

“บัญญัติประการที่เจ็ด : ห้ามเพิกเฉยต่อการกระทำความผิด การใส่ร้าย การผิดสัญญา”

“บัญญัติประการที่แปด : จงรับใช้เราด้วยหัวใจ มิใช่การสังเวย”

“บัญญัติประการที่เก้า : หากกระทำความผิดเล็กน้อย จงชดใช้บาปให้เรียบร้อยเสียก่อน จึงค่อยมาขอขมาต่อเรา”

“บัญญัติประการที่สิบ : จงช่วยเหลือพวกพ้อง เพื่อนร่วมชาติ และพี่น้องร่วมสายเลือด ไปพร้อมกับสรรเสริญนามของเราให้กึกก้อง”

บัญญัติศาสนาชุดใหม่กำลังดังกังวานในห้วงความคิดของ ‘หัวล้าน’ ไครัท หนึ่งในสมาชิกกลุ่มต่อต้าน สิ่งนี้ยิ่งทำให้มันหมอบกราบแนบไปกับพื้น ร่างกายสั่นเทาอย่างมิอาจยับยั้ง เป็นความรู้สึกซาบซ่านจนมิอาจสรรหาคำใดมาอธิบาย

ในฐานะผู้วิเศษลำดับกลางและสมาชิกกลุ่มกบฏผู้เคยได้รับการศึกษาจากฟุซัค ไครัทย่อมมีโลกทัศน์กว้างพอสมควร จึงตระหนักว่าศาสนา ‘เทพสมุทร’ ถือกำเนิดด้วยความหวาดกลัวเป็นที่ตั้ง หวาดกลัวในพลังอันยิ่งใหญ่ของเทพ หวาดกลัวในภัยธรรมชาติที่มนุษย์มิอาจต่อต้านขัดขืน หวาดกลัวต่อพิธีกรรมดิบเถื่อนและโชกเลือด เป็นการถอยหลังทางวัฒนธรรมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ในอีกไม่ช้าก็เร็ว ศาสนาเทพสมุทรอาจต้องถูกแรงกดดันจากภายนอกทำลาย

ไครัทเชื่อเช่นนั้นมาตลอด แต่ด้วยความที่ถูกบังคับให้ศรัทธาตั้งแต่ยังเล็ก มันมิกล้าขัดขืนต่อวิวรณ์ที่ตนได้รับจากเทพสมุทรโดยตรง จึงต้องฝังกลบความปรารถนาจากใจจริงของตน ความคิดที่จะยกเลิกพิธีกรรมสังเวยชีวิต โดยปรับปรุงใหม่ให้ดีขึ้นตามสมัยนิยมของโลก

แต่ในตอนนี้ การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของเทพสมุทรกำลังทำให้มันเกิดความยินดีปรีดาจากก้นบึ้งหัวใจ เหตุเพราะ ‘เทพป่าเถื่อน’ ตามคำเรียกขานของคนภายนอก ได้วิวัฒนาการกลายเป็นเทพจิตใจงดงามเต็มตัว

พวกเราทุกคนถูกอวยพร…กลุ่มต่อต้านทุกคนถูกอวยพร สาวกทุกคนถูกอวยพร…

ไครัทยกศีรษะเล็กน้อย แขนทั้งสองข้างนำมาประนมใต้ริมฝีปาก

“กระผมจักปฏิบัติตามคำสอนของท่านอย่างเคร่งครัด! และกล่าวสรรเสริญพระนามของท่านไปตราบจนชีวิตหาไม่!”

ภาพของบุคคลอันเลือนรางเริ่มจางหายไปจากการมองเห็นไครัท ไม่หลงเหลือแม้แต่สุ้มเสียงลุ่มลึกกังวาน ฉากภายในถ้ำกลับคืนสู่ความปรกติ

แต่ไครัททราบดี ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ทุกสิ่งจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

มันรีบคลานด้วยศอก ตรงไปยังวีลแชร์อย่างคล่องแคล่วและมีกำลังวังชา ปืนขึ้นนั่ง และหมุนหันทิศทางไปยังอีกฝั่งของถ้ำ

เพียงไม่นาน ไครัทได้พบเอ็ดมันตัน และเห็นว่าชายผู้สักงูทะเลยักษ์ไว้บนท่อนแขน กำลังยืนจ้องมองเทวรูปที่ชุ่มไปด้วยเลือด โดยกึ่งกลางหน้าผากเอ็ดมันตันก็กำลังชุ่มเลือดเช่นกัน แต่บาดแผลค่อนข้างลึกและน่าหวาดเสียว

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเอ็ดมันตันกลับเผยความอิ่มเอม เบิกบาน และพึงพอใจอย่างสุดขีด มันหันกลับมาจ้องไครัทและถาม

“ได้รับพระวิวรณ์เหมือนกันใช่ไหม…”

“อา…แฝงด้วยกลิ่นอายของพระองค์อย่างเต็มเปี่ยม เป็นท่านไม่ผิดแน่” ไครัทพยักหน้ารับอย่างตื่นเต้น “ไม่เพียงพระองค์จะกลับมายังโลกของเราอย่างปลอดภัย แต่ยังบัญญัติหลักการใหม่ขึ้นมาด้วย”

เอ็ดมันตันยิ้มอย่างยินดี

“ฉันคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอนเสียอีก…ดูเหมือนว่า เพียงให้คนนอกสัมผัสดาบกระดูก พระองค์ก็สามารถกลับมายังโลกมนุษย์ได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องยกมันขึ้น”

ไครัทพยักหน้า

“คงเป็นเช่นนั้น…เทวรูปที่แตกหักของพระองค์คงกำลังสื่อว่า ท่านได้วิวัฒนาการและมีการเปลี่ยนแปลงรูปโฉม…ทางเราเองก็ต้องสร้างเทวรูปขึ้นใหม่เช่นกัน! ให้เหมือนกับที่เห็นในพระวิวรณ์!”

“ไม่เพียงเท่านั้น พระองค์ยังสำแดงตราสัญลักษณ์ใหม่ให้ข้าประจักษ์ เป็นรูปคทาสายฟ้าลอยอยู่เหนือสัญลักษณ์คลื่น ฉากหลังรายล้อมด้วยพายุ” เอ็มมันตันเล่าพลางทำหน้านึก

ไครัทตบที่เท้าแขนวีลแชร์หนึ่งฉาด :

“รีบตามหาท่านนักบวชเร็ว! ท่านต้องได้รับพระวิวรณ์แบบเดียวกับเราแน่ ถึงเวลาเริ่มต้นยุคสมัยใหม่แล้ว!”

…

ณ ห้วงมิติเหนือสายหมอก ไคลน์วางคทาเทพสมุทรลง บีบนวดหน้าผากด้วยสีหน้าอิดโรย

ชายหนุ่มเพิ่งตระหนักถึงจุดอ่อนของคทาเทพสมุทร จริงอยู่ คทาด้ามนี้อาจสามารถตอบสนองต่อพิธีกรรมเวทมนตร์ และยังสำแดงฤทธิ์เดชให้อีกฝ่ายได้บางส่วน ช่วยเติมเต็มความปรารถนาของผู้ประกอบพิธีกรรม แต่พลังที่สำแดงได้จะต้องอยู่ในขอบเขตอำนาจเท่านั้น ไม่สามารถข้ามขีดจำกัดได้ จึงมิอาจช่วยเหลือสาวกได้ทุกเรื่อง

ยกตัวอย่างเช่น เทพธิดารัตติกาลสามารถสำแดงอิทธิฤทธิ์ในขอบเขตของ ‘โชค’ ให้แก่เป้าหมาย ช่วยให้ผู้ประกอบพิธีกรรมได้รับเงินก้อนหนึ่งโดยบังเอิญสำหรับนำไปชดใช้หนี้สิน แต่หากสาวกเทพสมุทรคนใดขอร้องในสิ่งเดียวกัน อย่างมาก ไคลน์ก็ทำได้เพียงเปลี่ยนสิ่งของบนแท่นบูชาให้มีรูปลักษณ์คล้ายธนบัตร แต่ไม่นานก็จะกลับคืนสภาพเดิมและมิอาจนำมาใช้การได้

“นั่นคือข้อแตกต่างระหว่างเทพกำมะลอกับเทพตัวจริง…ที่แย่ไปกว่านั้น หากใช้งานคทาด้ามนี้ด้านนอกห้วงมิติเหนือสายหมอก ทุกครั้งที่มีการประกอบพิธีกรรมจากสาวก พลังของคทาจะบังคับให้ผู้ถือเข้าสู่ขั้นตอนตอบสนองพิธีกรรมโดยอัตโนมัติ และเมื่อจบหนึ่งพิธีกรรม พลังวิญญาณก็แทบไม่หลงเหลือ…คงเป็นเหตุผลว่าทำไม เหล่าเทพจารีตถึงเลือกตอบสนองเฉพาะพิธีกรรมเวทมนตร์ที่สำคัญเท่านั้น แต่ถ้าใช่งานบนห้วงมิติเหนือสายหมอก คำสวดวิงวอนทั้งหมดจะถูกปิดกั้นและบีบอัดในรูปของละอองแสง ไม่จำเป็นต้องตอบสนองทุกพิธีกรรมโดยอัตโนมัติ…แต่ปัญหาคือ เราต้องคอยนั่งตอบสนองทุกพิธีกรรมทีละคน…เราก็ไม่สามารถแช่อยู่บนสายหมอกได้ตลอดทั้งวันสักหน่อย แต่นั่นก็ถือเป็นข้อดี โดยไม่ว่าพิธีกรรมจะถูกประกอบอย่างหยาบสักเพียงใด แต่เป้าหมายของพิธีกรรมจะมุ่งหน้ามายังคทาด้ามนี้เท่านั้น ไม่ใช่ตัวเรา หากไม่มีอารมณ์ตอบกลับ ก็ไม่มีใครมาบังคับได้ หืม…ถ้ามีเวลาว่าง เราควรคิดค้นระบบตอบรับอัตโนมัติให้กับคทาเทพสมุทร…ใช้เทวทูตกระดาษได้ไหม? คงไม่ ของแบบนั้นไม่มีวิญญาณ…หรือสร้างหุ่นเชิดแบบกลไกเพื่อคอยตอบสนองคำสวดวิงวอนจิปาถะ? อา…เรายังไม่แน่ใจว่า ‘นักเชิดหุ่น’ มีความสามารถแบบนั้นหรือไม่ เพราะโรซาโก้แสดงให้เห็นแค่การเปลี่ยนมนุษย์เป็นหุ่นเชิด”

สมองไคลน์เริ่มดำดิ่ง ดวงตาเพ่งมองกล่องบุหรี่โลหะ

หลังจากทดสอบดูสักพัก มันพบว่ากล่องบุหรี่โลหะที่ผิวด้านนอกถูกกัดกร่อนด้วยน้ำย่อยคาเวทูว่าอย่างรุนแรง มีการเปลี่ยนแปลงในเชิงกายภาพอย่างเห็นได้ชัด เนื้อโลหะแข็งขึ้นมาก เหนียวขึ้น จนสามารถต้านทานการกัดกร่อนจากน้ำย่อยได้ แต่ยังคงอยู่ในขอบเขตจินตนาการของมนุษย์

ยังไม่มีพลังพิเศษแฝง…แต่ถ้าเก็บไว้ในนี้อีกสักสองสามปี หลายสิบปี หรือนานกว่านั้น บางที มันอาจแปรสภาพกลายเป็นสมบัติวิเศษ…หรืออาจถึงขั้นกลายเป็น ‘กล่องผนึก’ ที่พลังวิญญาณจะเสื่อมลงทีละนิดหากนำออกไปด้านนอกมิติ…

มุมปากไคลน์กระตุกแผ่วเบา สายตามองไปยัง ‘กองขยะ’ ด้านข้าง

สมบัติทุกชิ้นของชายหนุ่ม ถูกสายหมอกปกคลุมอย่างมิดชิดจนแทบจะกลมกลืนไปกับสถานที่แห่งนี้

หึหึ…

ไคลน์หัวเราะในลำคอ เบือนหน้ากลับ